تیم «دیپلمات» در مورد الهامات دنیای واقعی برای فصل 4 «رفتار مقتدرانه» و آنچه بعد از صحنه دراماتیک G7 می آید

[داستان زیر حاوی اسپویلرهای فصل چهارم سریال The Diplomat نتفلیکس است.]

وقتی نوبت به ساخت خط داستانی برای فصل چهارم دیپلمات رسید، دبورا کان، مجری برنامه متوجه شد که باید همه چیز را در جهت دیگری پیش ببرد تا دقیقا آنچه را که کارمندان وزارت امور خارجه ایالات متحده و دیپلمات های بین المللی با آن سروکار دارند، منعکس کند.

کان به هالیوود ریپورتر می‌گوید: «من فکر می‌کنم که ما شاهد رفتار اقتدارگرایانه رهبران تعدادی از دموکراسی‌های غربی هستیم، و در نقطه‌ای خاص، احساس می‌کردیم که اگر به برخی از آن‌ها توجه نمی‌کردیم، درباره دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم صحبت نمی‌کردیم. «فقط احساس می‌کردیم که در یک سرزمین فانتزی هستیم، و نه در راه درست.

من می‌خواهم کمی در یک سرزمین فانتزی باشم، اما همچنین می‌خواهم این افراد با آنچه این نسل از دیپلمات‌ها با آن روبرو هستند دست و پنجه نرم کنند، و بنابراین فکر می‌کنم این رفتاری که شما می‌بینید اقتدارگرایانه یا پروفاشیستی است یا نه، سؤالی است که بسیاری از افرادی که در بسیاری از دولت‌های مختلف کار می‌کنند هر روز از خود می‌پرسند.» داستان‌های مرتبط بررسی تئاتر «دیگر شهرهای کویری» سبک زندگی: جولیا لوئیس-دریفوس، اد هریس و آلیسون جنی موفق نشدند یک بار دیگر نمایشنامه‌ای مرتبط با تلویزیون «دیپلمات» بریتانیا بسازند.

نخست وزیر در مسیر عملیاتی او از داستان "تکان دهنده" فصل 4 خود مطلع شد

در هشت قسمت اخیر مجموعه نتفلیکس، رئیس جمهور ایالات متحده، گریس پن (آلیسون جنی)، در حال بهبودی پس از یک سوءقصد در اوایل فصل، رویکرد تهاجمی فزاینده‌ای به سیاست خارجی اتخاذ می‌کند و در نهایت کشتی‌های جنگی را می‌فرستد تا کشتی‌های روسی را از آب‌های بریتانیا دور نگه دارند و کشتی‌های روسی را تهدید به شلیک کنند. همانطور که آقایان اول تاد پن (بردلی ویتفورد) می‌گوید، می‌تواند «ناتو را پایان دهد» یا حداقل نقش ایالات متحده را در این گروه به خطر بیندازد.

در همان زمان، گریس هر کسی را که قضاوت او را زیر سوال می برد، از کار برکنار می کند، سفیر آمریکای کری راسل در بریتانیا را به دلیل عدم تمایل به اجرای دستورات رئیس جمهور و منصوب تاد، فرستاده ویژه اکنون در بریتانیا، برای انتقال پیام خود و شاید جالب تر از همه، به خاطر یادآوری معاون او و استوچی. مخالفت با برنامه های گریس از طریق کابل در یک کانال مخالف وزارت امور خارجه.

شباهت‌های واقعی رفتار جسورانه گریس برای جانی از بین نمی‌رود، زیرا او تهدید به حمله به هر کسی را که در مسیر سیاست خارجی ایالات متحده قرار می‌گیرد، ذکر می‌کند.

جانی آگاهانه به THR می‌گوید: «گرفتن چنین تصمیم‌هایی با نزدیک‌ترین متحدتان بسیار وحشیانه است؛ نمی‌توانم تصور کنم کسی این کار را انجام دهد. این از تیتر اخبار حذف نشده است، اما من مطمئن هستم که دبورا تحت تأثیر اتفاقاتی که در حال حاضر در کشور ما می گذرد و تصمیماتی که با متحدان دیرینه گرفته می شود، بوده است.

تلاش‌ها برای سرکوب مخالفان نیز برای او صادق است.

تنها چند روز پس از اینکه پرزیدنت ترامپ CNN، MSNOW و Politico را از کاخ سفید منع کرد، جانی می گوید: "این شبیه آنچه امروز می گذرد نیز است. منظورم این است که هرکس با شما مخالف است، شما بیرون هستید. من از نحوه پوشش دولت من خوشم نمی آید، شما بیرون هستید." "این تصویر زیبایی از گریس نیست. نشان می دهد - نمی خواهم بگویم ناامیدی است اما - [او] نمی خواهد دیگر توسط کسی آسیب پذیر شود. فکر می کنم همه اینها از ترور [تلاش] ناشی می شود."

