تخت های هوشمند و حسگرهای حرکتی - آیا این آینده مراقبت از زوال عقل است؟

جیوتی و بهارات پاتل "فوق العاده آزمایش کننده" فناوری زوال عقل در یک آزمایش NHS هستند.

در هر اتاق خانه جیوتی و بهارات پاتل حسگرهایی وجود دارد. حرکات و عادات آنها به طور مداوم کنترل می شود.

اما این باعث نگرانی آنها نمی شود، در واقع به آنها آرامش می دهد.

جیوتی پنج سال پیش به زوال عقل مبتلا شد و اکنون بخشی از یک آزمایش NHS با استفاده از دستگاه‌های با تکنولوژی بالا برای کمک به بیماران در زندگی ایمن در خانه هستند.

این زوج که در دهه 70 زندگی خود هستند، یکی از بیش از 250 خانواده شرکت کننده در این پروژه توسط موسسه تحقیقاتی زوال عقل بریتانیا (UK DRI) هستند.

امید این است که این فناوری بتواند به طور گسترده‌تری در سراسر خدمات بهداشتی گسترش یابد تا سفرهای قابل پیشگیری به بیمارستان کاهش یابد و به خانواده‌ها آرامش دهد.

بهارات و جیوتی به عنوان جادوگران حرفه ای به سراسر جهان سفر کردند

بهارات و جیوتی در سال 1977 در یک نمایش جادویی با هم آشنا شدند و تبدیل به یک شخصیت دوگانه شدند و کارشان باعث شد تا با شاه چارلز و پرنسس آن و همچنین با تعداد زیادی از افراد مشهور آشنا شوند.

در سال 2019، بهارات متوجه شد که جیوتی روی صحنه اشتباهات غیرمعمولی انجام می دهد.

او گفت: "به طور معمول او صحنه من را برپا می کرد و همه چیز عالی بود، اما من چیزی را دیدم که دنبالش بودم و آنجا نبود، بنابراین فکر کردم چیزی اشتباه است."

آنها نزد یک متخصص بهداشت خصوصی رفتند که جیوتی در سال 2021 به آلزایمر مبتلا است.

جیوتی می گوید وقتی بیرون رفت، اگر به اطرافش نگاه نمی کرد، متوجه می شد که گم شده است.

بهارات می‌گوید: «من نمی‌دانستم که این [دمانس] زوال عقل است، اما می‌دانستم که چیزی غیرعادی است.

این زوج روی یک تشک هوشمند می خوابند که ضربان قلب و تنفس جیوتی را ردیابی می کند

در سال 2023، تیمی از موسسه تحقیقاتی زوال عقل بریتانیا و کالج امپریال لندن برای شرکت در آزمایشی که توسط موسسه خیریه تحقیقات پزشکی LifeArc تامین می‌شود، تماس گرفتند.

خانه آنها در غرب لندن اکنون مجهز به حسگرهای مختلفی است که از طریق اینترنت به هم متصل هستند و داده ها را به تیم اختصاصی پزشکان، پرستاران و سایر متخصصان بالینی ارسال می کنند.

سپس تیم از این اطلاعات برای درک بهتر نحوه مدیریت روتین روزانه شخص، شناسایی علائم اولیه تغییر نیازهای بهداشتی و مراقبتی با این امید استفاده می کند که بتواند استقلال را برای مدت طولانی تری حفظ کند.

سنسورهای درب تشخیص می‌دهند که کسی در نیمه‌شب ترک می‌کند، حرکت برای بررسی نشانه‌های سقوط کنترل می‌شود، در حالی که لوازم آشپزخانه دارای سنسورهایی هستند تا بررسی کنند که آیا جیوتی غذا خورده است یا خیر.

این زوج برای ردیابی اختلالات خواب و ضربان قلب و تنفس جیوتی روی یک "تشک هوشمند" می خوابند که می تواند علائم اولیه عفونت را تشخیص دهد.

در کنار این آزمایش، جیوتی همچنین در حال آزمایش جوراب‌های هوشمند و ساعت ویژه‌ای است که حاوی حسگرهایی برای نظارت بر دمای بدن او و پیگیری تغییرات طولانی‌مدت در راه رفتن او است که نشان‌دهنده ضعف است.

انتظار می رود هزینه ها حدود 2000 پوند در سال باشد که عمدتا برای پوشش نظارت و پرداخت هزینه به کارکنان مراقبت های بهداشتی برای تجزیه و تحلیل داده ها است.

اگر به طور گسترده‌تری منتشر شود، می‌تواند مبلغ قابل‌توجهی باشد و تقریبا یک میلیون نفر در بریتانیا با زوال عقل زندگی می‌کنند.

اما سارا دانیلز، سرپرست مراقبت‌های بهداشتی و اجتماعی در موسسه تحقیقات زوال عقل بریتانیا، می‌گوید که این هزینه بیش از دو هفته در خانه مراقبت نیست.

او می‌گوید که هدف اصلی ارائه سیگنال‌های اولیه به متخصصان بهداشت و مراقبت اجتماعی است.

دانیلز می‌گوید: سیگنال‌های اولیه به معنای مداخله زودهنگام است، به این معنی که ما می‌توانیم از عوارض احتمالی عفونت، چالش‌های بالقوه در زمینه مراقبت جلوگیری کنیم، می‌توانیم قبل از تبدیل شدن به یک بحران از آن جلوگیری کنیم.

دستگاه‌های اطراف خانه حرکت را انجام می‌دهند و در صورت نیاز به کارکنان مراقبت هشدار می‌دهند

هیچ یک از دستگاه‌ها صدا یا ویدیو را ضبط نمی‌کنند و از حریم خصوصی افراد محافظت نمی‌کنند، با این حال، برخی از افراد ممکن است نسبت به مقدار داده‌هایی که به دیگران اجازه دسترسی به آن‌ها را می‌دهند، عصبی شوند.

دانیلز استدلال می کند که با افزایش سطح اطلاعاتی که به پزشک عمومی خود ارائه می دهید، آنها را قادر می سازد تا تصمیمات بهتری در مورد مراقبت از شما بگیرند.

انتظار می‌رود تعداد افراد مبتلا به زوال عقل در بریتانیا تا سال 2040 تا 40 درصد افزایش یابد، بنابراین امید است که آن را به طور گسترده‌تری در سراسر خدمات بهداشتی گسترش دهیم.

دکتر جرمی آیزاکس، مدیر بالینی ملی برای زوال عقل و سلامت روان سالمندان در NHS انگلستان، گفت که خدمات بهداشتی به دقت بر این کارآزمایی نظارت خواهد کرد و گفت که این تحقیقات بر اساس برنامه‌های NHS ساخته شده است که قبلا از افراد برای مستقل ماندن بیشتر در خانه‌های خود حمایت می‌کردند.

در حالی که برخی از افراد ممکن است از داشتن همه این حسگرها در خانه خود احساس ناراحتی کنند، بهارات می گوید که آنها "آرامش ذهنی" بیشتری به او می دهند.

او می‌گوید: «حتی اگر بتواند نگرانی‌های من را 5 یا 10 درصد کاهش دهد، به من کمک می‌کند و به دیگران نیز کمک می‌کند.»