تجارب از دست دادن پناهندگان، جاه طلبی های تجاری آنها را شکل می دهد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس یک مطالعه کیفی توسط کوریان جورج، محقق دانشگاه تیلبورگ و همکارانش، شدت تلفاتی که پناهندگان تجربه می‌کنند می‌تواند انواع کسب‌وکارهایی را که در کشور جدیدی ایجاد می‌کنند، شکل دهد.

در میان کارآفرینان پناهنده ای که با آنها مصاحبه کردند، گزارش خسارات شدیدتر با تمرکز بر کسب و کار در جوامع آشنا همراه بود، در حالی که گزارش های خسارات کمتر شدید اغلب با جاه طلبی ها برای رشد فراتر از آن جوامع همراه بود.

برای این مطالعه، کوریان جورج و همکارانش با 62 کارآفرین پناهنده از 17 کشور که در شمال شرقی ایالات متحده مستقر شده بودند، مصاحبه کردند. آنها همچنین از 46 کسب و کار بازدید کردند. محققان می‌خواستند بفهمند که چگونه تجربیات در طول مهاجرت اجباری، فرصت‌های تجاری را که پناهندگان شناسایی می‌کنند و کسب‌وکاری که ایجاد می‌کنند شکل می‌دهد.

این یافته ها در مجله Business Venturing منتشر شده است.

پناهندگان اغلب در طول مهاجرت اجباری بسیار بیشتر از خانه یا شغل خود را از دست می دهند. روابط خانوادگی، شبکه های حرفه ای و آشنایی با هنجارهای اجتماعی و فرهنگی نیز ممکن است از بین برود. محققان این اختلال عمیق را "اختلال عمده فروشی" می نامند. قبل از اینکه پناهندگان بتوانند فرصت های تجاری را بشناسند، اغلب ابتدا باید محیط جدید خود را درک کنند.

جورج می‌گوید: «ما به این «نقشه‌برداری مجدد جامعه» می‌گوییم. "به این معنی است که به کجا تعلق دارید، کدام شبکه ها و منابع در دسترس هستند و چه فرصت هایی را می توانید دنبال کنید."

محققان دو مسیر گسترده را شناسایی کردند که با شدت تلفات ناشی از مهاجرت اجباری مرتبط است.

پناهندگانی که تلفات شدید کمتری را گزارش کردند، به احتمال زیاد جامعه وسیع‌تر کشور میزبان را در دسترس می‌دانستند. آنها روابط بین گروه های مختلف ایجاد کردند، موانع را قابل مدیریت دانستند و طیف وسیع تری از فرصت های تجاری را تشخیص دادند. کسب‌وکارهای آنها بیشتر به مشتریانی فراتر از جامعه قومی خود خدمت می‌کردند و رشد را دنبال می‌کردند.

کسانی که تلفات شدیدتر و طولانی‌تر، از جمله خشونت، بازداشت، جدایی خانواده، یا دوره‌های طولانی در کمپ‌های پناهندگان را گزارش کردند، به احتمال زیاد اعتماد و حمایت را در جوامع قومی یا پناهنده خود پیدا کردند. کسب و کار آنها اغلب به این جوامع آشنا خدمت می کردند و ثبات را بر رشد ترجیح می دادند.

این دو مسیر را نباید به عنوان جدایی بین موفقیت و شکست خواند. کسب و کارهایی که ریشه در جوامع آشنا دارند می توانند نیازهای نادیده گرفته شده را برآورده کنند، ارتباطات فرهنگی را حفظ کنند و ثبات را فراهم کنند. جورج توضیح می‌دهد: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که تجربیات پناهندگان نه تنها چالش‌هایی را که با آن‌ها روبرو هستند، بلکه فرصت‌های تجاری را نیز شکل می‌دهد که آن‌ها را می‌شناسند و دنبال می‌کنند».

جورج می گوید این یافته ها پیامدهایی برای سازمان ها و سیاست گذاران حامی کارآفرینی پناهندگان دارد. "حمایت از کارآفرینان پناهنده چیزی بیش از آموزش تجاری یا کمک مالی است. کمک به آنها در ایجاد روابط قابل اعتماد و ارتباط با شبکه های محلی می تواند به همان اندازه مهم باشد."

این تحقیق همچنین این ایده را به چالش می‌کشد که کارآفرینان پناهنده فقط از روی ضرورت عمل می‌کنند. شرکت کنندگان فعالانه فرصت ها را بررسی کردند و روابط جدیدی ایجاد کردند. آنچه مهم بود صرفا وجود منابع نبود، بلکه این بود که آیا کارآفرینان آنها را در دسترس و مرتبط با کسب و کار خود می دیدند.

تاد دبلیو ماس و همکاران، مردم من چه کسانی هستند و چه کاری می توانم انجام دهم؟ نقشه برداری مجدد جامعه برای سرمایه گذاری کارآفرینی پس از مهاجرت اجباری، مجله سرمایه گذاری تجاری (2027). DOI: 10.1016/j.jbusvent.2026.106654

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →