به گفته بازپرس، کودکان کشته شده "متحجر" شده بودند

چهار کودک پیرسون در جریان حمله بمب بنزینی جان باختند و مادرشان 20 ماه بعد جان باخت.

یک تحقیق شنیده است که چهار کودک توسط یک سری حملات به خانه‌شان قبل از حمله بمب بنزینی به مرگ همه آنها "متحجر" شده بودند.

دمی پیرسون 15 ساله، برادرش براندون هشت ساله و خواهران لیسی هفت ساله، لیا سه ساله در دسامبر 2017 در خانه خود در خیابان جکسون در واکدن در منچستر بزرگ درگذشتند.

مادر آنها میشل، 37 ساله، به شدت سوخته و در آگوست 2019 درگذشت.

تحقیقات در دادگاه پزشکی قانونی بولتون - که قرار بود هشت هفته به طول بینجامد - شنیده شد که میشل به پلیس گفته بود که در خانه ای که با گرافیتی پوشانده شده بود و شیشه های آن شکسته شده بود احساس امنیت نمی کند.

زک بولاند و دیوید ورال در سال 2018 به دلیل قتل چهار کودک به حبس ابد محکوم شدند و در سال 2021 نیز به خاطر قتل میشل محکوم شدند. بولاند به حبس ابد با حداقل 40 سال و ورال به حبس ابد با حداقل 37 سال زندان محکوم شدند.

دو هفته قبل از حمله مرگبار، بولاند پنجره های خانه را با چکش شکست و همه جا را شیشه گذاشت.

در بیانیه‌ای که برای بازجویی خوانده شد، بستگان گفتند که میشل آسیب دیده بود و در پنج نوبت جداگانه با پلیس تماس گرفت.

پسر او کایل - که از آتش فرار کرد - در بیانیه ای به بازپرس گفت که "پلیس هیچ کاری انجام نداده است".

میشل پیرسون و چهار فرزندش پس از آتش‌سوزی در خانه‌شان در واکدن به قتل رسیدند

میشل 68 درصد در بدنش سوخت و "به زندگی چسبید" تا اینکه در 25 آگوست 2019، حدود 20 ماه پس از حمله درگذشت.

مادر او، ساندرا لوور، در بیانیه‌ای به بازپرسی گفت که دخترش ناامید شده بود که خانه‌اش را عوض کند.

بچه ها از زندگی در خیابان جکسون متحجر شده بودند.

بستگان این خانواده گفتند که معتقدند مرگ آنها "کاملا قابل پیشگیری" است و "فرصت های از دست رفته" را برای محافظت از آنها ایجاد کردند.

لوور گفت که دخترش با صاحبخانه اجتماعی اش ملاقات کرده است تا بگوید در خطر است، اما به او گفته شده که معیارهای مسکن اضطراری را ندارد.

فرزندانش کابوس می دیدند و براندون به او گفته بود که دیگر نمی خواهد در خانه زندگی کند.

اما در جلسه شنیداری گفته شد که میشل احساس "خارج شدن" می کرد.

الین ویلیامز، یکی از همسایه‌هایش، گفت در هفته‌های قبل از آتش‌سوزی، بولاند را دید که پنجره‌های خانه پیرسون را با چکش شکست.

ویلیامز گفت: "او می خواست از آنجا نقل مکان کند.

تیموتی برناند، پزشکی قانونی ارشد منچستر وست، در جلسه گفت: «این یک محاکمه نیست. این تمرین سرزنش و شرمساری نیست.»

او گفت که این تحقیق به دنبال بررسی این است که آیا "هر گونه تهدید قابل پیش بینی برای زندگی" وجود دارد یا خیر و "چه کاری می تواند یا باید انجام می شود که ممکن است از این مرگ ها جلوگیری کند".

پزشک قانونی گفت که این تحقیق با هدف ارائه صدای خانواده پیرسون بوده است، اما افزود که نگرانی های آنها "در دو کلمه لفاظی ترکیب می شود - "چه می شود اگر؟"

برناند اظهارات قاضی دیویس را که قاتلان خانواده را زندانی کرد، خواند.

برناند گفت که قاضی تشخیص داده است که یک سری از حملات تلافی جویانه به عنوان بخشی از خصومت پیش از بمباران مرگبار رخ داده است، اما آنچه در پس این اختلاف نهفته بود هرگز علنی نشد.

آنا موریس کی سی، نماینده خانواده پیرسون، میشل را مادری فداکار توصیف کرد که هر شب داستان های قبل از خواب فرزندانش را می خواند.

او در اثر آتش سوزی دچار جراحات شدید شد و مدت زیادی در بیمارستان ماند. مدتی از آن زمان، او نمی دانست فرزندانش مرده اند.

بعد از اینکه به او گفته شد، سلامت روانی او بدتر شد.

هنگامی که او در بیمارستان درگذشت، خانواده‌اش یک صلیب و عکس فرزندانش را در دست او گذاشتند.

در بیانیه خانواده آمده است: "ما می دانیم که او با فرزندانش و از درد بازگشته است."

دمی به عنوان یک "کودک شاد و خندان" توصیف شد که "بهترین دوست" مادرش بود.

براندون لبخندی عفونی داشت و "پسر مومیایی" بود در حالی که خواهرش لیسی "دیوا" کوچکی بود.

لیا را به عنوان یک پچ پچ کوچولو با خنده ای گستاخانه توصیف کردند.

در بیانیه خانواده آمده است: «همه بچه‌ها آینده درخشانی در پیش داشتند» و افزود: «زمان کوتاهی را که با آنها به اشتراک گذاشته‌ایم گرامی می‌داریم».

دوست دختر بولاند، کورتنی بریرلی، 20 ساله، به دلیل چهار فقره قتل غیرعمد به 21 سال زندان محکوم شد.

به ما بگویید که کدام داستان ها را در منچستر بزرگ پوشش دهیم

به بهترین های رادیو بی بی سی منچستر در صداها گوش دهید و بی بی سی منچستر را در فیس بوک، خارجی، X، خارجی، و اینستاگرام، خارجی دنبال کنید. همچنین می توانید ایده های داستانی را از طریق واتساپ به شماره 0808 100 2230 ارسال کنید.