توضیح دهنده - چرا کالینینگراد روسیه به نقطه تنش با غرب تبدیل شده است؟

غربی‌ترین منطقه کالینینگراد روسیه اخیرا به کانون تنش‌ها با غرب تبدیل شده است، زیرا روسیه تهدید کرده است که از "همه سلاح‌ها" در زرادخانه خود برای دفاع از این سرزمین استفاده خواهد کرد.

هفته گذشته، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه در نشستی در باشگاه گفتگوی والدای در مسکو گفت که هرگونه حمله مستقیم به روسیه یا تلاش برای ضمیمه کردن این منطقه ناگزیر موضوع استفاده از "همه سلاح ها و ابزارهای در اختیار مسکو" را مطرح می کند.

پوتین با اشاره به اینکه در نامه وزارت خارجه درباره حفاظت از منطقه کالینینگراد اشاره ای به تسلیحات هسته ای نشده است، گفت: این یادداشت در پاسخ به اظهارات درباره محاصره احتمالی این منطقه صادر شده است و اگر این منطقه با حمله مستقیم مواجه شود، روسیه باید پاسخ دهد.

تعدادی از سفارتخانه های روسیه در اروپا، از جمله ایرلند و بریتانیا نیز در مورد اظهارات "تحریک آمیز" در مورد محاصره کالینینگراد اظهار نظر کردند.

مارک روته، دبیرکل ناتو، آنچه در این نامه آمده است را فاش نکرد، اما گفت که این سازمان در پاسخ گفت که "ما یک اتحاد دفاعی هستیم" و از روسیه می‌خواهد که "تهدیدات هسته‌ای را متوقف کند" و "جنگ در اوکراین را متوقف کند".

منطقه کالینینگراد با جمعیتی در حدود 1 میلیون نفر، منطقه ای است که از شمال و شرق با لیتوانی، از جنوب با لهستان و از غرب با دریای بالتیک همسایه است.

این کشور از بلاروس، متحد نزدیک روسیه که از سال 1999 با آن به طور رسمی بخشی از یک کشور اتحادیه است، با یک راهروی تقریبا 65 کیلومتری (40.3 مایلی) در کوتاه ترین نقطه خود، به نام شکاف سووالکی، جدا شده است.

این شکاف که به نام شهر لهستانی در نزدیکی سووالکی نامگذاری شده است، به عنوان تنها مسیر زمینی ناتو به کشورهای بالتیک عمل می کند و پس از پیوستن استونی، لتونی و لیتوانی به این اتحاد در مارس 2004 اهمیت ژئوپلیتیکی خاصی پیدا کرده است. هر سه کشور بالتیک نیز در اواخر همان سال به اتحادیه اروپا ملحق شدند.

پایتخت منطقه ای کالینینگراد، یک شهر بندری بزرگ در سواحل بالتیک که به عنوان پایتخت سابق پادشاهی پروس تحت نام کونیگزبرگ عمل می کرد، پس از پایان جنگ جهانی دوم بخشی از اتحاد جماهیر شوروی شد.

در سال 1946 به افتخار میخائیل کالینین، سیاستمدار شوروی که بین سال‌های 1938 تا 1946 رئیس هیئت رئیسه شورای عالی بود، به کالینینگراد تغییر نام داد.

این شهر مقر ناوگان بالتیک روسیه است.

از اینجا، روسیه بر بخش‌های وسیعی از حریم هوایی و دریایی بالتیک نظارت می‌کند، اما در صورت وقوع جنگ، اگر ارتباطات مختل شود، می‌تواند برای حفظ نیروهای خود تلاش کند.

تنش ها از زمان آغاز جنگ اوکراین در فوریه 2022 ادامه یافته است که منجر به تقویت جناح شرقی ناتو شد. فنلاند و سوئد که ساحلی به دریای بالتیک دارند نیز به ترتیب در سال‌های 2023 و 2024 به این اتحاد پیوستند.

افزایش اخیر پس از آن اتفاق افتاد که ناتو در ماه اوت یک تمرین هوایی برنامه ریزی شده اما اعلام نشده بر فراز شمال شرقی لهستان در نزدیکی منطقه کالینینگراد انجام داد. گفته می‌شود که این عملیات توانایی قطع ارتباط رادیویی و راداری و همچنین پدافند هوایی آن را در صورت درگیری با روسیه نشان داد.

این پروازها پس از آن انجام شد که روزنامه آلمانی بیلد گزارش داد که ائتلاف مفهوم جنگ زمینی را برای پاسخ به حمله احتمالی روسیه به کشورهای بالتیک، از جمله حمله به سامانه‌های موشکی و دفاع هوایی در منطقه توسعه داده است.

در ماه مه، کسوتیس بادریس، وزیر خارجه لیتوانی گفت که ناتو ابزاری برای از بین بردن قابلیت‌های دفاع هوایی در کالینینگراد دارد.

بادریس در مصاحبه ای با روزنامه سوئیسی Neue Zurcher Zeitung گفت: "ما باید به روس ها نشان دهیم که می توانیم از قلعه کوچک آنها در کالینینگراد عبور کنیم. در صورت لزوم، ناتو تمام امکانات را برای تسطیح پایگاه های دفاع هوایی و موشکی روسیه در آنجا دارد." روسیه این اظهارات را "در آستانه جنون" محکوم کرده بود.