"بقای توانا": مبارزه برای رسیدن به دانشگاه در گامبیا

فارابا بانتا، گامبیا - برای محمد لامین جالو، دانشجوی دانشکده هنر و علوم دانشگاه گامبیا، رفتن به کلاس به یک مبارزه روزمره تبدیل شده است.

او بسته به اتوبوس های دانشگاه، حدود 40 کیلومتر (25 مایل) از خانه تا پردیس فارابا بانتا را طی می کند تا در سخنرانی ها شرکت کند.

اما ایمن کردن یک صندلی در اتوبوس می تواند چالش برانگیز باشد.

او به الجزیره گفت: «بعضی وقت‌ها به نظر می‌رسد زنده ماندن بهترین‌هاست. ما با هم رقابت می کنیم که چه کسی اول وارد می شود، چه کسی می تواند بنشیند، چه کسی می تواند بایستد و چه کسی به مدرسه می رود و چه کسی نمی رود.

جالو در میان صدها دانشجویی بود که روز دوشنبه در دانشگاه گامبیا (UTG) تظاهرات کردند و شکایات خود را از حمل و نقل، امکانات دانشگاه و رفاه دانشجویان به دفتر معاونت بردند.

از آن زمان پس از وعده دولت برای بهبود خدمات دانشگاه، سخنرانی ها از سر گرفته شد.

اما دانشجویان مطالبات بیشتری دارند. آنها خواهان استعفای هربرت رابینسون معاون دانشگاه و مدیر امور دانشجویی هستند و هر دو مقام را به کوتاهی در انجام وظایف خود متهم می کنند.

در حالی که دولت تدابیری را برای رفع برخی نگرانی ها اعلام کرده است، اختلاف رهبری حل نشده باقی مانده است.

اتحادیه دانشجویان می‌گوید نگرانی‌های این اتحادیه بیش از 12000 دانشجو را تحت تأثیر قرار می‌دهد که بسیاری از آنها برای رسیدن به محوطه دانشگاه به اتوبوس‌های دانشگاه وابسته هستند.

در پی این اعتراض، پروفسور پیر گومز وزیر آموزش عالی به همراه نمایندگان دانشگاه و مقامات وزارت ارتباطات و اقتصاد دیجیتال از محوطه دانشگاه بازدید کردند.

وزارت آموزش عالی، تحقیقات، علوم و فناوری در بیانیه ای اعلام کرد که شرکت خدمات حمل و نقل گامبیا 20 اتوبوس را برای حمایت از حمل و نقل دانشجویان مستقر کرده است.

دانش آموزان همچنین از دسترسی محدود به آب آشامیدنی سالم و غذای مقرون به صرفه و همچنین اتصال غیرقابل اعتماد به اینترنت شکایت کرده اند.

در پاسخ، این وزارتخانه قول داد که کافه تریاها در سراسر دانشگاه آماده خدمت رسانی به دانشجویان و کارکنان هستند، اما اذعان کرد که برای ایمن سازی آب دانشگاه برای آشامیدن نیاز به فیلتر اضافی است. در این بیانیه آمده است که کوزه‌ها و دستگاه‌های پخش آب در نقاط تعیین‌شده نصب شده‌اند و با شرکت ملی آب و برق (NAWEC) مشورت شده است.

در مورد دسترسی به اینترنت، وزارتخانه گفت که کار برای گسترش اتصال به مدارس تازه ساخته شده کشاورزی و حقوق در حال انجام است و انتظار می رود ظرف یک هفته تکمیل شود.

این پیشنهادها برای حمایت از دسترسی دانشجویان به مواد تحقیقاتی و سایر منابع آموزشی در نظر گرفته شده است. با این حال، این بیانیه تایید نکرد که آیا کار تکمیل شده است.

این وزارتخانه گفت که به همکاری با دانشگاه، اتحادیه دانشجویان و سایر ذینفعان مربوطه برای نظارت بر اجرای آن ادامه خواهد داد.

بازگشایی کافه تریاها یکی دیگر از خواسته های دانشجویان بود که شکایت داشتند که بسته شدن آنها یافتن وعده های غذایی مقرون به صرفه در محوطه دانشگاه را دشوار می کند.

اسماعیلی فادره، رئیس اتحادیه دانشجویان، گفت که او این موضوع را در 20 اکتبر با رابینسون مطرح کرده است.

فادرا به نقل از معاون آموزشی دانشگاه گفت: "آقای رئیس جمهور، من علاقه دانشجویی را در دل دارم، اما باید این را در مقابل فرآیندهای اداری و رعایت تعادل قرار دهیم. شما می دانید که من هم دانشجو بودم و بسیاری از ما آن را پشت سر گذاشتیم. من آب و غذای خود را در کیفم به دانشگاه می بردم. باید واقعیت را به دانشجویان گفت. داشتن کافه تریا افزودنی عالی برای افزایش تجربه دانشجویی نیست."

این وزارتخانه گفت که کافه تریاها آماده خدمت رسانی به دانش آموزان و کارکنان هستند، اگرچه جزئیاتی در مورد قیمت غذا یا در دسترس بودن در امکانات فردی ارائه نکرد.

فراتر از غذا و آب، دانش آموزان می گویند که امکانات آموزشی ناکافی بر آموزش آنها تأثیر می گذارد، به ویژه در برنامه هایی که نیاز به آموزش عملی دارند.

به گفته ابوباکار ماننه، رئیس انجمن دانشجویان پزشکی دانشگاه گامبیا، در دانشکده پزشکی و علوم بهداشتی وابسته در بانجول، دانش‌آموزان با کلاس‌های شلوغ، تهویه ناکافی، سوکت‌های برق نامناسب و کمبود پروژکتورها و تخته‌های هوشمند مواجه هستند. منه گفت: دانشجویان پزشکی، پرستاری و کارشناسی ارشد از امکانات موجود مشترک هستند و فضای کلاس را تحت فشار قرار می دهند.

او همچنین نگران کمبود تجهیزات آموزشی عملی است، از جمله یک آزمایشگاه شبیه‌سازی وعده داده شده که در آن دانش‌آموزان می‌توانند مهارت‌های بالینی را توسعه دهند.

او به الجزیره گفت: «جلسات عملی در آموزش و توسعه حرفه ای ما برای مراقبت بهتر از بیمارانمان بسیار مهم است.

سوکای فتاجو، دانشجوی روزنامه نگاری که در این اعتراض شرکت کرد، گفت که مدرسه به استودیوهای رادیو و تلویزیون برای کمک به دانش آموزان برای توسعه مهارت های عملی نیاز دارد.

او به الجزیره گفت: «ما لایق بهتری هستیم و خواسته های ما باید برآورده شود.

اتحادیه دانشجویان همچنین خواستار آزمایشگاه‌های علمی کاربردی، بهبود امکانات در دانشکده پزشکی و کارکنان کافی شده است.

برای کومبا لی، یک دانشجوی روزنامه نگاری، مبارزه برای رسیدن به دانشگاه نیز به مسئله امنیت شخصی تبدیل شده است.

یک روز صبح در ماه آوریل، لی در حالی که به سمت ایستگاه اتوبوس می رفت در زادگاهش باکائو مورد حمله یک مهاجم چاقو به دست قرار گرفت. او سعی می کرد آنقدر زود خانه را ترک کند تا بتواند صندلی خود را حفظ کند.

مهاجم او را تهدید کرد که اگر کیفش را تحویل ندهد، او را خواهد کشت. هنگامی که او مقاومت کرد، ضربه ای به سر و شانه او زد، کیفش را برید و بازوی راستش را در رفت. یک مغازه دار در همان حوالی مداخله کرد و ضارب را مجبور به فرار کرد.

ماه ها بعد، لی همچنان در بازوی خود درد دارد و از ضربه رنج می برد.

او به الجزیره گفت: «هیچ کس نباید زندگی خود را صرفا برای سفر به مدرسه به خطر بیندازد و خواستار امنیت بیشتر و افزایش گشت‌های پلیس شد.