پرش به محتوای اصلی

بررسی ASUS ProArt P16: ویترینی شیک برای RTX Spark NVIDIA

انگجت۱۴۰۵ آبان ۱, جمعه، ساعت ۱۵:۳۰حدود 8 دقیقه مطالعه

پلتفرم RTX Spark انویدیا شروع خوبی دارد، اما ProArt P16 در واقع فقط برای طرفداران هوش مصنوعی در نظر گرفته شده است.

اولین لپ‌تاپ ایسوس که دارای تراشه RTX Spark است همان چیزی را که من در ابتدا فکر می‌کردم تأیید می‌کند: پلتفرم رایانه شخصی جدید NVIDIA واقعا برای همه در نظر گرفته نشده است. ProArt P16 یکی دیگر از نوت‌بوک‌های ممتاز این شرکت است که بر سازندگان تشنه‌ی قدرت متمرکز شده است – به جز این بار، این نوت‌بوک به جای پردازنده‌های اینتل یا AMD، از اولین چیپ‌ست PC بزرگ NVIDIA استفاده می‌کند. خارج از هیاهوی مایکروسافت و NVIDIA، که RTX spark را به عنوان یک "اختراع مجدد" کامل رایانه شخصی قرار می دهند، ProArt P16 به سادگی یک لپ تاپ خوب است.

اگر از مدل‌های هوش مصنوعی محلی استفاده می‌کنید، بسیار جذاب است، زیرا می‌تواند تا 128 گیگابایت رم را در یک قاب نسبتا باریک فشرده کند.

مشابه ProArt PX13 که در اوایل سال جاری بررسی کردیم، ProArt P16 نشان می‌دهد که ایسوس تا چه اندازه با لپ‌تاپ‌های ممتاز پیشرفت کرده است. این گوشی دارای یک قاب آلومینیومی زیبا و مستحکم، یک صفحه نمایش OLED 16 اینچی فوق العاده روشن، یک صفحه کلید با فاصله مجلل و یک صفحه لمسی لمسی بسیار بزرگ است. این مک بوک از نظر براقی است، با این تفاوت که نشان ASUS دارد. ProArt P16 حتی از مک‌بوک پرو 16 اینچی سبک‌تر است و در مقایسه با اپل 4.7 پوند، 3.9 پوند وزن دارد.

از دور، ASUS P16 چندان خاص به نظر نمی رسد. اما به زیر کاپوت نگاه کنید و به سرعت متوجه خواهید شد که چه چیزی آن را متفاوت می کند. این به طور کامل توسط سیستم RTX Spark انویدیا بر روی یک تراشه، که یک CPU 20 هسته ای Arm، یک GPU مدرن Blackwell، و، همانطور که اشاره کردم، تا 128 گیگابایت حافظه یکپارچه را گرد هم می آورد. اگر به نظر آشنا به نظر می رسد، به این دلیل است که بسیار شبیه به روشی است که اپل تراشه های سری M خود را پیکربندی کرده است، که دلیل اصلی مورد علاقه ما از کامپیوترهای آن شرکت از سال 2020 بود.

بر خلاف اصلاح تراشه اپل، RTX Spark به طور کامل جایگزین سخت افزار x86 اینتل و AMD نخواهد شد. شما می توانید آن را به عنوان یک چنگال جدید در طراحی رایانه شخصی در نظر بگیرید که دقیقا هدف آن محققان و علاقه مندان به هوش مصنوعی است. RTX Spark همچنین قرار است با تراشه‌های اسنپدراگون X کوالکام همزیستی کند، که از طراحی مشابهی مبتنی بر بازو برای سیستم‌های سطح پایه و میان‌رده استفاده می‌کنند.

همانطور که قبلا گزارش داده‌ام، با وجود مخاطبان خاص، RTX Spark احتمالا یک پیروزی برای رایانه‌های شخصی ویندوزی به طور کلی است. رقابت همیشه برای مصرف کنندگان خوب است – با نصب پرچم NVIDIA در دنیای ویندوز، مطمئنا می توانید شرط بندی کنید که AMD، Intel و Qualcomm بازی خود را با سخت افزار آینده ارتقا دهند. متأسفانه، RTX Spark به احتمال زیاد به رایانه‌های شخصی کمک نمی‌کند تا به قیمت‌های رونق قبل از هوش مصنوعی خود بازگردند. این یکی دیگر از پلتفرم‌های تشنه‌ی حافظه است در زمانی که هوش مصنوعی قیمت‌های RAM را از قبل بالا برده است.

حداقل سازندگان انویدیا و رایانه های شخصی سعی می کنند تمام ویژگی های سطح حرفه ای را که دارندگان RTX Spark می خواهند، اضافه کنند. علاوه بر سخت افزاری که در بالا به آن اشاره کردم، ASUS P16 تقریبا هر پورت مورد نیاز شما را نیز فشرده می کند، از جمله سه اتصال USB-C، USB Type A، HDMI، یک جک هدفون و یک کارت خوان SD با اندازه کامل. اترنت خوب خواهد بود، اما این امر در لپ‌تاپ‌های باریک‌تر و درجه یک به یک امر نادر تبدیل شده است.

اعتراف می‌کنم که از امتیازات اولیه ASUS P16 کمی شگفت‌زده شدم: رقم PCMark 10 (برنامه‌ها) آن 3000 امتیاز کمتر از ASUS A16 فوق‌العاده باریکی بود که من در اوایل سال جاری آزمایش کردم، که توسط تراشه Snapdragon X2 Elite قدرت می‌گرفت. سیستم RTX Spark نیز در تست CPU تک رشته ای Geekbench 6 کمی عقب مانده است، که نشانه این است که تراشه های کوالکام پردازنده های توانمندتری دارند.

اما در واقع، ستاره طراحی RTX Spark GPU، NPU و حافظه یکپارچه آن است و همه آنها در تست های دیگر برجسته بودند. ASUS P16 RTX Spark 4700 امتیاز بالاتر از MacBook Pro با M5 Max در بنچمارک GPU Geekbench 6 بود که عملکرد کلی گرافیکی را آزمایش می کند. ProArt P16 همچنین در معیار AI Computer Vision 2 از UL Procyon امتیاز 3895 را به دست آورد که در مقایسه با 3267 امتیاز از همان مک بوک. امتیاز 1519 آن در تست AI Image Generation Procyon نیز 600 امتیاز بالاتر از اپل بود.

همه آن معیارهای Procyon به وضوح از قدرت گرافیکی قدرتمند تراشه RTX Spark بهره می بردند.

فراتر از معیارها، ASUS P16 توانست OpenClaw و مدل بزرگ Qwen3.8 27B را اجرا کند، که به تنهایی 42 گیگابایت رم را اشغال می کند، در حالی که هنوز مقدار زیادی رم برای کارهای دیگر برای من باقی می گذارد. در همان زمان، من حتی توانستم Control: Resonant و Cyberpunk 2077 را با تنظیمات با کیفیت بالا و بدون عرق کردن بازی کنم. مطمئنا، طرفداران به نظر می رسیدند که می خواهند P16 را از روی میز من بلند کنند، اما هرگز کاهش قابل توجهی در عملکرد وجود نداشت.

انویدیا قبلا گفته بود که سخت‌افزار گرافیکی RTX Spark تقریبا با پردازنده گرافیکی موبایل RTX 5070 برابری می‌کند، در حالی که انرژی بسیار کمتری مصرف می‌کند، و این در آزمایش من صادق بود. من توانستم Control Resonant را با سرعت 70 فریم در ثانیه بازی کنم در حالی که بازی را در 1440p با تنظیمات گرافیکی "ultra"، تنظیم ray-tracing روی متوسط ​​و تولید فریم 4x انجام می دادم. این یک بازی است که در آن وفاداری کلی بیش از یک نرخ فریم سه رقمی مهم است، اما من می‌توانم ProArt P16 را با کاهش تنظیمات گرافیکی به سرعت 120 فریم بر ثانیه برسانم.

در حالی که من برای اجرای بازی‌های دیگر، از جمله Star Wars: Galactic Racer و Gears of War: E-Day، مشکل زیادی نداشتم، این احتمال وجود دارد که شما با برخی از عناوین به مشکل بر بخورید. از آنجایی که RTX Spark مبتنی بر یک پردازنده Arm است، برای مدیریت بیشتر بازی‌ها باید به شبیه‌ساز Prism مایکروسافت تکیه کند. این باعث کاهش عملکرد فوری و همچنین مشکلات احتمالی می شود. ساخت‌های بومی Arm64 برای عناوین محبوبی مانند Fortnite، DOTA 2، Marvel Rivals و World of Warcraft: Forever آینده وجود دارد، بنابراین این احتمال وجود دارد که نگرانی‌های مربوط به سازگاری در چند سال آینده برطرف شود.

اما اگر اصلا نمی‌خواهید نگران مشکلات شبیه‌سازی باشید، بهتر است از یک لپ‌تاپ گیمینگ استاندارد با تراشه‌های اینتل یا AMD استفاده کنید.

همچنین نگرانی‌های سازگاری مشابهی برای نرم‌افزارهای قدیمی‌تر ویندوز به طور کلی وجود دارد، اگرچه من در طول آزمایش با هیچ چیز عجیب و غریبی مواجه نشدم. وقتی دو سال پیش سیستم‌های Copilot+ راه‌اندازی شد، کل تجربه Windows on Arm به‌روزرسانی بزرگی دریافت کرد و از آن زمان به نظر می‌رسد که مایکروسافت تلاش کرده است تا شبیه‌سازی x86 خود را حتی یکپارچه‌تر کند.

صفحه نمایش OLED 16 اینچی "Lumina Pro" ProArt P16 برای Control Resonant عالی بود: می‌توانست سطوح سیاه تیره و کنتراست شدید را در محیط‌های تاریک‌تر نشان دهد، اما همچنین گاهی اوقات با حداکثر درخشندگی 1600 نیت، چشم‌های من را داغ می‌کرد. این قطعا یکی از درخشان‌ترین صفحه‌نمایش‌های OLED است که روی لپ‌تاپ‌ها دیده‌ام، و مستقیما با نمایشگرهای Mini LED MacBook Pro اپل رقابت می‌کند، که همچنین دارای حداکثر 1600 نیت هستند. این روشنایی شدید همچنین ProArt P16 را برای انجام کارهای بیرون زیر نور خورشید عالی کرده است، زیرا من سعی می کنم قبل از رسیدن زمستان هر ذره گرمایی را که می توانم بیرون بیاورم.

من به طور مشابه تحت تأثیر سایر جنبه های ASUS ProArt P16 قرار گرفتم. صفحه کلید گسترده و عمق کلید دلپذیر آن، تایپ کردن را به یک رویا تبدیل کرده است، و همچنین دارای یکی از بهترین تاچ پدهای لمسی است که تا به حال در رایانه های شخصی ویندوز دیده ام. در حالی که داشتن یک راه‌اندازی چهار بلندگو، که به طور فزاینده‌ای در لپ‌تاپ‌های پریمیوم بزرگ رایج شده است، خوب بود، اما بلندگوهای دوگانه ProArt P16 همچنان قوی به نظر می‌رسند. آنها همچنین به لطف Dolby Atmos کمی پشتیبانی صوتی فضایی ارائه می دهند.

تنها نقطه ضعف اصلی ProArt P16، مانند اکثر رایانه های شخصی جت بلک، این است که یک آهنربای اثر انگشت وحشتناک است. علائم از همان لحظه ای که آن را لمس می کنید ظاهر می شوند و بهشت ​​شما را ممنوع می کند هنگام استفاده از آن چیزی روغنی بخورید. فقط چند دقیقه طول می‌کشد تا P16 ظاهری به هم ریخته پیدا کند و تمیز نگه داشتن آن کمی آزاردهنده است. بسیار خوب است که ایسوس در آینده از مواد ضد اثر انگشت استفاده کند.

ProArt P16 در معیار باتری PCMark 10 Applications 10 ساعت و 51 دقیقه دوام آورد که بسیار کمتر از محدوده 15 ساعت بیشتر است که در بسیاری از ماشین‌های پریمیوم دیده‌ایم. همچنین با جدیدترین XPS 16 دل از آن استفاده کرد، که وقتی نزدیک به 12 ساعت در تست باتری PCMark به پایان رسید، من را ناامید کرد. حداقل می‌توانید با باتری P16 کارهای بیشتری انجام دهید: متوجه شدم که وقتی سیم برق را قطع کردم، معیارها و عملکرد بازی اصلا متزلزل نشدند. به گفته انویدیا، کارایی کلی RTX Spark اجازه می دهد تا منحنی عملکرد بالا را بدون مصرف انرژی بیش از حد داشته باشید.

اگر در صنعت هوش مصنوعی هستید و دقیقا می دانید که چگونه می خواهید از سخت افزار RTX Spark ASUS ProArt P16 استفاده کنید، دقیقا خریدار مورد نظر NVIDIA شما هستید. کارکنان هوش مصنوعی احتمالا می‌توانند هزینه‌های بالا را فقط برای داشتن پیشروی کلی در عملکرد هوش مصنوعی توجیه کنند، و احتمالا نگران اجرای نرم‌افزارهای قدیمی‌تر شبیه‌سازی شده ویندوز نباشند. برای بقیه، ProArt P16 و هر سیستم RTX Spark، واقعا چیز مطمئنی نیست.

مطمئنا، خوب است که ProArt P16 می تواند به خوبی از عهده برخی بازی ها برآید، اما بازی تنها جنبه ثانویه پلتفرم RTX Spark است. مشخص نیست که بازی‌های آینده چقدر خوب عمل خواهند کرد، یا چه نوع اشکالات شبیه‌سازی را در عناوین خاص خواهید یافت. انویدیا ادعا می‌کند که با شرکت‌های بزرگ ضد تقلب برای پشتیبانی از RTX Spark کار می‌کند، اما همچنان ممکن است با عناوین چند نفره مواجه شوید که به سادگی روی یکی از این سیستم‌های جدید کار نکنند.

و اگر عمدتا به ویرایش محتوای چندرسانه‌ای علاقه دارید، احتمالا هنوز هم بهتر است از یک سیستم مبتنی بر AMD یا اینتل استفاده کنید تا بیشترین سازگاری را با ابزارهای موجود داشته باشید. قابل توجه است که Adobe نرم افزار نمادین تر خود را به پلتفرم RTX Spark آورده است، اما در مورد بسیاری از برنامه های چند رسانه ای دیگر چندان مطمئن نیست.

بدون شک ASUS ProArt P16 یک لپ تاپ پریمیوم چشمگیر است. اما هزینه شروع بالا و سخت افزار منحصر به فرد آن را به چیزی تبدیل می کند که واقعا فقط برای متخصصان هوش مصنوعی وسوسه انگیز است. من کل پلتفرم RTX Spark را حداقل یک سال قبل از اینکه بتوانم آن را به کاربران عمومی یا حتی گیمرها توصیه کنم، می دهم. در حال حاضر رایانه های شخصی بسیار خوبی برای آن مصرف کنندگان وجود دارد - در حال حاضر، RTX Spark واقعا فقط برای بیماران هوش مصنوعی است.

خواندن متن کامل در انگجتبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

ASUS ProArt P16 review: A sleek showcase for NVIDIA's RTX Spark

NVIDIA's RTX Spark platform is off to a good start, but the ProArt P16 is really only meant for AI fanatics.

همه‌ی اخبار فناوری