تاریخ هشداری برای اکثریت جدید دموکرات دارد

سناتورهای منتخب ایالات متحده، آنی اندروز، جیمز تالاریکو، و تروی جکسون - که همگی دموکرات‌ها هستند - در حالی که برای نشست‌های جهت‌گیری اعضای جدید در 9 نوامبر 2026 می‌رسند، از ساختمان کنگره آمریکا عبور می‌کنند. جیم واتسون/ خبرگزاری فرانسه از طریق گتی ایماژ

این داستان در «Today, Explained»، یک خبرنامه روزانه ظاهر شد که به شما کمک می‌کند جذاب‌ترین اخبار و داستان‌های روز را درک کنید. در اینجا مشترک شوید.

اکنون یک هفته از میان دوره ای گذشته و گرد و غبار تا حد زیادی فروکش کرده است. مطمئنا، شما هنوز هم در تعداد انگشت شماری از ایالت‌ها، مسابقات نامعلومی دارید، و ما همچنان با نفس بند آمده منتظر دیدار با سناتورهای بعدی از می سی سی پی و آلاسکا هستیم.

اما حتی بدون این اعداد نهایی، می‌توانیم چند چیز را با اطمینان بگوییم: اول، موج آبی هفته گذشته بزرگترین موج در بیش از 50 سال گذشته بود. و دوم، کار واقعی دموکرات ها تازه شروع شده است.

این هفته، اعضای جدید کنگره - تقریبا هفت هفته مانده به اولین حضور رسمی خود - در واشنگتن دی سی هستند تا دفاتر خود را راه اندازی کنند و با همکاران جدید خود ملاقات کنند. دموکرات ها هنوز باید رهبران جدید را انتخاب کنند یا به رهبران قدیمی خود بچسبند. و هنگامی که آنها به نوعی اجماع بر سر آن رسیدند، شروع به رویارویی با رئیس نهایی خواهند کرد: رئیس جمهور دونالد ترامپ.

ترامپ هفته گذشته در مورد چشم انداز دموکرات ها در یک دولت منشعب به فاکس نیوز گفت: «آنها کنترل را در دست دارند، اما واقعا کنترل ندارند». می‌دانی، چون آنها می‌توانند 50 اسکناس عالی مختلف را ارسال کنند که همه آنها هیجان‌زده هستند و من آنها را با یک تمبر خوب پس می‌فرستم.

خوشبختانه، در میان این همه شوخی و سرخوشی پس از انتخابات، ما سابقه‌ای داریم که باید به آن بازگردیم. به هر حال، این موج آبی از نظر تاریخی بزرگ بود - اما کاملا بی سابقه نبود. انتخابات میان دوره ای همچنین در اوایل دهه 1970 و 1990 اکثریت بزرگ حزبی را به همراه داشت. و این تاریخ نشان می دهد که دموکرات ها شانسی را به دست آورده اند و نه تضمینی.

کمی عمیق تر برو

مشاهده لینک

باید به دوران واترگیت برگردید تا موج آبی به بزرگی هفته گذشته پیدا کنید. سال 1974 بود، حال و هوای متناوب تیره و تار بود و رای دهندگان آمریکایی پس از رسوایی های ریاست جمهوری ریچارد نیکسون به دنبال تغییر بودند.

دموکرات‌ها قبلا مجلس نمایندگان و سنا را کنترل می‌کردند، اما انتخابات میان‌دوره‌ای آن سال، طبقه‌ای از قانون‌گذاران جوان‌تر و لیبرال‌تر را آغاز کرد. و این به اصطلاح نوزادان واترگیت وارد بازی شدند: آنها به گسترش یک دوره اصلاحات پس از واترگیت کمک کردند که روند کنگره را باز کرد، نیاز به افشای مالی مقامات ارشد داشت، و نظارت بر آژانس های فدرال را تقویت کرد.

اما 52 سال بعد، موج آبی سال 1974 دقیقا به عنوان یک موفقیت بی‌رقیب - برای دموکراسی‌ها یا برای دموکراسی - به یاد نمی‌آید. رونالد ریگان تنها شش سال بعد رئیس جمهور شد و هم او و هم سایر روسای جمهور از آن زمان اصلاحات اواسط دهه 70 را تضعیف کردند.

فشار برای شفاف‌تر کردن دولت - برای مثال با دعوت از دوربین‌های تلویزیونی در جلسات استماع - همچنین کنگره را به یک مکان قطبی‌تر و متضادتر تبدیل کرد زیرا به تازگی قانون‌گذاران انگیزه‌ای برای کمتر رک بودن، عملکرد بیشتر و سخت‌گیری در ایدئولوژی خود داشتند.

موج‌های محافظه‌کارتر دیگر نیز در برابر محدودیت‌های قدرت کنگره قرار گرفته‌اند. رابرت ا. استرانگ، دانشمند علوم سیاسی، به "انقلاب" نیوت گینگریچ در سال 1994 اشاره می کند که به چهار دهه کنترل مجلس دموکرات ها پایان داد.

اما این حرکت جمهوری خواهان، به دور از ارائه دیدگاه گینگریچ در مورد یک دولت به طور چشمگیری کوچکتر در یک ضربه، باعث ایجاد تقابل های تلخ با رئیس جمهور بیل کلینتون، از جمله بن بست سقف بدهی و تعطیلی دولت شد. زمانی که قوانین اصلی به قانون تبدیل شد، مستلزم سازش بود: اصلاحات کلی رفاهی تنها پس از آن تصویب شد که کلینتون دو بار نسخه های قبلی را وتو کرد.

از برخی جهات، این چالش ها نسبتا شهودی هستند. حتی زمانی که یک حزب کاخ سفید و هر دو اتاق کنگره را کنترل می‌کند، باز هم باید جناح‌های رقیب را آشتی دهد و موانع رویه‌ای در سنا را پشت سر بگذارد. و هنگامی که کنترل آن شاخه ها بین احزاب تقسیم می شود، همانطور که به زودی اتفاق خواهد افتاد، در نهایت با موانع بزرگتری روبرو می شوید - مانند یک رئیس جمهور خوشحال از حق وتو.

با توجه به آن، رای دهندگان دموکرات ممکن است بخواهند انتظارات خود را کمی کاهش دهند. همانطور که همکار من اندرو پروکوپ در اوایل این ماه بیان کرد، لوایح دموکرات - حتی در این محیط آبی جدید - احتمالا فقط از طریق سازش یا رویارویی شدید به تصویب خواهد رسید.

تاریخ سازی انتخابات یک چیز است، همانطور که خود تاریخ نشان می دهد. اما ساختن تاریخ قانونگذاری پیشنهادی کاملا سخت‌تر است.

یک لینک برای بعد

➨ راحتی را در نظر بگیرید. «حداکثر اصطکاک» این روزها رایج است، و اگرچه من به خاطر خودش زحمت را تایید نمی‌کنم... مطمئنا عاقلانه است که معاوضه‌های هر فناوری جدید صرفه‌جویی در زمان را بررسی کنیم. Gabe Bullard، نویسنده کتاب جدید Against Convenience، موارد زیر را پیشنهاد می کند: این ابزار چه چیزی من را نجات می دهد؟ برای من چقدر هزینه دارد؟ و چه مشکلی را حل می کند؟

قبل از رفتن…

آیا می‌دانستید که کلمه «کامپیوتر» در اصل افراد را توصیف می‌کند؟ قبل از اینکه کامپیوترها ماشین باشند، کارگرانی (اغلب زنان) بودند که برنامه های ریاضی خسته کننده را با دست یا ماشین حساب های آنالوگ تکمیل می کردند.

مطالب بی اهمیت امروز: خواننده لئونتین پرایس به خاطر آثارش در کدام ژانر موسیقی مشهور است؟ (این و سایر معماهای مغزی را می توانید در جدول کلمات متقاطع روزانه Vox بیابید. پاسخ را در نسخه فردا جستجو کنید.)

چیزهای بی اهمیت دیروز: دیروز ما از شما برای ابرشرور گیاه شناس در بتمن درخواست کردیم. این Poison Ivy است که اولین بار 60 سال پیش در سال 1966 به نمایش درآمد.