برای Gen Z، همه چیز مانند یک سرمایه گذاری به نظر می رسد. اما اینطور نیست

بیست سال پیش، تمایز ساده به نظر می رسید. شما از طریق یک حساب کارگزاری سرمایه گذاری کرده اید. شما در یک کازینو قمار کردید. با تماشای یک بازی، فیلم یا برنامه تلویزیونی سرگرم شدید.

برای ژنرال Z، این تمایزات بسیار کمتر آشکار است.

Gen Z اولین نسلی است که برنامه‌های دفترچه ورزشی، حساب کارگزاری، صرافی ارز دیجیتال و برنامه‌های بازار پیش‌بینی خود را روی یک دستگاه دارد. با چند ضربه، آنها سهام می خرند، گزینه های معامله، سرمایه گذاری در دارایی های دیجیتال، شرکت در بازارهای پیش بینی و شرط بندی در رویدادهای ورزشی هستند. در حالی که هر یک شامل ریسک و پتانسیل پاداش است، به طور فزاینده ای از طریق یک تجربه دیجیتالی بسیار مشابه ارائه می شود.

این همگرایی بر رفتار تأثیر می گذارد. طبق نظرسنجی‌های اخیر، 61 درصد از سرمایه‌گذاران Gen Z در رده سنی 18 تا 25 سال قمار را به صورت آنلاین یا حضوری گزارش می‌کنند [1]، و 26 درصد شرط‌بندی ورزشی را بخشی از استراتژی سرمایه‌گذاری خود می‌دانند، در مقایسه با 6 درصد از سرمایه‌گذاران Gen X و تنها 1 درصد از بیبی بومرها. بیش از نیمی (52٪) از سرمایه گذاران Gen Z می گویند که در سال گذشته وجوهی را که برای سرمایه گذاری در شرط بندی ورزشی در نظر گرفته شده بود، هدایت کرده اند. برای برخی از سرمایه‌گذاران جوان، این بدان معناست که پولی که در اصل به استراتژی‌های بلندمدت تخصیص داده می‌شود، به فعالیت‌هایی که حول نتایج فوری ایجاد می‌شوند، هدایت می‌شود.

در نتیجه، پاسخ به یک سوال اساسی به طرز شگفت آوری دشوار شده است:

در حالی که برنامه دفترچه ورزشی و کارگزاری شما ممکن است شبیه یکدیگر در تلفن شما باشد، آیا این بدان معنی است که باید با آنها یکسان رفتار شود؟ وقتی همه چیز شبیه یک شرط بندی به نظر می رسد، درک تفاوت بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.

تفاوت ریسک نیست هدف است

سرمایه گذاری، سفته بازی و قمار همگی شامل عدم قطعیت و احتمال ضرر است. تمایز اصلی خطری نیست که آنها مایل به انجام آن هستند، بلکه هدف پشت رفتار آنهاست. هدف چیست؟ ثروت بلند مدت بسازید، دیدگاه کوتاه مدتی را بیان کنید یا برای سرگرمی هزینه کنید؟

این کمتر در مورد تصمیم گیری در مورد خوب یا بد بودن این فعالیت ها است، و بیشتر در مورد درک هدف متمایز آنها و اینکه آیا این قصد با اهداف مالی فرد مطابقت دارد یا خیر. چالش امروز این است که تشخیص آنها سخت تر می شود.

خطوط در حال تار شدن هستند

هیچ نسلی به اندازه Gen Z، همگرایی سرمایه گذاری، حدس و گمان و سرگرمی را تجربه نکرده است.

پلتفرم‌های شرط‌بندی ورزشی، برنامه‌های سرمایه‌گذاری، صرافی‌های رمزنگاری و بازارهای پیش‌بینی به طور فزاینده‌ای ویژگی‌های یکسانی را به اشتراک می‌گذارند: تجربیات بصری تلفن همراه، تأمین مالی فوری، به‌روزرسانی‌های بلادرنگ و تعامل مداوم. برای مصرف‌کنندگان جوان‌تر که همیشه بیشتر زندگی خود را از طریق برنامه‌ها مدیریت کرده‌اند، این تجربیات اغلب شبیه نسخه‌های متفاوتی از یک فعالیت هستند.

از آنجایی که بازارهای مالی در دسترس تر شده اند، مصرف کنندگان شروع به معامله ابزارهای مالی پیچیده، خرید سهام کسری کرده و در عرض چند دقیقه در معرض دارایی های جایگزین قرار می گیرند.

در عین حال، بازارهای پیش بینی تمایز بین سرمایه گذاری، سفته بازی و سرگرمی را محو کرده اند. برخی از بازارها به افراد اجازه می‌دهند تا نظرات خود را در مورد نتایج اقتصادی، سیاسی یا تجاری بیان کنند، در حالی که برخی دیگر در رویدادهای ورزشی، سرگرمی و فرهنگ پاپ شرکت می‌کنند. اما از نظر تجربه کاربر، بدون توجه به اینکه فعالیت سرمایه گذاری، حدس و گمان یا سرگرمی باشد، به طرز چشمگیری مشابه به نظر می رسند.

نتیجه چیزی است که من آن را "کیک است؟" لحظه همانطور که بینندگان نمایش محبوب باید به فراتر از ظاهر نگاه کنند تا بفهمند آیا یک شی واقعا کیک است، سرمایه گذاران امروزی نیز باید به زیر سطح نگاه کنند تا بفهمند که آیا در حال سرمایه گذاری، حدس و گمان یا صرفا سرگرم هستند.

چرا مهم است

محو شدن این دسته‌بندی‌ها به طور فزاینده‌ای به رفتارهای مالی سرمایه‌گذاران جوان و همچنین برنامه‌ریزی مالی بلندمدت شکل می‌دهد. یک مطالعه UCLA نشان داد که میانگین امتیازات اعتباری پس از قانونی شدن شرط‌بندی ورزشی، 0.8 امتیاز کاهش یافت، و زمانی که شرط‌بندی ورزشی آنلاین در دسترس قرار گرفت، علاوه بر افزایش ورشکستگی، جمع‌آوری بدهی و معوقات وام‌های خودکار، 2.75 امتیاز کاهش یافت.

این نتایج می تواند به ویژه برای سرمایه گذاران Gen Z که یک پایه مالی مادام العمر ایجاد می کنند تأثیرگذار باشد. آنها ذاتا از نظم و انضباط کمتر یا مسئولیت مالی برخوردار نیستند. نحوه تعامل آنها قطعا منعکس کننده محیطی است که در آن رشد کرده اند، با دسترسی دیجیتالی بی سابقه به بازارها، اطلاعات و ابزارهای مالی.

چالشی که آنها با آن روبرو هستند این است که پلتفرم‌هایی که سرمایه‌گذاری، سوداگری و فعالیت‌های سرگرمی آن‌ها را میزبانی می‌کنند برای ایجاد یک تجربه تعامل یکسان بسته‌بندی می‌شوند. رابط‌ها، زبان و اشکال بازخورد فوری همگی برای نگه داشتن کاربر در پلتفرم طراحی شده‌اند. این پلتفرم‌ها لزوما بر کمک به مصرف‌کنندگان در ایجاد عادت‌های مالی سالم برای ایجاد ثروت بلندمدت متمرکز نیستند. در عوض، آنها در درجه اول بر تعامل و دوپامین متمرکز هستند.

این توابع می توانند تفاوت های اساسی را در نحوه طراحی این فعالیت ها برای پاداش دادن به کاربران پنهان کنند. یک شرط بندی نسبتا کوچک می تواند امکان پرداخت فوری و بزرگ را در صورت وقوع چندین نتیجه ارائه دهد. برعکس، سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌تواند بر بازده‌های کمتری که در دوره‌های طولانی‌تر ترکیب می‌شود، تکیه کند.

ریسک خود مشکل نیست.

ریسک برای سرمایه گذاری، کارآفرینی و نوآوری ضروری است. سفته بازی همچنین نقش مهمی در کمک به بازارها برای عملکرد کارآمد دارد. حتی قمار، وقتی مسئولانه برخورد شود، می تواند یک فعالیت تفریحی لذت بخش باشد.

اما باید مراقب تلقی ناخواسته سرگرمی به عنوان سرمایه‌گذاری و گمانه‌زنی کوتاه‌مدت با ایجاد ثروت بلندمدت باشیم. وقتی این اتفاق می افتد، تصمیمات مالی با اهداف بلندمدت مالی قطع می شود.

درک تفاوت ها

شرط بندی ورزشی در درجه اول سرگرمی است و لحظه ای در رسانه ها می گذرد. اساسا به طبقه دارایی خود تبدیل شده است و به یک صنعت داخلی نزدیک به 17 میلیارد دلار تبدیل شده است که از 400 میلیون دلار در سال 2018 افزایش یافته است. ناگفته نماند، دیده شدن رو به رشد کتاب های ورزشی، چه تبلیغات در زمین های استادیوم یا ورزشکاران ستاره ای که در تبلیغات و حمایت های مالی شرکت می کنند، به سرعت به یک جزء عادی از تجربه مصرف کننده تبدیل شده است.

از سوی دیگر، بازارهای پیش‌بینی تفاوت‌های ظریف‌تری دارند. سفته بازان ممکن است با کمک به نقدینگی نقش مهمی در بازارها داشته باشند، اما موفقیت در افق های زمانی کوتاه تری سنجیده می شود و نیازمند مدیریت ریسک پیچیده است. قراردادهای مرتبط با رویدادهای ورزشی، سرگرمی یا نتایج فرهنگ پاپ می تواند بسیار شبیه رفتارهای مشابه قمار یا سرگرمی باشد. در حالی که قراردادهای مرتبط با شاخص‌های اقتصادی، تصمیم‌گیری‌های سیاستی یا نتایج تجاری می‌توانند بیشتر شبیه فعالیت‌های سوداگرانه باشند، زیرا امکان بیان یا اتخاذ رویدادهای آینده را فراهم می‌کنند.

برخلاف شرط‌بندی‌های ورزشی سنتی، بازارهای پیش‌بینی بیشتر شبیه صرافی‌ها عمل می‌کنند و شرکت‌کنندگان در مقابل یکدیگر موضع می‌گیرند تا در مقابل یک خانه. با این حال، مانند بسیاری از بازارهای سوداگرانه، شرکت‌کنندگان پیچیده اغلب به اطلاعات بهتر، ابزارهای تحلیلی قوی‌تر و تکنیک‌های پیشرفته‌تر مدیریت ریسک نسبت به شرکت‌کنندگان خرده‌فروشی دسترسی دارند که به آنها یک مزیت اطلاعاتی می‌دهد.

در حالی که بازارهای پیش‌بینی می‌توانند بازدهی ایجاد کنند، نقش آنها در ساخت پرتفوی بلندمدت باید به طور کلی متفاوت از سرمایه‌گذاری سنتی دیده شود. آنها ممکن است فرصت هایی را برای حدس و گمان آگاهانه فراهم کنند، اما جایگزینی برای رویکرد منضبط به ثروت سازی نیستند.

در مقابل، سرمایه گذاری بلندمدت بر مالکیت دارایی های مولد، مشارکت در رشد اقتصادی و همسویی تصمیمات سرمایه گذاری با اهداف مالی گسترده تر متمرکز است.

سرمایه گذاران Gen Z چه باید بکنند؟

قبل از سرمایه گذاری در هر فرصتی، ابتدا بپرسید: می خواهید چه کاری انجام دهید؟ آیا در تلاش برای ساختن ثروت بلندمدت هستید؟ دیدگاه کوتاه مدت بازار را بیان کنید؟ یا هزینه سرگرمی را پرداخت کنید؟ درک پاسخ اغلب مهمتر از خود فرصت است.

برای Gen Z، که تجربه‌های بازار سرمایه‌گذاری، شرط‌بندی و پیش‌بینی به طور فزاینده‌ای در کنار هم روی یک صفحه نمایش می‌شوند، این تمایز اهمیت دارد. مصرف کنندگان باید آزادی عمل داشته باشند تا هر طور که صلاح می دانند درگیر شوند، اما باید بدانند که در کدام یک شرکت می کنند و چرا.

یک راه عالی برای Gen Z برای درک کامل "چرا" خود، مشارکت با یک مشاور مورد اعتماد برای ایجاد یک برنامه مالی، همراه با چارچوبی است که تضمین می کند تصمیمات فردی آنها با اهداف بلندمدت آنها هماهنگ است. با انجام این کار، آنها می توانند تمایز واضحی بین سرمایه گذاری و سرگرمی ایجاد کنند.

زیرا شرط بندی روی خود یک چیز است - اما شرط بندی برای آینده مالی یک چیز دیگر.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد