بسته شدن جاده‌های کرانه باختری اسرائیل، سفرهای معمولی را به مصیبت‌های طولانی تبدیل می‌کند

محمد ابوحجله هنوز باورش سخت است که مادرش اندکی بیش از یک هفته پیش فوت کرده است. او به جز دیابت از چیزی رنج نمی برد. اما محدودیت‌هایی که اسرائیل برای شهرها، شهرک‌ها و روستاهای مختلف در کرانه باختری اشغالی اعمال می‌کند، می‌تواند زندگی یک فلسطینی را در یک لحظه تغییر دهد.

زهریه ابوحجله، 66 ساله، در 20 سپتامبر در مراسم عروسی خواهرزاده‌اش در زادگاهش دیر استیه، در شمال غربی سلفیت شرکت می‌کرد که ناگهان احساس سرگیجه کرد و به زمین افتاد.

پس از انتقال او به مرکز پزشکی شهر، پزشک فورا دستور انتقال او را به بیمارستان دولتی سلفیت داد، بیمارستانی که تنها هشت دقیقه با ماشین از دیر استیا فاصله دارد.

محمد درخواست آمبولانس کرد، اما وسیله نقلیه نتوانست وارد شهر شود، زیرا دروازه آهنی نیروهای اسرائیلی در ورودی بسته بود. در عوض یک آمبولانس از مرکز پزشکی او را به دروازه منتقل کرد و از آنجا او را از برانکارد بیرون آوردند، با پای پیاده از کنار دروازه عبور دادند و به آمبولانس دومی که در آن طرف منتظر بود منتقل کردند.

محمد به الجزیره گفت این سناریویی است که بارها در کرانه باختری اشغالی اتفاق می افتد.

او گفت: «مادر من آخرین نفس‌هایش را می‌کشید؛ اگر دروازه باز بود، او را در راه گم نمی‌کردیم.

به گفته خانواده او، پزشکان بعدا متوجه شدند که زهریا دچار آمبولی ریه شده است و به درمان فوری نیاز دارد.

محمد گفت: «متاسفانه او به دلیل تأخیر درگذشت. او هیچ مشکل دیگری به جز دیابت نداشت.»

ایست های بازرسی نظامی و دروازه های آهنی که توسط اسرائیل در کرانه باختری ساخته شده است به منبع بدبختی قابل توجهی برای فلسطینیان تبدیل شده است.

آنها زندگی روزمره را مختل می کنند و باعث تاخیر در تلاش برای رسیدن به کار، مدرسه و دانشگاه می شوند، در حالی که تهدیدی روزانه برای زندگی بیماران هستند.

اسرائیل به دلایل مختلف، از جمله تعطیلات یهودیان، کرانه باختری را به طور دوره‌ای تعطیل می‌کند. تعطیلی فعلی از 27 سپتامبر تا 3 اکتبر مصادف با جشنواره یهودی سوکوت است.

در حالی که شهرک نشینان اسرائیلی آزادانه بین شهرهای کرانه باختری حرکت می کنند و حتی به روستاها و شهرهای فلسطینی تحت حمایت ارتش اسرائیل یورش می برند، فلسطینی ها مجبورند ساعت ها در ایست های بازرسی بسته منتظر بمانند.

ابتهال منصور از نابلس جمعه گذشته هنگام بازدید از خانه همسرش در روستای الجنیه در نزدیکی رام الله چنین سختی را تحمل کرد.

خانواده در ساعت 10 صبح روستا را ترک کردند، به این امید که ظرف 45 دقیقه به نابلس برسند. اما آنها با بسته شدن ایست های بازرسی آتارا و عین سینیا در شمال رام الله مواجه شدند که عملا آنها را در منطقه به دام انداختند.

او به الجزیره گفت: "ما سعی کردیم از مسیرهای جایگزین در غرب رام الله استفاده کنیم، اما با تعجب دیدیم که جاده بین رام الله و نابلس توسط شهرک نشینان مسدود شده است و همه تردد وسایل نقلیه به طور کامل متوقف شده است. ما در جاده ها ماندیم و تا نیمه شب تلاش کردیم تا بیش از 14 ساعت راهی را پیدا کنیم."

بچه‌های او پس از گذراندن مدت طولانی در وسیله نقلیه خسته بودند، گریه می‌کردند. سربازی با عبور از یکی از موانع در نزدیکی نابلس، در منطقه ای به نام اللبن الشرقیه، ابتهال را مجبور کرد تا بچه ها را بیدار کند. وقتی پسر 11 ساله اش از خواب بیدار نشد، گفت که سرباز با مشت به سر او کوبیده و باعث شده او از خواب بیدار شود و گریه کند.

او گفت: "صحنه دلخراش بود؛ توده ای عمیق در گلویم احساس کردم و اندوه عمیقی داشتم. ساعت های طولانی انتظار در وسیله نقلیه با چنین حمله ای به پایان رسید و این مصیبت حتی به همین جا ختم نشد." ما مجبور شدیم شب را در خانه خواهر شوهرم در رام الله بگذرانیم و صبح زود به سمت نابلس حرکت کنیم.»

مانند خانواده ابتهال، بسیاری از فلسطینی‌هایی که بین شهرها و روستاها سفر می‌کنند مجبورند شب را در هتل‌ها یا خانه‌های اقوام خود بمانند. برخی از شهرداری ها سالن های عروسی و مساجد را به سرپناهی برای افراد سرگردان تبدیل کرده اند و وعده های غذایی اهدایی ساکنان شهرهای نزدیک به ایست های بازرسی را فراهم می کنند.

کمیسیون استعمار و مقاومت دیوار (CRRC) تا 25 سپتامبر 942 ایست بازرسی، نقطه بسته شدن و موانع را در سراسر کرانه باختری اشغالی ثبت کرده است که از 793 در مارس 2024 افزایش یافته است.

طبق داده های دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد، طول کل موانع تقریبا 107.7 کیلومتر (70 مایل) است.

CRRC می‌گوید این بسته‌ها به طور موثر جوامع فلسطینی را متلاشی می‌کند و دسترسی به محل کار، مدارس، امکانات پزشکی و زمین‌های کشاورزی را به باز بودن جاده‌ها و گذرگاه‌ها وابسته می‌کند.

الجزیره برای اظهار نظر درباره بسته شدن جاده ها و ادعاهای فلسطینی ها در این مقاله با مقامات اسرائیلی تماس گرفته است، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.

در الخلیل - که شهرک نشینان اسرائیلی در مرکز شهر قدیمی حضور دارند - ارتش اسرائیل مسجد ابراهیمی را به روی فلسطینی ها بسته و محدودیت ها را در ایست های بازرسی و دروازه های منتهی به این سایت تا روز چهارشنبه تشدید کرده است و این در حالی است که دسترسی شهرک نشینان را برای جشن گرفتن تعطیلات یهودی تضمین می کند.

عیسی امرو، هماهنگ‌کننده گروه جوانان علیه شهرک‌سازی‌ها، به الجزیره گفت که سربازان پست‌های بازرسی را بسته‌اند و مقررات منع رفت و آمد را در چندین محله شهر اعمال کرده‌اند، که حرکت ساکنان را محدود کرده و دسترسی به شهر قدیمی و مسجد ابراهیمی را دشوارتر می‌کند.

وی توضیح داد: "منطقه غرب مسجد شامل سکونتگاه ها و مناطق بسته است، در حالی که دسترسی از سمت شرق به چند جاده محدود می شود. این اقدامات رسیدن به محل را دشوارتر و خطرناک تر می کند."

وضعیت در قدس شرقی اشغالی نیز پر از بحران است، زیرا اسرائیل محدودیت‌های شدیدی را برای حرکت فلسطینی‌ها و دسترسی به مسجد الاقصی اعمال می‌کند، در حالی که هزاران شهرک‌نشین اسرائیلی بدون هیچ مانعی تحت اسکورت امنیتی شدید وارد این مکان شده‌اند.

فخری ابودیاب فعال به الجزیره گفت که بسته شدن اسرائیل در قدس شرقی اشغالی در طول تعطیلات یهودی بخشی از تلاش برای تحمیل حاکمیت مذهبی بر این شهر است.

ابو دیاب توضیح داد که شهرک نشینان اسرائیلی و تندروها یا برای هجوم به مسجد الاقصی یا کنیسه ها برای انجام مراسم مذهبی می روند، در حالی که فلسطینی ها مجبور می شوند در خانه بمانند.

او توضیح داد که چگونه تعطیلی ها زندگی روزمره در اورشلیم شرقی را مختل می کند، مغازه ها، مدارس و محل های کار را تعطیل می کند و حرکت را متوقف می کند.

او گفت: «پلیس اسرائیل حرکت اورشلیمیان را محدود می کند. خانواده ها و وسایل نقلیه ای که تلاش می کنند در اطراف حرکت کنند، در معرض حمله افراط گرایان و شهرک نشینان قرار می گیرند، در حالی که آنها اجازه دارند آزادانه تردد کنند و بر خیابان ها تسلط داشته باشند.