پرش به محتوای اصلی

برونو فرناندز «سمی» نشانه فرهنگ استحقاق منچستریونایتد است

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۳۰, پنجشنبه، ساعت ۲۱:۴۰حدود 5 دقیقه مطالعه

مایکل کریک پس از حمله لیساندرو مارتینز به هیئت مدیره اکنون باید با ناآرامی‌های رختکن بیشتری مقابله کند.

"سمی": این توصیف لعنتی برونو فرناندز از یک منبع معتبر منچستریونایتد پس از خیانت آتش زا کاپیتان به مایکل کریک است.

مطمئنا هرگز در تاریخ تاریخی یونایتد یک اقدام ضد رهبری بزرگتر از این وجود نداشته است که فرناندز از مردی که به او برای متحد کردن رختکن و اجرای نقشه درون زمینی خود اعتماد دارد، زیر سوال ببرد. پرتغالی ثابت کرد که این ایمان درست در همان لحظه ای که از او خواسته شد تا قدم بگذارد و یک همبستگی سرکشی از خود نشان دهد.

هیچ چیز نمی تواند ناکارآمدتر از جنگ داخلی بین سرمربی و کاپیتان یونایتد باشد، که در آن کریک به دلیل زیر سوال بردن تاکتیک های فرناندز به فرناندز پاسخ می دهد، زیرا پس از باخت 4-1 رقت انگیز چهارشنبه به کومو، اوضاع به پایین ترین حد خود رسیده است. آزمون تورنسل برای هر رهبر با فرا رسیدن طوفان انجام می شود. در استادیوم جوزپه سینیگاگلیا، فرناندز به طرز بدی شکست خورد، زیرا او درباره «کارکنان» فریاد می‌کشید که بهترین تاکتیک فشار ندادن به تیم درخشان و نوظهور سسک فابرگاس است.

برای "کارکنان" کریک را بخوانید زیرا او استراتژی تصمیم می گیرد و مسئولیت عملکرد را بر عهده دارد. فرناندز نماینده کاریک در میدان است، بنابراین رفتار او تعریف فرهنگ لغت خیانت است. اینکه آیا رفتار او منجر به اقدامات انضباطی می‌شود یا خیر، به نظر می‌رسد که لیساندرو مارتینز از جیسون ویلکاکس خارج شود.

بحث در مورد تاکتیک ها ممکن است بیشتر در حیطه اختیارات فرناندز به عنوان کاپیتان باشد تا مدافعی که پیشنهاد می کند مدیر تیم فوتبال شکست خورده است. به شرطی که آسیبی به تیم وارد نشود. اما حتی اگر فرناندز عذرخواهی کند، برخی از اعمال غیر قابل برگشت هستند. موردی وجود دارد که کریک کاپیتانی 32 ساله را سلب کند و شخصی مانند هری مگوایر یا یوری تیلمانز را منصوب کند.

انتظار می رود کریک بعدازظهر جمعه کنفرانس رسانه ای سنتی خود را قبل از بازی برگزار کند و روز یکشنبه مسئول دیدار بورنموث باشد، بنابراین وقتی تیم اعلام شود که فرناندز بازوبند را دارد یا خیر، جذاب باشد. آیا او حتی می تواند بازیساز را کنار بگذارد؟ تصمیم هر چه که باشد، فرناندز نمی تواند بهانه ای برای طغیان کومو داشته باشد.

هفته گذشته فرناندز شاهد بود که چگونه انتقاد مارتینز از ویلکاکس به یک سردرد اضافی برای کریک تبدیل شد، که تنها تمرکزش باید روی دستگیری بدترین شروع یک کمپین از سال 1986 بود. در عوض، کریک باید محتاطانه‌ترین خط عمل را از بین می‌برد - به نظر می‌رسد مارتینز جریمه شده بود - سپس سوالات رسانه‌ها در مورد آن قسمت.

با این حال، فرناندز پس از یکی از ضعیف‌ترین نمایش‌های یونایتد در رقابت‌های قاره‌ای، هنوز هم فرناندز به کریک رسید. این عملکردی بود که بازیکن در آن حضور داشت تا اینکه کریک در دقیقه 67 او را حذف کرد. جایگزین شدن توسط جاشوا زیرکزی، که یونایتد سعی کرد در پنجره آخر حذف کند، نشان می دهد که فرناندز چقدر ناکارآمد بود، ابتدا به عنوان یک 9 کاذب، سپس، پس از وقفه، در پست شماره 10 مورد علاقه خود. نظرات فرناندز نشان می دهد که او به شدت از استراتژی تیم و نقش خود در این امر ناراضی است.

اما آیا از حضور در باشگاه در حالی که سال های اوج شروع به پایان می شود، ناامیدی هم وجود دارد؟ این فوتبالیستی است که در دسامبر گذشته در طی مصاحبه‌ای با کانال 11، کانال متعلق به فدراسیون فوتبال پرتغال، ابراز ناراحتی کرد و از "آسیب دیده" ناشی از تمایل یونایتد برای فروش او ابراز نگرانی کرد.

از فرناندز پرسیده شد که آیا پیشنهادی از پاری سن ژرمن یا رئال مادرید وجود داشته است. او گفت: "امروزه بحث وفاداری دیگر مثل گذشته دیده نمی شود. من می توانستم در پنجره آخر ترک کنم و درآمد خیلی بیشتری کسب کنم. در یک مقطع قرار بود بروم و در آن فصل جام های زیادی کسب می کردم. تصمیم گرفتم که نه تنها به دلایل خانوادگی بلکه به دلیل اینکه واقعا باشگاه را دوست دارم بمانم. صحبت با مربی [روبن آموریم] نیز باعث شد که بمانم.

اما از طرف باشگاه، احساس کردم: "اگر بروی، واقعا برای ما بد نیست." بیشتر از اینکه آزار بدهم، من را ناراحت می کند، زیرا من بازیکنی هستم که آنها چیزی برای انتقاد از من ندارند."

اکنون باشگاه، و به طور خاص کریک، احساس می کنند به طور جدی توسط فرناندز ناامید شده اند. اما، این نیز مهم است که بپرسیم فرناندز (و مارتینز) چگونه با خروج از پیام احساس راحتی کرده اند.

اینها کارکنانی هستند که حقوق بالایی دریافت می کنند. وظیفه آنها بازی کردن و حفظ یک جبهه متحد است - هر اتفاقی که بیفتد - و برای کریک که اجازه دهد فرهنگ استحقاق به وجود بیاید، یک نقص جدی در مدیریت او نشان می دهد. در حال حاضر، کریک و فرناندز لنگ می زنند - درست مثل تیم.

برای کریک باید کارش را حفظ کند - حتی پیروزی مقابل بورنموث ممکن است این کار را انجام ندهد - و فرناندز خودش را در حضور سرمربی و هواداران بازسازی کند. اما این فوتبال است، دنیایی که می تواند غیرقابل پیش بینی و غیرمنطقی باشد.

با این حال، معیار افتضاح در کومو، و ناراحتی گسترده تر در این باشگاه را می توان در سخنان فابرگاس پس از پیروزی یافت که در آن او ناله می کرد که به زیرکزی اجازه داد تا به یونایتد ضربه اضافه بزند.

او گفت: "من از 10 دقیقه آخر پشیمان هستم زیرا من کسی بودم که به تیم گفتم سرعت را کاهش دهد زیرا یک بازی دیگر [شنبه ساسولو] وجود دارد و در 4-0 می‌توانیم کمی اوضاع را مدیریت کنیم. گل آنها به من آسیب زد زیرا ما شدت خود را کاهش دادیم و بلوک دفاعی خود را رها کردیم، اما این تقصیر من بود.

چقدر کریک آرزو می‌کرد که این چیزی بود که باید با آن مبارزه می‌کرد - به جای یک ناخدای شورشی و کشتی‌ای که به نظر می‌رسد در هر روز مسابقه عمیق‌تر غرق می‌شود. - نگهبان

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

‘Toxic’ Bruno Fernandes is symptom of Manchester United’s culture of entitlement

Michael Carrick must now deal with more dressingroom unrest after Lisandro Martínez’s attack on the board

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر