برچسب زدن به غذاهای حاوی قند افزوده ممکن است تقاضا و مصرف را کاهش دهد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس مطالعه‌ای که توسط محققان کالج علوم کشاورزی پن استیت انجام شد، برچسب‌گذاری شکر افزوده روی برچسب‌های مواد غذایی، که تا سال 2021 در ایالات متحده اجباری شد، ممکن است تقاضا و مصرف انواع خاصی از مواد غذایی را کاهش دهد.

محققان دریافتند که این برچسب‌ها تقاضای مصرف‌کنندگان را برای محصولاتی با مقادیر قند افزوده بالاتر در هر دو دسته محصول کاهش می‌دهد.

ییزائو لیو، دانشیار اقتصاد کشاورزی و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: «دادن اطلاعات واضح‌تر به مردم در مورد شکر افزوده می‌تواند تصمیمات خرید را تغییر دهد و همچنین به این معنی است که سیاست‌گذاران ممکن است گزینه‌های هدفمندتری داشته باشند». از آنجایی که شکر افزوده در حال حاضر به وضوح شناسایی شده است، سیاست ها می توانند به طور خاص بر شکر افزوده تمرکز کنند تا اینکه با همه شکر به صورت یکسان رفتار کنند.

برخلاف قندهایی که به طور طبیعی در غذاها وجود دارند، شکر افزوده به قندهایی اطلاق می شود که در طول ساخت و فرآوری محصولاتی مانند نوشیدنی های شیرین شده با شکر، دسرها، نان ها و سایر غذاها اضافه می شوند. مصرف مقادیر زیاد این قندهای افزوده شده با بسیاری از پیامدهای منفی سلامتی، مانند چاقی و شرایط مزمن مرتبط مرتبط است. به گفته محققان، این همچنین با رقیق کردن تراکم کلی مواد مغذی رژیم غذایی و افزایش کل انرژی دریافتی روزانه مرتبط است.

در سال 2016، سازمان غذا و داروی ایالات متحده اعلام کرد که تولیدکنندگان بزرگ مواد غذایی باید برچسب‌های تغذیه‌ای خود را به‌روزرسانی کنند تا میزان شکر اضافه شده به محصولاتشان را تا سال 2020 درج کنند، در حالی که تولیدکنندگان کوچک باید این کار را تا سال 2021 انجام دهند. لیو توضیح داد که قبل از تغییر، مصرف‌کنندگان می‌توانند کل قند را روی برچسب‌های تغذیه ببینند، اما اینکه آیا شکر به طور طبیعی اضافه شده است یا به طور طبیعی مشخص نشده است.

او گفت: "برچسب به روز شده این تمایز را برای اولین بار قابل مشاهده کرد." بسیاری از تحقیقات قبلی بر روی این موضوع متمرکز بودند که آیا مردم متوجه برچسب‌های تغذیه می‌شوند، آنها را درک می‌کنند یا می‌گویند از آنها استفاده خواهند کرد. ما می‌خواستیم ببینیم واقعا در بازار چه اتفاقی می‌افتد.

محققان همچنین چندین شبیه‌سازی مدل مختلف را برای تخمین اینکه چگونه برچسب‌های جدید ممکن است بر مصرف واقعی شکر خریداران تأثیر بگذارد و همچنین اینکه چگونه مالیات بر شکر اعمال می‌شود فقط بر محصولات دارای شکر افزوده ممکن است بر رفتار مصرف‌کننده تأثیر بگذارد، اجرا کردند.

لیو می‌گوید: «یک یافته جالب دیگر این بود که مالیاتی که به طور خاص بر قند افزوده‌شده هدف گرفته می‌شود، می‌تواند مصرف شکر افزوده را تقریبا به اندازه مالیات بر شکر گسترده‌تر کاهش دهد، در حالی که به مصرف‌کنندگان انگیزه بیشتری می‌دهد تا به جای خرید کمتر از کل دسته، به سمت محصولات با شکر کم‌تر روی آورند.»

به گفته محققان، این یافته ها می تواند چندین پیامد داشته باشد. به عنوان مثال، سیاستگذاران ممکن است بخواهند به تقویت برچسب‌های تغذیه با هدف توانمندسازی مصرف‌کنندگان برای تصمیم‌گیری هوشمندانه رژیم غذایی ادامه دهند. علاوه بر این، از آنجایی که یافته ها نشان دهنده بیزاری مصرف کنندگان از شکر افزوده است، ابتکارات آگاهی عمومی می تواند به برجسته کردن خطرات سلامتی ناشی از مصرف زیاد شکر ادامه دهد.

یوشیانگ ژانگ و همکاران، تقاضای مصرف کننده و پاسخ بازار به برچسب زدن شکر اضافه شده: شواهدی از پانل به روز شده اطلاعات تغذیه، تجارت کشاورزی (2026). DOI: 10.1002/agr.70145

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →