بررسی دریا - جنیفر ساندرز سر و صدا را برای خرید پرده به سطح شکسپیر می رساند

حمام سلطنتی تئاتر بازی ادوارد باند در مورد مصرف‌گرایی و قدرت انسان‌ها در دوران تاریک به شدت توسط ساندرز و هیاهوی سخت‌گیرانه‌اش جان می‌گیرد.

ادوارد باند، نمایشنامه‌نویس فقید، هنگام توصیف نمایشنامه‌اش گفت که می‌خواهد «دریا» به تراژدی بپردازد، کمدی باشد و با مردمی که تا آنجا که می‌توانستند صادق و باز باشند، پایان یابد. تولید جاناتان مانبی - اولین احیای بزرگ تقریبا در 20 سال - با ارائه منظره‌ای به مخاطبانش آغاز می‌شود که معمولا پنهان می‌ماند: ما در زیر آب به جایی فرو می‌رویم که دریانورد کالین (الیوت گودهیل) از طناب آویزان شده و برای زندگی‌اش می‌جنگد، همانطور که امواج لوک هالف را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این یک سکانس آغازین مناسب برای نمایشنامه‌ای است که متعاقبا از مخاطبش می‌خواهد به زیر سطح نگاه کند تا معنایی را در تعاملات به ظاهر پیش پاافتاده بیابد. وقتی به صحنه زیر می‌رسیم، وقتی به یک پارچه‌فروشی پرت می‌شویم، خانم رفی بخل و خودخواه جنیفر ساندرز در حال غوغا کردن بر سر مواد پرده، پرت می‌شویم، ناراحت‌کننده است. اما باند مصرف گرایی را به عنوان انحراف از درد و پوچ زندگی می دانست. به طور مشابه، شخصیت‌های او سرودهای خود را بلندتر می‌خوانند وقتی که از دور تیراندازی می‌شود.

آنها همچنین یک نمایش سالانه را برای جمع آوری پول برای گارد ساحلی روستای ساحلی خود اجرا می کنند، در حالی که از هر مشکلی که ذینفعان خود در زمین با آن مواجه می شوند فاصله می گیرند. ادامه مطلب...