بریتانیا می خواهد خانه های بیشتری را با گرمای اتلاف دیتاسنترها گرم کنند

دولت بریتانیا می گوید 90 میلیون پوند (119 میلیون دلار) برای ساخت و بهبود شبکه های گرمایی که انرژی گرمای اضافی تولید شده توسط یک مرکز داده یا کارخانه را هدایت می کند و از آن برای گرم کردن خانه ها یا برای اهداف دیگر استفاده می کند، پمپاژ می کند. به گفته وزارت امنیت انرژی و خالص صفر (DESNZ)، بیش از 750,000 خانه به عنوان بخشی از این طرح، گرمایش ارزان‌تری دریافت خواهند کرد، که شامل طرح‌هایی برای «پروژه گرمای بزرگ» است که شامل توزیع آب گرم از طریق تونلی در زیر رودخانه تیمز است.

ابتکار دوم با 41 میلیون پوند (54 میلیون دلار) بودجه حمایت می شود و وزارت مدعی است که تنها 650000 خانه لندن را با "گرمای پاک" تامین خواهد کرد. این برای کاهش وابستگی پایتخت به گاز طراحی شده است - طرح های مشابهی برای دهه ها در شهرهایی مانند کپنهاگ، آمستردام، وین و برلین اجرا شده است. رجیستر در مورد پروژه ای در سال 2023 گزارش داد که قصد داشت 10000 خانه جدید در غرب لندن را به مزارع سرور مجاور متصل کند تا از انرژی اتلاف آنها برای گرمایش استفاده شود.

با توجه به سرعت یخبندان پیشرفت در هر پروژه بریتانیایی این روزها، اولین سوال باید این باشد که چه زمانی این احتمال رخ می دهد. پروژه «ابر فاضلاب» تیمز که اخیرا تکمیل شده است، 9 سال طول کشید تا به پایان برسد و حدود 5 میلیارد پوند (6.6 میلیارد دلار) هزینه داشته است، که باعث شد The Reg به این فکر کند که آیا واقعا تونل‌هایی برای پروژه گرمایش حفر می‌شوند و قیمت نهایی آن چقدر خواهد بود.

در غیاب لوله‌ها در تونل‌ها، دولت می‌گوید آب گرم در ابتدا هر روز به طول 25 کیلومتر (15 مایل) در امتداد تیمز توسط بارج‌های برقی از یک کارخانه زباله در نزدیکی بیکسلی منتقل می‌شود، این ایده بسیار مضحک است که باعث طغیان اجتناب‌ناپذیری از سوی کامنت‌گذاران معمولی در رسانه‌های اجتماعی شده است. یکی از سخنگویان DESNZ به ما گفت که بودجه 41 میلیون پوندی فقط برای بخش بارج این پروژه است که انتظار می‌رود از سال 2028 شروع به کار کند، در حالی که امیدوار است تونل‌ها در دهه 2030 عملیاتی شوند.

در حال حاضر هیچ اطلاعاتی در مورد هزینه آن معجون این پروژه وجود ندارد. همچنین این سوال وجود دارد که آیا استفاده از گرمای تلف شده از دیتاسنترها واقعا کارآمد است؟ قبلا توسط مؤسسه Uptime ذکر شده بود که دما معمولا برای کاربردهایی از جمله گرمایش خانگی به اندازه کافی بالا نیست، بنابراین یک پمپ حرارتی مورد نیاز است که انرژی بیشتری مصرف می کند.

گزارشی در سال 2024 که توسط انجمن تجاری TechUK منتشر شد، ادعا کرد که در حالی که آخرین نسل پنجم طراحی‌های شبکه حرارتی می‌توانند با دمای خروجی پایین‌تر از سوله کامپیوتری کار کنند، اکثر مواردی که در بریتانیا کار می‌کنند سیستم‌های نسل سوم هستند که بازده انرژی کمتر و شدت کربن بالاتری دارند. علیرغم این تردیدها، یک نظرسنجی نشان می‌دهد که حدود 60 درصد از مردم بریتانیا فکر می‌کنند مجوز برنامه‌ریزی برای دیتاسنترها باید به تامین گرمای اضافی آنها برای خانه‌ها و مشاغل محلی وابسته باشد، در حالی که 62 درصد گفتند که اگر پروژه‌ای در منطقه خود انجام شود، حمایت بیشتری خواهند کرد.

به این امر این نظرسنجی توسط EnergiRaven، شرکتی که در مورد بهره وری انرژی مشاوره می دهد، انجام شد، که خواستار ایجاد تمامی مزارع سرور جدید با ظرفیت بالای 1 مگاوات است که زیرساخت های اشتراک گرما را شامل شوند. این شرکت ادعا می‌کند که از آنجایی که توسعه انبار بیت همچنان بحث‌برانگیز است، به اشتراک گذاشتن گرمای اتلاف می‌تواند راه دیگری را به اپراتورها بدهد تا ارزش خود را به جوامع محلی نشان دهند و به ایجاد حمایت عمومی بیشتر از امکانات جدید کمک کند.

آلن هاوارد از گروه تحلیلگر فناوری Omdia اظهار داشت: "گرمایش منطقه ای مطمئنا یک پیروزی برای هر جامعه ای است، و برای مراکز داده ممکن است نور مثبتی بتابد زیرا برخی از جوامع در پذیرش آنها مردد هستند. آنچه تاکنون شناخته شده است ... نشان نمی دهد که آیا تمرکز بر روی بهره برداری از دیتاسنترهای موجود است، که می تواند پیشنهاد خود را پشتیبانی کند یا می تواند از کرم های دیتاسنتر پشتیبانی کند." هاوارد افزود: "البته، هر چیزی که ممکن است وابستگی به گاز را کاهش دهد نیز یک برد است. خیلی زود است که آن را پروژه بنامیم، بلکه در این مرحله یک مفهوم است.

با این حال، تعهد دولت برای ایجاد چنین تغییرات و ارتقای گسترده‌ای برای سیستمی قدیمی و شاید ناکارآمد بسیار مهم و مهم است.» هوارد از Omdia به The Reg می‌گوید: «بدیهی است که از ویژگی‌های ریسک بسیار برای چنین شرکت‌ها و شرکت‌هایی چند مورد برجسته وجود دارد: به عنوان یک پروژه تحت رهبری دولت، پیشرفت واقعی و جدول زمانی می‌تواند نامرتب باشد.

مهندسی برای چنین تلاش قابل توجهی ("انتقال آب گرم روزانه 25 کیلومتر توسط بارج های برقی"، نه به ذکر تونل های زیر تیمز) قطعا چالش های زیادی را برای غلبه بر آن پیدا خواهد کرد - در حالی که سرمایه گذاری قابل توجه به نظر می رسد، تجربه دنیای واقعی در ساخت پروژه های به ظاهر عجیب و غریب به راحتی می تواند به راحتی شامل سرمایه گذاری های چندگانه گرمایی از DZ به مدت طولانی باشد. سیستم موجود در Solihull در میدلند انگلستان، پروژه ای در Marble Arch در لندن که به دفاتر، خانه ها، هتل ها و مشاغل در اطراف O

خیابان xford، و دیگری در لندن در بکسلی و گرینویچ که ممکن است در صورت ساخت به 100000 خانه خدمت کند. ®