ترامپ می گوید اسرائیل و متحدان خلیج فارس باید هزینه جنگ ایران را بپردازند: معنی آن چیست؟

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده گفته است که ایالات متحده قصد دارد از کشورهایی که در طول جنگ با ایران «حفاظت می‌کرد» غرامت بخواهد.

ترامپ در گفت‌وگو با خبرنگار سی‌بی‌اس نیوز، راس دوتات که یکشنبه پخش شد، گفت که این کشورها «هر هزینه‌ای را که برای جنگ داشته‌ایم به ما می‌پردازند».

ترامپ گفت: ما همه آن پول را پس خواهیم گرفت. آنها 100 درصد این کار را خواهند کرد. زیرا بدون ما آنها وجود نداشتند.»

برای اولین بار، ترامپ همچنین به صراحت از غرامت از سوی اسرائیل صحبت کرد که به گفته او بدون مداخله نظامی ایالات متحده «وجود نخواهد داشت».

این درخواست بازپرداخت پس از آن صورت می‌گیرد که ترامپ و حزب جمهوری‌خواهش در انتخابات میان‌دوره‌ای که رئیس‌جمهور اذعان کرده است که تا حدودی به دلیل نارضایتی عمومی از جنگ ایران بوده است، دست و پنجه نرم کردند.

رئیس‌جمهور ایالات متحده از آن زمان جنگ را «به طور مؤثر پایان یافته» اعلام کرده است، در حالی که از تصمیم خود برای شروع درگیری به عنوان «تصمیم بسیار خوبی» دفاع می‌کند.

در اینجا آنچه باید در مورد درخواست ترامپ برای بازپرداخت و آنچه می تواند برای ایالات متحده و متحدانش بدانیم، آمده است:

ترامپ - برای اولین بار - اسرائیل را که از همان ابتدا در جنگ علیه ایران مشارکت مستقیم داشت، مورد توجه قرار داد.

او گفت: «ما زرادخانه هسته‌ای آنها [ایران] را از بین بردیم. اگر من این کار را نمی کردم، در حال حاضر اسرائیل وجود نداشت، اسرائیل از بین می رفت.»

پیش از این، ترامپ گفته بود که از کشورهای حاشیه خلیج فارس که از حضور نظامی آمریکا در اطراف تنگه هرمز، جایی که نیروهای آمریکایی کشتی‌ها را اسکورت می‌کنند، سود می‌برند، بازپرداخت می‌خواهد.

ترامپ در یک نشست مطبوعاتی در ماه ژوئیه گفت: «ما از بخش بسیار ثروتمندی از جهان محافظت می کنیم، پول خرج می کنیم، و بنابراین کاری که انجام داده ایم این است که هزینه حفاظت از ما بازپرداخت می شود.

وی از عربستان، امارات، قطر، بحرین و کویت به عنوان کشورهایی که باید پرداخت کنند نام برد.

اما در حالی که اسرائیل به طور مشترک جنگ علیه ایران را با آمریکا آغاز کرد، کشورهای حوزه خلیج فارس گفته‌اند که حتی از برنامه‌های واشنگتن مطلع نشده‌اند و از آن زمان بیشترین بار حملات تلافی‌جویانه ایران را متحمل شده‌اند. آنها به عنوان اعضای شورای همکاری خلیج فارس خواستار حل و فصل دیپلماتیک مناقشه شده اند.

اما هزینه کامل احتمالا حتی بیشتر خواهد بود، زیرا این رقم هزینه تعمیر آسیب به پایگاه های نظامی ایالات متحده در سراسر خاورمیانه را حذف نمی کند.

نیل کویلیام، یکی از همکاران برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا در چتم هاوس، به الجزیره گفت که اظهارات ترامپ "بهتر به عنوان یک سیگنال سیاسی شناخته می شود تا یک پیشنهاد سیاست جدی."

بادر السیف، استادیار تاریخ در دانشگاه کویت و دانشیار برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا چتم هاوس، افزود: به ویژه کشورهای خلیج فارس احتمالا اظهارات ترامپ را «با یک دانه نمک» دریافت خواهند کرد.

السیف گفت: «فکر می‌کنم آنچه [ترامپ] در یک کانال خبری آمریکایی بیان کرد برای مصرف داخلی بود و فکر می‌کنم این همان چیزی است که اکثر کشورهای خلیج فارس آن را خواهند گرفت».

استفان لوکاس، تحلیلگر متخصص در امنیت و سیاست خارجی خاورمیانه و شمال آفریقا، نیز به ملاحظات سیاسی داخلی ترامپ اشاره کرد و گفت: رئیس جمهور آمریکا "به دنبال کسی است که مقصر باشد... و تمام تلاش خود را برای منحرف کردن توجه از نتایج انتخابات میان دوره ای انجام داده است."

لوکاس به الجزیره گفت بعید است که متحدان عرب واشنگتن در منطقه با پرداخت غرامت بزرگ "یا هر چیز مشابه" روبرو شوند.

با این حال، او پیشنهاد کرد که ترامپ می‌تواند جدی‌تر در مورد گرفتن امتیاز اقتصادی از اسرائیل، به‌ویژه پس از اعلام این که این کشور دیگر کمک‌های آمریکا را پس از پایان سال جاری دریافت نخواهد کرد، جدی‌تر باشد.

لوکاس گفت: این تا حدی به این دلیل است که از دیدگاه ترامپ، «اسرائیل او را وارد یک جنگ فاجعه‌بار با ایران کرد».

السیف گفت که ترامپ می‌تواند در تعریف بازپرداخت جنگ «بسیار مبتکر» باشد و به طور بالقوه به توافق‌های تجاری موجود یا سرمایه‌گذاری از خلیج اشاره کند.

السیف گفت: «توافقات زیادی وجود دارد که او باید به آن بازگردد و ادعا کند. تعهدات [خلیج] زیادی برای سرمایه گذاری در ایالات متحده وجود داشته است.»

فرید بوسعید، استادیار سیاست خاورمیانه در دانشگاه آمستردام، گفت که واشنگتن می تواند برای سرمایه گذاری بیشتر در خلیج فارس فشار بیاورد و آن را به عنوان غرامت ارائه کند.

بوسعید گفت: «این به احتمال زیاد غیرمستقیم خواهد بود و به شکل سرمایه‌گذاری تجاری در ایالات متحده، خرید سیستم‌های تسلیحاتی ایالات متحده - علاوه بر آنچه قبلا سفارش داده شده است - و سرمایه‌گذاری در افراد نزدیک در معاملات مالی ترامپ خواهد بود.»

ترامپ در گذشته بارها ادعاهای گمراه‌کننده‌ای درباره سرمایه‌گذاری خارجی و توافق‌نامه‌های تجاری مطرح کرده و آن‌ها را به‌عنوان پرداخت‌ها یا هدیه به ایالات متحده معرفی کرده است.

در دوره اول ترامپ، او بارها مدعی شد که مکزیک هزینه ساخت دیوار مرزی را پرداخت خواهد کرد - دیواری که هرگز تکمیل نشد و مکزیک هزینه آن را پرداخت نکرد. ترامپ بعدا ادعای خود را اینگونه توصیف کرد که مکزیک هزینه ساخت دیوار را به ایالات متحده بازپرداخت می کند یا "قطعه ای" از آن را پرداخت می کند، که همچنین هرگز اتفاق نیفتاد. ترامپ در مقطعی مدعی شد که منافع یک پیمان تجاری که با مکزیک مذاکره کرد، هزینه دیوار را پوشش می‌دهد.

تحلیلگران می گویند که از همپیمانان خلیج فارس آمریکا که قبلا در طول جنگ متحمل خسارات مالی زیادی شده اند، از اینکه از آنها خواسته می شود برای جنگی که شروع نکرده اند، هزینه بیشتری بپردازند، نمی پذیرند.

کویلیام گفت که رهبران خلیج فارس احتمالا به هرگونه تقاضا برای بازپرداخت مستقیم با «مقاومت آرام» پاسخ خواهند داد و استدلال می‌کند که «از قبل از طریق همکاری دفاعی، سرمایه‌گذاری و مشارکت اقتصادی با ایالات متحده به هزینه‌های امنیت منطقه‌ای کمک زیادی می‌کنند».

کشورهای خلیج همچنین هزینه نگهداری چندین پایگاه بزرگ را که ایالات متحده برای عملیات نظامی در منطقه استفاده می کند، پرداخت می کنند.

بوسعید گفت که کشورهای حاشیه خلیج فارس به ویژه از چنین تقاضایی بیزار خواهند بود زیرا «جنگ آمریکا و اسرائیل به زیرساخت‌های [غیر نظامی] و نظامی آن‌ها خسارات قابل‌توجهی وارد کرد که ایران به آنها حمله کرد».

السیف افزود: «زبان تحقیرآمیز ترامپ برای شرکایی که مدت‌ها در رابطه با آمریکا سرمایه‌گذاری کرده‌اند، نوید خوبی نمی‌دهد».

به گفته مرضیه کوهی اصفهانی، استادیار سیاست و روابط بین‌الملل خاورمیانه در دانشگاه دورهام، در مورد اسرائیل، بعید به نظر می‌رسد که «نقش دیرینه خود را به‌عنوان دریافت‌کننده و نه تأمین‌کننده حمایت در روابط خود با ایالات متحده معکوس کند».

او گفت: «در حالی که اسرائیل و ایالات متحده به تبادل اطلاعات و هماهنگی در مورد مسائل امنیتی منطقه‌ای ادامه می‌دهند، هر درخواستی از اسرائیل برای به دوش گرفتن سهم معنادار بار مالی بر خلاف رویه ثابت و محدودیت‌های منابع کنونی اسرائیل است.»