ترامپ قول داد که «اضطراری انرژی» را متوقف کند. سپس یک وضعیت واقعی ایجاد کرد.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در اولین روز دور دوم ریاست جمهوری خود اعلام کرد که ایالات متحده در حال تجربه یک "اضطرار ملی انرژی" است. او در یک فرمان اجرایی نوشت: «سیاست‌های مضر و کوته‌بینانه دولت قبلی»، منابع انرژی کشور را «بسیار ناکافی» کرده است، وضعیتی که «باعث و بدتر شدن قیمت‌های بالای انرژی که آمریکایی‌ها را ویران می‌کند، می‌شود». از آن زمان، ترامپ تلاش کرده است از اعلامیه اضطراری برای تسریع در صدور مجوز برای توسعه سوخت های فسیلی و تقویت شبکه برق کشور با منابع سوخت فسیلی بیشتر استفاده کند.

تقریبا دو سال بعد، در حالی که ترامپ به انتخابات میان‌دوره‌ای نگاه می‌کند، ادعای او درباره وضعیت اضطراری طنین‌آمیز دارد. ایالات متحده در حال تجربه نوعی وضعیت اضطراری انرژی است که مشخصه آن قیمت بالای سوخت است، اما این وضعیتی نیست که او در زمان روی کار آمدن خود توصیف کرد. نه تنها این، بلکه قدرت‌های اجرایی که او با دستور اضطراری خود باز کرد، برای کاهش بحران کنونی و برای کاهش قیمت‌های گران‌هایی که او پس از روی کار آمدن به ریاست جمهوری مورد انتقاد قرار داد، بی‌فایده است.

گبنگا آجیلور، اقتصاددان ارشد مرکز اولویت‌های بودجه و سیاست، یک اندیشکده اقتصادی غیرحزبی، که سیاست انرژی ترامپ را تحلیل کرده است، گفت: «پیدایش مشکل جنگ در ایران است. حمله ترامپ به این کشور منجر به بسته شدن تنگه هرمز و تخریب پالایشگاه ها و میادین نفتی شده است که عرضه جهانی سوخت های تصفیه شده مانند بنزین و گازوئیل را کاهش داده است. بحران عرضه برای این سوخت های تصفیه شده حتی بدتر از نفت خام بوده است و به کیف پول ها ضربه بیشتری وارد کرده است.

این کنایه به یک حقیقت سخت در مورد نحوه عملکرد سیستم سوخت فسیلی اشاره می کند. حتی با وجود تمام اختیاراتی که در اختیار قوه مجریه است، ترامپ نتوانسته است قیمت سوخت نفت و برق را کاهش دهد. او توانسته است از طریق پروژه های خاص نفتی نیرو بگیرد و نیروگاه های خاصی را باز نگه دارد، اما بازارهای نفت و نیرو به قدری بزرگ و پیچیده هستند که این مداخلات هیچ تفاوتی در قیمت مصرف کننده نداشته است. چه این قیمت‌های بالا یک وضعیت اضطراری باشد یا نه، او نمی‌تواند کاری در این مورد انجام دهد - به جز پایان دادن به جنگ در ایران.

آجیلور گفت: "اگر آن را معکوس کنید، ممکن است مانند سنگ سقوط نکند، اما شروع به پایین رفتن خواهد کرد." خارج از آن، واقعا کار زیادی برای انجام دادن وجود ندارد.»

برق: فعال نگه داشتن نیروگاه های زغال سنگ

تأثیرات عملی اعلام وضعیت اضطراری انرژی ترامپ بر دو بخش کلیدی سیستم انرژی تأثیر گذاشته است، مناطقی که رئیس جمهور بیشترین اختلافات را با دولت بایدن داشت. اولین مورد، شبکه برق بود، جایی که جو بایدن، رئیس جمهور سابق، به دنبال استقرار مقادیر زیادی از انرژی خورشیدی و بادی بود، حتی در حالی که مراکز داده تقاضای برق را افزایش می دادند. ترامپ در جریان مبارزات انتخاباتی وعده داد که قبوض انرژی را به نصف کاهش خواهد داد و به آژانس‌های فدرال دستور داد تا «همه مقامات اضطراری قانونی را که در اختیارشان است شناسایی و اعمال کنند» تا تولید برق را تسهیل کنند.

وزارت انرژی این دستور را گرفت و با آن دوید. کریس رایت، وزیر انرژی، یکی از قهرمانان برجسته سوخت های فسیلی، چندین دستور اضطراری برای جلوگیری از بازنشستگی برنامه ریزی شده کارخانه های زغال سنگ در سراسر کشور صادر کرده است. وزیر در این دستورات استدلال کرد که شرایط پرتنش شبکه حفظ تمام ظرفیت برق موجود را ضروری می‌سازد، حتی اگر شرکت‌های برقی که نیروگاه‌ها را اداره می‌کردند تلاش می‌کردند آنها را تعطیل کنند.

به جای کاهش قیمت انرژی، این سفارشات هزینه های قابل توجهی را به همراه داشته است. در میشیگان، حفظ J.H. کارخانه کمپل باز تقریبا 300 میلیون دلار هزینه خالص برای پرداخت کنندگان نرخ در غرب میانه داشته است، حتی اگر نیروگاه برق بسیار کمتری نسبت به قبل از سفارش تولید کند. در کلرادو، یک شرکت برق مجبور شد کارخانه زغال سنگی را که در شرف بازنشستگی بود، ادامه دهد، حتی اگر کارخانه خراب باشد و نیاز به تعمیر و نگهداری جدی داشته باشد.

در بسیاری از موارد، نیروگاه‌های بازنشسته یکی از قدیمی‌ترین و کم‌بازده‌ترین تأسیسات در منطقه خود بودند، بنابراین روشن نگه‌داشتن آن‌ها باعث صرفه‌جویی در هزینه مصرف‌کنندگان نمی‌شود، حتی اگر برق را به شبکه اضافه کنند.

ج.اچ. نیروگاه زغال سنگ کمبل در غرب الیو، میشیگان. وزارت انرژی به اپراتور نیروگاه، مصرف کنندگان انرژی، دستور داد تا کارخانه را پس از بازنشستگی برنامه ریزی شده باز نگه دارد. جیم وست / UCG / گروه تصاویر جهانی از طریق گتی ایماژ

مدتی طول کشید، اما دادگاه ها شروع به زیر سوال بردن این مداخلات کرده اند. در ماه سپتامبر، پس از شکایت میشیگان در مورد دستور کار کارخانه زغال سنگ در کمپبل، یک دادگاه استیناف دستور وزارت انرژی را مسدود کرد و خواندن قانون فدرال توسط دولت را رد کرد. قاضی پرونده همچنین با ادعای دولت مبنی بر یک وضعیت اضطراری انرژی در شبکه منطقه مخالفت کرد و نوشت که اظهارات رایت در مورد وضعیت اضطراری "قانع کننده" نبود و سیاست او "مداخلات مکرر فدرال را دعوت می کند که ... ثبات بازار انرژی را تهدید می کند."

ملیسا بیرچارد، مدیر برنامه کاهش در مرکز آب و هوای جورج تاون، یک موسسه تحقیقاتی مستقر در دانشکده حقوق جورج تاون، گفت: «ما در پرونده میشیگان دیدیم که حقایق با ادعاها و قانون مطابقت ندارند، و من گمان می‌کنم که در برخی از این موارد، اگر نه همه آنها، تصمیمات مشابهی را شاهد باشیم. کمیسیون آب و برق ایالت و اپراتور شبکه منطقه ای هر دو این ایده را که کمبود انرژی در منطقه اطراف نیروگاه کمپبل وجود دارد را رد کردند.

نفت خام: مته، عزیزم، مته

حوزه دیگری که دولت از اعلام اضطراری برای معکوس کردن سیاست دوران بایدن استفاده کرد، بخش نفت و گاز بود. در اینجا نیز کمبود بحرانی وجود نداشت، زیرا تولید نفت و گاز طبیعی ایالات متحده هر دو نزدیک به بالاترین حد خود بود. در حالی که بایدن برخی از پروژه های حفاری بزرگ مانند تلاش ویلو در آلاسکا را تایید کرد، او تلاش کرد تا اجاره نفت در خلیج مکزیک را مسدود کند و خط لوله نفت کیستون XL را لغو کرد.

دستور اجرایی ترامپ تلاش می‌کند تا مجوزهای زیست‌محیطی و رویه‌ای را که در گذشته سرعت توسعه انرژی را کاهش داده‌اند، به هم بزند - این فرمان به آژانس‌ها دستور می‌دهد تا از «همه مقامات قانونی مرتبط و فوریت‌های قانونی مرتبط» برای «تسریع» ساخت چاه‌های نفت، خطوط لوله و سایر تأسیسات انرژی استفاده کنند. همچنین به دنبال لغو قانون آب پاک و قانون گونه‌های در معرض خطر است.

این سفارش چند پیروزی قابل توجه برای صنعت سوخت فسیلی به همراه داشته است. در اوایل سال جاری، دولت ترامپ چیزی را که به «جوخه خدا» معروف است، تشکیل داد، کمیته‌ای متشکل از دبیران کابینه با قدرت نادیده گرفتن قانون گونه‌های در معرض خطر. در جلسه‌ای که تنها چند دقیقه به طول انجامید، کمیته از همه گونه‌های حفاظتی برای حفاری نفت و گاز در خلیج مکزیک چشم پوشی کرد، اقدامی که BP را قادر می‌سازد تا یک پروژه دکل در آب‌های عمیق به نام Kaskida را دنبال کند.

مردم بر فراز اقیانوس آرام در اسکله هانتینگتون بیچ ایستاده اند و سکوی نفت و گاز فراساحلی Eva در دوردست. پرزیدنت ترامپ به دنبال استفاده از اعلامیه "اضطراری انرژی" خود برای فعال کردن حفاری نفت دریایی بیشتر در خلیج مکزیک است. عکس ماریو تاما / گتی ایماژ

این فرمان همچنین به سپاه مهندسین ارتش ایالات متحده دستور داد تا در صدور مجوز برای خطوط لوله و سایر زیرساخت‌ها تحت قانون آب پاک سرعت بخشد و سپاه سال گذشته فهرستی از حدود 600 پروژه را که واجد شرایط ردیابی سریع بودند، شناسایی کرد. بعدا این لیست را پس گرفت، اما برخی از پروژه‌ها در پایگاه داده مجوزهای خود همچنان با برچسب «اضطراری انرژی» هستند، مانند جایگزینی خط لوله نفتی Enbridge's Line 5، یک معدن شن‌های معدنی متعلق به Chemours، و یک خط لوله گاز طبیعی در فلوریدا.

مشخص نیست که آیا و چه زمانی این پروژه‌ها بدون دستور پیش می‌رفتند یا خیر، اما تسریع در انجام آن‌ها کاری برای کاهش قیمت‌های بالایی که ترامپ در اعلامیه اضطراری خود ذکر کرد انجام نمی‌دهد. بزرگ‌ترین آنها، کاسکیدا، سال‌ها با تولید نفت فاصله دارد و تنها بخش کوچکی از نفتی را که در یک ماه عادی از تنگه هرمز عبور می‌کند، تولید می‌کند.

علاوه بر شکایت کمپبل در میشیگان، حدود ده ایالت از دولت ترامپ به دلیل دستور اجرایی اصلی او شکایت کرده اند و استدلال می کنند که هیچ وضعیت اضطراری انرژی در ایالات متحده وجود ندارد. بحث شفاهی در آن پرونده برای 20 اکتبر برنامه ریزی شده است، و بیرچارد انتظار دارد که دادگاه ها به اعلامیه "اضطراری" با همان شک و تردیدی که در پرونده کمبل بود نگاه کنند.

بیرچارد گفت: «ما شاهد این تلاش انباشته برای اعلام شرایط اضطراری هستیم. سؤال این است که "آیا دادگاه ها شروع به گفتن خواهند کرد، "هی، ممکن است یک اورژانس را باور کرده باشیم، دو حالت اضطراری را ممکن است باور کنیم، اما اکنون شاهد الگوی بسیاری از موارد اضطراری هستیم. می دانید، چگونه مجموعه ای از حقایق را تنظیم کنیم که واقعا از این تعداد اضطرار پشتیبانی می کند؟"

پالایشگاه ها: حلقه ضعیف

در همین حال، یک بحران جداگانه در بخشی از سیستم انرژی رخ داده است که دستور ترامپ تقریبا هیچ تأثیری نداشته است. ایالات متحده و سایر نقاط جهان با کمبود سوخت های تصفیه شده مانند بنزین و گازوئیل مواجه هستند که قیمت ها را نه تنها در پمپ بنزین، بلکه برای کالاهای عمده ای که با کامیون های دیزلی حمل می شوند، افزایش داده است. قیمت بنزین بسیار بالاتر از 4 دلار در هر گالن است و قیمت گازوئیل در بالاترین سطح تاریخی بیش از 6 دلار در هر گالن است.

به اصطلاح «کراک اسپرد» یا تفاوت قیمت نفت خام و پالایش شده در تابستان نیز به بالاترین حد خود در چند سال اخیر رسید.

علت اصلی این کمبود، جنگ در ایران است که تنگه هرمز را بسته و پالایشگاه‌های متعدد خاورمیانه را نابود کرده است، اما حملات اوکراین به روسیه چندین پالایشگاه نفت را نیز ویران کرده است. جریان نفت خام از طریق تنگه هرمز در طول هشت ماه جنگ تا حدی به لطف اسکورت نظامی آمریکا برای نفتکش ها بهبود یافته است و کشورهایی مانند عربستان سعودی نیز موفق شده اند نفت خود را از کانال های دیگر صادر کنند که از کمبود جهانی نفت خام جلوگیری کرده است. مشکل این است که مصرف کنندگان نفت خام نمی خرند.

آنها بنزین و گازوئیل می خرند، محصولاتی که در پالایشگاه های عظیم تولید می شوند.

ترامپ نمی تواند برای کاهش این افزایش قیمت ها انجام دهد. پالایشگاه ها در ایالات متحده در حال حاضر با حداکثر ظرفیت کار می کنند تا از حاشیه سود بالا استفاده کنند و بسیاری از پالایشگاه های بزرگ تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده را به تعویق انداخته اند تا بتوانند تا آنجا که ممکن است سوخت تولید کنند تا زمانی که قیمت های بالا باقی بماند.

ابهی راجندران، رئیس تحقیقات در Energy Intelligence، شرکتی که تحولات در بخش نفت و گاز را تحلیل می‌کند، گفت: پالایشگاه‌ها رو به اتمام هستند. آنها در حال کسب درآمد هستند، اما واقعا هیچ نوع سستی برای افزایش کارها وجود ندارد.»

یک پمپ بنزین شل در نزدیکی پالایشگاه نفت ماراتون در کارسون، کالیفرنیا. علیرغم اعلامیه «اضطراری انرژی» رئیس جمهور ترامپ، دولت ترامپ نتوانسته ظرفیت پالایش بنزین یا گازوئیل را اضافه کند. عکس پاتریک تی فالون / خبرگزاری فرانسه از طریق گتی ایماژ

تنها راه حل برای قیمت های بالا، تولید بنزین و گازوئیل بیشتر خواهد بود، اما سیستم پالایشگاهی برای انجام این کار به اندازه کافی انعطاف پذیر نیست. تنها چند ده پالایشگاه بزرگ در کشور وجود دارد، در مقابل هزاران چاه نفت، و هر پالایشگاه فقط می تواند قبل از نیاز به تعمیر و نگهداری، مقدار زیادی تولید کند. ساخت پالایشگاه ها میلیاردها دلار هزینه دارد، آنها دائما خراب یا تعطیل می شوند و شرکت هایی مانند ماراتون و شورون دلیلی برای ساخت پالایشگاه های جدید در ایالات متحده نمی بینند.

تقاضای کلی برای محصولات پالایش شده طی چند سال گذشته کاهش یافته است زیرا خودروها با مصرف سوخت بهینه تر می شوند و مصرف کنندگان خودروهای برقی را می پذیرند.

راجندران گفت: «تقاضای محصولات تصفیه شده در واقع برای مدت طولانی در حال کاهش بوده است. در شرایط عادی، [ظرفیت پالایشگاه] بیش از حد کافی است. هیچ مورد اقتصادی واقعی برای پالایشگاه های جدید وجود ندارد، زیرا اگر این جنگ ها پایان یابد، فقط پول هدر رفته است.»

فرمان اجرایی اولیه ترامپ به پالایش اشاره کرده است، اما هیچ کاری برای افزایش ظرفیت پالایشگاه انجام نداده است، که رئیس جمهور را با گزینه‌های کمی باقی گذاشته است. او ممنوعیت صادرات گازوئیل را در نظر گرفت که شرکت‌ها را از فروش گازوئیل آمریکایی به خارج از کشور باز می‌دارد، اما پس از مخالفت صنعت نفت و گاز از این تصمیم عقب‌نشینی کرد. در هر صورت، فقط باعث کاهش جزئی قیمت ها می شد و ممکن بود با کاهش تولید پالایشگاه ها باعث افزایش بیشتر قیمت ها شود.

تلاش‌های دیگر رئیس‌جمهور، مانند خرید گازوئیل روسیه و تشویق دولت‌ها به گسترش یارانه‌های گازوئیل، احتمالا تأثیر کمتری خواهد داشت. کل مقدار دیزلی که روسیه به عنوان بخشی از توافق اخیر ترامپ قول داده «فورا» تحویل دهد، معادل کمتر از یک روز مصرف دیزل آمریکا است.

نتیجه این است که در صورت عدم موفقیت در ایران، قیمت های بالای سوخت احتمالا در طول سال ادامه خواهد داشت. در حالی که ایالت هایی که از ترامپ به دلیل دستور اضطراری شکایت کردند، استدلال می کنند که قیمت های شدید انرژی به خودی خود یک وضعیت اضطراری محسوب نمی شود، به نظر می رسد واضح است که بسیاری از آمریکایی ها به دلیل قبوض بنزین و برق خود احساس فشار می کنند. نظرسنجی اخیر فاکس نیوز نشان داد که بیش از 8 نفر از هر ده آمریکایی نگران قیمت بنزین هستند، در حالی که شاخص احساسات مصرف کننده دانشگاه میشیگان در تابستان امسال به پایین ترین سطح خود سقوط کرد.

نظرسنجی دیگری که اخیرا توسط آسوشیتدپرس انجام شد، نشان داد که دو سوم آمریکایی‌ها ترامپ را به خاطر هزینه‌های بالا مقصر می‌دانند، در حالی که تنها یک سوم «عوامل خارج از کنترل ترامپ» را مقصر می‌دانند.

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوانی منتشر شد که ترامپ قول داد یک «اورژانس انرژی» را متوقف کند. سپس یک داستان واقعی ایجاد کرد. در 20 اکتبر 2026.