به طور تصادفی یا طراحی، مارک آلن و جیمز مک کلین آن را هفته خوبی برای سلامت روان مردان کردند
برای دو ورزشکار سرشناس ایرلندی نشان دادن نگرش های کاملا متفاوت به مبارزات در ملاء عام نشانه پیشرفت است.
در نهایت، این احتمالا هفته خوبی برای سلامت روان مردان بود. گاهی اوقات چنین احساسی به وجود نمی آمد، اما این هم بخشی از آن است. اطلاعات بسیار کمی در مورد سلامت روان همیشه ساده و منظم است.
در حال حاضر، چند ورزشکار مطرح ایرلندی در ملاء عام در مورد سلامت روان خود صحبت کردند و عمدا یا ناخواسته مطالبی را در مورد مسائل و نگرش های گسترده تر نسبت به آن بیان کردند. این خوب است. این پیشرفت است
جیمز مککلین و مارک آلن در دو مکان متفاوت هستند، دو زندگی متفاوت دارند و با دو سناریو متفاوت روبرو میشوند. مککلین کتابی میفروشد، زندگینامه فوقالعادهاش دیوارها، که به طرز ماهرانهای توسط دانیل مکدانل ارائه شده است. آلن در حال کناره گیری از اسنوکر است، شاید برای مدتی یا شاید برای همیشه، در تلاشی برای بازگرداندن خود به حالت یکنواخت.
بنابراین کشیدن مرز بین این دو لزوما آسان نیست. آنها، در ظاهر، اشتراکات زیادی ندارند. اما این یک جور نکته است.
وقتی در مورد موضوعی به گستردگی و متنوع و بی شکلی مانند سلامت روان مردان صحبت می کنیم، معمولا با کلیات سروکار داریم. به همین دلیل است که به افراد کمک می کند تا خود را به عنوان مطالعات موردی معرفی کنند، چه قصد انجام این کار را داشته باشند یا نه. مککلین و آلن افراد واقعی هستند، اما بهعنوان کهنالگوهای بسیار مفیدی نیز عمل میکنند.
بسیاری از گروه های دوستان تجربه رویکرد جیمز مک کلین به سلامت روان را داشته اند. مردی که همه چیزها را در اعماق زیر لایههای جسارت و بلوف و پرسینگ روی نیمکت دفن میکند. پسری که کمی آنجاست، بدون فیلتر، نامنظم. کسی که میبینید به خارجیها میگویید در واقع پسر بزرگی است که در زیر همه چیز قرار دارد.
به همین ترتیب، بسیاری از ما دوستانی را دیدهایم که بهتدریج به سمت موقعیت مارک آلن میروند. جن زده و گوشه نشین. عزت نفس روی زمین. ساکت و معذرت خواهی و خودشان را حدس دوم می زنند. عقب نشینی در خلوت، ناتوانی در بیان اینکه چه چیزی باعث این احساس در آنها شده است. تحقیقات بسیار در مورد سلامت روان، پذیرش را به عنوان یک مؤلفه کلیدی در هر پیشرفتی که امیدوارید به دست آورید، مشخص می کند. وقتی صحبت از این چیزها به میان میآید، هرچه افراد بیشتری ردی از خود را در مککلین یا آلن یا هر شخصیت عمومی دیگری ببینند، بهتر است.
مبارزات سلامت روان یک ایستگاه تنهایی است. هرگز بد نیست ببینیم شما تنها کسی نیستید که چنین احساسی دارید.
حتی اگر در مورد مککلین، آنچه که او گفت چندان مفید به نظر نمیرسید. او در مصاحبه ای با پل کیماژ، در مورد درمان به عنوان نشانه ای از ضعف صحبت کرد. در اوایل هفته از همه طرفها محکوم شد، از جمله از سوی همسرش ارین، که در پاسخ به بیانیهاش ابراز احساسات کرد. او در شبکه های اجتماعی نوشت: «من با نظر جیمز در مورد موضوع درمان و سلامت روان موافق نیستم. من در تلاشم تا او را به جایی برسانم که بفهمد صحبت در این مورد نشانه ضعف نیست.»
در دیوارها هیچ قهرمانی بزرگتر از ارین مک کلین وجود ندارد، یک زن دری مهیب که شوهرش، به اعتبار او، واقعا تصدیق می کند که چقدر خوش شانس است که او را دارد. در پایان هفته، مککلین در UTV بود، شفافسازی میکرد و شاید حتی نرمتر میشد. شاید.
او در مراسم رونمایی کتاب خود به خبرنگار گفت: «هر مردی که به درمان میرود، هر مردی که به دنبال کمک است، نمیتوانم آنها را برای انجام این کار بیشتر تحسین کنم. "اما من در مورد خودم و موقعیت خودم صحبت می کردم. و احتمالا از کلمه "ضعف" استفاده می کردم یا این دیدگاه را داشتم که برای من یک نقطه ضعف است، شاید این نقطه ضعف من باشد."
تضاد با مارک آلن نمی تواند واضح تر باشد. بازیکن اسنوکر آنتریم روز سه شنبه در بلفاست بازی کرد که اولین بازی خود از ماه آوریل بود. او اساسا بدون وظیفه آن را بازی کرد - او در مقابل دوستش جردن براون قرار گرفت و مسابقات در The Waterfront برگزار شد. او 10 هفته را در یک کلینیک سلامت روان گذرانده بود و قبل از اینکه حاضر شود برود و در آن بازی کند. سپس با ریچل کیسی از تیانتی مصاحبه کرد و درباره اینکه او در موقعیت بدی قرار داشت و «فقط تلاش میکرد زنده بماند» صحبت کرد.
تماشای این فیلم دلخراش است 🥺💔
مارک آلن اعتراف کرد که ممکن است دیگر هرگز اسنوکر بازی نکند. ما همه به دنبال شما هستیم، مارک 🙏❤️ pic.twitter.com/9v6wvWMflE — TNT Sports (@tntsports) 20 اکتبر 2026
مصاحبه آلن آنقدر قوی بود که نمیتوانست از باتلاق معمولی محتوا در سراسر اینترنت بیرون بیاید. به چند دلیل شکست خورد. یکی، اگرچه آلن به طرز عجیبی در اینجا مورد تجلیل قرار نمی گیرد، او یکی از بهترین بازیکنان اسنوکر در جهان است. برای اینکه فردی در رده نخبگان ورزش خود تا این حد رک و آسیب پذیر باشد، قدرت زیادی لازم است. هیچ ضعفی در نمایش وجود ندارد.
دلیل دیگری که موجی ویروسی را به دام انداخت، برخورد حساس کیسی با طرف دیگر میکروفون بود. او به آلن فشار نیاورد تا بیشتر از آنچه می خواست بگوید. او او را با سؤالات زیاد نکرد. او برای تناسب با برنامه تلویزیونی عجله نکرد. علاقه او به یک همشهری مبارز در دنیای کوچک اسنوکر آشکار بود. وقتی او دستش را در آغوش گرفت، احساس غیرحرفهای نداشت. انگار برایش مهم بود.
مردم مهم هستند افراد با مشخصات بالا و افراد بدون هیچ. اگر تمایلی به مصرف رسانه های خود دارید، در مورد جیمز مک کلین یا مارک آلن یا هر دوی این هفته شنیده اید. این مهم بود.
شاید باعث شد به دوستی فکر کنید و بعد از مدتی برای اولین بار وارد شوید. شاید باعث شد به خودت فکر کنی. شاید هیچ تاثیری روی اکثریت قریب به اتفاق مردم نداشته باشد. شاید تاثیر کوچکی روی کسی که به آن نیاز داشت داشته باشد. به هر حال، مردم در مورد سلامت روان مردان صحبت می کردند.
این چیز خوبی است.
متن اصلی (انگلیسی)
By accident or design, Mark Allen and James McClean made it a good week for men’s mental health
For two high-profile Irish sportsmen to show entirely different attitudes to struggles in public is a sign of progress