برندگان، بازنده‌ها، اتحادیه اروپا: پنج نکته از میان دوره‌ای ایالات متحده

دموکرات‌ها نه تنها در انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه به دستاوردهای قابل توجهی دست یافتند، بلکه کنترل هر دو مجلس کنگره را نیز به دست گرفتند. در اینجا پنج بینش است که می توان از این لحظه استخراج کرد.

هجوم به کاپیتول، تلاش برای تغییر قوانین فرآیند انتخابات، موجی از دستورات اجرایی رئیس جمهور برای دور زدن کنگره و بسیاری از نمونه های دیگر، نگرانی هایی را برانگیخت که دموکراسی افتخارآمیز ایالات متحده در حال تبدیل شدن به یک سیستم اقتدارگرا در دوران دونالد ترامپ است. اما نهادهای دموکراتیک این کشور بیش از آن چیزی که بسیاری از آن می ترسیدند، انعطاف پذیرتر نشان داده اند.

بسیاری از رای دهندگان به دلیل مخالفت با تمایل ترامپ برای حکومت با قدرت نامحدود تحریک شدند. درعوض، آنها می خواهند که پادمان های نهادی کشور را تقویت کنند.

یک نظرسنجی پس از انتخابات توسط خبرگزاری آسوشیتدپرس نشان داد که حدود 30 درصد از رای دهندگان فکر می کنند وضعیت دموکراسی بزرگترین مشکل کشور است. حدود 70 درصد احساس کردند که کنگره به اندازه کافی برای کنترل و تعادل رئیس جمهور انجام نمی دهد.

این نتیجه میان دوره ای سیگنال روشنی را ارسال می کند که رای دهندگان خواهان نظارت قوی تر پارلمان هستند. پرزیدنت ترامپ البته می تواند به تلاش برای حکومت از طریق دستورات اجرایی و دور زدن کنگره ادامه دهد. اما کنگره بودجه را تعیین می کند.

این بدان معناست که دموکرات‌ها که اکنون کنگره را کنترل می‌کنند، می‌توانند از بودجه مورد نیاز رئیس‌جمهور برای ابتکارات سیاسی‌اش محروم شوند. آنها همچنین می توانند کمیته های تحقیقی را تشکیل دهند که دولت ترامپ را برای توجیه اقدامات خود تحت فشار قابل توجهی قرار می دهد.

برای مدت طولانی، حزب دموکرات فاقد رهبری قانع کننده، رویکردی واحد و پاسخی روشن در مورد اینکه چگونه قصد کسب آرا را دارد، نداشت. انتخابات روز سه‌شنبه ثابت می‌کند که این حزب هنوز یک نیروی سیاسی است که می‌توان با آن حساب کرد.

دستاوردهای آن در بسیاری از سنگرهای جمهوری خواهان چیزی جز هیجان انگیز نیست. این حزب حتی توانست در تگزاس و کارولینای جنوبی به پیروزی برسد. در کانزاس، دموکرات ها برای اولین بار از سال 1932 یک کرسی سنا به دست آوردند.

انتخابات میان‌دوره‌ای همچنین نسل جدیدی از دموکرات‌ها را مورد توجه قرار داده است: سیاستمداران جوان‌تر، برخی از آنها به‌طور محسوسی مترقی‌تر، که می‌توانند مسیر جدیدی را برای حزب ترسیم کنند.

به عنوان مثال، سوسیالیست های دموکرات آمریکا یا DSA را در نظر بگیرید، سازمانی که به طور قابل توجهی چپ تر از خود حزب دموکرات است. حداقل پنج نامزد مورد تایید DSA به مجلس نمایندگان انتخاب شده اند.

DSA از سیاست های رفاهی قوی حمایت می کند که بر مسکن ارزان قیمت، مراقبت های بهداشتی و حقوق کارگران تمرکز دارد. آنها همچنین می‌خواهند کنترل‌های بیشتری بر قدرت شرکت‌های بزرگ ببینند.

براندون بورن، کارشناس روابط فراآتلانتیک در بنیاد برتلزمن، به دویچه وله گفت: «بحث همیشه این بود که این افراد نمی توانند در صحنه ملی برنده شوند. بورن گفت که اکنون برخی از آنها از شانس‌ها سرپیچی کرده‌اند و در واقع پیروز شده‌اند، که به طور بالقوه باعث ایجاد یک بحث داخلی در مورد آنچه دموکرات‌ها برای جلب نظر رای‌دهندگان در انتخابات ریاست‌جمهوری 2028 برنامه‌ریزی می‌کنند، شده است.

دونالد ترامپ قبلا به صراحت گفته است که خود را مسئول این شکست میان دوره ای نمی داند و برای رد هر گونه سرزنش به Truth Social می پردازد.

با این حال، احتمالا همه در حزب جمهوری خواه موافق نیستند. منتقدان ترامپ که کنار گذاشته شده بودند ممکن است جرأت داشته باشند که دوباره صحبت کنند. نادیده گرفتن این سوال که آیا جمهوری خواهان باید ترامپیسم را کنار بگذارند تقریبا غیرممکن خواهد بود.

طبق قانون، دونالد ترامپ نمی تواند برای سومین بار در رقابت های انتخابات ریاست جمهوری 2028 نامزد شود، بنابراین جمهوری خواهان باید به این فکر کنند که چه کسی می تواند. اما چه کسی رهبری را بر عهده خواهد گرفت؟ و مهمتر از آن: روی چه پلت فرم سیاستی؟

شکست انتخاباتی روز سه شنبه احتمالا این بحث را تسریع خواهد کرد و جنگ قدرت بر سر آینده سیاسی جمهوری خواهان را اجتناب ناپذیر خواهد کرد.

جنگ علیه ایران و مشکلات اقتصادی ناشی از آن برای جمهوری خواهان آرای زیادی را به همراه داشته است. هزینه زندگی، به ویژه، برای بسیاری از رای دهندگان آمریکایی یک مسئله کلیدی بود.

پیامدهای جنگ ایران در درجه اول باعث افزایش قیمت انرژی شده است. این احتمالا فشار داخلی بر ترامپ را برای دستیابی به توافقی پایدار با ایران به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

به نظر می رسد ترامپ مایل است هزینه های سیاست خارجی را کاهش دهد، به ویژه در مناطقی که از نظر سیاسی برای حزب او بحث انگیز بوده است. او کمی قبل از انتخابات میان دوره ای اعلام کرد که دیگر قصد ندارد میلیاردها کمک نظامی به اسرائیل ارائه کند. این در رابطه با قراردادی بود که به هر حال قرار بود دو سال دیگر منقضی شود.

ایان لسر، کارشناس سیاست خارجی و امنیتی ایالات متحده در صندوق مارشال آلمان، معتقد است که انتخابات میان دوره ای می تواند بر روابط بین آتلانتیک نیز تأثیر بگذارد. لسر به دویچه وله گفت: «این در واقع تفاوت بزرگی برای اروپا از راه‌های مختلف ایجاد می‌کند.

لسر پیشنهاد می‌کند که دموکرات‌ها می‌توانند تلاش کنند تا گفتگو بین اروپا و ایالات متحده را تقویت کنند. از این گذشته، با کنترل کنگره، دموکرات‌ها در مورد سیاست ترامپ در ناتو حرف بیشتری دارند، می‌توانند بر تصمیمات بودجه و بودجه نظامی تأثیر بگذارند و می‌توانند کاهش برنامه‌ریزی‌شده برای حمایت آمریکا را پیچیده کنند. اروپا و ایالات متحده ممکن است حتی در مورد مسائل آب و هوا و محیط زیست همکاری کنند.

لسر گفت: «به سادگی بازگرداندن درجه ای از اعتماد و پیش بینی پذیری، هر طور که به آن برسیم، تفاوت بزرگی ایجاد می کند.

اگرچه همه اختلافات یک شبه حل نمی شود.

لسر در پایان گفت: «تعرفه‌ها کمی مشکل هستند زیرا به وضوح منافعی در ایالات متحده وجود دارد که برخی از این موارد را حفظ کند. اما از نظر تدابیر تعرفه‌ای جدید و بسیار تهاجمی، من فکر می‌کنم که کنگره در واقع از هر دو طرف مخالفت خواهد کرد.»

این مقاله در اصل به زبان آلمانی منتشر شده است.