برداشت مبتنی بر فمینیست "حس و حساسیت" آستن

هالیوود تصاویر بی شماری از خواهران داشوود در حس و احساس ارائه کرده است. آیا واقعا به تفسیر جدیدی از داستان جاودانه عشق جین آستن نیاز داریم؟ خوب، پس از مشاهده نسخه جدید فیلم به کارگردانی جورجیا اوکلی و با بازی دیزی ادگار جونز، پاسخ مثبت است. بله، ما انجام می دهیم. این به این دلیل است که نسخه اوکلی با وجود تغییرات اندک در منبع، تقریبا فمینیستی به نظر می رسد. روکش صیقلی درام لباس سنتی را از بین می برد تا چیزی بسیار پایه تر را نشان دهد.

این به معنای تولیدی بود که از زرق و برق مصنوعی معمولی خلاص شد. لباس ها به طور طبیعی با سنجد و چوب درختان رنگ آمیزی شده بودند، بازیگران آرایش کمی داشتند و موهایشان اغلب گشاد بود. در کنار گذاشتن محدودیت‌های یک درام با لباس معمولی، در عوض، بازنمایی بصری از خانواده‌ای از زنان را دریافت می‌کنیم که در خانه‌ای بدون مردان زندگی می‌کنند. اسمیه کرید مایلز، که انرژی شدیدی را به ماریان داشوود رمانتیک ناامیدکننده می‌آورد، موافق است که این محدودیت بصری به انسانیت واقعی شخصیت‌ها اجازه می‌دهد تا از طریق آن بدرخشد.

کرید-مایلز توضیح می‌دهد: «چیزی که او قصد انجام آن را داشت، خلق چیزی بود که حس طبیعی داشت. پالت محدود است و واقعا به اجراها اجازه می‌دهد بخوانند و موسیقی بخوانند. ما فقط سعی می‌کنیم واقعا آن را واقعی کنیم و واقعا به شما این حس را بدهیم که اینها افراد واقعی با زندگی واقعی هستند. من فکر می‌کنم همه این جزئیات این شکاف را پر می‌کنند زیرا، البته، انتظاری که زنان و مردم در آن زمان همیشه در یک پرتره نگاه و ارائه می‌کردند، احتمالا کمی غیرواقعی است.»

بخشی از دلیل اینکه این نسخه بسیار جسورانه و جدید به نظر می رسد این است که کمتر بر تأثیر عشق های زنان داشوود تمرکز می کند و بیشتر بر روابط بین خود زنان تمرکز می کند. پیوند بین الینور ادگار جونز و ماریان کرید مایلز در جلو و مرکز است. مطمئنا، هر دوی آنها هنوز به دنبال ادوارد فرارز (جرج مک کی)، جان ویلوبی (فرانک دیلان) و کلنل براندون (هربرت نوردرام) هستند. آن خواستگاران مرد به معنای واقعی کلمه نشان دهنده ثبات مالی آنها در دوران سلطنت هستند.

با این حال، زنان هنوز هم موفق می‌شوند به‌عنوان مستقل شناخته شوند و بسیاری از آن‌ها مربوط به دنیای زندگی‌شده‌ای است که اوکلی ایجاد کرده است.

کرید-مایلز می‌گوید: «من فکر می‌کنم که ایده دنبال کردن عشق خارج از محدوده‌ای که از شما انتظار می‌رود، کاری است که هر دو خواهر در نهایت انجام می‌دهند. هر دوی آنها واقعا ارواح سرکش هستند و به شدت از یکدیگر محافظت می کنند و به شدت مستقل هستند."

در حالی که در ظاهر، الینور آستن، یکی از قهرمانان بزرگ ادبیات، می تواند بیش از هر چیز دیگری بر عشق متمرکز باشد، ادگار جونز خلاف این می گوید. او از بسیاری جهات پس از مرگ پدرش نقش تامین کننده را بر عهده گرفت. الینور یک فضای سنتی را اشغال می کند، اما بقای تمام خانواده اش بر دوش اوست.

ادگار جونز خاطرنشان می کند: «او همچنین به نوعی در حال گرفتن مسئولیت از پدر است. "او کسی است که تلاش می کند امور مالی را مرتب کند، محل زندگی آنها را مشخص کند، تلاش می کند مارگارت را در تحصیل نگه دارد، زنان را سیر نگه دارد. او تمام دلخراشی خواهرانش را به جان می خرند. او این خانواده را کنار هم نگه می دارد. او چسب است. و در تمام طول این مدت او همچنین عمیقا احساسات خود را تجربه می کند.

این روشی که در نهایت این آتش داخلی شعله ور می شود، به روش های محافظتی شدیدی ظاهر می شود. ادگار جونز می‌افزاید: «ما توانستیم نسخه‌ای از الینور را ببینیم که در درونش وحشیانه است. صحنه ای عالی با ویلوبی وجود دارد که دایانا [رید، فیلمنامه نویس] برای من نوشت و در نهایت توانستم به او بگویم: «به جرأت می توانم بگویم که نمی دانم در مورد خواهرم چه توانایی دارم و برای محافظت از او چه کار خواهم کرد.»

این تمرکز بر عاملیت زن به مادرسالار خانواده نیز گسترش می یابد. Caitríona Balfe نقش خانم داشوود را نه به عنوان یک کوهنورد اجتماعی مکر، بلکه به عنوان زنی که به دخترانش اعتماد دارد تا راه خودشان را پیدا کنند، بازی می کند. برای بالف، جذابیت مادری را به تصویر می‌کشد که مسائل قلبی را بر استراتژی مالی اولویت می‌دهد.

بالف می‌گوید: «او مادرآستن سنتی شما نیست که در آنجا نقشه می‌کشد، نقشه می‌کشد و سعی می‌کند این مسابقات را برای دخترانش بسازد. او به دخترانش اجازه داد که خودشان باشند. و آنها را جشن گرفت. فقط برای اینکه بدانند که به نحوی قلبشان راه درست را پیدا خواهد کرد و آن را دنبال خواهند کرد. و این مهمترین چیز بود. این به خاطر موقعیت یا سود مالی نبود.

بالف همچنین این تولید را به دلیل بازتاب واقعیت سخت اقتصادی که زنان داشوود زمانی که مجبور به ترک دارایی گسترده خود می شوند با آن مواجه می شود ستایش می کند. او به یاد می آورد: «تو باد، عناصر، نوع سردی سنگ را حس کردی. "و سپس این خانواده به این مکان با عشق و زندگی و گرما القا می کنند."

حتی شخصیت‌های مرد نیز تحت تأثیر انتظارات آن دوران قرار دارند. فرانک دیلان که نقش جان ویلوبی غیرقابل اعتماد اما جذاب را بازی می‌کند، متوجه می‌شود که مردان در تله‌های اجتماعی خود می‌روند. دیلان می گوید: «آنها مردان زمان خود هستند و این با محدودیت های خاص و قفس متفاوتی نسبت به دختران همراه است. او قصد داشت رفتار بدنام شخصیتش را در واقعیت پایه ریزی کند. "من سعی کردم شادی و دلسوزی برای شخصیت ویلوبی را القا کنم. قبول دارم که او گاهی اوقات بد رفتار می کند، اما سعی کردم او را انسانی کنم و نقش مرد جوانی را بازی کنم که در حال کار کردن است."

یکی از نکاتی که در میان تمام گفتگوها با بازیگران برجسته بود، چیزی است که نوردرام در یک نمایش گفت. غالبا تجربیات ما در مورد عشق به جای طرف مقابل، بیشتر در مورد اینکه ما هستیم می گویند و این در اقتباس اوکلی کاملا احساس می شود.

نوردرام می گوید: «از طریق دلشکستگی و از طریق عاشق شدن و از طریق ملاقات با افراد دیگر، می آموزید که چه کسی هستید. "این دو خواهر از طریق عاشق شدن در مورد اینکه چه کسی هستند و رابطه خود را یاد می گیرند."

ادگار جونز کاملا با این ارزیابی موافق است. برای او، سفر الینور به همان اندازه که در مورد یافتن یک شوهر است، در مورد باز کردن قفل وحشی درونی خود است. او می‌گوید: «عشق واقعا همان‌قدر که به شخص مقابل مربوط می‌شود، یک سفر کامل برای خودکاوی است». "دویدن به سمت ادوارد بیشتر از اینکه درباره ادوارد باشد، در مورد پذیرش حقیقت و اصالت خود احساس می کند."

در نهایت، آنچه که اقتباس اوکلی از Sense and Sensibility را برجسته می‌کند، داستان نیست. (این همیشه در هر اقتباسی عالی بوده است.) این بیشتر لحنی است که فیلم او می سازد. از بسیاری جهات، او درام صحنه و لباس را می گیرد و به آن احساس واقعی و زنده بودن می دهد. زنان داشوود کاملا درک شده اند و با این کار مثل این است که برای اولین بار آنها را می بینیم. این فیلم ثابت می کند که کار آستن فقط در مورد یافتن یک همسر ثروتمند نیست، بلکه در مورد سفر خودیابی است که در طول مسیر اتفاق می افتد.