برخی از ایالت ها به دانشجویان فارغ التحصیل کمک می کنند تا هزینه های مدرسه را پرداخت کنند. در اینجا چیزی است که وام گیرندگان باید بدانند

همانطور که دولت فدرال گزینه های وام خود را برای تحصیلات تکمیلی کاهش می دهد، دانشجویان بیشتری برای پوشش هزینه ها به وام های ایالتی روی می آورند.

اما کارشناسان می گویند مهم است که وام گیرندگان به دقت به وام گیرندگان نگاه کنند زیرا این برنامه ها بیشتر شبیه وام های خصوصی هستند تا وام های فدرال.

هر دو کانکتیکات و مینه سوتا در سال جاری پس از اینکه دولت ترامپ وام Grad PLUS را برای وام گیرندگان جدید حذف کرد و محدودیت های وام را اعمال کرد، به وام های فارغ التحصیل گسترش دادند. در مجموع، تقریبا دوجین وام دهنده وام دانشجویی ایالتی وجود دارد که کمک های گسترده ای را برای کمک به دانشجویان برای پر کردن شکاف های بودجه تحصیلی ارائه می دهند. برخی از ایالت ها مانند ماساچوست، آرکانزاس و نیوجرسی، چندین دهه برنامه های وام ارائه کرده اند.

تماشا کنید: قوانین جدید وام دانشجویی می تواند بودجه برخی از برنامه های تحصیلات تکمیلی را محدود کند

راجیو دارولیا، استاد سیاست عمومی در دانشگاه کنتاکی، گفت: در جایی که وام های فدرال ممکن است محدودیت وام داشته باشند و دسترسی به وام های خصوصی ممکن است دشوار باشد، وام های ایالتی "نوعی در وسط" وجود دارد. او افزود که این برنامه ها همچنین ممکن است شرایط یا حمایت های مطلوب تری نسبت به آنچه در بازار خصوصی موجود است ارائه دهند.

در حالی که وام‌های دانشجویی ایالتی می‌توانند گزینه‌های خوبی برای برخی از وام‌گیرندگان باشند، اما معمولا با حمایت‌های وام‌های فدرال، مانند بخشودگی و برنامه‌های بازپرداخت مبتنی بر درآمد، که در بیشتر ایالت‌ها در دسترس نیستند، ارائه نمی‌شوند. بر اساس یک تحلیل انتقادی از وام های دانشجویی ایالتی توسط گروه حمایتی Protect Borrowers، وام گیرندگان ممکن است در صورت عقب افتادن از وام، با سرویس دهنده یا وام دهنده خود دچار مشکل شوند.

بتسی مایوت، رئیس و مؤسس مؤسسه مشاوران وام دانشجویی، گفت: «وام‌های دولتی اساسا وام‌های خصوصی هستند، فقط طعم متفاوتی دارند.

او افزود: «در برخی موارد، وام‌های دانشجویی دولتی از نظر شرایط و ضوابط بهتر از وام‌های دانشجویی خصوصی سنتی‌تر و از نظر حفاظتی بهتر است. اما همیشه اینطور نیست.»

اکثریت قریب به اتفاق - حداقل 90٪ - وام های دانشجویی در ایالات متحده از طرف دولت فدرال است.

وام‌دهی فدرال مزایایی مانند نرخ بهره یارانه‌ای، برنامه‌های بازپرداخت انعطاف‌پذیر و توانایی گرفتن وام بدون توجه به آنچه وام گیرنده در مدرسه تحصیل می‌کند، ارائه می‌دهد.

دارولیا گفت که وام دهندگان خصوصی در طرف مقابل طیف وام قرار دارند و وام هایی ارائه می دهند که انتظار بازگشت سرمایه خود را دارند. وی افزود وام دهندگان خصوصی مانند بانک ها تمایل به پذیره نویسی دارند، به این معنی که آنها درخواست را برای تعیین سطح ریسک متقاضی بررسی می کنند. این ممکن است منجر به وام گیرندگان شود که به یک امضاکننده با اعتبار بهتر نیاز داشته باشند یا وام دهندگان وام را بر اساس اعتبار قیمت گذاری کنند.

برخی از ایالت ها برای چندین دهه گزینه های وام دانشجویی را ارائه می دهند که حداقل به اوایل دهه 1980 باز می گردد. تام گراف، مدیر اجرایی این مقام ایالتی، گفت: پس از آنکه دولت ریگان برنامه های کمک مالی دولت فدرال را کاهش داد، ماساچوست در سال 1982 سازمان تامین مالی آموزشی ماساچوست یا MEFA را برای ارائه وام های کم هزینه به والدین و خانواده ها در ماساچوست، ایالتی با سیستم قوی از دانشگاه های خصوصی، ایجاد کرد.

وی افزود: پس از اینکه دولت ترامپ وام های فدرال برای دانش آموزان فارغ التحصیل را در سال 2025 کاهش داد، مدارس به MEFA آمدند و از آژانس خواستند وام تحصیلی ایجاد کند و به پر کردن شکاف کمک کند.

گراف گفت: "ما از قبل این روند را آغاز کرده بودیم. می دانستیم چه چیزی در راه است." MEFA در گذشته وام های درجه یک ارائه کرده بود، اما در درجه اول آن را به دولت فدرال واگذار کرده بود. با تغییرات، منطقی بود که MEFA بیشتر ارائه دهد.

او گفت: "اما آیا می‌توانیم کل شکاف صدها یا در نهایت صدها میلیون دلار در سال را پر کنیم؟ نه. ما به اندازه کافی بزرگ نیستیم."

مانند دهه 1980، دولت فدرال گزینه های وام دانشجویی فدرال را کاهش داد. اندرو اسمالی، کارشناس ارشد سیاست در آموزش در کنفرانس ملی قانونگذاران ایالتی، گفت که ایالت ها ممکن است اکنون به پیشنهادات برنامه وام ایالتی خود در پاسخ به لایحه کاهش مالیات و مخارج امضا شده توسط ترامپ که تابستان گذشته امضا شد، نگاه کنند.

گزینه های وام مبتنی بر دولت می تواند متفاوت باشد، از جمله در قوانین واجد شرایط بودن، محدودیت های وام، نرخ بهره و برنامه های بازپرداخت. برخی از آنها مستقیما توسط آژانس های دولتی اداره می شوند، در حالی که برخی دیگر شبه آژانس ها، سازمان های غیرانتفاعی یا مقامات وام خصوصی هستند، طبق NCSL.

سایر ایالت‌ها همچنین ممکن است وام‌های قابل بخشش را ارائه دهند، که مشروط به کار وام گیرنده در یک حرفه خاص، یا وام‌های تخصصی است که به یک برنامه، مدرسه یا حرفه نیز اختصاص دارد.

سوفی لینگ، یک وکیل کمک حقوقی که گزارش محافظت از وام گیرندگان را تهیه کرده است، گفت که شکایات زیادی در مورد وام های دانشجویی دولتی به اداره حمایت مالی مصرف کننده دیده است. به نظر او، این نشان می دهد که این زمینه در گفتگوی بزرگتر وام دانشجویی نادیده گرفته شده است.

او گفت: "ایالت هایی که به دنبال افزایش وام دادن یا شروع برنامه های خود هستند، بسیاری از لفاظی های آنها در مورد آن آموزش را برای دانش آموزان قابل دسترس تر و مقرون به صرفه تر می کند." اما اگر واقعا هدف آنها این است، پس باید به تجربه وام گیرندگان با این برنامه ها نگاه کنیم و سعی کنیم برخی از اشتباهات گذشته یا فعلی را که واقعا به وام گیرندگان آسیب می زند، اصلاح کنیم.

از آنجایی که پیشنهادات وام هر ایالت متفاوت است، کارشناسان می گویند وام گیرندگان باید در درک شرایط گزینه های وام خود کوشا باشند.

مایوت گفت: "برای مردم بسیار مهم است که بدانند قوانین محصولی که استفاده می کنند چیست و اگر با مشکلات مالی مواجه شوند و نتوانند آن را بپردازند، چه اتفاقی می افتد."

لینگ گفت وام های دانشجویی ایالتی می تواند در مقایسه با وام های فدرال و خصوصی دارای اشکالات اساسی باشد. او گفت، این معایب، که جنبه‌های غیردوستانه وام‌های فدرال و خصوصی را با هم ترکیب می‌کنند، می‌توانند "خطرات منحصر به فردی را برای وام گیرندگان ایجاد کنند."

