توانایی زمین برای ذخیره کربن پس از دو سال بد بازگشته است

جنگل های استوایی رشد سالمی را در سال 2025 نشان دادند

در دو سال گذشته، دانشمندانی که در حال بررسی سلامت جنگل‌ها، مراتع و باتلاق‌ها هستند، نگران بوده‌اند. از سال 2023، مقدار دی اکسید کربنی که مناظر زمین قادر به جذب هستند، در مواجهه با آب و هوای شدید به طور چشمگیری کاهش یافته است که منجر به یک جهش بی سابقه در غلظت CO2 اتمسفر در دو سال متوالی شده است.

اما سال 2025 این روند نگران کننده را با تحقیقات اولیه نشان می دهد که یک بازگشت قوی در غرق کربن زمین و کاهش متناظر در نرخ رشد CO2 اتمسفر را نشان می دهد.

اکوسیستم‌های زمینی مانند جنگل‌ها و مراتع هنگام رشد، CO2 را از اتمسفر جذب می‌کنند و هنگام تجزیه یا سوختن، کربن منتشر می‌کنند. در طول دهه‌های اخیر، این اکوسیستم‌ها به دلیل دماهای گرمتر و اثر کوددهی CO2 که رشد گیاه را افزایش می‌دهد، تمایل بیشتری به جذب CO2 نسبت به آزاد شده خود داشته‌اند. این یک سینک کربن جهانی ایجاد می کند که قدرت آن از سال به سال متفاوت است.

فیلیپ سیایس در آزمایشگاه علوم اقلیمی و محیطی در فرانسه که رهبری این تحلیل را بر عهده داشت، می‌گوید: «در سال‌های 2023 و 2024، به دلیل ال نینو و آتش‌سوزی‌های آمازون، تقریبا غرق شدن زمین‌های جهانی را لغو کردیم. این لغو منجر به نرخ بسیار بالای رشد CO2 شد، زیرا اگر CO2 توسط زمین گرفته نشود، در جو باقی می‌ماند.

سیایس و همکارانش تخمین می زنند که سینک زمین در سال 2025 2.36 گیگا تن کربن جذب کرده است. این میزان 0.71 گیگا تن بیشتر از میانگین 2015-2022 است.

این بهبود عمدتا با بازگشت چشمگیر رشد در جنگل‌های استوایی انجام شد. سیایس می‌گوید: «آب و هوا به ویژه در آفریقا و آمازون عادی‌تر شد، بنابراین گیاهان ظرفیت جذب کربن خود را بازیافتند.

محققان تخمین می‌زنند که غرق‌های طبیعی در اقیانوس‌ها و خشکی بیش از نیمی از CO2 ساطع شده از فعالیت‌های انسانی را حذف کرده‌اند. اما این مزیت برای همیشه دوام نخواهد داشت و دانشمندان انتظار دارند که بیوسفر زمینی جهان ظرف چند دهه آینده از یک مخزن کربن به منبع کربن تبدیل شود، مگر اینکه انتشار گازهای گلخانه ای توسط انسان کاهش یابد.

ناپدید شدن ناگهانی غرق زمین در سال های 2023 و 2024 محققان را نگران کرد که این سینک ده ها سال زودتر از حد انتظار فرو می ریزد.

مایک اوسالیوان، عضو تیم در دانشگاه اکستر در بریتانیا، می‌گوید سال 2024 یک «سال فوق‌العاده» بود. او می‌گوید که «بهبود عظیم» در سال 2025 خبر خوبی است. اما او هشدار می دهد که ما نمی دانیم که آیا این تلاش برای بازیابی می تواند به طور نامحدود ادامه یابد، به خصوص اگر الگوهای آب و هوایی به طور فزاینده ای شدید شوند.

انتظار می‌رود که ابر ال نینو در اقیانوس آرام در اواخر سال جاری به شدیدترین پدیده تاریخ تبدیل شود و گرمای شدید و خشکسالی را به غرق‌های زمینی حیاتی مانند جنگل‌های بارانی آمازون بیاورد. این بدان معناست که انتظار می رود سال آینده کاهش شدید دیگری در جذب کربن وجود داشته باشد.

اوسالیوان هشدار می‌دهد که چنین چرخه‌ای از شوک‌های آب و هوایی مکرر، ناشی از تغییرات آب و هوایی، ممکن است توانایی بلندمدت سیاره زمین برای ذخیره کربن را تضعیف کند. محققان تخمین می زنند که این سینک در حال حاضر 25 درصد کوچکتر از آن چیزی است که بدون تأثیرات تغییرات آب و هوایی و تنوع طبیعی می بود.

O'Sullivan می گوید: "زمین انعطاف پذیری کوتاه مدت را نشان می دهد." شوک کوتاه‌مدتی وجود دارد که ال نینو است و سال بعد در حال بهبود است. شواهد قوی دال بر وقوع آن وجود دارد. معنایش این نیست که زمین مقاومت طولانی‌مدت در برابر تغییرات آب و هوایی را حفظ خواهد کرد.»