پرش به محتوای اصلی

بررسی Street Fighter – نوستالژی فقط در فیلم بازی‌های مبارزه‌ای ناخواسته تا این حد پیش می‌رود

گاردین فرهنگ۱۴۰۵ مهر ۲۳, پنجشنبه، ساعت ۱۹:۳۰حدود 1 دقیقه مطالعه

لذت‌های مختصر و ساده‌ای در بازی کلاسیک جدید اجتناب‌ناپذیر روی صفحه نمایش بزرگ وجود دارد، اما مانند فیلم‌های اخیر Mortal Kombat، این یک آشفتگی تا حد زیادی نامنسجم است. ما فقط Resident Evil، چرخش گیج‌کننده، تند و زننده، شیطانی زامبی زاک کرگر را در مجموعه زامبی محبوب Capcom داشتیم. این امید دوباره به ما داد (بعد از Sonic the Hedgehog، The Last of Us و Fallout) که اقتباس‌های بازی‌های ویدیویی در واقع می‌توانند خوب باشند. اما حالا…

لذت‌های کوتاه و ساده‌ای در بازی کلاسیک جدید اجتناب‌ناپذیر روی صفحه نمایش بزرگ وجود دارد، اما مانند فیلم‌های اخیر Mortal Kombat، این یک آشفتگی تا حد زیادی نامنسجم است.

ما به تازگی رزیدنت اویل، بازی گیج‌کننده، زشت، شیطانی و سرگرم‌کننده زک کرگر را در مجموعه محبوب زامبی‌های کپکام داشتیم. این امید دوباره به ما داد (بعد از Sonic the Hedgehog، The Last of Us و Fallout) که اقتباس‌های بازی‌های ویدیویی در واقع می‌توانند خوب باشند.

اما اکنون اینجا آمده است Street Fighter، یک آشفتگی زرق و برق دار و نامنسجم که سرگرم کننده است و شروع می کند، اما به سختی در فیلم های Mortal Kombat قبل از خود بهبود می یابد، و این امیدها را در پیچیدگی اتمی خود خرد می کند. ادامه مطلب...

خواندن متن کامل در گاردین فرهنگبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Street Fighter review – nostalgia only goes so far in junky fighting game movie

There are brief, simple pleasures in the inevitable new big screen take on the classic game but like the recent Mortal Kombat movies, it’s a largely incoherent mess We just had Resident Evil, Zach Cregger’s giddy, nasty, devilishly fun spin on Capcom’s popular zombie franchise. It gave us renewed hope (after Sonic the Hedgehog, The Last of Us and Fallout) that video game adaptations could be good, actually. But now…

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر