به کسی که افکار مزاحم دارد چه بگوییم - و چه نگوییم

—عکس-تصویر توسط TIME (تصویر منبع: Deagreez/Getty Images)

آیا تا به حال فکر آزاردهنده‌ای به ذهنتان خطور کرده است - کاری که هرگز فکر نمی‌کنید واقعا انجام دهید؟

افکار مزاحم افکار، تصاویر یا تمایلات ناخواسته ای هستند که می توانند ناراحت کننده، گیج کننده یا به شدت خارج از شخصیت باشند. آنها در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) شایع‌تر هستند، اما ممکن است برای هر کسی اتفاق بیفتند، و می‌توانند همه چیز را از خشونت و رابطه جنسی گرفته تا مذهب، روابط و ترس از انجام کار اشتباهی در بر گیرند.

بسیاری از مردم می توانند افکار مزاحم گاه و بیگاه را کنار بگذارند و به سرعت پیش بروند. از طرف دیگر، افراد مبتلا به OCD می توانند در تلاش برای فهمیدن اینکه این فکر به چه معناست و اینکه آیا ممکن است بر اساس آن عمل کنند گیر کنند. آلیسا جرود، روانشناس بالینی و استادیار بالینی روانپزشکی در دانشگاه پنسیلوانیا، می‌گوید: «ما متوقف می‌شویم و آن فکر را بسیار مهم و معنادار می‌دانیم.

افکار مزاحم می توانند به خصوص آزاردهنده باشند، زیرا اغلب شامل کسی یا چیزی می شوند که فرد دوستش دارد. جرود می‌گوید: «ما در مورد چیزهایی که بیشتر به آنها اهمیت می‌دهیم، افکار مزاحم داریم.

برخی از بیماران جرود قبل از اینکه به او بگویند به مدت 20 سال افکار مزاحم خود را برای خود نگه داشته اند. آنها ممکن است فکر کنند: "چرا من این افکار را دارم؟ در مورد من چه می گوید؟ شاید من یک هیولا هستم."

یک پاسخ آرام و دلسوزانه می تواند ادامه صحبت را آسان تر کند. جرود می‌گوید: «این می‌تواند به آنها کمک کند که احساس کنند امیدی وجود دارد. "شاید در وهله اول مجبور نباشم خودم را به خاطر داشتن این افکار مورد ضرب و شتم قرار دهم."

اگر یکی از عزیزان به شما بگوید که افکار مزاحم دارند، در اینجا چه باید گفت.

با این جمله شروع کنید: «خیلی خوشحالم که این را با من به اشتراک گذاشتی»

با تشکر از دوستتان برای اعتماد به شما شروع کنید. از پاسخ‌هایی مانند «چطور می‌توانی فکر کنی؟» یا "این را نگو"، که می تواند شرمی را که از قبل احساس می کنند تقویت کند.

این نیز مفید است که روشن کنید آنچه به شما گفته اند بر روابط شما تأثیر نمی گذارد: مادلین تامپسون اسمیت، مشاور حرفه ای دارای مجوز مستقر در آتلانتا و متخصص در OCD، پیشنهاد می کند: «این نظر من را در مورد شما تغییر نمی دهد. سپس تصدیق کنید که این افکار چقدر ناراحت کننده به نظر می رسند: "این واقعا ترسناک به نظر می رسد که در سر شما گیر کرده باشد."

به صدا و ظاهر خود نیز توجه کنید. اگر به شدت خیره شده اید یا از لحن تند استفاده می کنید، یک دعوت گرم برای توضیح بیشتر می تواند شبیه قضاوت باشد. اگر مبهوت به نظر می رسید، به جای اینکه امیدوار باشید متوجه نشده اید، آن را تصدیق کنید. کیمبرلی لئونت، یک روانشناس در بوستون که در زمینه OCD تخصص دارد، پیشنهاد می کند که این جمله را اینگونه بیان کنید: "حدس می زنم که انتظار چنین چیزی را نداشتم، اما می خواهم بیشتر بشنوم."

بدون اطمینان دادن مکرر به آنها پشتیبانی ارائه دهید

وقتی کسی که دوستش دارید با یک فکر مزاحم مضطرب می شود، اطمینان دادن به او می تواند مهربان ترین کار باشد. اما اگر مدام با همان سوال برگردند، پاسخ دادن به آن بارها و بارها می تواند بخشی از چرخه OCD شود.

بگویید که شریک زندگی شما مدام از شما می پرسد که آیا یک فکر ناخواسته به این معنی است که او خطرناک است یا خیر. به آنها اطمینان می دهید، آنها احساس بهتری دارند و هر دو به عصر خود باز می گردید. تا اینکه سوال دیگری مطرح شد: اما اگر اشتباه می کنید چه؟ اگر آنها این فکر را به اندازه کافی دقیق توضیح ندهند چه؟ نکته بعدی که می دانید، آنها دوباره درخواست اطمینان دارند.

تامپسون اسمیت می‌گوید که یک پاسخ اطمینان‌بخش لزوما مشکل‌ساز نیست. نگرانی زمانی است که جستجوی اطمینان به یک اجبار تبدیل می شود - رفتاری که فرد احساس می کند برای تسکین ناراحتی خود مجبور به تکرار آن می شود. هر پاسخ به طور خلاصه به آن‌ها کمک می‌کند تا احساس بهتری داشته باشند، اما باعث می‌شود که وقتی شک و تردید باز می‌گردد، به پاسخ دیگری نیاز داشته باشند.

به جای بحث در مورد معنای این فکر، احساس آنها را بپذیرید و به توانایی خود برای عبور از ناراحتی ابراز اطمینان کنید. تامپسون اسمیت پیشنهاد می‌کند: "می‌دانم که در حال حاضر واقعا احساس ناراحتی می‌کنم. من به شما کمک نمی‌کنم از سوراخ خرگوش پایین بروید، اما خوشحالم که در حالی که سخت است، با شما می‌نشینم."

اگر اطمینان بخشی بین شما به یک روال تبدیل شده است، در مورد تغییر آن با هم صحبت کنید، در حالت ایده آل با راهنمایی درمانگر آنها. امتناع ناگهانی از پاسخ دادن ممکن است باعث شود که عزیزتان متعجب شود که چه اتفاقی افتاده است. لئونت می‌گوید: «اگر فرد عادت به گرفتن اطمینان داشته باشد، سخت است، و شما از دادن آن دست بکشید و او دلیل آن را نداند. در عوض، دفعه بعد که پرسیدند چگونه پاسخ می‌دهید بحث کنید - و مطمئن شوید که هر دو متوجه می‌شوید که چرا چیزی متفاوت را امتحان می‌کنید.

در همین حال، سعی کنید از پیشنهاداتی مانند "فقط به آن فکر نکنید" یا "آن را با یک فکر شاد جایگزین کنید" اجتناب کنید. علاوه بر این که گفتن بسیار آسان تر از انجام دادن آن است، تلاش برای دور کردن یک فکر مزاحم می تواند کسی را مشغول کند که آیا هنوز از بین رفته است یا خیر.

از شما بپرسید که آیا می‌خواهند گوش کنید یا کمک کنید

بفهمید که دوستتان از گفتگو چه می خواهد. آنها ممکن است به دنبال حمایت برای برداشتن گامی به سمت دریافت کمک سلامت روان باشند، یا ممکن است به سادگی بخواهند شما بدانید که در چه شرایطی قرار گرفته اند.

"آیا می‌خواهی من فقط گوش بدهم، یا می‌خواهی کمک کنی تا بفهمم بعدا چه کاری باید انجام دهم؟" تامپسون اسمیت پیشنهاد می کند بپرسید. اگر این اولین بار است که آنها افکار مزاحم خود را با صدای بلند بیان می کنند، ممکن است آماده بحث در مورد مراحل بعدی نباشند.

اگر آنها در حال حاضر تحت درمان هستند، بپرسید چگونه می توانید از آموخته های آنها حمایت کنید: "درمانگر شما در حال حاضر چه چیزی را امتحان می کند؟" لئونت پیشنهاد می کند بپرسید. اگر آنها علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد افکار مزاحم هستند، اما احساس می کنند غرق شده اند، می توانید پیشنهاد دهید که در مورد آنها با هم بخوانید.

گاهی اوقات، آنها به سادگی از کسی می خواهند که گوش کند. تامپسون اسمیت می‌گوید که عزیزتان ممکن است به شما بگوید زیرا «آنها نمی‌خواهند در این کار تنها باشند، و شما می‌توانید به او کمک کنید تا آن را حفظ کند». یا ممکن است نیاز داشته باشند که بدانند "اگر من شروع به باز بودن و دریافت کمک کنم، تو من را قضاوت نمی کنی یا مردم فرار نمی کنند."

بدانید چه زمانی افکار مزاحم به کمک حرفه ای نیاز دارند

اگر افکار ناخواسته باعث ناراحتی قابل توجه یا تداخل در زندگی روزمره می شود، به فرد مورد علاقه خود کمک کنید تا یک درمانگر پیدا کند. آن را کم فشار نگه دارید: جرود پیشنهاد می‌کند: «اگر زمانی می‌خواهید که من به شما کمک کنم یک درمانگر پیدا کنید، خوشحال می‌شوم که این کار را انجام دهم.

جرود پیشنهاد می‌کند برای OCD، به دنبال یک درمانگر باشید که در زمینه پیشگیری از مواجهه و پاسخ یا ERP آموزش دیده باشد. این به افراد کمک می کند تا بیاموزند که افکار مزاحم را بدون روی آوردن به آیین هایی مانند اطمینان مکرر تحمل کنند. بنیاد بین المللی OCD فهرستی را برای کمک به افراد در یافتن یک فهرست نگهداری می کند.

همچنین تمایز مهمی بین یک فکر ناخواسته در مورد آسیب و تمایل یا قصد اقدام وجود دارد. تامپسون اسمیت می گوید، تصور نکنید که هر فکر آزاردهنده ای خوش خیم است. اگر مطمئن نیستید منظور کسی چیست، آرام و مستقیم بپرسید: "آیا این فکری است که شما را می ترساند یا کاری است که می خواهید انجام دهید؟" اگر توضیح می‌دهند که می‌خواهند اقدام کنند، درباره برنامه‌ها بپرسید و به آنها کمک کنید فورا حمایت حرفه‌ای را دریافت کنند.

همان دوستی باشید که همیشه بوده اید

بعد از اینکه کسی در مورد افکار مزاحم خود صحبت کرد، همانطور که همیشه با او رفتار می کنید ادامه دهید. میم مضحک را بفرستید، بپرسید که آیا آنها هنوز به شام ​​می آیند یا خیر، و آنها را در کارهایی که معمولا با هم انجام می دهید بگنجانید.

تامپسون اسمیت می‌گوید: مردم اغلب می‌ترسند که به اشتراک گذاشتن افکار مزاحم‌شان، دیدگاه دیگران را تغییر دهد. کنار کشیدن - یا هر بار که صحبت می کنید در مورد سلامت روان آنها سؤال می کنید - می تواند باعث شود که آرزو کنند ای کاش ساکت می ماندند.

لئونت می گوید ممکن است ناامید شوید یا برای یافتن کلمات مناسب تلاش کنید. اگر واکنشی نشان می‌دهید که پشیمان می‌شوید، عذرخواهی کنید و به آن‌ها بگویید که هنوز در کنارشان هستید. او می گوید: «هیچ کس کامل نیست. "هدف کامل بودن نیست، فقط حمایت کردن است."