ایالت ها گاهی اوقات توانایی تخصیص دستمزدها یا دسترسی به جبران مالیات ایالتی را دارند. لینگ گفت که این مشابه با اختیارات وام دهندگان فدرال است. در مقابل، وام دهندگان خصوصی برای بازگرداندن پول خود ابتدا باید از طریق دادگاه مراجعه کنند.

آژانس های وام دهی دولتی می توانند از اعتبار برای تعیین صلاحیت استفاده کنند. بر خلاف وام های فدرال، که به طور گسترده بدون توجه به اعتبار در دسترس هستند، کارشناسان نگرانند که معیارهای خاصی از اعتبار، مانند اتکا به امتیازات اعتباری، می تواند وام گیرندگان کم درآمد را حذف کند.

وام های دولتی نیز اغلب توسط دارندگان اوراق قرضه تامین می شود که از نظر مالی به آنها پاسخگو هستند. لینگ در گزارش خود نوشت، در نتیجه، وام دهندگان ممکن است فشارهایی را برای اعمال نرخ بهره یا کارمزد بالاتر برای برآوردن بازده سرمایه گذاران احساس کنند. رابرت کلچن، استاد آموزش عالی در دانشگاه تنسی، ناکسویل، گفت که این در تضاد با وام های فدرال است، که قادر به پرداخت هزینه های خود نبوده اند.

آژانس های وام دانشجویی ممکن است توانایی ادعای "مصونیت حاکمیتی" را داشته باشند، یک ادعای حقوقی که می گوید نمی توان از دولت بدون رضایت آن شکایت کرد. لینگ می‌گوید که این می‌تواند حقوق وام‌گیرندگان برای شکایت از وام‌دهنده را در صورتی که احساس کنند حقوقشان نقض شده است را از بین ببرد.

مایوت گفت، در عین حال، برخی از برنامه‌های وام دولتی گزینه‌هایی دارند که وام‌دهنده‌های سنتی خصوصی وام دانشجویی از آن برخوردار نیستند.

نرخ وام دانشجویی ایالتی همچنین می تواند کمتر از نرخ وام های خصوصی برای وام گیرندگان با امضا کنندگان مشترک یا اعتبار خوب باشد. دارولیا گفت وام دهندگان خصوصی همچنین می توانند نرخ های پایین تری را به وام گیرندگانی که انتظار دارند مشاغل پردرآمدی مانند پزشکان یا وکلا داشته باشند، ارائه دهند.

تعداد انگشت شماری از ایالت ها در صورتی که وام گیرندگان در تنگنای مالی باشند، گزینه هایی را ارائه می دهند. مایوت گفت، این نوع طرح‌های بازپرداخت تا حد زیادی توسط وام دهندگان خصوصی سنتی در دسترس نیستند.

گراف گفت، برای مثال، MEFA "طرح های بازپرداخت اصلاح شده" را ارائه می دهد که گاهی اوقات می تواند به اندازه پرداخت فقط بهره باشد.

برخی از وام‌های ایالتی ممکن است برای دانش‌آموزان خارج از ایالت در دسترس باشد، اگرچه برخی از آن‌ها محدود به ساکنان یا کسانی است که در یک مدرسه داخلی تحصیل می‌کنند.

اگر دانش آموزان نیاز به قرض گرفتن برای کالج داشته باشند، کارشناسان می گویند که ابتدا باید تمام گزینه های فدرال خود را به پایان برسانند. MEFA در وب سایت خود قویا وام گیرندگان جدید را تشویق می کند تا قبل از روی آوردن به سایر وام ها این اقدام را انجام دهند. این شامل وام های دولتی، خصوصی و سازمانی یا وام های ارائه شده توسط خود مدارس می شود.

نتیجه نهایی؟ مایوت گفت: «وام یک قرض است، یک وام است.

او گفت: «شما باید شرایط و ضوابط را بخوانید و بفهمید که چقدر وام می‌گیرید، پرداخت چقدر خواهد بود و اگر نتوانید آن را بپردازید، چه گزینه‌هایی خواهید داشت.

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.