ترکیه در UNGA 81: کلاس کارشناسی ارشد در سیاست خارجی 360 درجه

در مورد ناکارآمدی سازمان ملل متحد بسیار گفته و نوشته شده است، به طوری که برخی از تحلیلگران خارجی تا آنجا پیش می روند که استدلال می کنند کل ساختار آن برای هدف مناسب نیست. به اندازه کافی منصفانه، یک تمرین آکادمیک. با این حال، تغییر واقعی تنها می تواند از درون حاصل شود. خود کشورهای عضو باید برای اصلاح سازمان ملل آماده شوند.

وارد جمهوری ترکیه و میل تزلزل ناپذیر آن برای انجام این کار شوید - نه لغو آن، بلکه بهتر کردن آن، یا همانطور که رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه به درستی تاکید می کند "جهان بزرگتر از پنج است." هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد (UNGA) در نیویورک، اگر از منظر آنکارا دیده شود، ممکن است به نقطه عطفی در این اقدام تبدیل شود. از طریق همدلی، تعهد جهانی و همبستگی ترکیه با مظلومان، نقشه راه ترکیه در کانون توجه قرار گرفت. توضیح دهنده سریع: UNGA برای یک سال کامل، از سپتامبر 2026 تا سپتامبر 2027 اجرا می شود.

با این حال، آنچه که تیتر خبرها می شود، به اصطلاح هفته جلسات سطح بالا است که اکنون برگزار می شود.

بیل زدن - رئیس جمهور اردوغان صحبت می کند

اهمیت UNGA 81 برای آنکارا با این واقعیت مشخص شد که به سرعت کتابی به زبان های انگلیسی، عربی و ترکی توسط ریاست جمهوری منتشر شد که حاوی سخنرانی رئیس جمهور است. ترکیه از انزوای باشکوه دو دهه و نیم پیش به یک بازیگر شناخته شده و مورد اعتماد در عرصه سیاست خارجی در سطح جهانی رسیده است یا به قول رئیس سازمان اطلاعات ملی ترکیه (MIT)، ابراهیم کالین، در سال 2018، زمانی که او سخنگوی رئیس جمهور بود، ترکیه از زاویه سیاست خارجی 360 می بیند.

از سخنرانی اردوغان چه چیزی می توانیم به خانه ببریم؟ او در یک کلام ژورنالیستی و بر اساس گزیده‌هایی از شنیدن زنده از طریق ترجمه، تکرار کرد که دعوت نکردن از محمود عباس، رئیس‌جمهور فلسطین برای سخنرانی حضوری، بلکه فقط از طریق لینک ویدیویی، بی‌عدالتی است. اردوغان 30 سال گذشته را خونبارترین سالی که تا به حال دیده شده توصیف کرد و از میانمار، دارفور، اوکراین، فلسطین و لبنان نام برد. وی با اشاره به غزه گفت: 74 هزار شهروند بی گناه که اکثرا زنان و کودکان بودند کشته شدند و غزه به بزرگترین قبرستان جهان تبدیل شده است.

وی با بیان اینکه هیچ یک از اینها یک موضوع شخصی نیست که فقط به خودش علاقه دارد، بلکه به وجدان جمعی بشریت مربوط می شود، ادامه داد: سازمان ملل متحد خود را قادر به کار نکرد. کارگران آسیایی و همچنین کشورهای آفریقایی که با تهدید سرمایه داری مواجه بودند، به وجود آمدند، و نیاز به پارادایم جدیدی برای جهان مبتنی بر برابری درآمد. تمرکز دیگر کلیدواژه اتصال بود - این به معنای جاده ها، حمل و نقل و انرژی در مناطقی از جهان است که هنوز کمبود دارند. تنها در این صورت جامعه از آن پیروی خواهد کرد.

اما اردوغان ضمن پرداختن به این موضوعات مورد توجه جهانی، با تاکید بر اینکه ترکیه دارای اقتصاد مقاومتی، صنعت دفاعی برتر و بخشی جدایی ناپذیر از اروپا است، اطمینان حاصل کرد که همانطور که در بالا ذکر شد، کشورش به عنوان یک بازیگر پیشرو جهانی قدردانی می شود. البته نشست اخیر ناتو در آنکارا و تعهد ترکیه به امنیت نیز مطرح شد. و فهرست چشمگیر موضوعات ادامه یافت، از جمله COP 31 در آنتالیا و پیشنهاد برای داشتن یک مدیر ترک در سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO).

و ترکیه با تعداد قابل توجهی از آن جلسات مهم رودررو پیشتاز شد. اردوغان با نام بردن تنها یک منتخب، برای مثال با رهبران لهستان، ژاپن، بنگلادش، سنگال و قطر و همچنین آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد صحبت کرد. اگر در نظر بگیریم که او با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل نیز دیدار کرد، علاوه بر شرکت در مراسم پذیرایی سالانه سران کشورها و دولت‌ها که توسط ترامپ در هتل معروف مرکز شهر برگزار می‌شد، منصفانه است که بگوییم ترکیه واقعا از چهار گوشه جهان تقاضای زیادی داشت.

و یکی از آن چهار گوشه جهان طبیعتا انگلستان است. رئیس جمهور رو در رو با اندی برنهام، نخست وزیر جدید بریتانیا، که به تازگی در سمت جدید خود قرار گرفت، ملاقات کرد. اما بعد جذاب این است که صرف نظر از اینکه یک نخست وزیر محافظه کار یا سوسیالیست در خیابان داونینگ 10 زندگی می کند، همکاری روز به روز در حال افزایش است. دفاع، تجارت، گردشگری، آموزش، شما آن را نام ببرید.

دولتی در آنکارا که با افتخار می‌توان آن را به عنوان محافظه‌کار میانه‌رو طبقه‌بندی کرد، می‌تواند با موفقیت یا با یک دولت متمایل به چپ بریتانیا و یا با همتای تقریبا خواهر خود که از محافظه‌کاران است، مقابله کند. آیا برنهام می تواند با توجه به اصلاحات سازمان ملل متحد تبدیل شود؟ آیا او می تواند با محکوم کردن خشونت «شهرک نشینان» کرانه باختری موافقت کند؟ راه حل دو دولتی چطور؟ چرا که نه! در دیپلماسی، روابط دوجانبه اغلب راه را برای تلاش های چندجانبه بزرگتر هموار می کند.

حضور با یک هیئت عالی رتبه قدرتمند به ریاست رئیس جمهور، تشریح شفاف اهداف سیاست خارجی کشور، مشارکت در دیپلماسی رو در رو با رهبران سراسر جهان و به عنوان مثال، ارتباط با جامعه تجاری ترکیه در نیویورک و فراتر از همه به یک سفر چهار روزه موفق کمک می کند. اما فایده واقعی «ملموس» این است که اردوغان و هیأت او، به اصطلاح، مانند بسیاری از کشورهای دیگر در گالری داخلی خود بازی نکردند. ترکیه در عوض مخاطبان جهانی خود را مورد خطاب قرار داد. قطعا دیپلماسی 2.0.

آیا می‌توان سازمان ملل را به یک نهاد فعال که صلح، عدالت و نسل‌کشی دیگر را ترویج می‌کند، اصلاح کرد؟ به بیان تصویری، برای اینکه این اتفاق بیفتد، به ترکیه های بسیار بیشتری نیاز دارد. کپی ها بسیار خوش آمدید

*نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده خط مشی تحریریه آنادولو نیست.