بچه های من کیسه های آب نبات هالووین را به خانه می آورند. من به آنها اجازه دادم هر کدام فقط 5 قطعه نگه دارند.

بچه های نویسنده (در تصویر نیست) آب نباتی را که نمی خواهند به آب نبات پری می دهند. آناستازیا کریونوک/گتی ایماژ من یک متخصص تغذیه هستم و اجازه می دهم دو فرزندم از آب نبات هالووین لذت ببرند بدون اینکه آنها احساس گناه کنند.

پس از ترفند، به هر کدام اجازه دادم پنج تکه آب نبات مورد علاقه خود را انتخاب کنند تا برای بعد ذخیره کنند.

آب نبات پری بقیه را می گیرد و یک اسباب بازی کوچک را می گذارد و باعث می شود مبادله به جای تنبیه سرگرم کننده باشد. یادداشت سردبیر: آیا به بچه هایتان اجازه می دهید تمام آب نبات هالووین خود را نگه دارند؟ آیا از آنها می خواهید چند مورد را که می توانند نگه دارند انتخاب کنند؟ در نظرات به اشتراک بگذارید که رویکرد شما چیست.

هر هالووین دقیقا می‌دانم چه چیزی در راه است: دو بچه هیجان‌زده، لباس‌ها، محله‌ای پر از آب نبات، و تا آخر شب، کیسه‌هایی که ظاهرا تقریبا به وزن آنها می‌رسد.

آنها ماه ها منتظر ترفند یا درمان هستند. هر سال همینطور است: علیرغم درخواست سالیانه من که آنها منتظر بمانند تا ما به خانه برسیم تا غذای آنها را بخوریم، در حالی که هنوز در اطراف محله قدم می زنیم، بیشتر از آنچه من می خواهم آب نبات خورده شود.

من یک متخصص تغذیه هستم، اما همچنین یک مادر هستم. هالووین قرار است سرگرم کننده باشد، نوعی رویداد که به خاطره اصلی دوران کودکی تبدیل می شود. من می‌خواهم بچه‌هایم احساس «عادی» به بهترین معنای کلمه داشته باشند. من از آنها می خواهم که از خانه به خانه بدوند، آب نبات تجارت کنند و از سنت های مشابه دوستانشان لذت ببرند بدون اینکه احساس کنند قوانین متفاوتی دارند، زیرا اتفاقا مادرشان یک متخصص تغذیه است.

در عین حال، من می خواهم آنها تعادل را درک کنند.

وقتی به خانه می رسیم، ممکن است هر کدام چند قطعه دیگر داشته باشند. سپس همه چیز را کنار می گذاریم، و آنها حدود پنج قطعه مورد علاقه را انتخاب می کنند تا برای بعد ذخیره کنند.

بقیه به Candy Fairy میرسه.

بچه های من برای پری آب نبات نامه می نویسند

Candy Fairy آب نبات اضافی را می گیرد و در عوض یک اسباب بازی کوچک باقی می گذارد. بچه های من حتی نامه های او را می نویسند و در صندوق پستی می گذارند. خلاص شدن از شر زیاده روی به جای تنبیه به چیزی سرگرم کننده تبدیل می شود. بچه های نویسنده آب نباتی را که نمی خواهند به آب نبات پری با چیز دیگری مبادله می کنند. با حسن نیت از نویسنده آنها هنوز هم هیجان جمع آوری آب نبات و انتخاب قطعاتی را که واقعا دوست دارند، دارند، در حالی که کنترلی بر آنچه باقی می ماند دارند. من تصمیم نمی‌گیرم که کدام آب نبات را می‌توانند نگه دارند یا به آنها بگویم که چه چیزی را دوست دارند.

آنها باید تصمیم بگیرند که کدام قطعات ارزش پس انداز را دارند و از کدام یک حاضرند صرف نظر کنند. من باید تا روز شکرگزاری از خوردن مقدار مسخره آب نبات در خانه اجتناب کنم.

شاید دخترم در حال حاضر در 9 سالگی شروع به فراتر رفتن از سنت کند، اما پسرم احتمالا چند سال دیگر از Candy Fairy باقی مانده است. با این حال، در نهایت، امیدوارم این سنت با آنها تکامل یابد.

به جای اینکه آب نبات را برای یک پری بفرستیم، می توانیم آن را به سازمانی اهدا کنیم که از حمایت آنها احساس خوبی دارد. آنها هنوز آن حس غرور و پاداش را خواهند داشت، فقط در آن زمان، پری آب نبات فقط مامان خواهد شد و یک عمل مهربانانه را جشن می گیرد.

من می خواهم آنها هنوز هم از آب نبات خود لذت ببرند

یک دلیل عملی نیز وجود دارد که این رویکرد برای خانواده ما کارآمد است: محیط غذایی ما اهمیت دارد. یک عبارتی که من اغلب استفاده می کنم این است: "در خانه، در دهان". وقتی این را می گویم، منظورم این است که نادیده گرفتن غذا زمانی که هر بار که در انبار را باز می کنید به صورت شما خیره می شود، سخت تر است.

هالووین نوعی استرس عجیب برای والدین ایجاد می کند. ما نمی‌خواهیم به بچه‌هایمان بیاموزیم که از آب نبات بترسند، اما همچنین نمی‌خواهیم چند کیلو غذا در خانه بنشینند.

برای من، ارزش آن انرژی ذهنی را ندارد. من با خوردن آب نبات هالووین برای چند روز مشکلی ندارم. خانواده دیگری ممکن است با نگه داشتن آن به مدت یک ماه احساس خوبی داشته باشند، و برخی ممکن است به سختی تحت تأثیر آن قرار گیرند. یک ضرب الاجل صحیح برای همه وجود ندارد.

من معتقد نیستم که ترویج یک رابطه سالم با غذا به این معنی است که وانمود کنیم که هر غذایی به همان هدف عمل می کند. بچه های من می دانند که آب نبات مانند غذاهایی که هر روز می خوریم، بدن آنها را تغذیه نمی کند. این یک خوراکی است، یک "غذای سرگرم کننده". هالووین فرصتی برای لذت بردن از آن رفتار است. من می خواهم بچه هایم از شیرینی هایشان لذت ببرند و در مورد آن احساس گناه نکنند. چیزی که من نمی خواهم این است که یک شب جشن بی سر و صدا به یک ماه کشیده شود، فقط به این دلیل که اتفاقا ما چیزهای زیادی جمع کرده ایم.

برای من، آموزش تعادل به معنای نگه داشتن هر دو ایده در یک زمان است: چیزی می تواند لذت بخش باشد بدون نیاز به در دسترس بودن در مقادیر نامحدود. این حد وسطی است که من سعی می کنم به بچه هایم بیاموزم. برای من، آزادی غذا شامل ساختار است. مرزها به سادگی انتظارات را روشن می کنند.

آب نبات اضافی لازم نیست در سطل زباله برود

خانواده ها می توانند به دنبال برنامه های اهدایی محلی باشند. Soldiers' Angels Treats for Troops را اجرا می کند که آب نبات هالووین را برای اعضای خدمات، کهنه سربازان و جوامع نظامی جمع آوری می کند. برخی از مطب‌های دندان‌پزشکی و سازمان‌های اجتماعی نیز ممکن است به‌عنوان سایت‌های جمع‌آوری خدمت کنند، بنابراین ارزش بررسی گزینه‌های محلی را دارد. برخی از خانواده ها ممکن است چند شکلات مورد علاقه را فریز کنند یا آب نبات را برای پخت ذخیره کنند.

نکته این نیست که یک راه عالی برای مدیریت آن وجود دارد.

قانون ما ساده است: از هالووین لذت ببرید. آب نبات بخور چند قطعه را که واقعا دوست دارید انتخاب کنید. سپس اجازه دهید Candy Fairy، یا یک هدف خوب، بقیه را اداره کند. برای خانواده ما، این احساس تعادل مناسب است.

بچه های من بچه می شوند، مثل بقیه شرکت می کنند، در مورد لباس ها هیجان زده می شوند، با دوستانشان خوش می گذرانند، از آب نبات شب هالووین لذت می برند، و یاد می گیرند که آزادی غذا و مرزها می توانند با هم وجود داشته باشند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید