بررسی Framework Laptop 12 (2026 ارتقاء): Core Series 3 اینتل یک نقص کلیدی را برطرف می کند

سیلیکون ارتقا یافته یک مانع عملکرد بزرگ را حل می کند.

وقتی فهمیدم Framework در حال آوردن تراشه های Core Series 3 اینتل به لپ تاپ 12 است، هیجان زده شدم. من از طرفداران نسخه مناسب برای کودکان این دستگاه ماژولار و قابل تعمیر هستم، اما یک نقص فنی عمده داشت. تقریبا مانند همه لپ‌تاپ‌های دیگر Framework، نمی‌توانست تراشه خود را به اندازه کافی خنک نگه دارد تا عملکرد خوب را از سیلیکون خود خارج کند. اما تراشه های سری 3 جدید اینتل آنقدر سریع و کارآمد هستند که ممکن است این مشکلات حرارتی را به طور کامل برطرف کند. بنابراین، با یک تراشه کم قدرت در یک دست، و یک لپ تاپ در حال حاضر عالی (اگر گران قیمت) در دست دیگر، مطمئنا این یک بازی ساخته شده در بهشت ​​است.

سیاست فریم ورک مبنی بر تکرار مداوم کامپوننت‌ها به این معنی است که این فقط صفحه اصلی نیست که در اینجا تغییر کرده است. مدل 2026 با اسکنر اثر انگشت و صفحه کلید با نور پس‌زمینه عرضه می‌شود که نقص‌های نسخه نسل اول را اصلاح می‌کند. به طور طبیعی، هر سه با نسخه قبلی سازگار هستند، که می تواند برای برابری ویژگی ها با نسخه جدیدتر خود ارتقا یابد. طبق معمول، تمرکز من در اینجا فقط روی فرآیند ارتقا و عملکرد آن اجزای جدید است. اگر می‌خواهید بیشتر بدانید، لطفا بررسی کامل سال گذشته را بخوانید که همه چیزهای دیگر را پوشش می‌دهد.

یک تفاوت دیگر این است که Framework قلم سازگار با MPP/USI 2.0 خود را توسعه داده است. مانند مدل‌های شخص ثالثی که تا این لحظه استفاده می‌کرد، قلم فریم‌ورک از طریق USB-C شارژ می‌شود، باتری ۸۰ میلی‌آمپر ساعتی دارد و ۱۵ گرم وزن دارد. این دستگاه از 4096 سطح حساسیت فشاری پشتیبانی می کند و دارای دو دکمه قابل برنامه ریزی است. اوه، و می‌توانید آن را به همان رنگ لپ‌تاپ خود بخرید، بنابراین همه آن‌ها همسان و همسان هستند.

نسل اول لپ تاپ 12 با انتخاب نسل سیزدهم اینتل Core i3 یا Core i5 CPU عرضه شد. این نوع با اخلاق عمومی یک ماشین کم‌هزینه و کم مصرف که هدفش بازارهای آموزش، بچه‌ها و رایانه دوم است، مطابقت دارد. با توجه به اینکه تراشه‌های 18A/Panther Lake/Core سری 3 اینتل بسیار قوی‌تر هستند، و در عین حال مصرف انرژی بسیار بیشتری دارند، جای تعجب نیست که اکنون بتوانید این دستگاه را به یک پردازنده مرکزی Core 7 مجهز کنید. این بار، شما انتخابی از Core 3 304، Core 5 320 و Core 7 350 دارید - که دومی همان چیزی است که من در حال آزمایش آن هستم.

طبیعتا سیلیکون جدید مزایای دیگری نیز دارد، مانند افزایش حداکثر رم به 64 گیگابایت و اسلات‌های کارت توسعه پشتی که اکنون از Thunderbolt 4 پشتیبانی می‌کنند. اکنون می‌توان یک eGPU یا یک جفت مانیتور 4K را به این دستگاه متصل کرد، زیرا Framework نمی‌تواند فقط به بازار بچه‌ها پاسخ دهد. به گفته این شرکت، تعداد زیادی از خریداران لپ تاپ 12 توسعه دهندگان و کاربران لینوکس بودند که عاشق این 12 شده بودند. ناگفته نماند این واقعیت که 12 قبلا آنقدر گران بود که نمی‌توانست فقط یک ماشین کودکان باشد، و RAMpocalypse هیچ کمکی به مسائل نکرده است.

در مورد کاور ورودی جدید، که فقط نسخه قدیمی با کلیدهای دارای نور پس زمینه است، کمتر چیزی برای گفتن دارم و این چیز خوبی است. Nirav Patel، مدیر عامل Framework، بهتر از اینکه با یک کیبورد خوب دست و پنجه نرم کند، می داند، و 12 قبلا یک صفحه کلید محکم داشت. در مورد حسگر اثرانگشت، در کنار شاسی جایی که دکمه پاور قدیمی در آن قرار داشت جای می گیرد و نور بیدار خود را حفظ می کند. یکی از بزرگترین نقاط قوت Framework استفاده از فناوری جدیدی مانند این بوده است بدون اینکه باعث اختلال در ماشین های آن شود.

همانطور که سال گذشته گفتم، Framework به وضوح از فرآیندهای ارتقاء لپ‌تاپ‌های 13 و 16 چیزهای زیادی یاد گرفت. این شرکت کار را با 12 آسان‌تر کرد و کابل‌های نواری و پیچ‌ها را به نفع پین‌ها و گیره‌های pogo حذف کرد. حتی اگر به راهنماهای گام به گام و به سبک iFixit این شرکت دسترسی نداشتید، احتمالا می‌توانید نحوه تعمیر این مورد را از دید پیدا کنید. یک تغییر عمده، اگر بتوان آن را نامید، این است که RAM DIMM اکنون رو به بالا است، به جای پایین، همانطور که در برد قدیمی مشاهده می شود.

تعویض مین برد مستلزم جداسازی بیشتر دستگاه است، اما احساس ترس نکنید. جدا کردن همه اینها و کنار هم قرار دادن آنها 13 دقیقه و 42 ثانیه طول کشید، که در روز شما به سختی چروکید. مطمئنا، من به اندازه کافی این کار را انجام داده ام که حافظه عضلانی است، اما اساسا یک مجموعه لگو فانتزی با پیچ (یا، می دانید، Meccano) است. آن زمان را با 32 دقیقه ای که طول کشید تا تمام درایورهای جدید را نصب کنم و ویندوز کار کند مقایسه کنید.

نکته ای که باید به آن توجه کنید: اگر آینده نگری لازم برای دانلود درایورهای Wi-Fi به روز شده را قبل از نصب ندارید، با مشکل مواجه خواهید شد. می‌توانید آماده باشید، از دستگاه دیگری استفاده کنید یا یکی از آداپتورهای اترنت Framework را انتخاب کنید. من در واقع فکر می کنم که گزینه دوم به هر حال خریدی ضروری است، با توجه به سهولت پرتاب یکی در شاسی برای دانلودها و نصب های بزرگ. و در روزهایی که درایورهای Wi-Fi از شما فرار می کنند، بیکن شما را نجات می دهد.

سال گذشته، Framework 12 به اندازه‌ای قدرتمند بود که کارهای معمولی زیادی را انجام دهد، و این بار دیگر تغییری نکرده است. اگر تنها کاری که می خواهید انجام دهید نوشتن یک مقاله ترم، تماشای یوتیوب یا هر کار دیگری که جوانان این روزها انجام می دهند است، خوب بود. اما حرارت محدود به این معنی بود که به محض اینکه از او خواسته شد تا کاری حتی از راه دور سخت انجام دهد، شروع به خس خس می کند.

همچنین سقف عملکرد پایینی داشت، جایی که برای بازی Fortnite مشکل داشت، مطمئنا میز برای رایانه ای که کودکان را هدف قرار می داد. خوشبختانه، غرغر کم مصرف، خنک و عضلانی Core Series 3 پتک را به آن سقف رسانده است. این همان دستگاه کم قدرتی نیست که بیش از یک سال پیش با پول بسیار زیادی به فروش رفت.

Fortnite با گرافیک‌های با وضوح بالا، مانند Hardspace: Shipbreaker، به سختی عنوانی کم مصرف با وجود قدمتش است. با این حال، تست اسید Cyberpunk: 2077 بود که خوشحالم بگویم که توانست به خوبی اجرا شود. البته، از پایین ترین تنظیمات گرافیکی موجود استفاده می کرد، اما حتی یک فریم یا لکنت وجود نداشت. من اهل بازی‌های سخت‌گیر نیستم، بنابراین آن را کاملا قابل بازی یافتم، و اگر این تنها دستگاهی بود که داشتم، از عملکرد آن راضی بودم.

متأسفانه، در حالی که مشکلات عملکرد حل شده است، موارد قابل استفاده حل نشده است - حداقل برای بارهای سنگین. در حالی که من این دستگاه را برای آزمایش و نوشتن این بررسی در دامان خود داشتم، جرات نداشتم آن را در حین بازی در آنجا داشته باشم. با گذاشتن آن روی میز برای آزمایش Cyberpunk 2077، کمتر از ده دقیقه طول کشید تا قسمت زیرین شاسی برشته شود.

در مورد عمر باتری، من می‌توانستم پنج ساعت یا بیشتر از شارژ کامل در حین نوشتن و گوش دادن به Spotify کم کنم. هر کاری سخت‌تر انجام دهید، مانند بازی، و متوجه خواهید شد که این رقم به شدت شروع به کاهش می‌کند، تا جایی که باید در سه ساعت به برق متصل شوم.

برای سال‌ها، صنعت رایانه‌های شخصی محتواهای بیهوده را برای بازارهای آموزشی و بودجه رها می‌کرد. فکر اینکه فریم ورک و اپل هر دو به پایین ترین سطح بازار نگاه کردند و از آنچه دیدند خشمگین شدند، من را سرگرم می کند. Framework Laptop 12 یکی از روش‌های حل این مشکل بود که ماشینی محکم، قابل تعمیر و ارتقاء یافت. MacBook Neo دیگری بود، و در حالی که نه محکم بود، نه قابل تعمیر و نه قابل ارتقا بود، اما با 12 مطابقت داشت زیرا توسط افرادی که به آن اهمیت می دادند ساخته شده بود.

دو شرکت، با تمرکز بر مهندسی واقعی، هر دو در تلاش هستند تا با موضوع دسترسی در پایین ترین سطح بازار مقابله کنند.

البته هر دو نیز به دلیل بحران مالی ناشی از حباب هوش مصنوعی در چند سال گذشته آسیب دیده بودند. Framework 12 به وضوح چند صد دلار گران‌تر از چیزی بود که سازندگان آن در نظر داشتند و MacBook Neo مدت کوتاهی پس از معرفی خود با افزایش قیمت مواجه شد. این یک ناراحتی گسترده در صنعت است - به غم و اندوهی که Valve با قیمت گذاری سخت افزار خود در سال جاری متحمل شد نگاه کنید - و یکی از مشکلاتی است که هر دو ماشین را از بازارهایی که برای آن طراحی شده بودند خارج می کند.

با توجه به مشکلات فعلی قیمت، توصیه هر لپ تاپ از هر سازنده ای به طور فزاینده ای دشوار است. لپ‌تاپ Framework 12 مانند زمان عرضه‌اش جذاب است، اما قیمت‌های بالاتر واقعا تاثیرگذار است. خوشبختانه، عملکرد ذاتی تراشه های Core Series 3 اینتل حداقل نقص فنی اصلی دستگاه را برطرف می کند. تا زمانی که نمی خواهید از آن بر روی پاهای خود استفاده کنید، می توانید کارهای زیادی انجام دهید که در غیر این صورت استان ماشین های قوی تر و گران تر خواهد بود. اینکه حتی می‌توانید بازی‌های AAA (با قدرت کم) اجرا کنید نشان می‌دهد که Framework 12 به معنای تجارت است.

این توانایی زیادی است که از یک کامپیوتر اسباب بازی بدست می آید.