بیمارستان های روستایی باید قبل از مراقبت از برش، ادعاها را بررسی کنند | نظر

تعطیلی بیمارستان معنای زندگی در یک جامعه را تغییر می دهد. ممکن است والدین برای مراقبت های فوری به سفر طولانی تری نیاز داشته باشند. یک ساکن مسن ممکن است مجبور شود فردی را بیابد که مایل است برای درمان بیشتر رانندگی کند.

تصمیم مالی در داخل یک موسسه اتفاق می افتد، اما عواقب آن مردم را به خانه می کشاند.

روستایی آمریکا سزاوار پاسخی قوی تر از همدردی پس از ناپدید شدن خدمات است. من معتقدم رهبران بیمارستان ها باید بررسی و بازیابی پرداخت های بیمه مشروع را بخشی از حفاظت از دسترسی به مراقبت قرار دهند، قبل از اینکه کاهش خدمات به پاسخ پیش فرض به فشار مالی تبدیل شود.

این مسئولیت در کنار اصلاحات گسترده تر مورد نیاز مراقبت های بهداشتی روستایی است.

اداره سرشماری ایالات متحده تقریبا 66.3 میلیون نفر از ساکنان روستایی را در سال 2020 شمارش کرد که تقریبا 20 درصد از جمعیت را تشکیل می دهند.

شرایط آنها متفاوت است، اما زندگی در خارج از یک شهر نباید خدمات درمانی قابل اعتماد را به یک انتظار غیرمنطقی تبدیل کند. این‌ها مکان‌هایی هستند که مردم در آن‌ها خانواده تشکیل می‌دهند، کسب‌وکار می‌سازند و از والدین سالخورده مراقبت می‌کنند.

ضررها قابل توجه است. مرکز شپس دانشگاه کارولینای شمالی در حال حاضر 109 تعطیلی کامل بیمارستان روستایی را از ژانویه 2005، در کنار 88 مورد تبدیل که به خدمات بستری پایان داد و در عین حال برخی از خدمات مراقبت های بهداشتی را حفظ کرد، ثبت کرده است.

آن دسته بندی ها اهمیت دارند. با این وجود، یک مرکز که هنوز قرار ملاقات ارائه می‌کند، ممکن است نتواند مراقبت‌های بیمارستانی را که قبلا جامعه‌اش به آن متکی بود، ارائه دهد.

فاصله این ضرر را ملموس می کند. تجزیه و تحلیل دفتر پاسخگویی دولت که در سال 2020 منتشر شد، نشان داد که فاصله متوسط ​​تا مراقبت های عمومی بستری در مناطق خدماتی بیمارستان های روستایی که پس از بسته شدن مورد مطالعه قرار گرفته است، حدود 20 مایل افزایش یافته است.

این یافته تاریخی نشان می دهد که بحث بودجه چه چیزی را می تواند نادیده بگیرد. مراقبت های موجود در جای دیگر لزوما مراقبتی نیست که خانواده به راحتی به آن دسترسی پیدا کند.

فشارهای مالی امروز این سوالات را ضروری می کند. گزارش بررسی بیمارستان اکتبر بکر، با استناد به تجزیه و تحلیل کافمن هال از داده‌های اوت 2026 از 1300 بیمارستان، گزارش داد که تقریبا 43 درصد با ضرر کار می‌کنند.

این یک نمونه بیمارستانی گسترده‌تر است، نه تنها یک تخمین روستایی، اما بر محیط دشواری که رهبران در آن تصمیم می‌گیرند، تأکید می‌کند.

من اینجا نیستم تا از تیم هایی که در حال حاضر سعی در در دسترس نگه داشتن خدمات ضروری دارند انتقاد کنم. هنگامی که منابع گسترده می شوند، درخواست از کارکنان برای پیگیری هر پرداخت مورد مناقشه بدون حمایت اضافی، به سختی یک استراتژی قابل اجرا است.

نگرانی من این است که آیا رهبری به آن کار توجه، ظرفیت و مسئولیتی که شایسته آن است می دهد یا خیر.

قبل از تأیید کاهش خدمات، هیئت‌ها باید درخواست بررسی مستند مطالبات بیمه‌ای پرداخت نشده و بالقوه کم‌پرداخت را داشته باشند.

کدام پرداخت ها حل نشده باقی می مانند؟ کدام یک با مبالغ قراردادی تفاوت دارد؟ کدام ردها موجب تجدیدنظرخواهی می شوند؟ چه کسی مالک پیگیری است و آیا آن تیم زمان کافی برای تکمیل آن دارد؟

آن بررسی باید واقع بینانه باشد. ادعای مورد مناقشه به‌طور خودکار بدهکار نیست و باقیمانده آن پول نقد برای خرج کردن در دسترس نیست.

بیمارستان‌ها باید اختلافات پرداخت معتبر را از اشتباهات اسنادی، انکار قانونی و مبالغ غیرمحتمل بازیابی تشخیص دهند. تصمیمات باید مبتنی بر شواهد باشد، نه پیش بینی های مجموعه خوش بینانه.

اولویتی که من پیشنهاد می کنم پرداخت دقیق بیمه گذاران برای مراقبت های تحت پوشش از قبل ارائه شده است.

بیمارستان ها همچنین برای انتخاب نحوه انجام این کار به فضا نیاز دارند. برخی ممکن است تیم های داخلی را تقویت کنند. دیگران ممکن است تخصص خود را به اشتراک بگذارند یا از پشتیبانی خارجی استفاده کنند.

هر ترتیبی باید بر اساس بازیابی پس از هزینه ها، دقت، حفاظت از حریم خصوصی و حفظ ظرفیت کارکنان برای مراقبت از بیمار قضاوت شود.

پیگیری پرداخت بهتر نمی تواند هر خدماتی را پایدار کند یا جایگزین بازپرداخت کافی و سرمایه گذاری عمومی شود.

با این حال، ممکن است به برخی بیمارستان ها فضای بیشتری برای حفظ کارکنان یا حفظ خدمات بدهد. حل نشدن پرداخت‌های قابل بازیافت در حالی که در نظر گرفتن کاهش، احتمال محدود کردن گزینه‌ها قبل از بررسی کامل رهبران وجود دارد.

بیمارستان‌ها باید قبل از تأیید کاهش خدمات مالی، وضعیت خود را به درستی ارزیابی کنند و به آنها این توانایی را بدهد که یک مدیر اجرایی را برای نظارت بر آن و بررسی منظم پیشرفت‌ها تعیین کنند.

بیمه گذاران باید توضیحات روشن و حل به موقع اختلافات معتبر ارائه دهند. در مواردی که کاهش ها ضروری است، جوامع شایسته توضیح گزینه های مورد بررسی و یک طرح عملی برای دسترسی مداوم هستند.

خانواده های روستایی نمی توانند این مشکلات نهادی را خودشان حل کنند. آنها می توانند به طور منطقی انتظار داشته باشند که مسئولین مراقبت های بهداشتی خود گزینه های در دسترس را دنبال کنند. حفاظت از مراقبت های محلی باید قبل از اعلام تعطیلی آغاز شود.

دون مایر مدیر عامل شرکت Enterprise Cost Reduction است که به بیمارستان‌ها کمک می‌کند تا کم‌پرداخت‌های بیمه را شناسایی و بازیابی کنند. همه نظرات متعلق به نویسنده است.