برنامه های اشتراک دوچرخه می تواند به شهرها در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و ازدحام کمک کند
حمل و نقل تقریبا یک چهارم از انتشار گازهای گلخانه ای در کانادا را تشکیل می دهد. در مترو ونکوور، حدود 40 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از حمل و نقل است.
نوشته وحید حسینی، سیدعلی عظیمی، گفتگو
ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
حمل و نقل تقریبا یک چهارم از انتشار گازهای گلخانه ای در کانادا را تشکیل می دهد. در مترو ونکوور، حدود 40 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از حمل و نقل است.
در شهرهای کانادا، حمل و نقل نگرانی هایی فراتر از گازهای گلخانه ای ایجاد می کند: آلودگی هوای شهری، قرار گرفتن جمعیت های کنار جاده در معرض آلاینده های سمی، ترافیک، ازدحام و خطرات ایمنی جاده ها. در سال 2015، آلودگی هوای حمل و نقل با بیش از 1200 مرگ زودرس در کانادا همراه بود.
از آنجایی که کانادا قصد دارد انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهد، شهرها برای ایجاد یک سیستم حمل و نقل سبزتر، پایدارتر، جامع تر و عادلانه چه کاری می توانند انجام دهند؟
سیستمهای میکروموبیلیتی مشترک، مانند برنامههای اجاره دوچرخه و اسکوتر، راهحل جالبی برای حمل و نقل ارائه میدهند. کاربران نیازی به داشتن وسیله نقلیه ندارند و نگران پارکینگ، ذخیره سازی، امنیت یا نگهداری نیستند. این برنامه ها به راحتی قابل دسترسی هستند و به ویژه برای سفرهای کوتاه در مناطق شهری متراکم مناسب هستند.
micromobility مشترک چقدر می تواند انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهد و پتانسیل گسترده تر آن به عنوان یک گزینه حمل و نقل شهری چیست؟ برای پاسخ به این سؤالات، اخیرا برنامه اشتراک دوچرخه ونکوور را بررسی کردیم. ما از یک بررسی دفترچه خاطرات سفر توسط اپراتور حمل و نقل شهری، TransLink استفاده کردیم تا بفهمیم مردم چگونه شیوه های حمل و نقل خود را انتخاب می کنند.
با استفاده از دادههای سفرهای اشتراکی دوچرخه و ترکیب آنها با چندین مدل حملونقل و انتشار گازهای گلخانهای، به نتایج جالبی رسیدیم.
تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که حدود 29٪ از سفرهای روزانه در ونکوور توسط رانندگان اتومبیل انجام می شود، در حالی که تقریبا 7٪ توسط دوچرخه های شخصی یا سیستم های اشتراک دوچرخه انجام می شود.
اکثر سفرهای رفت و آمد کوتاه در مطالعه ما دارای مسافت متوسط حدود 2 کیلومتر (1.2 مایل) بودند. سفرهای اوقات فراغت بسیار طولانیتر، میانگین مسافتی در حدود 10 کیلومتر (6 مایل) داشتند. سفرهای دوچرخه الکترونیکی در هر دو گروه کمی طولانی تر بود. سفرهایی با پتانسیل برای جایگزینی سفرهای ماشینی مورد توجه خاص بود.
نکته مهم، طبق یک نظرسنجی شهر ونکوور، حدود 11 درصد از تمام سفرهای روزانه به عنوان قابل دوچرخهسواری طبقهبندی میشوند اما قابل پیادهروی نیستند، به این معنی که آنقدر طولانی هستند که برای پیادهروی جذاب نیستند، اما هنوز در فاصلهای عملی دوچرخهسواری هستند. این سفرها یک استخر بسیار امیدوارکننده برای جایگزینی بالقوه با اشتراک دوچرخه است.
بهترین راه برای درک مزایای زیست محیطی اشتراک دوچرخه، مقایسه آن با استفاده از یک خودروی متعارف سوخت فسیلی است. تجزیه و تحلیل ما نشان میدهد که برای دستیابی به کاهش سالانه انتشار گازهای گلخانهای مشابه با حذف یک وسیله نقلیه با سوخت فسیلی، به تعداد دوچرخههای مشترک در سطح فعلی استفاده از آنها نیاز است.
ما متوجه شدیم که تقریبا 18 دوچرخه مشترک برای مطابقت با کاهش دی اکسید کربن یا ذرات سمی اگزوز لازم است که با حذف یک اتومبیل به دست می آید. اما فرصت واقعی با استفاده بیشتر از سیستم اشتراک دوچرخه بدست می آید.
از آنجایی که هر دوچرخه مشترک جایگزین سفرهای بیشتر با ماشین می شود، دوچرخه های بسیار کمتری برای دستیابی به همان مزیت مورد نیاز است. برای مثال، در سناریوی پرکاربرد ما، تنها حدود پنج دوچرخه مشترک میتوانند همان کاهش گازهای گلخانهای را با حذف یک خودروی معمولی فراهم کنند.
به عبارت دیگر، ارزش زیست محیطی اشتراک دوچرخه نه تنها به تعداد دوچرخه های موجود بستگی دارد، بلکه به تعداد دفعات استفاده از آنها برای جایگزینی سفرهایی که در غیر این صورت با ماشین انجام می شد، بستگی دارد.
دولت فدرال در نظر دارد تا سال 2035، 75 درصد از خودروهای فروخته شده، خودروهای الکتریکی (EVs) باشند. این که آیا کانادا به اندازه کافی سریع به سمت برقیسازی وسایل نقلیه حرکت میکند و اینکه آیا اهداف تعیینشده توسط دولت فدرال قابل دستیابی هستند یا خیر، همچنان سوالهای باز است.
اما یک سوال مهم دیگر وجود دارد: آیا تغییر به خودروهای برقی در واقع تمام مشکلات مرتبط با حمل و نقل شهری را حل می کند؟ خودروهای الکتریکی همان فضای جاده را اشغال میکنند که خودروهای معمولی هستند، بنابراین برقیسازی به تنهایی کمک چندانی به ترافیک و ازدحام نمیکند.
خودروهای برقی نیز عموما سنگینتر از همتایان خود با سوخت فسیلی هستند و فشار بیشتری بر زیرساختهای جاده وارد میکنند. آنها کاملا بدون کربن نیستند: تولید خودرو و باتری می تواند کربن فشرده باشد و تولید برق در برخی استان های کانادا هنوز تا حدی به سوخت های فسیلی وابسته است.
خودروهای برقی همچنین انتشار ذرات غیر اگزوز را از فرسودگی لاستیک، ترمز و جاده تولید میکنند، به این معنی که آلودگی هوای مرتبط با ترافیک با برقرسانی به طور کامل از بین نمیرود. این احتمال وجود دارد که کاناداییهای دارای خودروهای الکتریکی بیشتر رانندگی کنند.
با این وجود، حرکت به سمت الکتریکی شدن بخش مهمی از کربن زدایی حمل و نقل است. سوال این نیست که آیا ما باید برق داشته باشیم، بلکه این است که آیا برق رسانی به تنهایی کافی است یا خیر.
خبر خوب این است که در حال حاضر گزینه های زیادی در دسترس هستند و لزوما شامل رانندگی با ماشین شخصی نمی شوند. حملونقل عمومی، خدمات حملونقل مشترک، حملونقل فعال مانند پیادهروی و دوچرخهسواری، حملونقل کوچک مشترک مانند دوچرخههای الکترونیکی و اسکوترهای الکترونیکی و ترکیبی از این حالتها میتواند جایگزینهایی برای استفاده از وسایل نقلیه شخصی باشد.
هر کدام مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند، اما یک ویژگی مهم مشترک دارند: آنها میتوانند وابستگی ما را به خودروهای شخصی و تعداد کیلومترهایی که با ماشین طی میکنیم کاهش دهند.
مطالعه ما به طور دقیق چگونگی افزایش اشتراک دوچرخه را بررسی نکرد، اگرچه تمرکز کار بعدی ما این است. استراتژیهای ممکن شامل هزینههای کاربر کمتر و ارتباطات بهتر بین ایستگاههای اشتراک دوچرخه و مراکز حمل و نقل است.
شرکتها همچنین میتوانند با اپراتورهای حملونقل هماهنگ کنند تا سفرهای چندوجهی بدون درز را آسانتر کنند و کرایهها را یکپارچه کنند تا مردم بتوانند از کارت حملونقل خود برای پرداخت هزینه اشتراک دوچرخه استفاده کنند.
هر ترکیبی از راهحلها مؤثرتر باشد، تحقیقات ما به یک فرصت روشن اشاره میکند: اشتراک دوچرخه پتانسیل قابلتوجهی برای کمک به کربن زدایی حملونقل شهری دارد. برخلاف بسیاری دیگر از استراتژیهای کم کربن، میتواند این کار را با جایگزینی کلی سفرهای ماشینی به جای جایگزینی یک نوع خودرو با نوع دیگر انجام دهد.
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
Bike‑sharing programs can help cities reduce emissions and congestion
Transportation accounts for almost one-quarter of greenhouse gas emissions in Canada. In Metro Vancouver, around 40% of emissions are from transportation.