بحران های طبیعی و انسانی که بر تولید جهانی غذا تأثیر می گذارد

از آنجایی که جهان با طیف وسیعی از چالش‌های بی‌سابقه مواجه است، ساختن سیستم‌های غذایی انعطاف‌پذیرتر برای حمایت از جمعیت جهانی بر اهمیت آن افزوده می‌شود.

بهترین استراتژی‌ها برای اتخاذ و پیاده‌سازی در مقیاس توسط گروهی از کارشناسان صنعت غذا در انجمن آینده غذا و کشاورزی نیوزویک در شهر نیویورک مورد بحث قرار گرفت.

فلورانس هنری، رئیس جهانی پایداری در نستله، به مهمانان نیوزویک گفت: "کار با طبیعت غیرقابل پیش بینی تر شده است، [با] رویدادهای آب و هوایی نامنظم. شما همچنین چالش آب، آب زیاد، آب بسیار کم را دارید."

آب و هوای نامنظم و مشکلات آب دو مشکل عمده کشاورزان این روزها است، اما افزایش هزینه ها یکی دیگر از نگرانی هاست. دومینیک لاوری، رئیس جهانی پایداری در Bunge، یک شرکت راه حل های کشاورزی که به ارتباط کشاورزان با مصرف کنندگان کمک می کند، از کود تا سوخت دیزل، توضیح داد: «قیمت نهاده ها امسال دیوانه کننده است.

وی ادامه داد: نوسانات قیمت خود کالاها، سود و زیان آنها، پولی که نیاز دارند، فقط نمی‌دانند الان سرمایه‌گذاری کنند، الان بفروشند یا الان بخرند، همه اینها بسیار گیج کننده است.

اما کشاورزان برای مقابله با آب و هوای نامنظم و افزایش بی پایان قیمت ها چه کاری می توانند انجام دهند؟ مجموعه ای از استراتژی های کشاورزی احیا کننده مانند به حداقل رساندن خاک ورزی، چرخش محصولات زراعی، کاشت مخلوط و حتی یکپارچه سازی دام می تواند پاسخگو باشد. این اقدامات می تواند به طور چشمگیری سلامت خاک را بهبود بخشد، عملکرد را افزایش دهد و در عین حال هزینه ها را کاهش دهد و حتی تغییرات آب و هوایی را تغییر دهد.

کشاورزان می توانند به اصطلاح انتشارات انسانی یا انتشارات ناشی از فعالیت های انسانی را با جداسازی کربن به طور مستقیم در زمین جبران کنند. جی مک انتایر، مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران Arva Intelligence، شرکتی که قصد دارد کشاورزی احیاکننده را به استاندارد صنعت تبدیل کند، گفت: "بیایید در مورد چگونگی بهبود سلامت خاک صحبت کنیم. و با سلامت خاک، می توانیم انرژی مورد نیاز برای رشد محصول را کاهش دهیم."

مدیر عامل شرکت توضیح داد که هر چه مواد آلی بیشتر باشد، هرچه مقدار بیشتری در خاک وارد شود، مقاومت به خشکی و حاصلخیزی بیشتر خواهد بود. یکی از کشاورزانی که McEntire با او کار می‌کرد، خاکی با 6 درصد مواد آلی داشت که مقاومت زیادی در برابر خشکی ایجاد می‌کرد. در مقایسه، مزرعه او که تنها 15 مایل دورتر بود، در زمان شروع کار فقط 1.5 درصد مواد آلی داشت. این تفاوت بزرگی در ظرفیت نگهداری آب و میزان کربن در خاک است.

Alastair Child، افسر ارشد پایداری در Mars Incorporated توضیح داد: "و به همین ترتیب، ما کیفیت خود را از منظر ایمنی مواد غذایی به خطر نمی اندازیم. ما برای صرفه جویی در کوتاه مدت چند دلار، پایداری را به خطر نمی اندازیم، زیرا این امر در درازمدت تاثیرگذار خواهد بود." او افزود: "مریخ برای محصولاتی که به روشی پایدار و احیاکننده رشد می کنند ارزش قائل می شود که انتشار کربن کمتری با آنها همراه است. ما کاملا برای آن ارزش قائل هستیم، که به طور کامل در قرارداد منبع با تامین کنندگان ما گنجانده شده است."

این بدان معناست که در مریخ، هر گونه هزینه مرتبط با کشاورزی احیاکننده قبلا محاسبه شده است.

و این یک داستان مشابه در رقیب نستله است. هنری گفت: "ما تعهد بزرگی در زمینه کشاورزی احیا کننده داریم. این واقعا چیزی است که ما به آن اعتقاد داریم و قبلا پیشرفت زیادی داشته ایم." بنابراین، 25 درصد از تمام مواد تشکیل دهنده 14 کالای مختلف که ما تهیه می کنیم، قبلا از مزارع کشاورزی احیاکننده تامین می شود و تا سال 2030 50 درصد خواهد بود. برای شرکتی به بزرگی نستله، می توانید تصور کنید که این تأثیر بسیار زیادی دارد.

شرکت‌هایی مانند مارس و نستله ارزش را در کشاورزی دوستدار محیط زیست می‌دانند، اما استانداردها هنوز باید مدون شوند. لاوری اشاره کرد که صنعت باید بر روی مجموعه‌ای از روش‌ها به توافق برسد تا به تعریف دقیق کشاورزی احیاکننده کمک کند "برای جلوگیری از اتهامات مربوط به شستشوی سبز". او افزود که دلیل دیگری که به این نوع چارچوب نیاز است این است که کشاورزی فوق‌العاده محلی است و آنچه در یک منطقه کار می‌کند ممکن است در منطقه دیگر گزینه‌ای نباشد. او گفت که روش‌های احیای مورد استفاده در یک مزرعه بزرگ 50000 هکتاری در برزیل می‌تواند کاملا متفاوت از آنچه در یک زمین 15 هکتاری در مجارستان مورد نیاز است باشد.

مک انتایر گفت: برنامه ریزی بلندمدت می تواند در ساختن سیستم های غذایی انعطاف پذیرتر به همراه اذعان به اینکه "مزایای اکوسیستم ارزش دارد" حیاتی باشد. "کشاورزی محلی است. محلی، محلی، محلی است"، به این معنی که بسته به مکان کاملا متفاوت است. استراتژی های پایداری باید برای هر منطقه تنظیم شود.

چایلد خاطرنشان کرد: "من فکر می کنم ما به عنوان یک شرکت اغلب به مواد خامی که می خریم فکر می کنیم، درست است؟ ممکن است بگوییم، "خوب، چگونه می توانم از پایداری گندم خود اطمینان حاصل کنم؟" و شما یک برنامه تامین پایدار گندم ارائه می کنید." اما در حقیقت، من فکر می‌کنم پیشرفت زمانی حاصل می‌شود که شما با مریخ شروع نکنید و با گندم شروع نکنید، شما با کشاورز، تجارت، معیشت و زمین آنها شروع کنید.»

اعضای میزگرد موافقت کردند: تمرکز بر کشاورزان و سلامت خاکی که آنها از آنها مراقبت می کنند می تواند برای تقویت کشاورزی احیاکننده و در نهایت ایجاد سیستم های غذایی انعطاف پذیرتر باشد.