دلفین های مرده، مین های دریایی: جنگ روسیه و اوکراین دریای سیاه را نابود می کند

کیف، اوکراین – ماهیگیران و شکارچیان غیرقانونی در سواحل دریای سیاه اغلب دلفین های خفه شده را در تورهای خود می بینند.

با بریدن باله هایشان و انداختن در دریا آنها را رها می کنند. بدن آنها، با آثار توری روی پوست، اغلب در خشکی شسته می شود.

ماهیگیری و شکار غیرقانونی در کشورهای ساحلی دریای سیاه به دلیل تهاجم تمام عیار روسیه در سال 2022 کاهش یافت، زیرا مسکو تلاش کرد تا تمام سواحل دریای سیاه اوکراین را اشغال کند.

به گفته ایوان روسف، سرپرست محقق در پارک ملی تالاب توزلی در جنوب اوکراین، این شکست شکست خورد – اما خصومت‌های جاری باعث کشته شدن «صدها برابر بیشتر» دلفین‌های پوزه بطری و منقار کوتاه و گرازهای دریایی شده است.

روسف به الجزیره گفت: تنها در سال 2022، حدود 50000 دلفین از این طریق مردند و تا سال 2026 تعداد آنها از 120000 تجاوز کرد که از هر چهار قیوت در دریای سیاه یکی است.

دلفین‌ها شکارچیان راس هستند و نابودی آنها اکوسیستم دریای سیاه را که قبلا تحت تأثیر مواد شیمیایی مهمات، نشت نفت، سوخت و روغن‌های گیاهی ده‌ها کشتی جنگی غرق‌شده یا آسیب‌دیده، تانکرها و کشتی‌های باری قرار گرفته‌اند، بیشتر خراب می‌کند.

بسیاری از دلفین های مرده هنوز باله های خود را دارند، اما به نظر گرسنه هستند.

انفجارها، پرتاب موشک‌های کروز از کشتی‌های جنگی، و سیستم‌های سونار نظامی، آنها را گیج می‌کند و ابزار اصلی بقا، انعکاس صدا، را کر می‌کند و آنها را قادر به جهت‌یابی، برقراری ارتباط و شکار نمی‌کند.

روسف که پارکش 280 کیلومتر مربع (108 مایل مربع) از تالاب‌های نمکی را پوشش می‌دهد که به عنوان توقفگاه و مکان پرورش پرندگان مهاجر عمل می‌کنند، می‌گوید: «اگر دلفین‌ها نتوانند ماهی بگیرند، وزنش به سرعت کاهش می‌یابد.»

دلفین‌ها به مصرف غلات خود روی می‌آورند که قبلا آلاینده‌های حاصل از فاضلاب، رواناب کشاورزی، میکروپلاستیک‌ها و آنتی‌بیوتیک‌ها را انباشته کرده است.

خود مسمومیت سیستم ایمنی آنها را ناتوان می کند و آنها در معرض عفونت های کشنده دستگاه تنفسی ناشی از به اصطلاح موربیلی ویروس قرار می گیرند.

دریای سیاه یکی از جوان‌ترین دریاچه‌های جهان است – برخی از محققان فرض می‌کنند که این دریاچه تا حدود هشت هزار سال پیش، زمانی که تنگه بسفر باز شد، یک دریاچه آب شیرین بود و باعث شد که سیل بزرگ کتاب مقدس رخ دهد.

آب های دریا فاقد اکسیژن هستند و هیچ گونه جانوری یا گیاهی در عمق 50 تا 100 متری ندارند.

آسیب مزمن محیطی ناشی از جنگ با شوک دیگری تشدید شد: تخریب سد غول پیکر کاخوفکا در رودخانه دنیپرو در سال 2023، که بیشتر 18 کیلومتر مکعب (4.3 مایل مکعب) آب آلوده به رواناب کود، فلزات سنگین و روغن ماشین آلات را آزاد کرد.

گونه‌های ماهی مانند کفال و ماهی آبی کمیاب شده‌اند، حتی اگر ماهیگیری در کشورهای دریای سیاه تحت تأثیر محدودیت‌ها، ممنوعیت‌ها و مین‌های دریایی مشاهده شده در نزدیکی استانبول قرار گرفته است.

روسف گفت: "با دلفین ها در بالای زنجیره غذایی، همه چیز از زئوپلانکتون گرفته تا ماهی به آنها می رسد."

محیط بانان سایر کشورهای دریای سیاه - بلغارستان، رومانی، ترکیه - نیز از افزایش مرگ و میر دلفین ها خبر دادند، حتی اگر علت مرگ آنها همیشه مشخص نباشد.

دیمیتار پوپوف از Green Balkans، قدیمی‌ترین گروه حفاظت از طبیعت بلغارستان، به الجزیره گفت: «بیشتر گیلاس‌های مرده رشته‌ای معمولا در حالت تجزیه پیشرفته هستند، که تشخیص علائم خالص و سایر علائم را تقریبا غیرممکن می‌کند».

او با Rusev موافق است که «سیستم‌های سونار کشتی‌های جنگی و زیردریایی‌ها قطعا روی سیتوس‌ها و پژواک و توانایی‌های شنوایی آن‌ها تأثیر می‌گذارند».

در همین حال، ناظران محیط‌زیست روسی بدون هیچ توضیح بیشتری علت مرگ دلفین‌ها را «انگل‌ها» و «عفونت‌های ویروسی» می‌دانند.

و حتی با وجود اینکه تنها درصد کمی از دلفین‌های مرده به ساحل می‌روند، ظاهر آن‌ها اوکراینی‌ها را وحشت‌زده می‌کند که قبلا از حملات تقریبا روزانه هواپیماهای بدون سرنشین و موشک‌ها عصبی شده بودند.

در ماه اوت، تتیانا اسمولچنکو با پسر هشت ساله‌اش اوله در شهر جنوبی اودسا از پیاده‌روی در کنار دریا لذت برد تا اینکه کودک یک دلفین لاغر و پوسیده را دید.

این مرد 33 ساله که شوهرش در ارتش خدمت می کند و ساختمان آپارتمانش دو بار توسط هواپیمای بدون سرنشین روسی آسیب دیده است، به الجزیره گفت: «نزدیک بود که پرتاب کنم.

او می‌گوید: «ما اکنون به مرگ انسان‌ها عادت کرده‌ایم، اما دیدن مرگ این موجودات به دلیل جنگ وحشتناک نیست. "هر دو گریه کردیم."

چیزی که شبیه یک پیروزی نظامی به نظر می رسد می تواند به ضربه سنگینی به اکوسیستم دریایی تبدیل شود.

از سال 2022، پهپادهای دریایی و هوابرد اوکراین دو زیردریایی و 32 کشتی جنگی روسیه از جمله رزمناو موشک هدایت شونده مسکوا (مسکو) پرچمدار ناوگان دریای سیاه را غرق کرده اند.

همه آنها مملو از سوخت سمی و سایر مواد شیمیایی بودند.

اگرچه به اپراتورهای پهپاد اوکراینی که به تانکرهای «ناوگان سایه» روسیه حمله می‌کنند دستور داده شده است که موتورهای آنها را هدف قرار دهند، نشت نفت و سوخت همچنان ادامه دارد.

مولکول‌های نفت لایه‌ای را تشکیل می‌دهند که جلبک‌های دریایی را می‌پوشاند، نرم‌تنان و ماهی‌ها را مسموم می‌کند، به‌ویژه ماهیان خاویاری که دسته دسته می‌میرند.

هر انفجاری ماهی‌ها را کر می‌کند و می‌کشد، و صدا، همراه با هواپیماهای بدون سرنشین در حال پرواز، پرندگانی را که بین اروپای شمالی و خاورمیانه مهاجرت می‌کنند، وحشت زده می‌کند.

روسف گفت: «و زمانی که یک پرنده نمی تواند غذای کافی پیدا کند، «سوخت» ندارد، نمی تواند به مقصدی که در آن زمستان می گذراند یا لانه می کند، برسد. این موضوع برای سال‌ها بر تعداد جمعیت‌های خاص پرندگان تأثیر می‌گذارد.»

او گفت که فلامینگوها که از این انفجارها مبهوت شده بودند، که سال ها پیش در پارک او لانه سازی کردند، دریچه های خود را ترک می کنند و مرغان دریایی بلافاصله تخم ها را می خورند.

او گفت که تنها پوشش نقره ای جنگ برای طبیعت وحشی اطراف دریا این است که تعداد گراز، قلیس، روباه، شغال، خرگوش و گورکن افزایش یافته است زیرا شکار و شکار غیرقانونی تقریبا متوقف شده است.

و بهبود اکوسیستم پس از جنگ ناهموار خواهد بود.

در حالی که تعداد حشرات و پستانداران کوچک باید ظرف چند سال به حالت عادی بازگردد، بهبود جمعیت دلفین ها چندین دهه طول خواهد کشید.

روسف گفت: «ما تخمین می زنیم که 30 تا 50 سال طول می کشد تا جمعیت سیتاسوس ها تجدید شود تا اکوسیستم دریا کم و بیش عادی شود.