بحرانی که بسیار فراتر از کورنل است

دانشجویان دانشگاه کرنل در محوطه دانشگاه ایتاکا، نیویورک قدم می زنند. | مت بورکهارت/گتی ایماژ

این داستان در Today, Explained، یک خبرنامه روزانه ظاهر شد که به شما کمک می‌کند جذاب‌ترین اخبار و داستان‌های روز را درک کنید. در اینجا مشترک شوید.

خبرنامه امروز یک خبرنامه سنگین است - پس لطفا در صورت نیاز از آن صرف نظر کنید. اما از آنجایی که هیاهو درباره ادعای تجاوز جنسی نگران‌کننده در دانشگاه کرنل از سال 2024 همچنان در حال افزایش است، می‌خواستم لحظه‌ای به حقایق پرونده و بلای گسترده‌تر تجاوز جنسی در دانشگاه نگاه کنم. (فقط یک دقیقه دیگر وارد موضوع دوم خواهیم شد.)

احتمالا در مورد این پرونده در رسانه‌های اجتماعی خوانده‌اید، اما اگر نه، اجازه دهید شما را سریع‌تر معرفی کنم. یک دانشجوی سابق مقطع کارشناسی کورنل، که جین دو او را در یک دادخواست مدنی در اوایل ماه جاری تشکیل داد، ادعا می کند که هفت مرد او را تحت فشار قرار داده اند تا قبل از تجاوز به او در خانه برادری دانشگاه، مقادیر زیادی کتامین، یک ماده بیهوشی که می تواند باعث گسست شود، بنوشد.

در آن زمان، او این حادثه را به پلیس پردیس گزارش داد - اما شکایت او مدعی است که این افراد هرگز به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفتند. در عوض، این پرونده از طریق سیستم انضباطی اداری کورنل انجام شد که مجازات های غیر کیفری مانند تعلیق و اخراج را در نظر گرفت و خانه برادری را برای همیشه تعطیل کرد.

این پرونده و رسیدگی به آن ناظران آنلاین و در ایتاکا، نیویورک، جایی که کورنل در آن قرار دارد، وحشت زده کرده است. در پاسخ به این هیاهو، دادستان منطقه تامپکینز روز دوشنبه اعلام کرد که تحقیقات دفتر خود را دوباره باز می کند. بیانیه ای نه صفحه ای بیشتر توضیح می دهد که چرا دفتر DA دو سال پیش اتهامات جنایی را تشکیل نداده است: در آن زمان، بیانیه می گوید، این زن ادعا نکرد که ناتوان بوده یا این برخورد غیر توافقی بوده است.

با این حال، برای بسیاری از افراد آنلاین، این توضیح فقط سوالات بیشتری را برانگیخت، مانند: آیا جین دو تا به حال توسط متخصصی که برای صحبت با بازماندگان آموزش دیده بود، مصاحبه شده بود؟ و چه چیزی او را وادار کرد که در وهله اول به پلیس مراجعه کند، اگر او معتقد بود که این برخورد توافقی بوده است؟ بازگشایی تحقیقات زمان می برد، اما باید پاسخ هایی ارائه دهد.

کمی عمیق تر برو

مشاهده لینک

تجاوز جنسی به طرز وحشتناکی در پردیس های دانشگاهی رایج است. هنگامی که در سال 2024 در یک کلاس نویسندگی در مقطع کارشناسی تدریس کردم، به دانش‌آموزانم یک مقاله اختصاصی اختصاص دادم و آنها را تشویق کردم که موضوعی را که به نظرشان مهم یا معنادار می‌دانستند انتخاب کنند. در کلاسی متشکل از 11 زن، دو نفر درباره مورد تعرض در مدرسه نوشتند.

این نسبت مرا متعجب و وحشت زده کرد، هرچند که نباید می‌بود. نظرسنجی‌ها به طور مداوم تخمین می‌زنند که تقریبا یک زن از هر پنج زن در مقطع لیسانس، نوعی تجاوز جنسی یا تماس غیر توافقی را در طول دانشگاه تجربه می‌کند.

آگاهی در مورد این موضوع در حدود یک دهه گذشته افزایش یافته است، به ویژه با توجه به جنبش Me Too و پس از یک رشته پرونده های برجسته در اواسط دهه 2010. اما پیشرفت پیچیده تر بوده است.

اول، دشوار است که بدانیم وضعیت در حال بهبود یا بدتر شدن است، زیرا داده‌های مربوط به تجاوز جنسی در محوطه دانشگاه واقعا محدود است. قانون فدرال از لحاظ تاریخی ایجاب می‌کند که دانشگاه‌ها فقط حوادثی را که از طریق کانال‌های رسمی گزارش می‌شوند افشا کنند - اقلیت کوچکی از همه موارد.

در سال 2022، کنگره الزامی را وضع کرد که به کالج‌ها و دانشگاه‌ها دستور داد تا هر دو سال یک بار بررسی‌های جامع‌تری را در مورد تجاوز جنسی در دانشگاه انجام دهند. این امر به اندازه‌گیری دامنه واقعی مشکل کمک می‌کرد - مسلما، پیش‌نیازی برای طراحی و ردیابی مداخلات بالقوه. اما دولت بایدن هرگز آن نظرسنجی را انجام نداد و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در صورت لزوم، حمایت های مربوط به تجاوز جنسی در دانشگاه و تحقیقات عنوان IX مربوط به آزار و اذیت جنسی و خشونت را کند انجام داده است.

درست روز دوشنبه، در واقع، وزارت آموزش ترامپ به طور رسمی قوانین دوران بایدن را که برای پاسخگویی بهتر مدارس برای تجاوز جنسی طراحی شده بود، لغو کرد. این وزارتخانه اکنون به قوانین وضع شده در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ بازخواهد گشت که آزار جنسی را محدودتر تعریف می کرد و به مدارس در مورد نحوه رسیدگی به اتهامات آزادی عمل بیشتری می داد.

واقعا طنز شگفت انگیزی است که آن عقب نشینی ها در همان روزی رسمی شد که دادستان ها پرونده کورنل را دوباره باز کردند. در غیر این صورت، خشم نسبت به آن تحقیقات نشان می دهد که مردم می خواهند نهادها تجاوز جنسی را جدی تر بگیرند.

یک لینک برای بعد

➨ هنر را کمی شخصی تر کنید. بازدیدکنندگان متوسط ​​موزه فقط 27 ثانیه به هر اثر هنری نگاه می‌کنند - شاید به این دلیل که صرف زمان بیشتری برای قدردانی جدی از هنر دلهره‌آور است. به جای تلاش برای تفسیر یک قطعه به روش «درست»، سعی کنید آن را با تجربه شخصی خود و سایر موضوعات فرهنگی که به خوبی می‌شناسید مرتبط کنید. این هم یک نگاه درست و معتبر به هنر! همانطور که یکی از هنرمندان به Vox گفت: «نیازی ندارم بیننده نقاشی‌های من دقیقا منظورم را بداند... این بیشتر در مورد گشودگی به یک گفتگو است.»

قبل از رفتن…

آیا می دانستید که ... قطب شمال و جنوب مغناطیسی خورشید تقریبا هر 11 سال یکبار معکوس می شوند؟ معمولا تأثیر زیادی روی زمین ندارد، اگرچه می تواند شفق های قطبی را بیشتر قابل مشاهده کند.

مطالب بی اهمیت امروز: روبی بریجز، فعال حقوق مدنی، در سن 6 سالگی برای انجام چه کاری معروف شد؟ (این و سایر معماهای مغزی را می توانید در جدول کلمات متقاطع روزانه Vox بیابید. پاسخ را در نسخه فردا جستجو کنید.)

چیزهای بی اهمیت دیروز: ما از شما نام عشق نافرجام را در «گوژپشت نوتردام» اثر ویکتور هوگو پرسیدیم. این اسمرالدا است که سرنوشتش در رمان 1831 بسیار تاریک تر از نسخه فیلم دیزنی بود.