تراویس نایت کارگردان «وایلد وود» 16 سال برای ساخت «شاهکار» استاپ موشن خود صرف کرد.

تراویس نایت شبیه مردی است که از جنگ برگشته است. در واقعیت، ما در مورد نبردهای (تخیلی) زیادی صحبت می کنیم که فیلمنامه و طراحی شده و به دقت صحنه سازی شده و طی 16 سال فیلمبرداری شده اند. در یک بعدازظهر سوزان در بورلی هیلز، رئیس و کارگردان 53 ساله استودیو از لندن پرواز کرده است، جایی که او به تازگی پس از تولید فیلم Wildwood را به پایان رسانده است، که با خیال راحت می توان آن را کار زندگی او نامید. نایت کارگردان و تهیه‌کننده وایلد وود می‌گوید: «بیش از نیمی از حرفه‌ام بخشی از زندگی من بوده است. "بنابراین من کمی از افسردگی عبور می کنم.

این چیزی است که زمان، افکار و احساسات شما را اشغال می کند - و وقتی کارتان را تمام کردید، مثل این است که "او با همه اینها چه کار کنم؟" او همه اینها را از زاویه ای غیرمعمول می بیند، هم به عنوان یک رئیس استودیو با ذهنیت پایین - او شرکت انیمیشن مستقل خود، Laika را در حدود 20 سال است که مخالف صنعت انیمیشن است. سال‌هاست که برای مصاحبه طولانی شرکت نکرده است، عمدتا به دلیل تقاضای فشرده تولید ۲۳۱ هفته‌ای Wildwood.

و بنابراین، وقتی در رستورانی مشرف به لس‌آنجلس مستقر می‌شویم، به قسمتی می‌رسیم که او با آن راحت نیست - فروش آن. او در مورد نقش خود به عنوان چهره‌گر لایکا می‌گوید: «من اساسا خود را در حال اجرا می‌دانم. قبل از لس آنجلس، او برای پاپ آپ های تبلیغاتی Wildwood در تلوراید و آنسی فرانسه توقف کرد. اولین نمایش جهانی فیلم سپس او را به لندن بازگرداند. این فیلم سرانجام در 23 اکتبر اکران می شود.

داستان های مرتبط فیلم هالیوود ریپورتر، انیمیشن شریک جشنواره فیلم در انیمیشن زنده میزگرد با بیل هدر، تراویس نایت، فیلم های بیشتر نقد و بررسی «Wildwood»: حماسه جاه طلبانه استاپ موشن لایکا یک پیروزی فنی و احساسی است

لایکا با ویژگی‌های استاپ‌موشن تخیلی و دست‌ساز مانند کورالین و کوبو و دو سیم (که دومی اولین کارگردانی نایت بود) نام خود را به دست آورد، که برای کسری از هزینه‌هایی که رقبایی مانند پیکسار و ایلومینیشن برای فیلم‌هایشان خرج می‌کنند در حالی که هنوز هم در مسیر رسیدن به باکس آفیس قوی و نامزدی اسکار تلاش می‌کنند، ساخته شد. نایت بودجه وایلد وود را فاش نمی‌کند اما می‌گوید این فیلم گران‌ترین فیلم لایکا است. او می‌گوید: «ما با کمتر کار بیشتری انجام می‌دهیم، و همیشه انجام می‌دهیم. ما برای مقدار دلاری که در این فیلم‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنیم، بیشتر از آنچه فکرش را می‌کنید روی صفحه نمایش می‌دهیم.»

این فیلم که از رمان فانتزی کالین ملوی در سال ۲۰۱۱ توسط کریس باتلر معمولی لایکا اقتباس شده است، داستان پرو (پیتون الیزابت لی)، نوجوانی است که در پورتلند، اورگان زندگی می‌کند، در حالی که ناخواسته برای نجات برادر بچه ربوده شده‌اش وارد جنگلی مسحور شده می‌شود.

آنچه در ادامه می آید یک ماجراجویی دیدنی و بصری است که مملو از موجودات عجیب و غریب و مضامین جاودانه مربوط به خانواده، غم و اندوه و بلوغ است. پیچیدگی درونی اکشن به تنهایی برای استاپ موشن بی‌سابقه است. جهان از 233 عروسک دست ساز تشکیل شده بود که با صدها هزار چهره جایگزین پوشانده شده بودند. 132 مجموعه عملی ساخته شد که شامل 728 درخت مینیاتوری بود که نشان دهنده 10 گونه خاص در شمال غربی اقیانوس آرام بود. سکانس نبرد اوج دارای بیش از 400 شلیک است.

نایت می‌گوید: «می‌توانید این داستان را به‌عنوان یک فیلم لایو اکشن با برخی جلوه‌های بصری تعریف کنید، می‌توانید آن را به صورت دستی انجام دهید، می‌توانید آن را به‌عنوان یک فیلم کاملا CG که شروع به پایان می‌شود، انجام دهید». اما این واقعیت که ما آن را به همان شکلی که ساخته‌ایم ساختیم، فیلم را همان چیزی می‌کند که هست.

تولید کمی بیش از پنج سال پیش آغاز شد و بیش از 1000 نفر برای زنده کردن Wildwood مشغول به کار بودند.

این زمان و تلاش منجر به موفقیت مهمی شد - بررسی THR آن را شاهکار لایکا نامید - و قابلیت تجاری آن با آزمون بزرگی روبرو خواهد شد. پس از همکاری با شرکای توزیع مانند Focus Features و United Artists، این بار، Laika با Fathom رویداد محور همکاری کرده است و مسئولیت بازاریابی خود را بر عهده دارد. ردیابی درآمدهای آخر هفته را در نوجوانان نشان می‌دهد، محدوده‌ای آشنا برای بازدیدهای دهان به دهان لایکا.

نایت می‌گوید: "ما یک شرکت مستقل هستیم، بنابراین تحمل آن بسیار است - و ببینید، این یک آزمایش بزرگ است. ممکن است روی صورتمان بیفتیم." بعد با خودش می خندد. "این کمی وحشتناک است."

پدر نایت، فیل نایت، تاجر مشهور آمریکایی، بنیانگذار نایک است. وقتی شوالیه جوانتر در اورگان، جایی که هنوز در آنجا زندگی می کند، بزرگ شد، شرکت به تازگی شروع به کار کرد. او می‌گوید: «در آن روزهای اولیه [نایک]، کار آسانی نبود و من نمی‌دانستم. من از تمام مبارزاتی که آنها می گذرانند نمی دانستم. او خود را به عنوان یک "عجیب لعنتی" توصیف می کند که در حال بزرگ شدن است - بدون زبانی که بتواند خودش را قرار دهد. او می‌گوید: «ما شرایطی را که الان داریم برای آن نداشتیم - منظورم این است که من فقط یک بچه عجیب و غریب لعنتی بودم.

چه شرایطی ممکن است باشد؟ «واگرایی عصبی» که در دهه 80 نداشتیم. اکنون به گذشته نگاه می‌کنم، می‌گویم «خب، البته.» وقتی اصلا آنها را پیدا کردم به آرامی دوستان پیدا کردم. زمان زیادی را در شرکت خودم گذراندم و برایم مهم نبود.»

پدرش او را تشویق به ورزش کرد. او بد نبود، اما از خودش لذت نمی برد. پدرش او را با خود به شام ​​های کاری می برد و او در گوشه ای با دفترچه طراحی می نشست. حتی در حالی که نایت در دنیای خودش غوطه ور است، می داند که بخشی از آن ذکاوت کارآفرینی را جذب کرده است.

شاید بیشتر مربوط به آینده او باشد: والدینش خوانندگان و سینمافیل های حریص بودند. اولین کتابی که مادرش برایش خواند ارباب حلقه ها بود. (نایت با کنایه می گوید: «من اساسا در رحم بودم.) بنابراین نایت برای دنبال کردن اشتیاق خود به نقاشی، که به خاطراتش برمی گردد، تشویق شد. او شیفته انیمیشن‌های کلاسیک انیمیشنی مانند برخورد تایتان‌ها در سال ۱۹۸۱ و آثار ری هریهاوزن بود.

با این حال، نایت نمی‌توانست شغلی در این زمینه داشته باشد. در ابتدا، او در مسیری کاملا متفاوت منحرف شد. حتی قبل از اینکه یک بزرگسال قانونی شود، او یک قرارداد آلبوم پرمخاطب را تحت عنوان هیپ هاپ خود، چیلی تی امضا کرد. نایت در کودکی عشق خصوصی به موسیقی پیدا کرده بود، اما در نوجوانی تا حدی به لطف ارتباطات پدرش در کانون توجه قرار گرفت. تهیه کنندگان افسانه ای The Bomb Squad (دشمن عمومی) پس از شنیدن یک نسخه نمایشی موافقت کردند که از او حمایت کنند. در واقع، نایت چندین پیشنهاد از دروازه دریافت کرد. او به نیویورک نقل مکان کرد. او آلبوم را ضبط کرد.

پس از انتشار، او بدبخت بود، بنابراین موسیقی را پشت سر گذاشت.

پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه ایالتی پورتلند، نایت به عنوان دستیار تولید در استودیو ویل وینتون استخدام شد، استودیو پیشگامانه استاپ موشن مستقر در اورگان و توسط پیشگام برنده اسکار در صنعت رسی. فیل نایت دقیقا در آن زمان در شرکت سرمایه گذاری کرده بود - او سابقه طولانی در حمایت مالی از مشاغل و مؤسسات اورگان دارد - و به گفته وینتون، از پسرش خواسته بود که به عنوان بخشی از این معامله استخدام شود. صرف نظر از این، شوالیه جوان‌تر فورا خود را ثابت کرد و به نقش انیماتور در پروژه‌هایی مانند The PJs ادی مورفی رسید.

وینتون، که در سال 2018 درگذشت، در مورد مبارزات خود در اداره یک کسب و کار آشکارا صحبت کرد و قبل از مرگش اذعان داشت که وضعیت مالی آن از دست او خارج شده است. همانطور که نایت از شرکت به یاد می آورد، "این شرکت فروپاشید - ورشکست شد." "با پیشرفت ما بیشتر متوجه این موضوع شدم و بعد غیرقابل انکار بود زیرا در مقطعی برق را قطع کردند، آب را قطع کردند، شرکت نمی توانست حقوق و دستمزد را بپردازد... Vinton Studios یک شرکت اورگان بود که شایسته وجود بود، و متأسفانه دنیا موافقت نکرد."

فیل نایت بیشتر سرمایه گذاری کرد تا کنترل شرکت را در دست بگیرد و شکل آن را تغییر دهد. وینتون از هیئت مدیره استعفا داد و چند روز بعد اخراج شد.

شوالیه ها از شرکت در این مستند خودداری کردند، و تراویس استدلال می کند که ادعاهای وینتون کاملا نادرست است - در حالی که از گفتن بیشتر کوتاهی می کند. او می‌گوید: «این چیزی نیست که من لزوما راحت آن را به‌طور عمومی به اشتراک بگذارم. من دقیقا می‌دانم که انگیزه‌های او چه بوده است، به همین دلیل است که برخی از تفسیرهای مربوط به کل موقعیت را بسیار ناراحت‌کننده می‌دانم - زیرا حتی از راه دور بازتابی از آنچه اتفاق افتاده نیست.» «واقعیت این است که شرکت از بین رفت، اما با توجه به این واقعیت که پدرم تصمیم گرفت برای نجات این جامعه تلاش کند، همینطور می شد.

از بین می رفت این واقعیت ساده است.

نایت ادامه می دهد: "من نمی خواهم درگیر چیزی شبیه ترور شخصیت شوم." "من همدلی فوق العاده ای با ویل دارم." ایده تراویس نایت برای نجات آنچه از وینتون باقی مانده بود برای ساختن خانه ای جدید و پایدار برای انیماتورهای استاپ موشن در زمانی که قالب منسوخ تلقی می شد. او می گوید که او و پدرش «مکالمه سختی در مورد آن داشتند». "این جامعه لیاقت وجود را داشت. برای من خوشایند نبود، بنابراین می‌خواستم هر کاری از دستم بر می‌آمد انجام دهم تا جایی بسازم که این افراد هنوز بتوانند خانه داشته باشند.

اگر [پدرم] با این نقشه لعنتی لعنتی کنار نمی رفت... خدا می داند زندگی من مرا به کجا می برد.»

نایت قبلا شرکتی را رهبری نکرده بود و خودش هم فیلمی ساخته نبود. او می‌گوید: «من اساسا در تمام مدت وحشت داشتم. "اما به نفع من، من توانستم با پدرم در مورد همه این مسائل صحبت کنم. او در سال های مدیریت نایک از هر سناریوی ممکنی که می توان تصور کرد را پشت سر گذاشت. من به چنین ذهن خارق العاده ای دسترسی داشتم." آن سال‌های اولیه او را بیش از آنچه در تمام زندگی‌اش احساس می‌کرد به پدرش نزدیک کرد.

نایت می‌گوید: «او فرزند افسردگی است. مردان آن نسل عموما بازترین انسان‌ها نیستند - شاید بتوان گفت «یبوست عاطفی» دارند - بنابراین اینکه بتوانیم به این رابطه از زاویه‌ای متفاوت نزدیک شویم، یک موهبت بود.

در مورد ادعاهای نوزاد نپو در مورد صعود نایت؟ او می‌گوید: «این چیزها باید از شما دور شود - مردم چیزهای بسیار بدتری درباره من گفته‌اند. "وقتی می‌بینم مردم سعی می‌کنند با هر برچسبی از انسانیت دیگران بکاهند، غمگین می‌شوم. آنها می‌توانند من را هر چه می‌خواهند اسمش را بگذارند، و از یک تعریف مشخص درست است. اما این هیچ تاثیری روی من یا کاری که انجام می‌دهم ندارد. من کاری را انجام می‌دهم که عمیقا دوستش دارم و عمیقا به آن اهمیت می‌دهم."

بنابراین آنها آن را به تنهایی نصب کردند. (زمانی که تولید شروع شد، فوکوس به عنوان توزیع کننده وارد شد.) کورالاین در ابتدا یک موفقیت متوسط ​​بود، رشد کرد و رشد کرد - یک انیمیشن تیره تر و عجیب تر از هر چیز دیگری در صفحه بزرگ. این فیلم به عنوان یک فیلم کاملا بالغ برای کودکان طنین انداز شد و اکنون ستون فقرات یک کمپین چند ساله برای ایجاد آگاهی عمومی برای لایکا قبل از اکران Wildwood است. دیوید برک، مدیر ارشد بازاریابی و عملیات استودیو می‌گوید: «ما فیلم‌های Laika را به مخاطبان جدیدی معرفی کرده‌ایم، که کاملا ضروری است.

نایت انیماتور اصلی کورالین بود – سپس با فیلم Kubo and the Two Strings در سال 2016 به عنوان کارگردان شناخته شد که نقدهای تحسین برانگیز، جوایز منتقدان و نامزدی اسکار بهترین انیمیشن بلند دریافت کرد. از آنجا، نایت به اجرای لایکا ادامه داد و در عین حال به عنوان یک کارگردان لایو اکشن مورد تقاضا نیز ظاهر شد. او سرپرستی اسپین آف معروف Transformers، Bumblebee (2018) را بر عهده داشت که بیش از چهار برابر بودجه خود درآمد داشت. ناگهان او در یک میدان جدید داغ شد.

تاد بلک تهیه کننده نامزد اسکار که با فیلم های Fences و Highest 2 Lowest شناخته می شود، می گوید: «مردم زیادی دنبال او می رفتند. "اما او بسیار ضربه زننده است و کارهای خودش را انجام می دهد. او مرد بسیار بسیار گزینشی است."

بلک توانست نایت را برای ملکی استخدام کند که او و شریکش جیسون بلومنتال بیش از یک دهه حقوق مربوط به آن را داشتند: Masters of the Universe، که بر اساس فرانچایز He-Man Mattel کار می کرد. مانند ترانسفورمرز، نایت را به دوران کودکی اغلب انفرادی خود بازگرداند. او می‌گوید: «این چیزها در زندگی من زمانی بود که تخیلم را روی چیزهای فیزیکی که دوست داشتم می‌ریختم.

احساس نایت تلخ و شیرین بود. او یک فیلم تئاتر ساخت و احساس کرد که منصفانه ترین تکان را از این نظر دریافت نکرده است.

نایت می‌گوید: «زندگی آن در جریان برای آمازون بسیار مهم‌تر از زندگی آن در سینماها بود. "این چیزی نیست که من درک کنم. من می‌خواستم که ایمان آنها به ما به‌عنوان فیلمساز و به فیلم به گونه‌ای پاداش بگیرد که مطابق با امیدها و انتظارات من نباشد. فیلم سزاوار سرنوشتی بهتر از آنچه بود بود، اما من با آن صلح کردم." (خودی های آمازون می گویند که این شرکت به ارزش مکمل نمایش و استریم در هنگام سبز کردن یک پروژه توجه می کند.)

ممکن است تعجب کنید: نایت چگونه دو کار بزرگ را هدایت کرد که در عرض چند ماه از یکدیگر به نمایش درآمدند؟ هرچقدر هم که نایت اکنون احساس خستگی می‌کند، قهوه‌اش را در جشن غم‌انگیز اتمام ویلدوود می‌نوشد، در مقایسه با آنچه در چند سال گذشته به نظر می‌رسید، چیزی نیست. او واقعا هر دو فیلم را همزمان کارگردانی کرد.

او بر مسترهای لندن نظارت داشت و تقریبا 9 تا 5 کار می‌کرد. او یک روز قبل از ورود به سیستم، در حالی که مقر لایکا در پورتلند تازه از خواب بیدار می‌شد، پایان می‌داد تا به کار روی فیلمی که بیش از یک دهه روی آن کار می‌کرد، بازگردد. بلک می‌گوید: «او در واقع کار را آسان کرد، زیرا خیلی واضح بود. "من 41 سال است که این کار را انجام می دهم. هرگز ندیده ام کسی بیشتر از این سخت کار کند اما همیشه مثل یک خیار باحال باشد." بورک، دست راست نایت در لایکا می‌افزاید: «او چندین ساعت آینده را صرف مرور روزنامه‌ها می‌کرد، مستقیما با انیماتورها صحبت می‌کرد، و واقعا و واقعا در کل فرآیند حضور داشت.

قابل توجه بود.»

در حالی که بازاریابی Masters به ​​دست استودیو دیگری سپرده شد، نایت عزم خود را برای کنترل هر اینچ از عرضه Wildwood ابراز می کند. او می‌گوید لایکا قبل از اینکه کووید همه چیز را در یک لحظه حیاتی تعطیل کند - به تأخیر انداختن Wildwood و در نتیجه ایجاد لحظه‌ای دیگر برای استودیو، شتاب واقعی برای ساختن چیزی بزرگ‌تر داشت. (آخرین نسخه آن، Missing Link، در سال 2019 منتشر شد.) Wildwood یک نماینده ایده‌آل بی‌نظیر برای افراد غیرعادی که Laika است، محاصره شده توسط غول‌های ادغام‌شده است.

و فیلم جاه طلبی خود را در آستین های عروسکی خود می پوشاند در زمانی که خطرات اصلی دامنه آن در هالیوود نادرتر از همیشه است.

نایت تصمیم گرفت که Wildwood را از طریق Fathom اکران کند تا حدی برای تضمین یک افت کامل در تئاتر. همانطور که او شروع به خرید پروژه در اطراف کرد، پخش جریانی همچنان ادامه داشت. او می‌گوید: «واقعیت این است که بیشتر چیزها به این سمت می‌روند. مخصوصا برای این فیلم، می‌دانستم که نیاز به نوع دیگری دارد.» با این حال، جنبه‌هایی از این استراتژی از کنترل او خارج شده است - از جمله رتبه‌بندی PG-13 از MPA، که برای یک انیمیشن غیرمعمول است و مقدار خون را به عنوان یکی از دلایل ذکر می‌کند.

نایت می‌گوید: «من برای این مهم اهمیتی نداشتم. اما رتبه‌بندی دقیقا او را شوکه نکرد: "فیلم برای یک مخاطب خانوادگی در نظر گرفته شده است، اما یک مخاطب خانوادگی با درجه خاصی از پیچیدگی - این همان چیزی است که فیلم است. این فیلم بسیار بزرگتر است."

این بیانگر ماموریت بزرگ‌تر نایت در ایجاد توازن بین نقش‌هایش به‌عنوان مجری و هنرمند است - حفظ همه چیز در حالی که به آنچه که به آن اعتقاد دارد، بدون توجه به خرد متعارف پایبند است. ویلدود در آب و هوای بسیار متفاوت از آب و هوایی که در آن سرچشمه گرفته فرود خواهد آمد. استفاده از هوش مصنوعی در سراسر فیلمسازی افزایش یافته است، در حالی که نایت به شدت مخالف است: "برای آنچه که من برایم مهم است، برای آنچه که مطمئنا در فیلمسازی برای من مهم است، با هر چیزی که من از آن دفاع می کنم مخالف است."

فرآیند ساخت فیلم استاپ موشن - حتی یکی از آنها که بعدا به صورت دیجیتالی بهبود یافت، مانند وایلدوود - مستلزم مقداری زمان اختصاصی و توجه به جزئیات است که برای صنعتی مشتاق به راه‌حل‌های سریع، خنده‌دار یا قابل ستایش به نظر می‌رسد.

اما نایت به اسلحه هایش می چسبد. او کالب دشانل، فیلمبردار شش بار نامزد اسکار را برای فیلمبرداری فیلم وایلد وود به کار برد، و فرم را با حساسیت سینمایی تازه ای آغشته کرد. آنها آن را در طول دو سال شلیک کردند. دشانل می‌گوید: «در مدت یک روز، از اولین صحنه فیلم تا آخرین صحنه نبرد تا صحنه‌ای که پرو اسیر می‌شود، می‌دویدم. "این فقط به این بستگی داشت که چه زمانی دکورها آماده باشند، چه زمانی عروسک ها آماده باشند، چه زمانی وسایل آماده باشند."

با این حال، در مکالمه، DP به نظر می رسد که توسط این فرآیند گالوانیزه می شود - و با تماشای Wildwood، رویکردهای مشخص او در نورپردازی و کادربندی، حتی در تصویر کاملا متحرک مشهود است. او می‌گوید: «چیزهایی برای گفتن برای سخت بودن چیزها وجود دارد که شما را مجبور می‌کند به حالتی بروید که باید به آن موقعیت برسید.

این فلسفه نایت را کاملا دقیق بیان می کند. ممکن است به زندگی ای که کارگردان امیدوار است Wildwood بتواند فراتر از آخر هفته افتتاحیه اش ادامه دهد، ادامه یابد.

او می گوید: «ما در عصری زندگی می کنیم که عمدتا بدون اصطکاک است. همه چیز طوری طراحی شده است که کارها را آسان‌تر و سریع‌تر کند. اما استاپ‌موشن چیز متفاوتی از ما می‌خواهد - اینکه وقتمان را بگذاریم، سرعتمان را کم کنیم، مراقبت و انرژی‌مان را صرف چیزی کنیم که توجه ما را می‌طلبد. وقتی اسکای‌نت در حال شکل‌گیری است و خیابان‌ها مملو از بقایای انسان است، ما همچنان همان بالا خواهیم بود، کره می‌کوبیم و فیلم می‌سازیم - چون عقربه‌های ساعت‌ساز را در پنجره‌مان نگه می‌دارند. برای هنر دست ساز.»

این داستان در شماره 21 اکتبر مجله هالیوود ریپورتر منتشر شد. برای اشتراک اینجا را کلیک کنید.