به گفته باستان شناسان، سوراخ اسرارآمیز در تیغه شانه نئاندرتال ها ممکن است یک "گلوله کشتار" از یک نیزه چوبی باشد.

باستان شناسان فاش کردند که یک نئاندرتال که 75000 سال پیش در غار شانیدر در عراق دفن شده بود، بر اثر نیزه چوبی که مستقیما در سینه آن قرار داشت، مرد.

در حالی که نمی توان دقیقا دانست چه اتفاقی افتاده است، خشونت ممکن است یک ضربه هدفمند بوده باشد.

اما پومروی، نویسنده اول مطالعه، دیرینه‌انتروپولوژیست در دانشگاه کمبریج، در بیانیه‌ای گفت: «موقعیت زخم و نیروی مورد نیاز برای فشار دادن آن به سمت راست در بدن نئاندرتال، نشانه‌های شلیک کشتار مورد نظر به سمت قلب است.»

در مطالعه‌ای که روز پنجشنبه (15 اکتبر) در مجله Scientific Reports منتشر شد، پومرو و همکارانش استخوان‌های شانیدار A، یک نئاندرتال را که در حدود 45 سالگی به شدت مرد و سپس در غار شانیدر به خاک سپرده شد، تجزیه و تحلیل کردند.

سایت باستان شناسی شانیدر به دلیل شواهد دفن هدفمند آن مشهور است که کارشناسان زمانی فکر می کردند که تنها توسط انسان های مدرن انجام شده است. نویسندگان در این مطالعه نوشتند، اگرچه «دفن گل» نئاندرتال در شانیدر از آن زمان بی‌حساب شده است، اما این غار شواهد دیگری از تدفین‌های مکرر نئاندرتال‌ها را در خود جای داده است که نشان می‌دهد این انسان‌های منقرض شده معنای خاصی در آن مکان گذاشته‌اند.

اسکلت Shanidar A در سال 2019 ناقص بود که عمدتا شامل یک دست راست کامل، سه دنده، شش دندان و یک کتف یا تیغه شانه چپ بود که به این معنی بود که آنها نمی‌توانستند جنسیت نئاندرتال را تشخیص دهند.

در نزدیکی لبه تیغه شانه، باستان شناسان متوجه یک سوراخ گرد به قطر حدود 0.6 اینچ (1.5 سانتی متر) و یک تکه استخوان گرد شدند که از تیغه شانه بیرون زده شده بود. محققان آسیب پس از مرگ به استخوان، از جمله جویدن حیوانات و نقب زدن حشرات را رد کردند.

نمونه‌ای از نیزه‌های رانشگر دوران پارینه سنگی که در آلمان یافت شد. شاید این همان سلاحی بوده باشد که نئاندرتال شانیدار را کشت. (اعتبار تصویر: دیرک لدر و همکاران (ویرایش‌ها)، سلاح‌ها، ابزارها و فناوری (2026)) محققان در این مطالعه نوشتند: "این سوراخ به بهترین وجه ناشی از ترومای نافذ در حوالی مرگ (در حوالی زمان مرگ) است، مانند ضربه‌ای که توسط پرتابه یا وسیله‌ای مانند نیزه ایجاد می‌شود. به طور خاص، نئاندرتال ها توسط نیزه ای کشته شدند که از جلو با سرعت زیاد وارد سینه آنها شد و تیغه شانه آنها را سوراخ کرد.

محققان در این مطالعه نوشتند که به نظر می رسد شکل زخم در تیغه شانه با شواهد تجربی از صدمات ناشی از نیزه های چوبی به جای سلاح های سر سنگی مطابقت دارد. نئاندرتال ها از نیزه های چوبی هم برای رانش و هم برای پرتاب استفاده می کردند. اما مشخص نیست که آیا این فرد به دلیل تعامل خشونت آمیز با نئاندرتال دیگری یا تصادفا مانند یک حادثه شکار جان خود را از دست داده است.

Graeme Barker یکی از نویسندگان این مطالعه، باستان شناس در دانشگاه کمبریج، در بیانیه ای گفت: "تمام چیزی که ما می توانیم در مورد پایان زندگی این نئاندرتال بدانیم این است که این زندگی خشونت آمیز بوده و در انتهای یک نیزه چوبی آمده است."

"مراقبت و حمایت از دیگر نئاندرتال ها"

حتی با وجود اینکه این نئاندرتال یک مرگ نابهنگام داشت، شواهد روی دندان‌ها حاکی از آن بود که از فرد در طول زندگی مراقبت می‌شد.

محققان نوشتند که شش دندان شانیدر A به طرز غیرمعمولی به شدت فرسوده شده بودند. یکی از آنها - دندان جلویی که مقدار زیادی تارتار روی آن وجود داشت - در طول زندگی نئاندرتال به دو نیم تقسیم شده بود و فرد برای مدت قابل توجهی به استفاده از دندان آسیب دیده ادامه داد. مجموعه دندان‌ها نشان می‌دهد که نئاندرتال ضربه بزرگی به صورتش خورده که باعث شکستگی دندان جلویی پایینی شده و ممکن است باعث آسیب‌های اضافی به فک شده باشد.

دندان جلویی پایین نئاندرتال در طول زندگی شکسته شد. (اعتبار تصویر: دانشگاه کمبریج) پومروی در این بیانیه گفت: «شکی نیست که شانیدار آ در برقراری ارتباط مشکل داشت و برای مدت طولانی در عذاب مطلق بود. زنده ماندن از ضربه ای که دندان را به این شکل می شکافد، سپس ادامه زندگی و غذا خوردن برای مدت حداقل یک سال و شاید بیشتر، نیاز به مراقبت و حمایت سایر نئاندرتال ها دارد.

ربکا راگ سایکس، باستان شناس و نویسنده کتاب "همبستگان: زندگی، عشق، مرگ و هنر نئاندرتال" (Bloomsbury، 2020) که در این مطالعه شرکت نداشت، در ایمیلی به Live Science گفت که آسیب ظاهرا کشنده به قفسه سینه افزوده مهمی به درک ما از نئاندرتال ها است. راگ سایکس گفت، در حالی که قابل قبول است که نئاندرتال ها توسط نیزه ای چوبی اصابت کرده اند، "همچنین جالب است که مقایسه کنیم که آیا شاخ بز وحشی، شدیدترین گونه شکار شده در شانیدر، ممکن است عامل آن بوده باشد."

داستان های مرتبط

100000 سال پیش، یکی از اولین انسان‌های انسان خردمند در خارج از آفریقا با چاقو به صورتش زده شد.

برخی از آخرین نئاندرتال‌های بازمانده بسیار متنوع بودند - نشان می‌دهد همخونی آنها را محکوم نکرده است.

نئاندرتال ها ممکن است 55000 سال پیش در صحرای عربستان سعودی راهپیمایی کرده باشند، بسیار دورتر از آنچه کارشناسان تصور می کردند.

Shanidar A اولین نئاندرتال مجروح مرگباری نیست که در این مکان یافت می شود. در سال 2009، محققان اسکلت شانیدر 3، یک مرد مسن که 50000 سال پیش مرده بود را تجزیه و تحلیل کردند و برش عمیقی را در یکی از دنده های او پیدا کردند. محققان پیشنهاد کردند که نئاندرتال ها ممکن است توسط نیزه ای با نوک سنگ که احتمالا توسط یک انسان مدرن پرتاب شده، کشته شده باشد. اگرچه انسان های امروزی برای اولین بار حدود 54000 سال پیش به اروپا رسیدند، اما کارشناسان دقیقا از نحوه تعامل آنها با نئاندرتال ها مطمئن نیستند.

پومروی در ایمیلی به Live Science گفت که کشف دو نئاندرتال با چاقو در شانیدار با فاصله 25000 سال از هم جالب است اما احتمالا فقط یک تصادف است.

پومروی گفت: «ما از باستان‌شناسی می‌دانیم که نئاندرتال‌ها بارها و بارها به شانیدر بازمی‌گشتند و برای دوره‌های کوتاهی از آن استفاده می‌کردند، چه در حدود ۷۵۰۰۰ سال پیش و چه در حدود ۴۵ تا ۵۰،۰۰۰ سال پیش، و همچنین مردگان خود را در آنجا رها کردند.

محققان در این مطالعه نوشتند که صدمات تروماتیک، دفن هدفمند و شواهد غیرمستقیم نیزه های چوبی، همگی نشان می دهند که 75000 سال پیش، زندگی و مرگ نئاندرتال ها پیچیده بوده است.

در مورد نزدیکترین اقوام ما چقدر می دانید؟ با مسابقه نئاندرتال ما پیدا کنید.