بررسی چند مرد خوب - درام حقوقی آرون سورکین باعث بازگشت ناخواسته به صحنه می شود

تئاتر ویویان بومونت، شهر نیویورک

اجراهای غیرقابل قبول و یک صحنه بزرگ نامناسب باعث می شود که یک نسخه جدید از درام کلاسیک دادگاه احساس یک فرصت از دست رفته باشد.

با توجه به وضعیت فعلی ارتش ایالات متحده، منطقی است که مخاطبان بخواهند به ایده قدیمی تر و اصیل تر از خدمات مسلحانه برگردند، که در آن بازیگران بد وجود دارند اما توسط افراد خوب یونیفورم ریشه کن می شوند. این احتمالا احیای چند مرد خوب در برادوی، درام دادگاه آرون سورکین در سال 1989 را توضیح می دهد که درباره یک وکیل نظامی خودسر که از دو تفنگدار جوان دفاع می کند که از دستور غیرقانونی با نتایج مرگبار پیروی می کنند.

نمایشنامه در عین حال تیزبین و مه آلود است، یک نهاد مقدس را نقد می کند و در عین حال با احترام به آن وقار خاصی آغشته می کند - از برخی جهات، همان کاری را که بال غربی سورکین برای دفتر بیضی انجام داد، برای ارتش انجام می دهد.

چند مرد خوب در سال 1992 به یک فیلم موفق نامزد اسکار تبدیل شد، با بازی یک تام کروز پسر بچه در آن زمان در نقش دانیل کافی، وکیل سرکش نیروی دریایی و یک جک نیکلسون ترسناک در نقش دشمن نهایی کافی، سرهنگ جسپ، تندرو که در شرایطی تحت فرماندهی پایگاه نظامی مارونا دیووب در ایالات متحده قرار دارد. این فیلم به کارگردانی راب راینر، باهوش و از مد افتاده مردم را خشنود می‌کند و در یک صحنه آزمایشی کلاسیک با خطی نمادین به اوج خود می‌رسد.

جسپ درست قبل از اعتراف به اعمال ناشایست خود به طور به یاد ماندنی به کافه می گوید: «تو نمی توانی حقیقت را تحمل کنی!» کسانی که در جستجوی درام و احساسات هیجانی در مورد ارتش هستند، باید فقط آن فیلم را تماشا کنند، نه اینکه مبلغ قابل توجهی برای دیدن نمایشنامه به شکل فعلی آن در تئاتر ویویان بومونت مرکز لینکلن صرف کنند. به خواندن ادامه دهید...