ترامپ می گوید که او نتانیاهو را از شکست در انتخابات نجات داد - حالا او خواهان نفوذ است - تحلیل
از غزه گرفته تا سوریه و لبنان، ترامپ خواهان یک دولت اسرائیلی است که جاه طلبی های منطقه ای او را پیش ببرد، حتی اگر به معنای کنار گذاشتن بن گویر و اسموتریچ باشد.
اندکی پس از نیمه شب به وقت شرقی، قبل از مشخص شدن نتایج انتخابات در اسرائیل، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده از قبل برای ادعای اعتبار عجله داشت. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، اکثریت پارلمانی واضحی را که به او اجازه تشکیل دولت را بدهد، به دست نیاورده بود. اما رئیسجمهور آمریکا نمیخواست اجازه دهد این جزئیات جزئی در جشن گرفتن چیزی که او بهعنوان دستاورد شخصی خود میدانست، تداخل پیدا کند. درست دقایقی قبل، پس از فرود در پایگاه مشترک اندروز در خارج از واشنگتن پس از سفر تبلیغاتی به تگزاس، ترامپ بسیار محتاطتر به نظر میرسید.
او گفت که شنیده است که نتانیاهو بسیار بهتر از حد انتظار عمل کرده است. شاید او پیروز می شد، شاید نتیجه تساوی بود، یا شاید انتخابات یک بن بست سیاسی ایجاد کرده بود. رئیسجمهور بارها تاکید کرد که هنوز برای نتیجهگیری زود است و تأیید کرد که از زمان انتشار نظرسنجیهای خروجی هنوز با نتانیاهو صحبت نکرده است. اما حتی در آن واکنش نسبتا محدود، ترامپ فراموش نکرد که به خودش اعتبار بدهد.
در این شرایط، مذاکرات ائتلاف پیش رو را به عنوان "یک مسابقه بزرگ شطرنج" توصیف کرد. سپس پست اجتماعی حقیقت رسید. ترامپ از نتانیاهو می خواهد بداند که او مسئول نتایج انتخابات بوده است ترامپ بیانیه ای منسوب به مردی به نام ایروینگ سی. شوارتز را به اشتراک گذاشت: "زمانی که رئیس جمهور ترامپ به جای حمایت از بی بی نتانیاهو، نخست وزیر را به یک شکست بزرگ تبدیل کرد، و اکنون یک شکست بزرگ برای د را تبدیل کرد. به نظر می رسد یک بن بست بزرگ از پشت سر، یا حتی یک پیروزی برای نتانیاهو باشد.» مهمترین جمله در پایان آمده است: «همه اینها پس از تأیید رئیس جمهور ترامپ رخ داد، که فقط او را تأیید کرد.
چه چیزی برای خاورمیانه، اسرائیل و ایالات متحده آمریکا خوب است!" ترامپ از نظر فنی از شخص دیگری نقل قول می کرد. با این حال، در ابتدا این بیانیه بدون ذکر منبع ظاهر شد و بسیاری را بر این باور گذاشت که این یک اعلامیه رسمی به قول خود رئیس جمهور است. اما تصمیم برای انتشار آن در حساب شخصی خود، بلافاصله پس از انتخاب اسرائیل، به خودی خود صحبت کرد. ترامپ می خواست که همه در حال تماشای آن وقایع بودند. به سمت شکست می رفت.
نتانیاهو به بازی برگشت. سوال مهم این نیست که آیا حمایت آمریکا واقعا نتیجه انتخابات را تغییر داده است یا خیر. در این مرحله، هیچ راهی برای تعیین دقیق اینکه چقدر بر تصمیمهای رأیدهندگان اسرائیلی تأثیر داشته است، وجود ندارد. سؤال جالبتر این است که چرا ترامپ آنقدر مشتاق بود که خود را مسئول این چرخش اعلام کند. بر اساس صحبتهای من در واشنگتن، پاسخ بسیار کمتر به صندوقهای رأی اسرائیل مربوط میشود تا آنچه که بعدا در خاورمیانه اتفاق میافتد. ترامپ نیازی به بنتیگویتانیا و شرکای بنتیختانیا ندارد. شرکای.در اخیر ما
بهطور فزایندهای مشخص شده است که دولت ترامپ به اسرائیل از دریچه سیاست داخلی اسرائیل نگاه نمیکند. ترامپ ممکن است در یک گردهمایی پس از تظاهرات در سراسر ایالات متحده سخنرانیهای محافظهکارانه داشته باشد و خواستار بازگشت به مذهب، دفاع از ارزشهای سنتی خانواده و حمله به چپهای مترقی باشد.
اما این بدان معنا نیست که او میخواهد همان نبردهای ایدئولوژیک را در اورشلیم ببیند. ترامپ خواهان نتیجه است. او میخواهد طرح غزه خود را اجرا کند، توافقهای منطقهای را پیش ببرد، توافقنامه ابراهیم را گسترش دهد، روابط با کشورهای عربی را بهبود بخشد و خود را بهعنوان رئیسجمهوری معرفی کند که اساسا خاورمیانه را تغییر داده است. برای تحقق این امر، او به یک دولت اسرائیلی نیاز دارد که تصمیمهای درست را اتخاذ کند و قادر به اجرای آنها باشد. شرکای ائتلاف لزوما این کار را آسانتر نمیکنند. ناامیدی از دولت نتانیاهو ماه است که در حلقه داخلی ترامپ ایجاد شده است.
فرستادگان او، استیو ویتکاف و جرد کوشنر، از سرعت پیشرفت در اجرای طرح غزه رئیس جمهور ناراضی هستند. مارکو روبیو وزیر امور خارجه و تیمش از خشونت شهرک نشینان علیه فلسطینی ها در کرانه باختری و مشکلات پیرامون تلاش ها برای تقویت دولت لبنان ناراحت هستند. اینها اختلافات جزئی نیستند. از دیدگاه کاخ سفید، اینها شامل تحولاتی است که می تواند معماری منطقه ای را که ترامپ تلاش می کند تضعیف کند.
او انتخاب ایتامار بن گویر و بزالل اسموتریچ را از دولت بعدی اسرائیل حذف کرد، با این استدلال که آنها صدمات زیادی به شهرت بینالمللی این کشور وارد کردهاند. و یکی از طعنههای بزرگ این انتخابات در اینجا نهفته است. میانه یا چپ میانه. نه به این دلیل که ترامپ ناگهان لیبرال شده است.
اما چون او خواهان ثبات است.سوریه: آنچه برای نتانیاهو خوب است لزوما برای ترامپ خوب نیست برای درک این شکاف، به شمال، فراتر از مرز اسرائیل با سوریه نگاه کنید. در سال های اخیر، نتانیاهو بارها حضور ارتش اسرائیل در مناطق تحت کنترل اسرائیل در سوریه را به عنوان یک ضرورت امنیتی معرفی کرده است. تهدیدها خیالی نیستند.
سازمانهای تروریستی، شبهنظامیان مسلح و نیروهای متخاصم سالها در سوریه فعالیت میکنند و دولت اسرائیل مسئولیت حفاظت از مرزهای شمالی خود را بر عهده دارد. اما رویکرد استراتژیک متفاوتی در واشنگتن در حال ظهور است. ترامپ رابطه شخصی گرمی با رئیسجمهور سوریه، احمد الشراع، یک رهبر جهادی سابق که اکنون مرتبا از تمجیدهای فوقالعادهای از سوی رئیسجمهور سوریه دریافت میکند، به عنوان رئیس جمهور آمریکا توصیف کرده است. بازسازی و برقراری رابطه جدید با دمشق به عنوان یک منطقه
و این بسیار فراتر از تعریف و تمجید است. ترامپ قبلا از نتانیاهو خواسته است که خروج نیروهای اسرائیلی از خاک سوریه را آغاز کند. به گفته یک مقام آمریکایی، ترامپ به نتانیاهو گفت: "آنها شما را آنجا نمی خواهند. شما باید دوباره مستقر شوید."
از دیدگاه ترامپ، همین حضور میتواند مانعی برای روابطی شود که او در تلاش است با دمشق ایجاد کند. هر کسی که معتقد است یک عکس خندان از ترامپ و نتانیاهو در کنار هم برای تضمین آزادی عمل دائمی اسرائیل در سوریه کافی است، باید به آنچه در حال وقوع است نگاه دقیقتری بیندازد. وقتی ترامپ خواستار عقبنشینی دیگری شود، چه اتفاقی میافتد؟ قلمرو سوریه؟ اینها سوالاتی است که برخی از رای دهندگان نتانیاهو باید به دقت بررسی می کردند
قبل از اینکه رای خود را به صندوق بیندازند.دوستی بین دو رهبر این واقعیت را تغییر نمی دهد که هر یک از آنها منافع ملی متفاوتی دارند. لبنان: "بی بی، لازم نیست هر بار که کسی وارد ساختمان می شود آن را خراب کنید" در لبنان، اختلافات حتی آشکارتر می شود. ترامپ تلاش چندانی برای پنهان کردن نارضایتی خود از مقیاس نظامی در جریان بازدید از اسرائیل در ژوئن انجام داده است. عملکرد نتانیاهو در کمپین علیه حزبالله.» بیبی، میتوانی کمی نرمتر عمل کنی.
لازم نیست هر بار که شخصی وارد ساختمانی می شود که از طرف حزب الله است، ساختمانی را خراب کنید. در ماه آوریل، ترامپ حتی اعلام کرد که ایالات متحده اسرائیل را از ادامه کمپین بمباران خود در لبنان منع می کند.
بنا بر گزارشها، دفتر نتانیاهو را حیرت زده کرد. متعاقبا مشخص شد که توافق آتشبس حق اسرائیل برای دفاع از خود را حفظ میکند. و در ماه ژوئیه، رئیسجمهور اقدامی را اعلام کرد که به خطوط هوایی آمریکایی اجازه میدهد برای اولین بار از سال 1985 پروازهای خود را به لبنان از سر بگیرند، مشروط به ارزیابیهای امنیتی لازم از سوی من به طور خودکار انجام نمیشود.
اما جهتگیری سیاست ترامپ روشن است. او لبنان را کشوری میبیند که سرمایهگذاری، تجارت، گردشگری و هوانوردی میتواند در آن بازگردد. در همین حال، اسرائیل به مقابله با تهدید نظامی ناشی از حزبالله ادامه میدهد. این دو منافع میتوانند همزیستی داشته باشند، اما میتوانند با هم برخورد کنند. "اگر من نبودم تو در زندان بودی" هر کسی که با ترامپ آشنا باشد می داند که دریافت اعتبار چقدر برای او مهم است. این در مورد توافقات تجاری و عملیات نظامی صدق می کند.
ns، و رهبران خارجی به طور یکسان. رئیسجمهور دوست دارد موفقیتهای دیگران را بهعنوان دستاوردهایی که شخصا امکانپذیر کرده است معرفی کند. رابطه او با نتانیاهو قبلا نشاندهنده واضح این پویایی است. در ماه ژوئن، در جریان یک رویارویی تلخ بین دو رهبر بر سر حملات اسرائیل در لبنان، اکسیوس گزارش داد که ترامپ نخستوزیر اسرائیل را مورد تهاجم قرار داده است که ترامپ را با الفاظی بسیار تند به ترامپ توصیف کرد. نتانیاهو: اگر من نبودم تو در زندان بودی.
من الاغت را نجات میدهم." ترامپ متعاقبا اذعان کرد که به شدت نتانیاهو را سرزنش کرده است، اگرچه علنا تمام کلمات منتسب به او را تأیید نکرد. اهمیت این اظهارات بسیار فراتر از زبان آن است. این یک نگاه اجمالی به اینکه ترامپ ممکن است روابط شخصی بین دو رهبر را درک کند ارائه می دهد. او همچنین کسی نیست که نتانیاهو را دوست دارد. و اکنون، پس از انتخابات، ترامپ می تواند یک مورد دیگر را به لایحه اضافه کند. او قبلا از نتانیاهو در رویارویی با سیستم قضایی اسرائیل حمایت کرده است.
او قبلا از او در جنگ علیه ایران حمایت کرده است. اکنون او می خواهد همه بدانند که عملکرد نسبتا بهبود یافته انتخاباتی نتانیاهو نیز باید مدیون او باشد. و در دنیای ترامپ، بدهی هایی از این دست مهم است. واقعا چه کسی در انتخابات اسرائیل پیروز شد؟ بنابراین، در واقع، هنوز مشخص نشده است که چه کسی دولت بعدی اسرائیل را تشکیل خواهد داد. رقبا در حال حاضر دارای اکثریت واضح پارلمانی هستند. ترامپ برای استخراج ارزش سیاسی از نئو نیازی به صبر کردن تا شمارش آرای نهایی ندارد.
اگر نتانیاهو موفق به تشکیل دولت شود، رئیسجمهور میتواند خود را بهعنوان مردی معرفی کند که به ایجاد آن کمک کرده است. و اگر نتانیاهو مجبور شود دولت گستردهتری ایجاد کند یا بهجای بنگویر و اسموتریچ به دنبال شرکای ائتلافی جایگزین باشد، ترامپ ممکن است یکی از بزرگترین ذینفعان چنین توسعهای باشد. دولت اسرائیل که به او اجازه می دهد اهداف خود را در غزه، سوریه و لبنان پیش ببرد، ممکن است بسیار ارزشمندتر از یک دولت راستگرای ایدئولوژیک باشد.
تمایلی به سازش ندارد.به همین دلیل است که نیازی نیست باور کنیم که ترامپ از دوست داشتن نتانیاهو دست کشیده است تا بفهمیم چه اتفاقی دارد می افتد. این دو مرد جنگ ها، بحران ها و دستاوردهای دیپلماتیک و نظامی را با هم پشت سر گذاشته اند. ترامپ واقعا از نتانیاهو قدردانی می کند و سطح فوق العاده ای از حمایت عمومی را به او ارائه کرده است. اما چیز دیگری وجود دارد که ترامپ دوست دارد، شاید بیش از هر چیز دیگری. برنده شدن. و او می خواهد کسی باشد که اعلام پیروزی می کند. به همین دلیل است که پستی که او در ساعت 12:33 صبح منتشر کرد، صرفا یک تعریف از نتانیاهو نبود.
این همچنین یک اعلامیه مالکیت سیاسی بود. در واقع، رئیس جمهور آمریکا به نخست وزیر می گفت: شما در راه باخت بودید. من کنارت ایستادم و اکنون به بازی برگشتهاید. قسمت بعدی آن پیام هنوز با صدای بلند گفته نشده است، اما خواندن بین خطوط دشوار نیست. بیبی، شما میدانید که مدیون چه کسی هستید. و وقتی از شما چیزی در مورد ایران، غزه، لبنان یا سوریه می خواهم، بهتر است آن را به خاطر بسپارید.
متن اصلی (انگلیسی)
Trump says he saved Netanyahu from crushing election defeat - now, he wants influence - analysis
From Gaza to Syria and Lebanon, Trump wants an Israeli government that advances his regional ambitions, even if it means sidelining Ben-Gvir and Smotrich.