تماشا کنید: رونمایی ناسا از پرامیس، نخستین ماهنورد رباتیک آمریکایی با نیروی هستهای
کاوشگر رباتیک پرامیس با الهام از مریخنوردهای بزرگ ناسا طراحی شده و قرار است در سال ۲۰۲۸ برای انجام ماموریتی ۱۸ ماهه به قمر زمین فرستاده شود.
کاوشگر رباتیک پرامیس با الهام از مریخنوردهای بزرگ ناسا طراحی شده و قرار است در سال ۲۰۲۸ برای انجام ماموریتی ۱۸ ماهه به قمر زمین فرستاده شود.
مقامهای ناسا روز شنبه در نشستی خبری اعلام کردند که این سازمان در تلاش است روند آزمایش و توسعه تجهیزات موردنیاز برای تضمین موفقیت مأموریتهای سرنشیندار به ماه را سرعت ببخشد.
ناسا قصد دارد پیش از ورود فضانوردان به ماه، ماهنوردها و دیگر زیرساختهای موردنیاز را به این قمر بفرستد تا هنگام رسیدن خدمه انسانی، همهچیز برای استقبال از آنها آماده باشد. به گفته جرد آیزاکمن ، مدیر ناسا، این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا مأموریتهای انسانی به ماه به دانشمندان کمک میکنند محیطی را بهتر بشناسند که بشر از مدتها پیش به آن سفر نکرده است.
یکی از مهمترین تحولات، تصمیم ناسا برای اعزام یک کاوشگر به نام «ماهنورد قطبی مخصوص مشاهده، نقشهبرداری و اکتشاف در محل» یا به اختصار PROMISE است. این ربات سطحنورد که با الگوبرداری از مریخنوردهای پرسویرنس و کیوراسیتی طراحی شده، قرار است در اواخر سال ۲۰۲۸ با استفاده از ماهنشین شرکت بلو ارجین به ماه فرستاده شود و مأموریتی ۱۸ ماهه را آغاز کند.
نکتهی جالب اینکه پرامیس در صورت موفقیت، نخستین سطحنورد رباتیک ناسا روی ماه خواهد بود. پرامیس همچین نخستین ماهنورد ناسا خواهد بود که با استفاده از مولد برق رادیوایزوتوپی، برق و گرما تولید میکند.
نیکی فاکس، قائممقام ناسا در واحد علمی، گفت: «درحالیکه ایالات متحده خود را برای بازگرداندن انسان به ماه و سپس سفر سرنشیندار به مریخ آماده میکند، بخش علوم ناسا سخت مشغول آمادهسازی است تا راهنمایی جامع برای بقای انسان در سفرهای بینسیارهای فراهم کند و مسیر را برای فضانوردان هموار سازد.»
ناسا قصد دارد در طول دهه آینده انسان را بهطور دائمی روی ماه مستقر کند. نخستین گامها در این مسیر، مأموریتهای برنامه آرتمیس هستند که هدفشان بازگرداندن انسان به ماه تا پیش از پایان دهه جاری است. اوایل امسال، چهار فضانورد در قالب مأموریت آرتمیس ۲ به دور ماه پرواز کردند و به زمین بازگشتند. آنها در این سفر به فاصلهای از زمین رسیدند که پیشتر هیچ انسانی تجربه نکرده بود .
مرحله بعدی، مأموریت آرتمیس ۳ است که درحالحاضر برای اوایل سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده و هدفش آزمایش دو ماهنشین سرنشیندار خصوصی است. این دو فضاپیما شامل بلومون بلو ارجین و استارشیپ اسپیسایکس هنوز توانایی خود را برای حمل انسان اثبات نکردهاند؛ موضوعی که بازرس کل ناسا پیشتر آن را یکی از موانع احتمالی تحقق برنامههای این سازمان برای بازگشت به ماه دانسته بود.
در نهایت، آرتمیس ۴ نخستین مأموریتی خواهد بود که پس از بیش از ۵۰ سال، در سال ۲۰۲۸ بار دیگر انسان را روی سطح ماه فرود میآورد.
ناسا برای ایجاد زیرساختهای موردنیاز در ماه، همکاری با شرکتهای خصوصی را گسترش میدهد. این سازمان در قالب برنامه خدمات تجاری محمولههای ماه (CLPS)، تاکنون ۲۲ سفارش مأموریت برای ارسال ماهنشینهای رباتیک صادر کرده است.
ناسا همچنین قصد دارد با موشک نیوگلن بلو ارجین، پهپادهای رباتیک «مونفال» را به نزدیکی قطب جنوب ماه بفرستد. این پهپادها با حرکت جهشی روی سطح، پیش از آغاز مأموریتهای سرنشیندار آرتمیس، منطقه را بررسی و اطلاعات خود را به زمین مخابره میکنند.
در آینده، فضاپیمای بلو رینگ بلو ارجین و ماهوارههای استارلینک اسپیسایکس نیز میتوانند به توسعه زیرساختهای ارتباطی ماه کمک کنند.
ناسا همزمان مرحله جدید برنامه سیالپیاس با نام CLPS 2.0 را آغاز میکند. در این مرحله، نسل جدیدی از ماهنشینها با توانایی حمل محمولههایی تا وزن ۶ تن ساخته میشوند. بلو ارجین، لاکهید مارتین، اسپیسایکس، وویجر تکنولوژیز، اینتویتیو ماشینز، نورثروپ گرومن، فایرفلای اروسپیس و آیسپیس آمریکا از شرکتهای مشارکتکننده در این برنامه هستند.
فاکس توضیح داد که تلاشهای علمی ناسا، ازجمله مأموریت ماهنورد پرامیس، با هدف فراهمکردن شرایطی انجام میشوند که انسان بتواند نهتنها در ماه زنده بماند، بلکه در آنجا زندگی و فعالیت کند.
هدایت علمی مأموریت پرامیس بر عهده جیمز کین، دانشمند سیارهشناس در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا خواهد بود. این ماهنورد به مته و ابزارهای علمی دیگر مجهز میشود تا خاک سطحی ماه (رگولیت) و میزان تابشهای محیطی را بررسی کند. همچنین، مانند مریخنوردهای ناسا، سطح ماه را از جنبههای مختلف مشاهده و مطالعه خواهد کرد.
فاکس درباره اهداف پرامیس گفت: «این مأموریت در حکم پیشاهنگ عملیات پایگاه ماه عمل خواهد کرد و همزمان منابع احتمالی را در نزدیکی قطب جنوب ماه جستوجو میکند.»
به گفتهی فاکس: «پرامیس تنها آغاز راه است؛ زیرا ما همچنان جهان را بهسوی عصری جدید از علم تحولآفرین و اکتشافات فضایی سرنشیندار هدایت میکنیم؛ عصری که نسلهای آینده نیز از دستاوردهای آن بهرهمند خواهند شد.»