تحقیقات نشان می‌دهد که کودکان به‌جای تناسب اندام، باید شنا کردن را برای موفقیت‌های تحصیلی و اجتماعی یاد بگیرند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

با تنگ‌تر شدن بودجه‌های خانواده، آموزش شنا می‌تواند یکی از اولین هزینه‌هایی باشد که کاهش می‌یابد – اما با تحقیقات نشان می‌دهد که شنا نه تنها از نظر جسمی بلکه از نظر رشد به کودکان کمک می‌کند، محققان خواستار حمایت بیشتر دولت هستند.

یک مطالعه بزرگ چهار ساله که شامل تقریبا 7000 پاسخ‌دهنده نظرسنجی و 177 کودک آزمایش‌شده به‌صورت انفرادی است، نشان می‌دهد که کودکانی که شنا را زود یاد می‌گیرند نه تنها در آب ایمن‌تر و سالم‌تر می‌شوند، بلکه از نظر تحصیلی موفق‌تر و اجتماعی‌تر از همسالان خود می‌شوند.

این مطالعه توسط محقق رابین یورگنسن، استاد بازنشسته در دانشگاه کانبرا، استرالیا، در کتاب جدید خود، "چرا کودکان خردسال باید شنا را یاد بگیرند" بازگشایی، کاوش و گسترش یافته است.

این پروژه با گفتگوی بین یورگنسن و لوری لارنس، مربی شنای المپیک که در تالار مشاهیر شنای استرالیا و ایالات متحده ثبت نام کرده بود، آغاز شد. لارنس احساس می کرد که کودکانی که شنا را زود یاد می گیرند عموما «آماده تر برای مدرسه» هستند.

یورگنسن توضیح می‌دهد: «هیچ مدرک رسمی برای حمایت از این مشاهدات وجود نداشت، اما لوری احساس کرد که او و بسیاری دیگر در صنعت شنا مشاهده کرده‌اند.»

یورگنسن و همکارانش تصمیم گرفتند از طریق تحقیقات آکادمیک دقیق و با استفاده از ابزارهای آزمایشی شناخته شده بین‌المللی، این «تصور صنعت» را تأیید کنند: مقیاس‌های حرکتی رشد پی بادی و ارزیابی‌های Woodcock-Johnson III، که بر اساس داده‌های سرشماری ملی هنجار شده‌اند.

نتایج حتی یورگنسن را متعجب کرد، او گفت: "مشاهدات اولیه من از دانش آموزان جوان علاقه من را برانگیخت و در عین حال شک و تردیدی در مورد آنچه می توان به دست آورد حفظ کرد. من اهل شنا نیستم، بنابراین هیچ علاقه ای به "اثبات" یا خلاف قوز لوری نداشتم. فعالیت تفریحی."

این مطالعه نشان داد که کودکان کمتر از 5 سال که بدون در نظر گرفتن زمینه های اجتماعی-اقتصادی در شنا شرکت می کنند، می توانند 5 تا 18 ماه از جمعیت عمومی کودکان هم سن در نقاط عطف سواد، شمارش و پیروی از دستورالعمل ها جلوتر باشند.

یورگنسن مشتاق است تأکید کند که این بدان معنا نیست که کودکان خردسالی که شنا را یاد می‌گیرند ذاتا «باهوش‌تر» هستند. در عوض، او استدلال می کند که آموزش شنا مهارت ها و تمایلات قابل انتقال را ایجاد می کند. به عنوان مثال، کودکی که با یک مربی از یک تا 10 ضربات را می‌شمرد، ترتیب اعداد و مکاتبات یک به یک را جذب می‌کند – مهارت‌هایی با ارزش مستقیم در کلاس درس.

در حالی که بسیاری از والدین کودکان را به دلایل ایمنی در شنا ثبت نام می کنند، مطالعه مفصل یورگنسن نشان می دهد که شرکت کنندگان مزایای قابل اندازه گیری در رشد شناختی، مهارت های زبانی و تنظیم عاطفی به دست می آورند.

یورگنسن توضیح می‌دهد: «معقول است که ادعا کنیم شنا کودکان را برای سال‌های تحصیل، به ویژه سال‌های اولیه و انتقال به مدرسه آماده می‌کند».

با این حال دسترسی به این مزیت به شدت نابرابر است. بیشتر مدارس شنا به عنوان مشاغل تجاری فعالیت می کنند و هزینه به طور مداوم به عنوان تنها بزرگترین مانع برای مشارکت شناخته می شود.

بر اساس تجزیه و تحلیل Jorgensen، بزرگترین مانع سهام در ایالات متحده و چین است، جایی که تنها خانواده های بسیار مرفه می توانند به طور منظم کلاس های شنا را بپردازند.

سنگاپور، استرالیا، برزیل و آفریقای جنوبی نیز با موانع جغرافیایی و اقتصادی قابل توجهی برای شنا مواجه هستند.

یکی از پاسخ دهندگان از زیمبابوه دشواری را خلاصه کرد و گفت: "بنابراین شنا هنوز در آفریقا به طور کلی به عنوان نخبه دیده می شود. اما اساسا، اگر فردی در سطح کار بسیار پایین تر از حد متوسط ​​هستید، آموزش شنا در اولویت قرار نخواهد گرفت؛ آنچه در اولویت خواهد بود تغذیه خانواده شما است."

جغرافیا نیز این مشکل را تشدید می کند. در استرالیا، خانواده‌هایی که در زمین‌های کشاورزی دورافتاده هستند، می‌توانند با سفرهای صدها کیلومتری به نزدیک‌ترین استخر برسند. این امر چیزی را ایجاد می‌کند که مطالعه آن را "یک ضربه مضاعف" می‌نامد - کودکان از جوامع کم درآمد و روستایی به طور همزمان کمترین احتمال دسترسی به درس را دارند و بیشترین خطر غرق شدن را دارند.

با بحران های هزینه زندگی در سراسر جهان، فراخوان یورگنسن برای اقدام برای حمایت بیشتر سیستمی برای دسترسی عادلانه است.

یورگنسن استدلال می کند که دولت ها هم انگیزه اخلاقی و هم مالی برای مداخله دارند.

این مطالعه نشان می‌دهد که دولت‌ها در سرتاسر جهان میلیاردها دلار برای کاهش شکاف‌های پیشرفت در مدارس هزینه می‌کنند.

یورگنسن توضیح می‌دهد: «آنچه این مطالعه نشان داد این است که حتی زمانی که زمینه‌های اجتماعی-اقتصادی در نظر گرفته می‌شود، کودکانی که در کلاس‌های باکیفیت شرکت می‌کنند موفق‌تر از جمعیت عمومی می‌شوند. منطقی است که دولت سرمایه‌گذاری در تأمین یا یارانه شنای سال‌های ابتدایی را برای خانواده‌هایی که در غیر این صورت از شرکت در کلاس‌های شنا در سال‌های اولیه محروم می‌شوند، در نظر بگیرد.»

او توضیح می‌دهد: «سرمایه‌گذاری در کلاس‌های شنای باکیفیت از لحاظ سیاسی یک حرکت عاقلانه خواهد بود. هزینه کلاس‌ها می‌تواند بسیار بالا باشد، اما اگر سیاست‌هایی برای ارائه یارانه برای والدین یا ایجاد برنامه‌های شنا برای خانواده‌های محروم ایجاد شود، پتانسیل قابل‌توجهی برای افزودن سرمایه به این دسته از دانش‌آموزان وجود دارد.

رابین یورگنسن، چرا کودکان خردسال باید شنا را یاد بگیرند، (2026). DOI: 10.4324/9781003774747

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →