ترامپ در سازمان ملل: رهبران جهانی نسبت به همان تاکتیک‌های شوک و هیبت قدیمی حساسیت‌زدایی می‌کنند

امسال تله پرومتر کار می کرد. امسال پله برقی سازمان ملل در بدترین لحظه ممکن خراب نشد. یک سال پس از سرزنش خشکش از اتحاد بین‌المللی صلح پس از جنگ، دونالد ترامپ با حرف‌های زیادی برای گفتن به ساختمان بزرگ و بزرگ در خیابان اول بازگشت. او از اثربخشی جنگ خود علیه ایران دفاع کرد و در حالی که ایالات متحده به دنبال «تغییر شکل دادن به صحنه جهانی و حل مشکلاتی است که برای مدت طولانی ما را آزار داده است»، خود را به عنوان شخصیت مرکزی مطرح کرد.

در حالی که مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران و عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران در نیویورک و هیئت ایرانی در سالن اجتماعات حضور داشتند، ترامپ به رهبران جهان گفت که به نقطه ای رسیده است که با انتخابی حساس در مورد ایران مواجه شده است.

آیا توافقی با ایران منعقد خواهد شد که به آنها اجازه می‌دهد کشوری بسیار بزرگ‌تر از قبل بسازند و بسازند - شاید یکی از بزرگترین‌های خاورمیانه یا حتی جهان؟ یا جمهوری اسلامی را نابود می‌کنم و به سرعت این کار را انجام می‌دهم و هرگز به آنها فرصتی برای نابودی مردم و کشورها نمی‌دهم؟

هیئت های مختلف در سکوت سنگین به این انتخاب سخت فکر کردند.

آیا آنها را بدون هیچ شانسی برای زنده ماندن و بدون امید به جهنم می برم؟

در ادامه، قبل از رسیدن به پاسخی که بسیار آشنا به نظر می رسد، ادامه داد.

"اما من معتقدم که ما بلافاصله پس از انتخابات به توافق خواهیم رسید. زیرا منطقی نیست که آنها این کار را نکنند. آنها منتظرند ببینند من در انتخابات میان دوره ای چگونه عمل خواهم کرد. چیزی که آنها متوجه نمی شوند این است که من نامزد نمی شوم. من قبلا این کار را انجام دادم - و با قاطعیت پیروز شدم. و برای 2 سال و نیم اینجا خواهم بود." در آن پیش‌بینی تشخیص یک نکته جزئی التماس سخت نبود. اما مجموعه سؤالات لفاظی او تفاوت متناقض سخنرانی ترامپ را مشخص کرد.

اگر با ایده سازمان ملل آشتی‌جویانه‌تر بود، و نسبت به رهبران جمع‌شده کمی تملق‌آمیزتر بود، در مجموع مسیر انحرافی رادیکال و غیرمنتظره او را به سمت ماجراجویی جنگ خارجی از زمان بازگشت به قدرت روشن می‌کرد – با نکاتی در آینده.

وی با هشدار نسبت به اینکه کوبا یک کشور کاملا شکست خورده است، افزود: این کشور مانند گذشته در حال شکست است و سقوط خواهد کرد، ما اجازه نمی‌دهیم پناهگاهی برای دشمنان خارجی که آمریکا را تهدید کنند.

او به خود اجازه داد تا عملیات نظامی را که به سقوط نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا انجامید، تبریک بگوید، و از توضیح بیشتر در مورد وسواس او نسبت به گرینلند اجتناب کرد. او نقش ایالات متحده را در اجرای آتش بس - به نوعی - در غزه حفظ کرد. از نظر ترامپ، این شواهد دیگری از جایگاه وی به عنوان چهره تعیین کننده در روابط بین الملل بود.

وی ادامه داد: تا زمانی که دیگران صحبت کرده اند، من عمل کرده ام، در حالی که دیگران از صلح صحبت کرده اند، من صلح کرده ام، در حالی که دیگران تهدیدات را نادیده گرفته اند، من با آنها مقابله کرده ام، در حالی که دیگران از شجاعت صحبت کرده اند، من آن را نشان داده ام.

ترامپ در هفته ای که نظر شهروندان آمریکایی درباره جنگ در ایران به پایین ترین حد خود رسید، این موضوع را مطرح کرد.

نظرسنجی سی‌ان‌ان که صبح سه‌شنبه منتشر شد، حتی در شرایطی که این شبکه خبری به همراه دو رسانه دیگر از پوشش خبری ترامپ به عنوان بخشی از استخر مطبوعاتی کاخ سفید منع شده بود، نشان داد که 71 درصد از پاسخ‌دهندگان با نحوه مدیریت ترامپ در امور خارجی موافق نیستند. 26 درصد از نحوه مدیریت او در جنگ در ایران را تایید می کنند، در حالی که او 13 درصد از نظر موافقان حزب جمهوری خواه به دلیل رویکردش به درگیری کاهش یافته است.

در ایالت‌هایی که در رقابت‌های کلیدی میان‌دوره‌ای سناتوری محصور شده‌اند، نامزدهای دموکرات در صف ایستاده‌اند تا نگاه رای‌دهندگان ناراضی را به سمت قیمت‌های چشمگیر بنزین و گازوئیل که در نئون روشن شده است، معطوف کنند. شصت و چهار درصد از پاسخ دهندگان پاسخ دادند که معتقد نیستند آمریکا در جنگ علیه ایران پیروز شده است.

بنابراین، هفت ماه پس از آنچه که به عنوان یک عملیات نظامی کوتاه و قاطع معرفی شد که ایران را تحت الشعاع قرار می دهد و آن را تحت سلطه خود در می آورد، ترامپ بین تهدیدهای آخرالزمانی و ارسال پیشنهادات مبدل به رهبران رژیم فعلی گیر کرده است. قبل از سخنرانی روز سه شنبه، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا اشاره کرد که ایالات متحده آماده دیدار با نمایندگان ایرانی در طول هفته در نیویورک خواهد بود.

در دوران برتری خود، کابینه ترامپ و حامیان ماگا دوست داشتند مخالفان او را متهم به «سندرم آشفتگی ترامپ» کنند. اما تشویق ضعیف در سالن اجتماعات نشان می‌دهد که دیگر رهبران نسبت به تمایل رئیس‌جمهور ایالات متحده به سخنرانی‌های شوکه‌کننده حساسیت‌زدایی یا حتی اندکی خسته شده‌اند. کلمات با سرعتی بی امان در جریان هستند، اما وضعیت تغییر چندانی نمی کند.

فراتر از پوشش شدید امنیتی، غیبت قابل توجهی از معترضان خیابانی وجود داشت که منعکس کننده مبارزه مداوم برای سازمان ملل برای نشان دادن ارتباط و پویایی خود فراتر از این گردهمایی سالانه سپتامبر در منهتن بود.

در پیام ترامپ، حقیقتی تاریک در انتقاد او وجود داشت مبنی بر اینکه این نهاد بین‌المللی از زمان سخنرانی‌های سال گذشته که در اینجا ایراد شد، تغییر کمی ایجاد کرده است. ترامپ مدت زیادی را در شهر سابق خود معطوف نکرد. او برای نشستی با رئیس جمهور چین، شی جین پینگ، به واشنگتن بازگشت، جایی که انتظار می رود مرزهای جدید هوش مصنوعی را تشریح کند.