بوکر توو، الیاهو: اسرائیل بالاخره با بحران تصویر جهانی خود بیدار شد - نظر

در یک لحظه کلاسیک از تلویزیون اسرائیل، مجری برنامه گفتگو با رتبه برتر در فوریه 2003 با پدرش مصاحبه کرد و از او همان سوالی را پرسید که تقریبا از همه افراد دیگری که مصاحبه می کرد پرسید: "اسرائیلی از نظر شما چیست؟" یوسف (تامی) لاپید سه روز قبل از اینکه وزیر دادگستری شود، به یک یاپیل جوان پاسخ داد: رژگونه انکرمن 39 ساله. من این پویایی پدر-فرزندی را بیشتر از همیشه درک می کنم، اکنون که یک دختر دارم که خدمات ملی انجام می دهد، یک پسر که داوطلبانه در آمبولانس ها کار می کند، و یک دختر کوچکتر که برخلاف همه خواهر و برادر بزرگترش.

s، ترجیح می‌دهد به زبان عبری صحبت کند. آنها در نظر من اسرائیلی‌ترین چیزی هستند که به آنها افتخار می‌کنم. من نیز گاهی اوقات احساس اسرائیلی می‌کنم، اگرچه هرگز تماشای بازی‌های بیسبال Cubs و بازی‌های فوتبال خرس‌ها را رها نمی‌کنم، و حتی پس از 27 سال زندگی در اینجا، هنوز تماشای فوتبال برایم دردناک است. بهترین لحظات اسرائیلی من در نهایت متوجه می‌شوم که ماجراجویی‌های زیبای کشور من در این کشور چه بوده است. اینقدر واضح است که چه زمانی کمتر احساس اسرائیلی می کنم؟ وقتی با افرادی که در اینجا متولد شده اند در مورد دنیای اطرافمان صحبت می کنم.

به خصوص در حال حاضر. اخیرا، به نظر می رسد که بسیاری از صبرا بالاخره متوجه شده اند که برای مدت طولانی آشکار بوده است: اینکه اسرائیل با یک مشکل عظیم در صحنه جهان مواجه است. به عنوان مثال، قوانین یوروویژن مدام تغییر می کند تا ما را از برنده شدن در مسابقه آهنگ باز دارد.

اما به نظر می رسد که وسعت مشکل در نهایت به سر می رسد. و این باعث می شود که بپرسم: چرا اینقدر طول کشید تا آن را به دست آورید؟ چرا 25 دقیقه تشویق ایستاده برای یک فیلم ضد اسرائیلی و یک آهنگ تند و زننده از افتتاحیه اد شیران طول کشید تا در نهایت متوجه وسعت مشکل شویم؟ (هم قهوه ای که می نوشند و هم گلی که ما در آن غرق شده ایم؟) اولین پاسخ احتمالی این است که تا همین اواخر، آنها واقعا بیش از حد درگیر جنگ دیگر - جنگی در هفت میدان نبرد نظامی - بودند تا با جنگ هشتم، نهم، مقابله کنند.

و دهم، که در 7 اکتبر نیز در رسانه های جریان اصلی، رسانه های اجتماعی، و پردیس ها و جوامع دانشگاهی در آمریکا و سراسر جهان تشدید شد. یونا جرمی باب و الیوت کافمن، نویسندگان، در کتاب جدید و پر جنب و جوش خود، در اتاق جنگ، هنرمندانه توصیف کردند که چگونه رهبرانی که جنگ را به سختی اداره می کردند، در آن زمان تلاش کردند تا با چالشی بزرگ مقابله کنند.

شاید اکنون که میدان‌های نبرد نظامی نسبتا آرام شده‌اند، بالاخره زمان پرداختن به میدان نبرد رسانه‌ای و جنگ روایتی که همچنان ادامه دارد فرا رسیده است؟ اگر به برنامه‌های خبری پربیننده هفته گذشته و روزنامه‌های عبری نگاه کنید که مکررا منجر به عواقب فیلم NAZA شد که جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی 83 را از آن خود کرد. روزنامه پرتیراژ اسرائیل هیوم یک تیتر اصلی در مورد واحد اطلاعات 8200 داشت که خواستار افشای اینکه کدام یک از سربازان ذخیره علیه ارتش اسرائیل صحبت می کردند.

در فیلم، و تیتر دیگر درباره سپهبد رئیس ستاد ارتش اسرائیل بود. عیال ضمیر این فیلم را افترای خونی می خواند. امیدواریم این علاقه جدید به نگاه ما به خارج از کشور پدیده ای زودگذر و موقتی نباشد. زمان آن فرا رسیده است که احزاب در سراسر طیف سیاسی آن را به بخش مرکزی مبارزات انتخاباتی خود تبدیل کنند – و در صورت انتخاب شدن به وعده های خود عمل کنند. اسرائیلی ها معتقد بودند که موج کنونی ضد اسرائیل فقط یک مد موقتی است. پاسخ دوم می تواند این باشد که بسیاری از اسرائیلی ها معتقد بودند که موج کنونی ضداسرائیلی فقط یک مد موقتی در گذشته بوده است، همانطور که چندین بار در گذشته حمایت بین المللی بود.

زیرا دولت یهود سرانجام بهبود یافت. به هر حال، این اولین باری نیست که نظرسنجی‌های عمومی در ایالات متحده حاکی از کاهش استقبال عمومی از اسرائیل در طول یک جنگ است. این بخشی از خوش‌بینی سنتی اسرائیل است که با اصل اصل «yihiye beseder» مشخص می‌شود، که به بهترین وجه ترجمه می‌شود: «خودش درست خواهد شد»، که معمولا با تلنگر نادیده‌انگیز مناسب همراه است. از اسرائیل و قوم یهود متنفر باشید

در دولت یهود، مهم نیست که چه کسی در اینجا قدرت دارد، و مهم نیست که چقدر ناعادلانه باشد. آنها با نگرش خودشکوفایی که متأسفانه به یک پیشگویی خودشکوفایی تبدیل شده، اظهار تاسف می کنند. حقیقت این است که در حالی که تعداد افرادی که نسبت به قبل از ما متنفرند، بیشتر است، اما افراد بی‌شماری نیز هستند که از این طرف یا آن طرف احساس قوی ندارند و می‌توان آنها را متقاعد کرد که از طرف ما حمایت کنند، با یک تلاش جدی که باید در اسرع وقت انجام شود. افزایش چشمگیر بودجه برای دیپلماسی عمومی در بودجه دولتی

گامی خوشایند در مسیر درستی است که دولت بعدی باید ادامه دهد، صرف نظر از اینکه چه کسی در انتخابات پیروز می شود. تلاش های بیشتری می توان برای فعال بودن انجام داد، که ظاهرا هیچ کس قبل از بردن جایزه توسط نازا نبود، و نه تنها واکنش نشان داد، همانطور که ارتش اسرائیل، وزارت خارجه و دیگران نسبتا مؤثر بودند، بلکه بسیار دیر بود. در غزه، برنده اسکار خواهد شد.

HonestReporting با جامعه خلاق برای صلح (CCFP)، یک سازمان غیرانتفاعی که به مبارزه با یهودی ستیزی و ترویج هنر به عنوان پلی برای صلح اختصاص دارد، همکاری کرد. CCFP نقدی بر فیلم، که با حساسیت توسط ریچل اودوناگو، از HonestReporting نوشته شده بود، برای صدها عضو آکادمی ارسال کرد.

این فیلم هیچ توزیع کننده ای در اسرائیل یا ایالات متحده نداشت، بنابراین من ترتیبی دادم که اودونوگو آن را در خانه یکی از اعضای آکادمی در تل آویو ببیند تا وقتی که نامزدی اسکار فیلم با هیاهو اعلام شد، مقاله او را آنلاین و آماده خواندن در سراسر جهان کنم. الیاهو» (به معنای واقعی کلمه، «صبح بخیر الیاس»).

به گفته زبان شناس روویک روزنتال، این عبارت به Safed برمی گردد، جایی که مراقبان کنیسه برای بیدار کردن ساکنان برای نمازهای زود هنگام، به ویژه مردی به نام Eliyahu Slonim تلاش می کردند. این عبارت پس از آن برای سایر ساکنان سافد که الیاهو نام نداشتند، و سپس در جاهای دیگر کشور که مراقبان کنیسه نقل مکان کردند، استفاده شد. اینگونه بود که یک زنگ بیدارباش تحت اللفظی به اصطلاحی تبدیل شد که امروزه در زبان عامیانه عبری استفاده می شود. بنابراین، Boker tov، Eliyahu!

آیا چیزی بیشتر از این اسرائیلی وجود دارد؟ نویسنده به عنوان خبرنگار و تحلیلگر سیاسی ارشد روزنامه جروزالم پست و مدیر اجرایی HonestReporting خدمت می کرد. او در تمام 50 ایالت آمریکا درباره اسرائیل سخنرانی کرده است.