برنامه های پاسخ به بحران موبایل اقدامات جدیدی را از تأثیر خود بر تماس های پلیس دریافت می کنند
جوامع در سراسر کشور درباره نقشی که برنامههای واکنش به بحران موبایل میتوانند در واکنش اضطراری ایفا کنند، بحث میکنند. این برنامهها معمولا تماسهایی را از سوی توزیعکنندگان 911 دریافت میکنند که شامل سلامت روان، مصرف مواد، بررسیهای رفاهی و سایر موقعیتهایی است که نیازی به پاسخ اجرای قانون ندارند.
ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
جوامع در سراسر کشور درباره نقشی که برنامههای واکنش به بحران موبایل میتوانند در واکنش اضطراری ایفا کنند، بحث میکنند. این برنامهها معمولا تماسهایی را از سوی توزیعکنندگان 911 دریافت میکنند که شامل سلامت روان، مصرف مواد، بررسیهای رفاهی و سایر موقعیتهایی است که نیازی به پاسخ اجرای قانون ندارند.
تا به حال، جوامع فاقد یک روش ثابت برای اندازهگیری میزان تماسهای پلیس توسط این تیمهای غیرمسلح، که بر کاهش تنش تمرکز دارند، نبودهاند. محققان دانشگاه اورگان راهی برای انجام این کار ابداع کرده اند.
در مطالعهای که در Science Advances منتشر شد، محققان روشی را برای اندازهگیری میزان تقاضای این برنامهها از پلیس ترسیم کردند. آنها با استفاده از داده های برنامه طولانی مدت CAHOOTS در یوجین، اورگان، اقداماتی را ایجاد کردند که نشان داد تأثیر این برنامه به طور قابل توجهی بیشتر از برآوردهای قبلی است.
روری رولفس، دانشیار علوم داده؛ کلر هربرت، دانشیار جامعه شناسی؛ و ناتان برتون، دانش آموخته UO که اکنون مدرک کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه جانز هاپکینز دنبال می کند، سه معیار استاندارد شده را توسعه دادند: نرخ انحراف جایگزین، نرخ انحراف تعدیل شده با پیشگیری و نرخ انحراف با دستورات همپوشانی.
این اقدامات با هم به جوامع راههای مختلفی را برای ارزیابی اینکه چگونه برنامههای بحران سیار بر تقاضای خدمات پلیس در سیستمهای واکنش اضطراری تأثیر میگذارند، میدهد.
رولفس گفت: «تاکنون صحبتهای زیادی در مورد «نرخهای انحراف» برنامهها بدون تعریف مشخص و ثابت وجود داشته است. «تحقیق ما منظور ما از انحراف را تعریف میکند و روشهای متفاوتی را به جوامع میدهد تا تأثیر یک برنامه را بسته به سؤالی که میخواهند به آن پاسخ دهند اندازهگیری کنند».
مقایسه تعداد تماسهایی که پلیس و پاسخدهندههای بحران انجام میدهند میتواند گمراهکننده باشد زیرا این دو سرویس لزوما به تماسهای مشابهی پاسخ نمیدهند. برنامهها همچنین از نظر کارکنان، مسئولیتها و نوع تماسهایی که برای رسیدگی به آنها مجهز هستند، بسیار متفاوت هستند.
نرخ انحراف جایگزینی پاسخهای برنامه بحران موبایل را اندازهگیری میکند که مستقیما جایگزین پاسخهای پلیس میشود. نرخ انحراف تعدیلشده با پیشگیری همچنین کاهش در واکنشهای پلیس را به احتمال زیاد به دلیل مداخله زودهنگام توسط برنامه بحران تلفن همراه نشان میدهد. نرخ انحراف با دستورات همپوشانی به طور خاص به تماس هایی می پردازد که پلیس یا برنامه بحران می توانند از عهده آنها برآیند.
با اعمال اقدامات جدید در CAHOOTS، محققان تخمین میزنند که این برنامه به طور مستقیم 18 درصد از تماسها را که در غیر این صورت به پلیس یوجین میرفتند، منحرف میکرد.
هنگامی که آنها تماس هایی را محاسبه کردند که ممکن است به دلیل در دسترس بودن CAHOOTS از ورود به سیستم پاسخ اضطراری جلوگیری شده باشد، تأثیر تخمینی به 23 درصد افزایش یافت. CAHOOTS همچنین نزدیک به 50 درصد از تماسهایی را که در مسئولیتهای همپوشانی پلیس و برنامه واکنش به بحران قرار داشتند، رسیدگی کرد.
محققان یک معیار واحد برای اینکه یک برنامه بحران موبایل موفق چگونه باید باشد، پیشنهاد نمی کنند. در عوض، چارچوب آنها به جوامع راه ثابتی برای اندازهگیری نحوه تناسب برنامههایشان در سیستمهای واکنش اضطراریشان میدهد.
هربرت گفت: «برنامههای بحران موبایل در سراسر کشور بسیار متفاوت عمل میکنند، از جمله اینکه چه کسی پاسخ میدهد و چه نوع تماسهایی برای رسیدگی به آنها مجهز است». "این اقدامات راهی را به جوامع می دهد تا بفهمند برنامه خاص آنها چه می کند و چگونه بر سیستم واکنش اضطراری بزرگتر تأثیر می گذارد."
CAHOOTS یا Crisis Assistance Helping Out on the Streets در سال 1989 خدمت به یوجین را آغاز کرد و آن را به طولانی ترین برنامه پاسخگویی به بحران موبایل در ایالات متحده تبدیل کرد. تیمهای دو نفره آن یک کارگر بحران را با یک پزشک برای پاسخ به تماسهای مربوط به مسائلی مانند بحران سلامت روان، مصرف مواد و بررسیهای رفاهی جفت میکنند، همه نمونههایی از تماسهای 911 که نیازی به پاسخ سنتی اجرای قانون ندارند. شهر یوجین در سال 2025 کمک مالی به CAHOOTS در یوجین را متوقف کرد، اما این برنامه همچنان در همسایه اسپرینگفیلد فعال است.
محققان می گویند اقدامات قابل اعتماد می تواند به جوامع شواهد بهتری برای تصمیم گیری در مورد نحوه تخصیص منابع در سیستم های واکنش اضطراری خود بدهد - اطلاعاتی که هربرت گفت سال ها قبل برای یوجین ارزشمند بود.
لورل لیزوسکیس، LCSW، مدیر بالینی و کارمند بحران در ویلیمسیسیس، گفت: «بهعنوان یک کارگر سابق CAHOOTS که از دست دادن خدمات را به شیوهای بسیار احشایی تجربه کرد، و بهعنوان یک مدافع فعلی برای بازگشت پاسخ جامعه به جامعه یوجین، نمیتوانم به اندازه کافی اهمیت ارائه رسید به این گفتگو را بیان کنم.»
ما این کار آکادمیک دقیق و متفکرانه ای را که این محققان انجام داده اند برای به تصویر کشیدن وزن این فقدان برای جامعه ما بسیار معنی دار می بینیم تا سعی کنیم راهی برای بررسی واقعی همسایگان و عزیزانمان دوباره به دست آوریم."
ناتان برتون و همکاران، کمی سازی CAHOOTS: اندازه گیری تأثیر یک برنامه پاسخ به بحران تلفن همراه بر پاسخ پلیس از طریق انحراف تماس و پیشگیری، پیشرفت های علمی (2026). DOI: 10.1126/sciadv.aeb8064
کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Mobile crisis response programs get new measures of their impact on police calls
Communities across the country are debating the role mobile crisis response programs can play in emergency response. These programs typically take calls from 911 dispatchers involving mental health, substance use, welfare checks and other situations that do not require a law enforcement response.