تیلور سوئیفت: پایگاه داده من از 123553 اشعار او الگوهای پنهان را نشان می دهد

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تیلور سوئیفت در مقدمه آلبوم پرفروش 1989 (نسخه تیلور) که در سال 2023 منتشر شد، می‌نویسد: «به نظر می‌رسد تنها کاری که من انجام می‌دهم تغییر است.» در واقع، تغییر بخش اصلی ماشین بازاریابی سوئیفت است که حول سیر تکامل «دوران» او می‌چرخد.

سوئیفت از زمان انتشار اولین آلبوم خود در سال 2006، از یک موسیقی محلی پرطرفدار به یک شهرنشین شیک تبدیل شده و (برای آخرین چرخه آلبومش) به یک دختر نمایشی پولک‌پوش تبدیل شده است. این چرخه به تازگی با ورود The Life of a Showgirl: The Encore، شامل چهار آهنگ جایزه جدید، از جمله تک آهنگ Patient Zero، تمدید شده است.

با این حال، اشعار این آهنگ ها نشان می دهد که سوئیفت می تواند به همان اندازه که تغییر با تداوم همراه باشد.

برای بررسی زبان ترانه سوئیفت، یک پایگاه داده دیجیتالی سفارشی - مجموعه ای - از هر آهنگ در دسترس عموم توسط هنرمند ایجاد کردم. من آن را Taylor Lyric Corpus (یا به اختصار TaLyCo) نامیده ام.

جدا از 247 آهنگ پخش شده در 12 آلبوم استودیویی او، مجموعه همچنین شامل اشعاری از نسخه های پخش طولانی، تک آهنگ های خیریه و تک آهنگ های بدون آلبوم است. این شامل کمک به موسیقی متن فیلم، آهنگ های نوشته شده برای هنرمندان دیگر و ضبط های نمایشی منتشر نشده است. سوئیفت در سن 14 سالگی با Sony/ATV Music Publishing قرارداد توسعه امضا کرد، بنابراین مطالب زیادی برای کار کردن وجود دارد: به طور دقیق 123553 کلمه.

این مجموعه جامع از نوشته‌های سوئیفت، شناسایی الگوهای تکرارشونده در طول 20 سال فعالیت حرفه‌ای او را آسان می‌کند. در کتاب آتی اشعار تیلور سوئیفت، همکارم سوزان مک کلور و من به طور خاص به شیفتگی غنایی سوئیفت با رنگ، ضد واقعیت، تجسم، مخالفت و زمان نگاه می کنیم.

بسیاری از الگوهایی که ما انتخاب کرده‌ایم به چهار آهنگ جدید Encore سوئیفت منتقل شده‌اند. به عنوان مثال، استفاده استراتژیک او از رنگ را در نظر بگیرید که توسط یک منتقد به عنوان "وسواس" توصیف شده است. سوئیفت ممکن است یک آلبوم کامل به قرمز اختصاص داده باشد - رنگی که او زمانی آن را "واقعا قدرتمند" می نامید زیرا همه چیز را از "شور و عشق و محبت" تا "حسادت و عصبانیت و ناامیدی" نشان می دهد - اما رنگی که بیش از حد به نمایش درآمده است در واقع خاکستری است.

سوئیفت در آهنگ جدیدش Pink Clouding به عادت خود ادامه می‌دهد که رنگ ذاتا بی‌رنگ را در کنار رنگ‌های روشن‌تر برای کنتراست قرار می‌دهد ("خاکستری (خاکستری) تکان خوردن در جایی که فلش زده می‌شود"). فکر کنید "آیا من آبی ترین آسمان های شما را تیره ترین خاکستری رنگ کردم؟" از جزیره کونی (2020)، یا «روگذر خاکستری پر از نام‌های نئونی» از «دوستی را خراب کنید» (2025) در آلبوم اصلی The Life of a Showgirl.

در آهنگ Encore او، پژواک های هجایی و معنایی وجود دارد که تضاد بین "تکان خاکستری" و "ابر صورتی" را آشکارتر می کند.

سوئیفت علاوه بر وسواس رنگ، به عنوان «وسواس فکری که دیگران نسبت به او دارند» نیز توصیف شده است. کوین مورلند منتقد در سال 2022 نوشت: "سوئیفت دنیا را می بیند که او را می بیند و به جای اینکه آن را ببندد، آن را جذب می کند."

این در هیچ کجا به اندازه آیه ابتدایی آهنگ جدید کلیولند مشهود نیست! سوئیفت ارزیابی طعنه آمیزی از خود ارائه می دهد که به شدت از افکار عمومی وام گرفته است: "و با این همه پول، چرا او مانند زباله لباس پوشیده است؟ / وقتی لبخند می زند، آزاردهنده است."

این جذب و بسته‌بندی مجدد دیدگاه جهان گسترده‌تر، نمایانگر یک فراپرسپکتیو است - دیدگاه من نسبت به من - و در آهنگ‌هایی از جمله Shake It Off در سال 2014 ("من خیلی دیر بیرون می‌مانم / چیزی در مغزم نیست / این چیزی است که مردم می‌گویند") و سال 2024 تکرار می‌شود. ("من همیشه از اشکهای خودم مست هستم، مگر همه آنها چنین گفتند؟").

در جای دیگری در کلیولند!، یک "آنها" بی شکل نشان می دهد که آهنگ اصلی عاشقانه تراک "می تواند فرد جوانتری را پیدا کند"، شیفتگی سوئیفت را با سناریوهای تحقق نیافته ترکیب می کند و با استفاده بیش از حد او از افعال "wild"، "should" و "could" در بقیه دیسکوگرافی اش مطابقت دارد.

سوئیفت همچنین مستعد به صفر رساندن قسمت‌های خاص بدن است و افزوده‌های Encore نیز از این قاعده مستثنی نیستند. در چهار آهنگ جدید او به بازوها، آرنج‌ها، صورت‌ها، قلب‌ها، لب‌ها و شانه‌ها اشاره می‌شود - همه اصطلاحات مربوط به قسمت بدن برای علامت زدن کارت یکنوع بازی شبیه لوتو.

و برای پوشاندن بدن، لباس‌های فراوان: ژاکت‌های پشمی، تی‌شرت عقاب، دامن‌های یاسی و کوتاه یا تنگ و کوچک، لباس‌های مشکی و شلوار جین آبی کهنه رنگ و رو رفته، همه در مسیرهای گذشته دیده می‌شوند. با انتشار Encore، کمد غنایی موجود او با «لباس کلیسا» و «ژاکت دستی» در آهنگ جدید Babylon تکمیل شد - یادآور لباس بافتنی که زیر تخت کسی در تک آهنگ اصلی فولکلور، ژاکت کش باف پشمی (2020) باقی مانده است.

در دیسکوگرافی سوئیفت، متوجه شده ایم که این اقلام لباس به ندرت خنثی هستند، اما در عوض به عنوان کنایه هایی عمل می کنند که با شکل گیری هویت در هم تنیده شده اند. همچنین اغلب یک عنصر جنسیتی وجود دارد. کلر هرلی، محقق ادبیات، پیشنهاد می‌کند که سوئیفت «دانش تجسم زنانه را در لباس‌ها قرار می‌دهد».

آخرین آهنگ های سوئیفت در Encore با واکنش های قطبی مواجه شده است، از جمله در میان برخی از طرفداران که به طور منفی اشعار را با اشعار آلبوم های قبلی مقایسه کرده اند. با این حال، مطالعات مبتنی بر مجموعه ما نشان می‌دهد که سوئیفت مانند همیشه می‌نویسد - اشعاری را تولید می‌کند که بسیار دقیق، مملو از حدس و گمان و رنگارنگ به تمام معنی کلمه است.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.