بزرگترین تجزیه و تحلیل جگوار نشان می دهد که چگونه جمعیت ها در سراسر قاره آمریکا به هم متصل هستند

توسط Birgitte Svennevig، دانشگاه جنوب دانمارک

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک تیم بین‌المللی از محققان جامع‌ترین ارزیابی را تا به امروز از اتصال در محدوده جگوار ارائه کرده‌اند، که زیستگاه‌های کلیدی و دالان‌های حرکتی را شناسایی کرده‌اند که می‌تواند به هدایت تلاش‌های حفاظتی برای بزرگترین گربه قاره آمریکا کمک کند.

این مطالعه که در Global Change Biology منتشر شد، از داده‌های حرکتی 172 جگوار یقه‌دار جی‌پی‌اس برای نقشه‌برداری از مناظر مهم برای حفظ ارتباط بین جمعیت‌ها در محدوده فعلی این گونه، که از مکزیک تا شمال آرژانتین امتداد دارد، استفاده کرد.

محققان 307 منطقه زندگی اصلی را شناسایی کردند که از سطوح بالایی از حرکت جگوار پیش بینی شده پشتیبانی می کند و 176 راهروی که این مناطق را به هم متصل می کند. نتایج با هم، تصویری گسترده از چگونگی ارتباط جمعیت جگوارها با وجود افزایش از دست دادن زیستگاه و تکه تکه شدن را ارائه می دهد.

نویسنده اول این مطالعه Guilherme Costa Alvarenga از واحد تحقیقات حفاظت از حیات وحش (WildCRU) در دانشگاه آکسفورد و Grupo de Pesquisa em Ecologia e Conservação de Felinos na Amazônia در موسسه Mamirauá برای توسعه پایدار (MISD) در Tefé، Amazonas در برزیل است.

نویسندگان و رهبران ارشد عبارتند از Żaneta Kaszta از گروه زیست شناسی در دانشگاه جنوب دانمارک، قبلا در واحد تحقیقات حفاظت از حیات وحش (WildCRU) در دانشگاه آکسفورد، و ساموئل کوشمن، استاد گروه زیست شناسی در دانشگاه جنوب دانمارک، که قبلا در دانشگاه Oxford بود.

Kaszta می‌گوید: «تلاش‌های قبلی برای نقشه‌برداری از اتصال در سراسر محدوده جگوار عمدتا به نظر متخصصان متکی بود. "مطالعه ما بر اساس داده‌های حرکت تجربی جمع‌آوری‌شده از جگوارها در بسیاری از محدوده‌های آن‌ها است و به ما امکان می‌دهد تصویر واقعی‌تر بیولوژیکی از اتصال بسازیم."

تجزیه و تحلیل یک سنگر بسیار مهم را نشان می دهد: یک چشم انداز متصل گسترده که بخش هایی از مناطق آمازون، Llanos، Pantanal و Chaco را در بر می گیرد. این منطقه با پوشش تقریبا 6.5 میلیون کیلومتر مربع (2.5 میلیون مایل مربع) در 11 کشور، به عنوان مهم ترین زیستگاه اصلی برای اتصال جگوار رتبه بندی شده و اکثریت قریب به اتفاق تراکم حرکتی پیش بینی شده در مدل را به خود اختصاص داده است.

بیرون از این سنگر مرکزی، تصویر پراکنده تر بود.

محققان شکاف‌های ارتباطی عمده را در بخش‌هایی از مکزیک، آمریکای مرکزی، کلمبیا و جنگل‌های اقیانوس اطلس شناسایی کردند. بسیاری از جمعیت های جگوار در این مناطق به طور فزاینده ای منزوی به نظر می رسند که نگرانی هایی را در مورد جریان ژنی طولانی مدت و تداوم جمعیت ایجاد می کند.

کوشمن می‌گوید: «جگوارها در موقعیت قوی‌تری نسبت به بسیاری دیگر از گوشت‌خواران بزرگ قرار دارند، زیرا آنها هنوز یک پایگاه گسترده متصل در آمریکای جنوبی دارند. با این حال، نتایج ما نشان می‌دهد که اتصال در کل محدوده گونه‌ها بسیار امن نیست. اکنون چندین منطقه به اتصالات نسبتا باریکی وابسته هستند که در صورت ادامه تبدیل زیستگاه ممکن است از بین بروند.

این تیم علاوه بر مدل سازی اتصال بین دژهای موجود جگوار، اتصال بین 905 منطقه حفاظت شده و سرزمین های بومی را نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. این رویکرد مدل‌سازی دوم، 507 راهرو بالقوه را شناسایی کرد و مکان‌هایی را که اقدامات حفاظتی می‌تواند اتصالات آینده را تقویت کند، برجسته کرد.

محققان دریافتند که این دو رویکرد اطلاعات تکمیلی را ارائه می دهند. اتصال بر اساس جمعیت های فعلی جگوار واقعی ترین نمایش را از شرایط امروزی ارائه می دهد، در حالی که تجزیه و تحلیل منطقه حفاظت شده فرصت های بالقوه ای را برای بازیابی یا حفظ اتصال در آینده نشان می دهد.

این مطالعه در حالی انجام می‌شود که سازمان‌های حفاظتی و دولت‌ها به طور فزاینده‌ای بر اتصال به عنوان یک استراتژی کلیدی برای حفاظت از تنوع زیستی تاکید می‌کنند. حفظ ارتباط بین جمعیت ها می تواند به حفظ جریان ژن، تسهیل پراکندگی و کاهش خطر انقراض محلی کمک کند.

نویسندگان تأکید می‌کنند که راهروهای شناسایی‌شده نشان‌دهنده مسیرهای مدل‌سازی‌شده به جای مسیرهای حرکتی تأییدشده هستند و اعتبار میدانی همچنان ضروری است.

Kaszta گفت: «این نتایج چارچوبی را برای اولویت بندی اقدامات حفاظتی در سراسر محدوده جگوار فراهم می کند. نقشه‌ها مشخص می‌کنند که اتصال در کجا قوی‌تر به نظر می‌رسد، کجا آسیب‌پذیرتر است، و کجا تلاش‌های حفاظتی آینده می‌تواند بیشترین تأثیر را داشته باشد.»

محققان امیدوارند این یافته ها به هدایت حفاظت از زیستگاه، تلاش های بازسازی و ابتکارات حفاظت فرامرزی با هدف حفظ اتصال جگوارها تحت فشار فزاینده ناشی از تغییر کاربری زمین کمک کند.

Guilherme Costa Alvarenga و همکاران، اتصال گسترده جگوار: اولویت‌بندی مناطق اصلی و راهروهای بین و درون مناطق حفاظت‌شده و سرزمین‌های بومی، زیست‌شناسی تغییر جهانی (2026). DOI: 10.1111/gcb.71093

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →