به مدرسه ای خوش آمدید که ژنرال Z با افزایش ثروت میلیاردرها بشردوستانه را می آموزد - با نرخ استخدام 100٪

وقتی الا تراینا، دانشجوی سال دوم دانشگاه ایندیانا، به آینده خود فکر می کند، تمرکزش روی مدیر عامل شدن یا ثروتمند شدن نیست. او می خواهد بفهمد که چگونه جهان را کمی بهتر کند.

این ممکن است برای یک جوان 19 ساله یک جاه طلبی عالی به نظر برسد، اما Traina یک رویکرد کاملا عملی را در پیش گرفته است: او در حال تحصیل در رشته بشردوستی در مدرسه خیریه خانواده لیلی دانشگاه ایندیانا، اولین مدرسه در نوع خود در جهان است.

او بخشی از گروه رو به رشدی از دانش آموزان است که همین کار را انجام می دهند. در طول دهه گذشته، ثبت نام در این مدرسه بیش از 300 درصد از حدود 50 دانش آموز به 230 دانش آموز افزایش یافته است، زیرا دانش آموزان مشاغل در سازمان های غیرانتفاعی، بنیادها، شرکت ها و دولت را بررسی می کنند. این مدرسه می‌گوید در سه سال گذشته نرخ استخدام ۱۰۰ درصدی داشته است - نرخی بالاتر از دانش‌آموزان دانشکده بازرگانی دانشگاه.

این رشد زمانی اتفاق می‌افتد که جوانان بیشتری به دنبال مشاغلی هستند که چیزی فراتر از یک چک حقوق و فرصتی برای ایجاد تفاوت ملموس ارائه می‌دهند. و در دنیایی که ثروت به طور فزاینده ای در میان ثروتمندترین آمریکایی ها متمرکز شده است، بشردوستی در حال تبدیل شدن به بخش مهمی از گفتگو در مورد چگونگی استفاده از پول و منابع برای منافع عمومی است.

در همین حال، انتقال ثروت بزرگ 124 تریلیون دلاری - انتقال ثروت های جدید به نسل های جوان - این سوال را مطرح می کند که بشردوستی در آینده چگونه خواهد بود. آیا هزاره ها و ژنرال Z سنت های ثروت خانوادگی خود را ادامه خواهند داد یا مسیر خود را ترسیم خواهند کرد؟

اینها انواع سؤالاتی است که یک آموزش بشردوستانه می تواند بررسی کند، و همچنین چگونه ثروتمندان خلأ ایجاد شده توسط دولت فدرال را پر می کنند، که بودجه برای مؤسسات غیرانتفاعی و آموزش عالی را پس گرفته است.

ژنرال Z می خواهد تفاوت ایجاد کند و امرار معاش کند - و بشردوستی می تواند هر دو را ارائه دهد

ریشه‌های دانشگاه ایندیانا در آموزش بشردوستانه به دهه‌ها قبل برمی‌گردد. این دانشگاه در سال 1987 آموزش و تحقیقات جمع آوری کمک های مالی خود را به طور رسمی در یک مرکز آکادمیک سازماندهی کرد. ربع قرن بعد، در سال 2012، به یک مدرسه رسمی با محوریت بشردوستی تأسیس شد و آن را به اولین مکان در جهان تبدیل کرد که منحصرا به مطالعه و آموزش این موضوع اختصاص یافته است. امروزه، این یکی از معدود مکان هایی است که دانشجویان می توانند در آن مدرک لیسانس، فوق لیسانس یا Ph.D کسب کنند. به طور خاص بر امور بشردوستانه متمرکز شده است.

توسعه مدرسه توسط بنیاد لیلی - که در سال 1937 توسط خانواده مدیر داروسازی الی لیلی تأسیس شد - از سال 1988 پشتیبانی می‌شود. این مدرسه بشردوستی و بخش غیرانتفاعی را مکمل‌های مهمی برای دولت و تجارت در ارتقای خیر عمومی می‌داند.

یکی از سخنگویان اوقاف به فورچون گفت: «ما امیدواریم که این دانش‌آموزان در حالی که برای مشاغل بشردوستانه آماده می‌شوند، متوجه شوند که زندگی با معنا و هدف برای آنها چه معنایی دارد و چگونه می‌توانند به دیگران در انجام این کار کمک کنند.

آن فلسفه وارد کلاس درس می شود. کلاس های Traina از تاریخ بشردوستی تا داستان سرایی برای تغییرات اجتماعی را شامل می شود. در یک دوره، او و شش همکلاسی تصمیم گرفتند که چگونه یک کمک هزینه واقعی 10000 دلاری را توزیع کنند.

تراینا گفت: «وقتی هر روز از خواب بیدار می‌شوم و می‌خواهم به تأثیرگذاری کمک کنم... می‌خواهم به جابجایی سوزن به جایی ادامه دهم که افراد کمتری رنج می‌برند و نیازهای اولیه انسانی ندارند.»

پس از فارغ التحصیلی، او امیدوار است که در ارزیابی تاثیر کار کند و به سازمان‌های غیرانتفاعی کمک کند برنامه‌هایشان را تغییر دهند یا خیر. جاه‌طلبی‌های Traina منعکس‌کننده احساسات گسترده‌تری در میان ژنرال Z است. یک نظرسنجی که تابستان امسال توسط بنیاد خانواده والتون منتشر شد، که توسط بنیانگذاران Walmart سام والتون و همسرش هلن ایجاد شد، نشان داد که 79٪ از ژنرال Z امیدوارند شغلی در آینده پیدا کنند که عمدتا بر کمک به دیگران یا ایجاد تغییر مثبت در زندگی افراد متمرکز باشد.

این میل نه تنها در شکل دادن به آنچه که جوانان مطالعه می کنند، بلکه در کجا کار می کنند - و جایی که نمی کنند نیز شکل می دهد. طبق نظرسنجی Deloitte در سال 2025، 44 درصد از Gen Z گفتند که شغلی را ترک کرده اند که احساس می کردند هدف خاصی ندارد، در حالی که حدود 40٪ کارفرمای احتمالی را به دلایل مشابه رد کرده اند.

و فرصت های زیادی برای پیگیری این هدف وجود دارد. بر اساس تجزیه و تحلیل اداره آمار کار ایالات متحده، سازمان های غیرانتفاعی حدود 12.8 میلیون کارگر را در سال 2022 استخدام کردند که تقریبا 10٪ از مشاغل بخش خصوصی را تشکیل می دهند.

با این حال، امیر پاسیچ، رئیس دانشکده بشردوستانه خانواده لیلی IU، گفت که این بخش با یک باور نادرست مداوم مواجه است: اینکه کار معنادار به قیمت یک شغل قابل دوام تمام می شود.

پاسیچ گفت: «هنوز این تصور غلط وجود دارد که اگر وارد امور بشردوستانه یا بخش غیرانتفاعی شوید که قرار است به صورت رایگان کار کنید، اساسا... «آیا شما شیرین نیستید که چنین قلب گرمی دارید؟»

واقعیت پیچیده تر است. تقریبا دو سوم از کارگران غیرانتفاعی بیش از 75000 دلار در سال - حدود 15٪ بیشتر از میانگین حقوق ایالات متحده - حقوق می گیرند و نقش های مرتبط با امور بشردوستانه در برخی از شرکت های Fortune 500 می تواند به شش رقم برسد. به عنوان مثال، Walmart نقش مدیر کمک مالی در آرکانزاس را با پرداخت 180000 دلار تبلیغ کرده است، در حالی که یک شغل مایکروسافت تا 275000 دلار برای یک نقش اخیر در امور اجتماعی غرامت ارائه کرده است.

برای ترینا، سود بالقوه تحصیل او فراتر از یک چک حقوق است: "اگر از مدرک پشیمان شوید، بدترین چیزی که خواهید داشت این است که بدانید چگونه به مردم کمک کنید و چگونه بر جامعه تأثیر بگذارید و تغییر ایجاد کنید."

بشردوستی به عنوان یک تغییر شغلی

پاتریک لیندن مایر مسیری نه چندان سنتی را به میدان رفت. او نزدیک به 17 سال را در خدمات مالی گذراند و به مشتریان کمک کرد تا رشد کنند و ثروتشان را ساختار دهند. او به فورچون گفت که بسیاری از آنها می خواستند با پول خود سخاوتمند باشند.

سپس همه گیری شیوع پیدا کرد. این او را وادار کرد تا درباره آنچه از نیمه دوم کارش می‌خواست تجدیدنظر کند، و بخشی از شغلش که همیشه از آن لذت می‌برد این بود که به مشتریان کمک می‌کرد تا بفهمند چگونه پول خود را به سمت اهدافی که به آن‌ها اهمیت می‌دهند هدایت کنند.

حرفه خدمات مالی واقعا به من این توانایی فنی را داد که بپرسم چگونه دارایی‌ها را چگونه ساختاربندی می‌کنیم؟ چگونه می‌توانیم بهترین تأثیر را داشته باشیم؟ لیندن مایر گفت. اما مدرسه بشردوستانه واقعا به من کمک کرد که چرا افراد می‌خواهند این تأثیر را بگذارند و این به چه شکل است.»

او در برنامه کارشناسی ارشد آنلاین مدرسه در مطالعات بشردوستانه ثبت نام کرد و در هر ترم یک دوره را در حالی که تمام وقت کار می کرد، می خواند. در اواسط برنامه، او به شغلی که او آن را رویایی می‌نامید، رسید: افسر برنامه‌ریزی هدایا در دانشگاه نوتردام، جایی که به خانواده‌ها کمک می‌کند تا از طریق ابزارهایی مانند وجوه کمک‌کننده و صندوق‌های خیریه باقی‌مانده، در برنامه‌های املاک خود کمک کنند. او گفت که چند تن از همکارانش در نوتردام نیز مدرک IU را به پایان رسانده اند یا در حال کار بر روی آن هستند.

لیندن مایر اکنون همچنین در حال تحصیل در رشته مدیریت غیرانتفاعی در نوتردام است که انتظار دارد در سال 2028 آن را به پایان برساند. او گفت که بسیاری از دانشگاه‌ها جنبه تجاری اداره یک سازمان غیرانتفاعی را آموزش می‌دهند، اما برنامه IU بر آنچه کمک‌کنندگان را وادار به ارائه می‌کند تمرکز دارد. به طور کلی، او دیگران را در هر مقطعی از حرفه خود تشویق می کند تا در مورد مطالعات بشردوستانه تحقیق کنند.

او گفت: "افرادی که به دنبال کار واقعی و معنادار هستند، کاری که تاثیر ایجاد کند و چیزی که واقعا می توانند ببینند، فکر می کنم این چیزی است که ارزش کاوش را دارد." "این مطمئنا در رادار من نبود... 25 سال پیش، زمانی که به عنوان دانشجوی کارشناسی وارد کالج شدم."

رشد مستمر ثروت می تواند به طور تصاعدی دامنه فعالیت بشردوستانه را افزایش دهد

از منظر ثروت و بخشش، بشردوستی می تواند در آستانه یک گسترش بزرگ باشد.

طبق گزارش آکسفام، در سال 2025، ثروت میلیاردرها بیش از 16 درصد افزایش یافت - سه برابر سریعتر از رشد متوسط ​​آن در پنج سال گذشته - و به رکورد 18.3 تریلیون دلار رسید. بر اساس گزارش Giving USA، کمک های خیریه نیز در سال 2025 به رکورد 617.2 میلیارد دلار رسید، اما پس از تعدیل تورم، تنها 3 درصد افزایش یافت.

شکاف بین میلیاردرهای ثروت افزایش یافته است و آنچه که آنها ارائه می دهند، انتقادهایی را برانگیخته است که افراد فوق ثروتمند خیلی کند می دهند. مکنزی اسکات یک استثنای قابل توجه باقی می ماند: او بیش از 26 میلیارد دلار کمک مالی کرده است و به تنهایی یک سوم کل هدایای آمریکا را در سال گذشته به خود اختصاص داده است.

از آن زمان، ثروت بسیاری از ثروتمندترین افراد جهان به رشد خود ادامه داده است که بخشی از آن ناشی از افزایش سهام فناوری و خوش بینی در مورد هوش مصنوعی است. برای مثال جنسن هوانگ را در نظر بگیرید. مدیر عامل میلیاردر Nvidia 75 میلیون دلار به دانشگاه Vanderbilt کمک کرد.

برای پاسیک، این فرصتی را برای دانشجویان دانشگاه ایندیانا فراهم می‌کند تا به شکل‌دهی به نحوه بهره‌برداری از چنین ثروتی کمک کنند، به‌ویژه وقتی وارثان جوان‌تر خانواده‌های خود را وادار می‌کنند تا زودتر پول بیشتری بدهند.

پاسیک گفت: «سرمایه‌های بادآورده بزرگی که از طریق صنعت هوش مصنوعی پیش‌بینی می‌شود. این مشکل پول در حاشیه وجود دارد که به زودی چیزهای بیشتری به آن اضافه خواهد شد.»

و در حالی که انتقال ثروت 124 تریلیون دلاری این قدرت را دارد که بشردوستانه را همانطور که می شناسیم تغییر دهد، این انتقال به طور کامل تثبیت نشده است. بر اساس مطالعه بانک خصوصی آمریکا در سال 2026، آمریکایی‌های ثروتمند کمتر مطمئن می‌شوند که وارثانشان کمک‌های خیریه خانواده‌شان را ادامه خواهند داد. اما شاید اینجاست که آموزش بشردوستانه نقش بزرگتری ایفا خواهد کرد.

لیندن مایر به طور مستقیم می بیند که چگونه بچه های سالخورده تصمیم می گیرند ثروتشان به کجا برسد.

او گفت: «ما همیشه در مورد انتقال ثروت بزرگ صحبت کرده بودیم. "اول این بود... رونق بازنشستگی برای بچه‌های بومی و اینکه قرار بود چه شکلی باشد، و سپس اکنون که آنها پیر می‌شوند و می‌میرند، این انتقال ثروت به چه شکل است؟"

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد