بررسی رقص برای ما نیست - میل و سرپیچی در حالی که یک حرکت انقلابی همه چیز را از بین می برد
باربیکن، لندن عمر راجه از سر ناامیدی، مقاومت و نیاز به ارتباط در این انفرادی جریان آگاهی در جشنواره چتر رقص در آگوست 2019، عمر راجه در اتاق خواب خود نشست و به صدای ضربات کوبه ای با دنیای بحران زده اش گوش داد. در بحبوحه بی ثباتی سیاسی، سیترن بیروت، تئاتر و مرکز فرهنگی راجح که در زادگاهش لبنان تأسیس کرده بود، مجبور به تعطیلی شد.
باربیکن، لندن عمر راجح از سر ناامیدی، مقاومت و نیاز به ارتباط در این انفرادی جریان آگاهی در جشنواره Dance Umbrella اجرا می کند.
در آگوست 2019، عمر راجح در اتاق خواب خود نشست و به صدای ضربات کوبه ای با دنیای بحران زده خود گوش داد. در بحبوحه بی ثباتی سیاسی، سیترن بیروت، تئاتر و مرکز فرهنگی راجه که در زادگاهش لبنان تأسیس کرده بود، مجبور به تعطیلی شد و به دستور دولت محلی که قصد داشت یک کوره زباله سوز در این مکان بسازد، برچیده شد.
راجه به ما می گوید که در دوران نوجوانی که در پایان جنگ داخلی لبنان به بلوغ رسیده بود، رقص همیشه انقلابی ترین کاری بود که او می توانست انجام دهد. اکنون او اینجاست، بیش از سه دهه بعد، همچنان می رقصد - از سر ناامیدی، سرپیچی، مقاومت و میل به برقراری ارتباط. همانطور که آهنگ ضربی شتاب بیشتری می گیرد، بدن شلوغ راجه عرق می کند. در این جریان رقصیده آگاهی، راجه همیشه یک حرکت دهنده ظریف نیست، اما طوری می رقصد که انگار یک کار ضروری است. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Dance Is Not for Us review – desire and defiance as one revolutionary mover sweats it all out
Barbican, London Omar Rajeh performs out of frustration, resistance and a need to connect in this stream-of-consciousness solo at Dance Umbrella festival In August 2019, Omar Rajeh sat in his bedroom, listening to the sound of pounding percussion with his world in crisis. In the midst of political instability, Citerne Beirut, a theatre and cultural centre Rajeh had founded in his native Lebanon, was forced to close,…