بحران کلاس های درس آنها را گرفته است. اما آموزش و پرورش نمی تواند صبر کند

در دره‌های سیل‌زده نپال، کودکان در همان کلاس‌هایی می‌خوابند که قبلا در آنجا یاد می‌گرفتند. در سودان، بیش از پنج هزار مدرسه تعطیل هستند و یک نسل کامل را در انتظار صلح می‌گذارند. در اوکراین، در غزه، در ساحل، کودکانی که در درگیری‌های جهان گرفتار شده‌اند، تقاضای بسیار کمی دارند: یک کلاس درس، یک معلم، یک میز. امروزه آموزش 258 میلیون کودک در سن مدرسه در سراسر جهان به دلیل بحران ها مختل شده است.

برای این کودکان، از دست دادن آموزش با کیفیت به معنای از دست دادن فرصت‌های زندگی است. هزینه‌های جهانی برای کمک‌های آموزشی می‌تواند تا 24 درصد در سال جاری کاهش یابد. در شرایط اضطراری که آموزش و پرورش اهمیت بیشتری دارد، از آن غفلت می شود. این یک شکست سیاسی است قبل از اینکه یک شکست مالی باشد. با عواقب عمده: هنگامی که ما در آموزش کودکان در بحران شکست می خوریم، ما فقط آینده آنها را به تعویق نمی اندازیم - ما آینده خود را رهن می کنیم.

کودکانی که از یادگیری محروم می‌شوند بیشتر در برابر خشونت، استخدام در گروه‌های مسلح، استثمار و ازدواج زودهنگام آسیب‌پذیر هستند. دختران اغلب اولین کسانی هستند که از دسترسی به آموزش محروم می‌شوند – و آخرین کسانی هستند که به مدرسه بازمی‌گردند. و جوامعی که نسلی را به دلیل بی سوادی از دست می دهند، بی سر و صدا ناپدید نمی شوند. آنها بی ثباتی، جابجایی اجباری و درگیری را به آن سوی مرزها صادر می کنند. حذف کودکان از مدرسه امروز چالش های امنیتی، اقتصادی و اجتماعی فردا را عمیق تر خواهد کرد.

در کوتاه‌مدت، مدرسه مؤثرترین راه نجات برای کودکان است. کلاس درس مکانی امن، غذا، حمایت روانی-اجتماعی، عادی بودن در غیرعادی‌ها است. بازگرداندن کودکان به یادگیری در چند روز پس از یک فاجعه، تفاوت بین تروما و بهبودی است - و همچنین تفاوت بین امید و از دست دادن آن است. صندوق جهانی آموزش در مواقع اضطراری بسیار مهم است در دراز مدت، مدرسه موثرترین سیاست توسعه ای است که وجود دارد. برای صلح و ثبات ضروری است.

هر سال تحصیل اضافی تفاوتی پایدار ایجاد می کند: برای سوادآموزی، برای معیشت، برای دخترانی که دیرتر ازدواج می کنند و زودتر رهبری می کنند، برای معلمانی که نسل بعدی را آموزش می دهند، برای جوامعی که می توانند سیل یا جنگ را جذب کنند و بازسازی کنند. به همین دلیل است که کار آموزش و پرورش نمی تواند صبر کند (ECW)، صندوق جهانی آموزش در مواقع اضطراری، بسیار مهم است. بیش از یک دهه اقدام، ECW و شرکای آن آموزش را برای بیش از 16 میلیون کودک آسیب دیده از بحران در 33000 مدرسه، حتی در سخت ترین مکان ها، امکان پذیر کرده اند. نزدیک به 300.000 معلم - بیش از نیمی از آنها زن - آموزش دیده اند.

و ECW یک هدف بلندپروازانه دارد: بهبود دسترسی به آموزش برای 10 میلیون کودک دیگر از بحران‌زده‌ترین کودکان جهان در چهار سال آینده. به همین دلیل است که در زمانی که دیگران از چندجانبه گرایی عقب نشینی می کنند، آلمان در حال گام به جلو است. ما سالانه 20 میلیون یورو را به ECW برای سال‌های 2027-2031 متعهد کرده‌ایم - که به هدف 600 میلیون دلاری آن کمک می‌کند. آلمان با علم به اینکه بودجه‌ها تنگ است، این تعهد را با چشمان باز می‌فرستد.

زیرا شواهد روشن است: هیچ راه مؤثرتری برای ایجاد صلح، هیچ راه سریع‌تری برای بازگرداندن عزت و هیچ سرمایه‌گذاری هوشمندانه‌تری برای امنیت خودمان از یک کودک در کلاس وجود ندارد. با این تعهد، آلمان پیام روشنی را ارسال می‌کند: ما قویا به مشارکت‌های چندجانبه اعتقاد داریم. و ما یک شریک قابل اعتماد باقی می‌مانیم. تنها از طریق اقدام جمعی می توانیم راه حل هایی برای چالش های جهانی پیدا کنیم و ثبات را در سراسر جهان تضمین کنیم. اکنون ما از شرکای خود در G7، در اروپا و فراتر از آن می خواهیم که همین کار را انجام دهند. ما نباید اجازه دهیم آموزش به قربانی خاموش زمانه ما تبدیل شود.

با هم، ما می توانیم تفاوت ایجاد کنیم - به طوری که هر کودک، در هر کجا، شانس یادگیری و ساختن آینده ای بهتر را داشته باشد.