بیبی بومرها پس انداز و به دست آورده اند - اگر شکست خوردید آنها را سرزنش نکنید

Batya Ungar-Sargon اخیرا در The Hill استدلال کرد که آمریکایی‌هایی که درست پس از جنگ جهانی دوم به دنیا آمده‌اند - همانطور که ما آنها را "بچه‌های پررونق" می‌نامیم - به ایجاد قیمت‌های بالا، مسکن کمیاب و مراقبت‌های بهداشتی گران برای جوانان کمک می‌کنند. رونق‌ها که عمر خود را صرف کار و پس‌انداز کرده‌اند، از افزایش ارزش سهام و خانه بهره‌مند شده‌اند و امنیت اقتصادی به دست آورده‌اند که جوانان از آن محروم هستند. این یک موضوع محبوب است و بدون هسته حقیقت نیست. بومورها واقعا باید پاسخگوی بسیاری باشند.

آنها به دولت ما اجازه دادند تا عمیقا در بدهی فرو رود، آنها نتوانستند برای آموزش عمومی بهتر مبارزه کنند و ایده اشتباه دانشگاه برای همه را تأیید کردند. اما این واقعیت که بومرها ثروتمند شدند یکی از مواردی نیست که باید آنها را سرزنش کرد. در واقع، کار سخت، پس‌اندازها و سرمایه‌گذاری‌های آنها نیروی کار و سرمایه‌ای را فراهم کرد که رشد اقتصادی کشور ما را در پایان قرن به پیش برد. آمریکایی‌های جوان‌تر باید واقعا از بومرها برای کمکشان تشکر کنند. نسل هزاره در ابتدا از دستیابی به اهداف کلیدی مالی عقب ماند.

این عمدتا به این دلیل بود که بسیاری از آنها در طول یا پس از رکود بزرگ به بلوغ رسیدند. اما یک مطالعه فدرال رزرو سنت لوئیس نشان داده است که تا اوایل سال 2024، نسل هزاره و ژنرال زرهای مسن تر، با تعدیل تورم، تقریبا 25 درصد بیشتر از ثروت ژنرال Xers و Boomers در سن مشابهی داشتند. علاوه بر این، تحلیل وال استریت ژورنال نشان می‌دهد که میانگین دارایی خالص خانوارهای هزاره‌های مسن‌تر بین سال‌های 2019 تا 2022 بیش از دو برابر شده است.

داده‌های فدرال رزرو همچنین نشان می‌دهد که ثروت هزاره‌ها و ژنرال قدیمی‌تر زرز، تا اوایل سال 2024، «14.2 تریلیون دلار بود که در مقایسه با 4.5 تریلیون دلار در چهار سال قبل، افزایش داشت». این امر عمدتا ناشی از املاک و مستغلات و ارزش حساب های بازنشستگی بود. بسیاری از هزاره ها فکر می کنند که سالمندان به آنها ظلم کرده اند، زیرا آنها سرسختانه از نقل مکان از خانه خودداری می کنند، که منجر به افزایش قیمت مسکن می شود که مالکیت خانه را برای خانواده های جوان دشوار می کند. اما چیزی که مردم فراموش می کنند این است که مسکن در دورانی که بومرها در حال تشکیل خانواده بودند حتی سخت تر بود.

در اوایل دهه 1980، نرخ وام مسکن به 18 درصد رسید. به گفته اقتصاددانی که صنعت مسکن را تحلیل می‌کند، این امر خرید خانه را به دلار امروزی گران‌تر از خرید امروز کرد. مسلما، فدرال رزرو گزارش می دهد که "بین سال های 2022 و 2025، دارایی خالص واقعی یک خانواده متوسط ​​آمریکایی تنها 2 درصد افزایش یافت" در حالی که دارایی خالص افراد مسن تر و ثروتمندتر "بیش از 30 درصد افزایش یافت." اما دلیل این نابرابری این است که افراد مسن عمر طولانی را صرف کنار گذاشتن پول و شخم زدن آن سرمایه برای قدردانی از دارایی ها کرده اند.

همانطور که وال استریت ژورنال توضیح می دهد، بومرها "مایلند بیشتر از دیگران در بازار سهام سرمایه گذاری کنند، که در سال های اخیر رونق گرفته است." S&P 500 در طول سه سال بین پایان سال 2022 تا پایان سال 2025 نزدیک به 80 درصد افزایش یافت. همانطور که من این را می نویسم، تا کنون 12 درصد دیگر در سال 2026 افزایش یافته است. به راحتی می توان بومرها را به خاطر لذت بردن از رشد 40 درصدی در ارزش دارایی هایشان سرزنش کرد، حتی با کاهش ارزش خالص آنها. اما آن بومرها تا حد زیادی توانستند ثروت بسازند زیرا دهه‌ها را صرف کار، زندگی در حد توان خود و پس‌انداز کرده بودند.

برخی از بومرها که در دوره پس از جنگ به دنیا آمدند، ذهنیت والدین خود را با تمرکز بر پس انداز و دوران افسردگی پیش بردند. بسیاری از آنها به دانشگاه رفتند، از نردبان شرکت بالا رفتند و به تدریج شاهد افزایش درآمد و پس انداز خود بودند. آنهایی که به کالج نرفتند، مشاغل یقه آبی را انتخاب کردند، اغلب به اتحادیه‌ها می‌پیوندند، برای خرید خانه پس‌انداز می‌کردند و از خانواده‌هایشان مراقبت می‌کردند. Millennials و Gen Z - مجموعا متولدین سال‌های 1981 و 2012 - علاقه کمتری به چنین مسیرهای سختی نشان داده‌اند و بیشتر نگران «تعادل کار و زندگی» هستند. کارفرمایان اغلب ابراز ناامیدی از t

این گروه‌های جوان‌تر به دلیل تمایل کمتری برای کار سخت و تحقیر بیشتر سلسله مراتب شرکت‌ها هستند. و این تصور آنها نیست. بررسی ها نشان می دهد که اخلاق کاری بین بومرها و هزاره ها کاهش یافته است. برای مدت کوتاهی با Gen Z افزایش یافت اما پس از کووید سقوط کرد. بر اساس یک مطالعه، 54 درصد از جوانان 18 ساله در سال 2020 گفتند که "مایل به اضافه کاری هستند". تا سال 2022، این تعداد به 36 درصد کاهش یافت - «کمترین رقم در تاریخ 46 ساله این نظرسنجی». با توجه به نظرسنجی های جاری از نظارت بر آینده، تقریبا 40 درصد از دانش آموزان کلاس دوازدهم

در دهه 1970 گفتند که انتظار داشتند کار "بخش اصلی زندگی" باشد. تا سال 2022، این بخش به کمتر از 20 درصد کاهش یافت. و گالوپ در سال 2023 گزارش داد که "داستان هایی که در مورد "ترک بی سر و صدا" می خوانید، تمایل به انجام آن چیزی که شغل نیاز دارد و هیچ چیز بیشتر، که پس از همه گیری پدیدار شد، واقعی به نظر می رسد. اما به طرز عجیبی، همانطور که جوانان از محل کار سرخورده شدند، ثروت آنها بهبود یافت.

در سال 2024، اکونومیست مقاله‌ای با عنوان «نسل Z به‌طور بی‌سابقه‌ای غنی است» منتشر کرد و اشاره کرد که «رشد دستمزد در میان افراد 16 تا 24 ساله اخیرا به 13 درصد در سال رسیده است، در مقایسه با 6 درصد برای کارگران 25 تا 54 سال. این بالاترین «حق بیمه افراد جوان» از زمان شروع است.» مطمئنا بومرها در ایجاد اضطراب اقتصادی هزاره ها نقش داشتند. بدهی های سرسام آور دانشجویی یک مسئله واقعی است که عمدتا ناشی از یک تصمیم نادرست و تک فکرانه است که همه باید به دانشگاه بروند.

فشار عظیم دولت برای تامین بودجه آموزش عالی، صرف نظر از موضوعات مورد مطالعه، استعداد و پتانسیل درآمد آینده باعث شد که شهریه ها افزایش یابد و بسیاری از فارغ التحصیلان را با بدهی های فلج کننده مواجه کند. از آنجایی که ما اکنون کمبود کارگران ماهر را در این کشور تجربه می کنیم، این حماقت بیش از پیش آشکار می شود. اما وقتی نوبت به کامیابی بومرها می‌شود که به سختی به دست آورده‌اند، نارضایتی‌های گروه جوان‌تر بیشتر شبیه جنگ طبقاتی برنی سندرز است تا هر چیزی که شبیه واقعیت اقتصادی باشد.

شاید به زودی صدای آنها را در خیابان ها بشنویم: "از پیرها مالیات بگیرید!" لیز پیک شریک سابق شرکت بزرگ وال استریت Wertheim and Company است.