بحران آتش سوزی فعلی استرالیا با تغییر کاربری زمین استعماری مرتبط است

بحران جهانی آتش‌سوزی 1 اغلب به تغییرات اقلیمی نسبت داده می‌شود، چارچوبی که محرک‌های تاریخی مهم را نادیده می‌گیرد. زیست بوم‌هایی که در خط مقدم این بحران قرار دارند، مانند جنگل‌های معتدل اکالیپت استرالیا، در دهه‌های اخیر شاهد افزایش هشداردهنده آتش‌سوزی‌های بزرگ و شدید جنگلی بوده‌اند. با این حال، شواهدی مبنی بر اینکه چگونه تغییر کاربری زمین استعماری و اختلال در استفاده از آتش بومی، ساختار پوشش گیاهی و دینامیک سوخت را تغییر داده، کمیاب است. در اینجا ما 1000 سال تغییر پوشش گیاهی و آتش را در یک جنگل اکالیپت معتدل در جنوب شرقی استرالیا بازسازی می کنیم.

قبل از تهاجم بریتانیا (از سال 1788 م)، استفاده از آتش توسط مردم بومی گونایکورنای، جنگل‌های باز و پایدار را از طریق سوزاندن فرهنگی مکرر، دانه‌ریز و با دمای پایین حفظ می‌کرد. اختلالات استعماری باعث تغییرات آبشاری شد: افزایش دمای آتش، افزایش چهار برابری پوشش اکالیپت، تغییر از جنگل‌های باز به جنگل و افزایش فرسایش خاک. این دگرگونی‌ها قبل از گرم شدن انسان‌زایی بوده است، که نشان می‌دهد آسیب‌پذیری این جنگل‌ها در برابر آتش‌سوزی‌های جنگلی توسط میراث استفاده از زمین استعماری شکل گرفته است.

با ایجاد مناظر قابل اشتعال بیشتر، استفاده از زمین های استعماری تأثیر تغییرات آب و هوایی را تقویت کرد، و بازخورد تقویت کننده ای را پیشنهاد کرد («حلقه آتش سوزی فاجعه بار») که در آن آتش سوزی های جنگلی با شدت بالا بار سوخت را افزایش می دهد و احتمال آتش سوزی ناشی از آب و هوا را افزایش می دهد. بنابراین، ادغام دانش بومی در مدیریت آتش‌سوزی برای بازیابی انعطاف‌پذیری و کاهش خطر آتش‌سوزی در آینده ضروری است.

این یک پیش نمایش از محتوای اشتراک است که از طریق موسسه شما دسترسی دارد

به Nature و 54 مجله Nature Portfolio دیگر دسترسی داشته باشید

Nature+ را دریافت کنید، بهترین اشتراک دسترسی آنلاین ما

قیمت‌ها ممکن است مشمول مالیات‌های محلی باشد که در هنگام تسویه حساب محاسبه می‌شود

داده‌های زمانی (210 سرب و 14 درجه سانتی‌گراد) و داده‌های مربوط به تعداد گرده، درصد گرده، پوشش زمین، نرخ تجمع گرده، زغال‌سنگ ماکروسکوپی و میکروسکوپی، زغال‌سنگ-دما FTIR و حساسیت مغناطیسی تولید شده در این مطالعه به‌طور عمومی بدون محدودیت در PANGEAPO در دسترس عموم هستند. https://doi.org/10.1594/PANGAEA.995756، تحت مجوز Creative Commons Attribution 4.0 International CC BY 4.0.

تعیین‌های باستان‌شناسی رادیوکربن زیربنای تحلیل چگالی احتمال جمع‌شده از مجموعه رادیوکربن SahulArch از پایگاه داده OCTOPUS نسخه 2.3 (https://octopusdata.org/) موجود است. مختصات دقیق سایت باستان‌شناسی، همانطور که در پایگاه داده منبع وجود دارد، برای حفاظت از مالکیت فرهنگی و معنوی بومی و حاکمیت داده‌های بومی مخفی شده است. تعیین های رادیوکربن مورد نیاز برای بازتولید آنالیز به طور کامل ارائه شده است.

مجموعه داده‌های منتشر شده قبلی مورد استفاده در این مطالعه به شرح زیر در دسترس هستند: بازسازی دمای استرالیا از پایگاه داده چند پروکسی جهانی کنسرسیوم PAGES 2k 40 . بازسازی FFDI 29 ; کشتارهای مرزی استعماری در استرالیا، مجموعه داده های 1788-1930 42; برآورد بهره وری نسبی گرده برای جنوب شرقی استرالیا 9 ; نقشه برداری کلاس گیاهی اکولوژیکی ویکتوریا 138 , 139 ; سوابق تاریخ آتش سوزی ویکتوریا از وزارت انرژی، محیط زیست و اقدام اقلیمی 38; و سیستم ملی اطلاعات پوشش گیاهی 12 .

پوشش گیاهی با استفاده از بسته DISQOVER R در دسترس عموم بازسازی شد (عملکرد REVEALSinR؛ https://github.com/MartinTheuerkauf/disqover). مدل‌سازی عمق-عمر از rbacon v.3.5.2 استفاده می‌شود. کالیبراسیون رادیوکربن مورد استفاده SHCal20 در OxCal نسخه 4.4. مدل‌های رشد بیزی از nimbleCarbon v.0.2.5 استفاده کردند. تجزیه و تحلیل نقطه تغییر از changepoint v.2.3 و envcpt v.1.1.3 استفاده کرد. پهنه بندی گرده استفاده شده از rioja v.1.0-7; تطبیق آنالوگ FTIR آنالوگ استفاده شده نسخه 0.18.1. همه از CRAN در دسترس هستند.

اسکریپت‌های R سفارشی که از نقطه تغییر، FTIR، چگالی احتمال جمع‌شده و تحلیل‌های آشکار گزارش‌شده در این مطالعه پشتیبانی می‌کنند، از طریق Zenodo در https://doi.org/10.5281/zenodo.21402874 (مراجعه به 140) در دسترس هستند.

کانینگهام، سی ایکس، ویلیامسون، جی جی و باومن، دی ام جی اس. فرکانس و شدت فزاینده شدیدترین آتش‌سوزی‌های زمین. نات. Ecol. تکامل. 8، 1420–1425 https://doi.org/10.1038/s41559-024-02452-2 (2024).

بومن، دی ام و همکاران. آتش سوزی های گیاهی در آنتروپوسن. نات. محیط زیست کشیش زمین. 1، 500–515 (2020).

Duane, A., Castellnou, M. & Brotons, L. به سوی نگاهی جامع به محرک های جهانی رویدادهای جدید آتش سوزی شدید. صعود Change 165, 43 (2021).

ون اولدنبورگ، جی جی و همکاران. انتساب خطر آتش‌سوزی جنگلی استرالیا به تغییرات آب و هوایی انسانی نات. سیستم خطرات زمین. علمی 21، 941–960 (2021).

Fletcher، M.-S.، Romano، A.، Connor، S.، Mariani، M. & Maezumi، S. Y. آتش‌سوزی‌های فاجعه‌بار جنگلی، دانش بومی آتش‌سوزی و علم چارچوب‌بندی مجدد در جنوب شرقی استرالیا. Fire 4, 61 (2021).

جونز، ام دبلیو و همکاران روندهای جهانی و منطقه ای و عوامل آتش سوزی تحت تغییرات آب و هوا. کشیش ژئوفیس. 60 , e2020RG000726 (2022).

Pausas, J. G. & Keeley, J. E. آتش‌سوزی‌ها و تغییرات جهانی. جلو. Ecol. محیط زیست 19، 387-395 (2021).

کریستینسون، A. C. و همکاران. مرکز صداهای بومی: نقش آتش در جنگل شمالی آمریکای شمالی Curr. برای. Rep. 8, 257-276 (2022).

ماریانی، م و همکاران. اختلال در آتش‌سوزی فرهنگی باعث تجاوز به درختچه‌ها و آتش‌سوزی‌های بی‌سابقه می‌شود. جلو. Ecol. محیط زیست 20، 292–300 https://doi.org/10.1002/fee.2395 (2022).

نولان، آر اچ و همکاران. علل و پیامدهای فصل آتش سوزی های بزرگ 20-2019 استرالیای شرقی. گلوب. Biol را تغییر دهید. 26، 1039–1041 (2020).

شارپلز، جی. چرا سرکوب همه آتش‌سوزی‌ها، آتش‌سوزی‌های امروزی را بدتر کرده است. Nature 644، 9 (2025).

اداره تغییرات آب و هوایی، انرژی، محیط زیست و آب دولت استرالیا (DCCEEW). سیستم ملی اطلاعات گیاهی (NVIS) https://www.dcceew.gov.au/environment/environment-information-australia/national-vegetation-information-system (DCCEEW، 2024).

Oliver, I., Smith, P. L., Lunt, I. & Parkes, D. پوشش گیاهی پیش از 1750، طبیعی بودن و شرایط پوشش گیاهی: پیامدهایی برای حفاظت از تنوع زیستی چیست؟ Ecol. مدیریت بازگرداندن. 3، 176-178 (2002).

کانینگهام، سی. ایکس و همکاران. Pyrogeography در شار: سازماندهی مجدد رژیم های آتش استرالیا در دنیای داغتر گلوب. Biol را تغییر دهید. 30, e17130 (2024).

Bowman, D. M. J. S., Murphy, B. P., Burrows, G. E. & Crisp, M. D. رژیم های آتش و تکامل موجودات زنده استرالیا. در استرالیا قابل اشتعال: رژیم‌های آتش‌سوزی، تنوع زیستی و اکوسیستم‌ها در جهان در حال تغییر (ویراستار برادستاک، R. A. و همکاران) 27-48 (انتشار CSIRO، 2012).

Lutze, M. T., Trouvé, R., Baker, P. J. & Nitschke, C. R. تأثیر یک آتش سوزی شدید بر ساختار و ترکیب تاج پوشش در یک جنگل اکالیپت مختلط دشتی در جنوب شرقی استرالیا. اکول آتش نشانی 21، 33 (2025).

پاسکو، جی و همکاران. روشن کردن یک مسیر: تعهد ما به فرهنگ و کشور Ecol. مدیریت بازگرداندن. 24، 153-155 (2023).

گاماژ، بی. بزرگترین دارایی روی زمین: چگونه بومیان استرالیا را ساختند (آلن و آنوین، 2011).

Trauernicht, C., Brook, B. W., Murphy, B. P., Williamson, G. J. & Bowman, D. M. شواهد محلی و جهانی pyrogeographic مبنی بر اینکه مدیریت آتش بومی تنوع pyrodiversity را ایجاد می کند. Ecol. تکامل. 5، 1908–1918 (2015).

فرنچ، بی جی، مورفی، بی پی و بومن، دی ام جی اس. ارتقای در دسترس بودن زیستگاه بهینه با حفظ موزاییک های سوختگی دانه ریز: یک مطالعه مدل سازی در جنگل های معتدل نیمه خشک استرالیا. Fire 7 , 172 (2024).

Doherty, T. S., Macdonald, K. J., Nimmo, D. G., Santos, J. L. & Geary, W. L. تغییر رژیم آتش سوزی باعث دگرگونی زیستگاه گونه های در معرض تهدید در سراسر قاره می شود. Proc. Natl Acad. علمی 121 , e2316417121 (2024).

مقاله CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

بومن، دی ام و همکاران. سقوط جمعیت یک درخت سوزنی سوز گوندوانان به دنبال از دست دادن رژیم های آتش سوزی بومی در ساوانای شمالی استرالیا رخ داد. علمی Rep. 12, 9081 (2022).

مقاله ADS CAS PubMed PubMed Central Google Scholar

مورگان، جی و همکاران. سوزاندن تجویز شده در جنوب شرقی استرالیا: تاریخچه و مسیرهای آینده اوست برای. 83، 4-28 (2020).

کریدر، ام آر و همکاران. مهار آتش سوزی های جنگلی را شدیدتر می کند و اثرات تغییرات آب و هوا و انباشت سوخت را تشدید می کند. نات. اشتراک. 15, 2412 (2024).

Younes, N., Yebra, M., Boer, M. M., Griebel, A. & Nolan, R. H. مروری بر صفات اشتعال پذیری سطح برگ در درختان اکالیپت. Fire 7, 183 (2024).

Tran, B. N., Tanase, M. A., Bennett, L. T. & Aponte, C. آتش سوزی های جنگلی با شدت بالا در جنگل های معتدل استرالیا در دهه های اخیر از نظر وسعت و تجمع افزایش یافته است. PLoS One 15، e0242484 (2020).

کالینز، ال و همکاران. شرایط گرمتر و خشک‌تر، پتانسیل فصول آتش‌سوزی بزرگ و شدید را در جنوب شرقی استرالیا افزایش داده است. گلوب. Ecol. Biogeogr. 31، 1933-1948 (2022).

Clarke, H., Lucas, C. & Smith, P. تغییرات در آب و هوای آتش سوزی استرالیا بین سالهای 1973 و 2010. بین المللی. جی.کلیماتول. 33، 931-944 (2013).

Udy، D. G.، Vance، T. R.، Kiem، A. S.، Holbrook، N. J. و Abram، N. آب و هوای آتش سوزی تابستان سیاه استرالیا در سال 2019/202000 سال گذشته بسیار نادر بوده است. اشتراک. محیط زمین. 5, 317 (2024).

کالینز، ال و همکاران. آتش‌سوزی‌های بزرگ 2019/2020 اکوسیستم‌های استرالیا را در معرض آتش‌سوزی بی‌سابقه‌ای با شدت بالا قرار داد. محیط زیست Res. Lett. 16, 044029 (2021).

ون در ولده، آی آر و همکاران. انتشار گسترده CO 2 از آتش سوزی های استرالیا در سال های 2019-2020 توسط ماهواره محدود شده است. Nature 597، 366-369 (2021).

شرکت بومی زمین و آب گونایکورنای. طرح کل کشور Gunaikurnai https://gunaikurnai.org/wp-content/uploads/2021/07/Gunaikurnai-Whole-of-Country-Plan-ONLINE.pdf (2015).

بوتل، جی و همکاران. (ویرایش‌ها) آتش‌سوزی‌ها در کشور GunaiKurnai: آتش‌سوزی‌های منظره و تأثیرات آن بر مکان‌ها و آثار باستانی میراث فرهنگی بومی در جنوب شرقی استرالیا (انتشارات Archaeopress، 2023).

گاردنر، پی دی. قتل عام گیپسلند: نابودی قبایل کورنای، 1800-1860 (مطبوعات نگاراک، 2001).

شیلینگلاو، جی.جی. چه کسی گیپسلند را کشف کرد؟ گیپسلند تایمز (1 سپتامبر 1874).

خدمات پارک های ملی و اداره منابع طبیعی و محیط زیست ویکتوریا (DNRE). طرح مدیریت پارک ملی کروآجینگولانگ (ویکتوریا DNRE، 1996).

پارلمان ویکتوریا قانون پارک های ملی 1975 https://www.legislation.vic.gov.au/in-force/acts/national-parks-act-1975/176 (2021).

وزارت انرژی، محیط زیست و اقدام اقلیمی استرالیا (DEECA). سوابق تاریخ آتش سوزی در سراسر ویکتوریا. Data Vic https://discover.data.vic.gov.au/dataset/fire-history-records-of-fires-across-victoria (DEECA، 2025).

Constantine, M. IV & Mooney, S. روش تجزیه و تحلیل زغال چوب پرکاربرد در مطالعات پالئو شامل NaOCl منجر به از دست دادن زغال چوب زیر 400 درجه سانتیگراد می شود. هولوسن 32، 1358-1362 (2022).

کنسرسیوم PAGES 2k. یک پایگاه داده چند پروکسی جهانی برای بازسازی دمای عصر مشترک. علمی داده 4 , 170088 (2017).

Crema، E. R. & Shoda، S. رویکرد بیزی برای برازش و مقایسه مدل‌های رشد جمعیتی تاریخ‌های رادیوکربن: مطالعه موردی در انتقال Jomon-Yayoi در کیوشو (ژاپن). PLoS One 16، e0251695 (2021).

رایان، ال و همکاران کشتارهای مرزی استعماری در استرالیا، 1788-1930. ADA Dataverse https://doi.org/10.26193/L0WEID (2014).

کمیسیون دادگستری یوروک یوروک حقیقت گفته شود (کمیسیون عدالت یوروک، 2025).

O'Kane، M.، Kojovic، N.، Shanks، M. & Nurse، M. تقویت مجدد شیوه های سوزاندن فرهنگی در ویکتوریا. J. Anthropol. Soc. اس. اوست. 43، 71-93 (2019).

Mustaphi, C. J. C. & Pisaric, M. F. طبقه‌بندی برای مورفولوژی‌های زغال چوب ماکروسکوپی موجود در رسوبات دریاچه‌ای هولوسن. Prog. فیزیک Geogr. 38، 734-754 (2014).

گریوز، بی پی و همکاران. تجمع کلان زغال سنگ در تالاب های دشت سیلابی: مشکلات و چشم اندازهای بازسازی رژیم های آتش سوزی و شرایط محیطی PLoS One 14، e0224011 (2019).

مک ویتی، دی بی و همکاران. دگرگونی سریع چشم‌انداز در جزیره جنوبی، نیوزیلند، پس از اسکان اولیه پلینزی. Proc. Natl Acad. علمی 107، 21343-21348 (2010).

Fletcher, M.-S., Wood, S. W. & Haberle, S. G. تغییر ناشی از آتش سوزی از جنگل به غیر جنگل: شواهدی برای حالت های پایدار جایگزین؟. اکولوژی 95، 2504-2513 (2014).

پالمر، اچ. بوم گیاهی. 219، 527-537 (2018).

گروه اجرای فرآیند مونترال برای استرالیا و کمیته راهبری فهرست ملی جنگل. گزارش وضعیت جنگل های استرالیا (ABARES، 2018).

Seppä، H. و همکاران. نرخ انباشت گرده کالیبره شده به عنوان مبنایی برای بازسازی کمی زیست توده درختان. هولوسن 19، 209-220 (2009).

Watson, P. J., Bradstock, R. A. & Morris, E. C. فرکانس آتش بر ترکیب و ساختار لایه بوته ای در یک جنگل علفزار معتدل زیر ساحلی استرالیا تأثیر می گذارد. Austral Ecol. 34، 218-232 (2009).

جیانگ، ام و همکاران سرنوشت کربن در یک جنگل بالغ تحت غنی سازی دی اکسید کربن. Nature 580، 227-231 (2020).

رفاعی، S. W. و همکاران. سی و هشت سال کوددهی CO 2 از خشکی رو به رشد پیشی گرفته و باعث سبز شدن اکوسیستم های چوبی استرالیا شده است. Biogeosciences 19، 491-515 (2022).

Canadell, J. G. و همکاران. افزایش چند دهه ای مساحت جنگل های سوخته در استرالیا با تغییرات آب و هوایی مرتبط است. نات. اشتراک. 12, 6921 (2021).

ونس، تی آر، رابرتز، ج. ال.، پلامر، سی تی، کیم، آ. اس و ون اومن، تی. دی. تنوع بین دهه‌ای اقیانوس آرام و خشکسالی‌های بزرگ استرالیای شرقی در هزاره گذشته. ژئوفیز. Res. Lett. 42، 129-137 (2015).

هنبل، A. و همکاران. بازسازی منطقه سوخته و شدت آتش سوزی با استفاده از زغال چوب از رسوبات دریاچه شمالی هولوسن 30، 1400-1409 (2020).

Lutze, M. T., Trouvé, R., Baker, P. J. & Nitschke, C. R. اختلال شدید یک جنگل اکالیپت مختلط دشتی را در جنوب شرقی استرالیا در مسیر توسعه جدیدی قرار می دهد. برای. Ecol. مدیریت 597 , 123182 (2025).

Bradshaw, C. J. چیزهایی برای از دست دادن باقی مانده است: جنگل زدایی و تخریب جنگل در استرالیا از زمان استعمار اروپا. J. Plant Ecol. 5، 109-120 (2012).

فلچر، M.-S.، همیلتون، R.، Dressler، W. & Palmer، L. دانش بومی و غل و زنجیر بیابان. Proc. Natl Acad. علمی USA 118, e2022218118 (2021).

Laming، A. و همکاران. نفرین حفاظت: شواهد تجربی نشان می دهد که تغییرات در قوانین استفاده از زمین منجر به آتش سوزی های فاجعه بار در جنوب شرقی استرالیا شد. Fire 5, 175 (2022).

لیبمن، ام جی و همکاران. کاهش جمعیت، احیای جنگل ها و رژیم های آتش سوزی بومیان آمریکا در جنوب غربی ایالات متحده، 1492-1900 پس از میلاد. Proc. Natl Acad. علمی USA 113, E696–E704 (2016).

بارون، جی. ان.، گرگل، اس. ای.، هسبورگ، پی اف و دانیلز، ال دی. یک قرن تحول: انتقال رژیم آتش سوزی از سال 1919 تا 2019 در جنوب شرقی بریتیش کلمبیا، کانادا. Landsc. Ecol. 37، 2707-2727 (2022).

گرین، دی و مینچین، ال. زندگی در کشوری با تغییرات آب و هوایی: سلامت بومی، رفاه و تغییرات آب و هوایی در جوامع دورافتاده استرالیا. EcoHealth 11، 263-272 (2014).

نیل، تی.، کارتر، آر.، نلسون، تی و بورک، ام. قدم زدن با هم: یک آزمایش استعمار زدایی در مدیریت آتش سوزی در کشور Dja Dja Wurrung. فرقه Geogr. 26، 341-359 (2019).

Eriksen, C. & Hankins, D. L. حفظ، احیا و انقیاد دانش آتش بومی از طریق آتش نشانی آژانس در شرق استرالیا و کالیفرنیا. Soc. نات. منبع. 27، 1288-1303 (2014).

Bowman، D. M. J. S. & Sharples، J. J. رام کردن شعله، از آتش سوزی های شدید محلی تا جهانی. Science 381, 616-619 (2023).

Townsend, M., Phillips, R. & Aldous, D. "اگر زمین سالم باشد ... مردم را سالم می کند": رابطه بین مراقبت از کشور و سلامتی برای قبایل Yorta Yorta، Boonwurrung و Bangerang. Health Place 15، 291-299 (2009).

برگس، سی پی، جانستون، اف اچ، بومن، دی ام و وایتهد، پی. بررسی مزایای سلامتی مدیریت منابع طبیعی بومی اوست N.Z. J. بهداشت عمومی 29، 117-122 (2005).

داوسون، N. M. و همکاران. آیا صرفا حفاظت است؟ گونه شناسی نقش مردم بومی و جوامع محلی در حفاظت از تنوع زیستی. One Earth 7، 1007–1021 (2024).

Legge, S., Rumpff, L., Garnett, S. T. & Woinarski, J. C. Z. از دست دادن تنوع زیستی زمینی در استرالیا: بزرگی، علیت و پاسخ. Science 381, 622-631 (2023).

Crema, E. R., Habu, J., Kobayashi, K. & Madella, M. توزیع احتمال جمع شده 14 C تاریخ نشان دهنده واگرایی های منطقه ای در پویایی جمعیت دوره جومون در شرق ژاپن است. PLoS One 11، e0154809 (2016).

Appleby, P. G. & Oldfield, F. محاسبه تاریخ سرب-210 با فرض نرخ ثابت عرضه 210 Pb پشتیبانی نشده به رسوب. Catena 5, 1-8 (1978).

Jull، A. J. T.، Burr، G. S. & Hodgins، G. W. L. تاریخ‌گذاری رادیوکربن، اثرات مخزن، و کالیبراسیون. کوات. بین المللی 299، 64-71 (2013).

فیلیپسن، بی. اثر مخزن آب شیرین در تاریخ گذاری رادیوکربن. میراث. علمی 1، 24 (2013).

هاگ، A. G. و همکاران. کالیبراسیون نیمکره جنوبی SHCal20، 0-55000 سال کالری BP. رادیوکربن 62، 759-778 (2020).

برونک رمزی، سی. توسعه برنامه کالیبراسیون کربن رادیویی، OxCal. رادیوکربن 43، 355-363 (2001).

Lougheed, B. C. & Obrochta, S. P. روال مدل‌سازی سریع و قطعی عمق سن برای توالی‌های زمین‌شناسی با عدم قطعیت عمق ذاتی. Paleoceanogr. پالئوکلیماتول. 34، 122-133 (2019).

تیم اصلی R. R: A Language and Environment for Statistical Computing https://www.R-project.org/ (R Foundation for Statistical Computing, 2024).

Blaauw, M. et al. rbacon: مدل‌سازی عمق سن با استفاده از آمار بیزی https://CRAN.R-project.org/package=rbacon (2023).

Faegri, K. & Iversen, J. The Textbook of Pollen Analysis 4th edn (Blackburn Press, 1989).

Stockmarr, J. جداول با هاگ مورد استفاده در تجزیه گرده مطلق. اسپور گرده 13، 615-621 (1971).

وزارت انرژی، محیط زیست و اقدام اقلیمی استرالیا (DEECA). Bioregions و معیارهای EVC https://www.environment.vic.gov.au/biodiversity/bioregions-and-evc-benchmarks (DEECA، 2004).

Grimm، E. CONISS: یک برنامه FORTRAN 77 برای تجزیه و تحلیل خوشه‌ای با محدودیت چینه‌شناسی با روش مجموع افزایشی مربع‌ها. محاسبه کنید. Geosci. 13، 13-35 (1987).

Grimm, E. C. Tilia v.2.0.2 (موزه ایالتی ایلینوی، 2004).

Juggins، S. rioja: تجزیه و تحلیل داده های علوم کواترنر. https://CRAN.R-project.org/package=rioja (2016).

پرنتیس، I.C. نمایش گرده، مساحت منبع و اندازه حوضه: به سمت یک نظریه یکپارچه تجزیه و تحلیل گرده کوات. Res. 23، 76-86 (1985).

Sugita, S. گرده بازنمایی پوشش گیاهی در رسوبات کواترنر: نظریه و روش در پوشش گیاهی تکه‌ای. جی. اکول. 82، 881-897 (1994).

فلچر، ام.-اس. و توماس، I. روابط مدرن گرده و پوشش گیاهی در غرب تاسمانی، استرالیا. کشیش Palaeobot. پالینول. 146، 146-168 (2007).

Sugita, S. نظریه بازسازی کمی پوشش گیاهی I: گرده از سایت های بزرگ نشان می دهد ترکیب پوشش گیاهی منطقه ای. هولوسن 17، 229-241 (2007).

Theuerkauf, M., Couwenberg, J., Kuparinen, A. & Liebscher, V. یک موضوع پراکندگی: REVEALSinR مدل های پراکندگی پیشرفته ای را برای بازسازی کمی پوشش گیاهی معرفی می کند. گیاهی تاریخچه باستان ربات. 25، 541-553 (2016).

Mariani، M.، Connor، S.، Theuerkauf، M.، Kuneš، P. & Fletcher، M.-S. آزمایش مدل‌های پراکندگی کمی گرده در موزاییک‌های گیاهی گرده‌افشانی شده با حیوانات: نمونه‌ای از تاسمانی معتدل، استرالیا. کوات. علمی Rev. 154, 214-225 (2016).

Aufgebauer، A. et al. تغییرات اقلیمی و محیطی در بالکان طی 17 سال گذشته در رسوبات دریاچه پرسپا (آلبانی/F.Y.R. مقدونیه/یونان) ثبت شده است. کوات. بین المللی 274، 122-135 (2012).

مازیر، اف و همکاران. آزمایش اثر انتخاب مکان و تنظیم پارامتر بر برآورد مدل REVEALS فراوانی گیاه با استفاده از پایگاه داده پالینولوژی کواترنر چک. کشیش Palaeobot. پالینول. 187، 38-49 (2012).

Githumbi، E. و همکاران. بازسازی‌های پوشش زمین برای هولوسن مبتنی بر گرده اروپا: روش‌شناسی، نقشه‌برداری و پتانسیل‌ها. سیستم زمین علمی داده 14، 1581-1619 (2022).

فایف، R. M. و همکاران. پوشش گیاهی هولوسن بریتانیا و ایرلند: غلبه بر مشکلات مقیاس و الگوهای متمایز باز بودن کوات. علمی Rev. 73, 132-148 (2013).