تله پیروزی چاک شومر

چالش کریس ون هولن با رهبری چاک شومر در سنا، پارادوکس فوق‌العاده‌ای را برملا کرد. دموکراتی که به یکی از بزرگترین پیروزی‌های حزبش در سنا در دهه‌های گذشته کمک کرد، اکنون به خاطر آن با چالش مواجه شده است.

دموکرات‌های شومر حداقل 55 کرسی سنا را به دست آورده‌اند و یکی دیگر احتمالا در آلاسکا خواهد آمد (این فضا را تماشا کنید). این یک سونامی آبی با ابعاد تاریخی بود که یک تریفکتا GOP را ویران کرد و در میان چیزهای دیگر، تگزاس را متحول کرد.

به طور معمول، چنین نتیجه ای باعث می شود که رهبر حزب در راس این پیروزی عملا دست نیافتنی شود. اما ون هولن، با ارزیابی همان عواقب، چیزها را متفاوت می بیند.

سناتور مریلند با این استدلال که رای دهندگان چیزی عمیق تر از ابراز مخالفت خود با رئیس جمهور دونالد ترامپ می خواهند، گفت: در این انتخابات، مردم آمریکا خواستار تغییر شدند.

آنها خواهان گسست از وضعیت موجود سیاسی بودند که آمریکایی‌های کارگر را شکست می‌داد. و به گفته ون هولن، این به معنای رهبری جدید دموکرات و ترجیحا تحت رهبری او است.

در اینجا تله پیروزی شومر نهفته است. یک پیروزی سیاسی که باید موقعیت او را تقویت کند، انتظاراتی را ایجاد کرده است - و یک ائتلاف حزبی در حال گسترش - که آن را تضعیف می کند.

مدافعان شومر پاسخ آشکاری دارند.

سناتور آنگوس کینگ، یک فرد مستقل که با دموکرات‌ها جمع می‌شود، در دفاع از شومر یک تشبیه ورزشی به یادماندنی ارائه کرد: "چرا وقتی به تازگی برنده مسابقات جهانی شده‌اید، مدیر را اخراج می‌کنید؟"

این یک استدلال قدرتمند است. شومر کاندیداها را جذب کرد، پول جمع کرد و به مهندسی پیروزی در ایالت هایی که برای دموکرات ها غیر مهمان نواز به نظر می رسید کمک کرد.

متحدان او استدلال می کنند که حفظ معمار آن موفقیت، تداوم و مدیریت با تجربه اکثریت ایدئولوژیک متنوع را ارائه می دهد.

او قبلا اکثریت داشته است و می داند چگونه از آنها استفاده کند.

خود شومر روز پنجشنبه اعلام کرد که رای لازم برای ماندن در رهبری را دارد. بازارهای پیش بینی نیز او را محبوب قوی می دانند.

در بیسبال، برنده شدن در سری جهانی هدف نهایی است. در سیاست، پیروزی در انتخابات تنها آغاز راه است. رای دهندگان در مقابل انتظار چیزی ملموس دارند.

هر چه پیروزی بزرگتر باشد، این انتظارات بیشتر می شود.

و آشتی دادن با وعده‌های متفاوت سیاستمدارانی که آن را اجرا کرده‌اند، دشوارتر می‌شود.

اکثریت جدید شومر شامل ترقی خواهانی مانند عبدالالسید سناتور منتخب میشیگان در کنار دموکرات های میانه روتر از جمله شرود براون از اوهایو خواهد بود.

مدیریت اولویت‌های رقابتی آن‌ها زمانی سخت‌تر می‌شود که حزب مسئولیت حکومت را بر عهده بگیرد نه صرفا مخالفت با ترامپ.

چالش ون هولن همچنین اختلافاتی را که مدت ها قبل از 3 نوامبر وجود داشت را آشکار می کند.

شومر در مارس 2025 با کمک به جمهوری خواهان برای پیشبرد قوانینی برای جلوگیری از تعطیلی دولت، ترقی خواهان را خشمگین کرد.

منتقدان او توافق غیرضروری با ترامپ را دیدند. شومر از آن به‌عنوان سیاستی عمل‌گرایانه دفاع می‌کرد و تعطیلی را «هدیه» به جمهوری‌خواهان می‌دانست.

اخیرا، ون هولن از مداخله عملیات کمپین دموکرات سنا در انتخابات مقدماتی و رابطه آن با منافع سیاسی طرفدار اسرائیل انتقاد کرده است.

او از رهبران دموکرات می خواهد که در انتخابات مقدماتی مورد مناقشه بی طرف بمانند و یک دستور کار اقتصادی بلندپروازانه شامل هزینه های مراقبت های بهداشتی، دستمزدها و نفوذ منافع شرکت ها را پیشنهاد کرده است.

استدلال او مورد حمایت السید و برنی سندرز قرار گرفته است.

اما اکثریت دموکرات که شامل سناتورهای منتخب در ایالت های محافظه کار می شود نیز به رویکرد ائتلاف سازی شومر اهمیت قابل توجهی می دهد.

و هر کسی که رهبری این گروه را بر عهده بگیرد با همان موانع نهادی روبرو می شود: وتوی ترامپ و مجلس سنا که در آن اکثر قوانین همچنان به 60 رای برای غلبه بر مشکل نیاز دارند.

شومر در حال حاضر تدوین یک دستور کار 100 روزه اول شامل مراقبت های بهداشتی، تعرفه ها و تلاش برای پایان دادن به جنگ ایران را آغاز کرده است.

منتقدان او در نهایت باید نشان دهند که رهبری متفاوت می‌تواند پس از به ارث بردن عوارض مشابه، بیشتر از شومر ارائه دهد.

ون هولن اذعان می‌کند که در انتخابات رای‌گیری مخفی اول دسامبر او ضعیف است.

در واقع، دستاورد شومر یک توجیه قانع کننده برای حفظ او ارائه می دهد.

سناتوری که این اکثریت را ساخته است تجربه مذاکره در مورد مصالحه های لازم برای حفظ آن را دارد.

و پیروزی دموکرات ها تا حد زیادی توسط رای دهندگان معمولی و میانه رو که شاخه شومر در حزب تمایل به نمایندگی آنها را دارد، تقویت شد.

اما ون هولن سوالی را مشخص کرده است که در رقابت رهبری دوام خواهد آورد.

آیا آمریکایی‌ها اساسا به رد ترامپ رأی دادند یا خواستار تغییرات اساسی‌تر از واشنگتن، از جمله خود حزب دموکرات بودند؟

آینده شومر تا حدی به نحوه پاسخ همکارانش به این سوال بستگی دارد.

پیروزی او در انتخابات تعیین کننده بود، اما بحث بر سر معنای آن تازه شروع شده است.