کان اعتراف می‌کند که در ابتدا شخصیت گریس را به‌عنوان فردی که این رویکرد جدی در سیاست خارجی داشته باشد تصور نمی‌کرد، اما این تغییر از کاری که جانی به‌عنوان یک بازیگر انجام داد ناشی شد و «به مرور زمان آشکار شد».

کان می‌گوید: «این ایده‌ای نبود که از همان ابتدا در ذهن من بود.

و جانی با صدای بلند تعجب می کند که تیراندازی و احتمالا نگرانی های جنسیتی در مورد اینکه آیا گریس به اندازه کافی سخت است که بتواند به سر کار بازگردد، چقدر می تواند بر سیاست خارجی تهاجمی تر او تأثیر بگذارد.

او می‌گوید: "او همیشه زنی بوده است که به غریزه‌اش بسیار مطمئن بوده و دوست دارد که قدرت داشته باشد، و اکنون آسیب‌پذیر بودن او جدید است. او این را دوست ندارد و رفتار مردم با او را دوست ندارد." "بنابراین او تصمیماتی را که مردم زیر سوال می برند را دو چندان می کند.

او اینجا چه کار می کند؟ آیا این به این دلیل است که او گلوله خورده است؟ چرا او این‌طور است؟» او تصمیم‌های سختگیرانه‌ای می‌گیرد که اطرافیانش شروع به زیر سوال بردن او می‌کنند، و البته این موضوع بر روابط او با تاد تأثیر می‌گذارد، زیرا او کسی است که گریس را قبل از حضور او در سیاست می‌شناسد. و نگران اوست. و وقتی به او نگاه می‌کند، نگرانی را در چهره او می‌بیند، و از احساسی که در او ایجاد می‌کند خوشش نمی‌آید، بنابراین فشار واقعی بر روابط آنها وارد می‌کند.

او اساسا او را به آن سوی اقیانوس می فرستد تا مجبور نباشد او را در آنجا داشته باشد زیرا باعث می شود او حتی بیشتر احساس آسیب پذیری کند یا به خودش شک کند. بنابراین کل مسیر این فصل را بسیار تغییر می دهد. تلاش برای ترور همه چیز را تغییر می دهد.»

در دقایق پایانی فصل چهارم، پس از اینکه صحبت از استراتژی جسورانه ایالات متحده در محوطه ایتالیایی میزبان G7 موج می زند، پن برنامه های خود را در ابتدای اجلاس بین المللی کاملا روشن می کند. در نهایت، کیت راسل و تعدادی دیگر از مقامات ایالات متحده دیگر نمی توانند تحمل کنند. کیت، رئیس ستاد بیلی آپیا (نانا منسا) و وزیر امور خارجه میگل گانون (میگل سندووال) یکی یکی نشان های خود را تحویل می دهند و علنا استعفا می دهند و از کنفرانس خارج می شوند.

در نهایت بینندگان می‌بینند که معاون رئیس‌جمهور هال وایلر (روفوس سیول)، شوهر کیت، در حالی که ظاهرا صندلی بسیار قدرتمند خود را پشت میز رها می‌کند، از خانه بیرون می‌رود و موضعی اخلاقی اتخاذ می‌کند. در حالی که در دقایق پایانی فصل چهار به صراحت مشخص نشده است، سیول و راسل کناره گیری او را یک استعفا می دانند.

سول به THR می‌گوید: «فکر نمی‌کنم مجبور شوید بیرون بروید و دوباره وارد شوید.»

راسل و جانی هر دو تحت تأثیر این استعفا قرار می گیرند و راسل آن را نوعی ادای احترام به افسران خدمات خارجی می داند که به او یادآوری می کند که چرا در ابتدا می خواست در سریال بازی کند.

راسل درباره پایان فصل چهارم می گوید: «من عاشق پایان آن هستم. "به همین دلیل است که من در برنامه امضا کردم. این درباره دنیای مردمی است که من واقعا به آنها احترام می گذارم و این ارتش از مردم در پشت صحنه است که خدمات خارجی، USAID، همه اینها کار می کنند و اداره می کنند. این برای آنها در نظر گرفته شده بود، و جایی که به پایان می رسد، این چیزی است که من در این نمایش بسیار دوست دارم."

جانی با استناد به فضای سیاسی کنونی ایالات متحده می افزاید: «از طرف دبورا صحبت می کنم، به این فکر می کنم که احتمالا برآورده شدن آرزو است که بگویم، «بله، این همان کاری است که شما انجام می دهید وقتی با کاری که کسی در قدرت انجام می دهد مخالف باشید.» شما بگویید، «نه، من برای این دولت خدمت نخواهم کرد». خدمت کنید.» دیدن آن بسیار شگفت‌انگیز بود، اما این اتفاق نیفتاد.

کان در مورد اینکه آیا چنین استعفای چشمگیری کار درستی است یا خیر، محتاط تر است، اما او می خواست تصمیم اتخاذ موضع (و اینکه آیا این مستلزم ترک یا ماندن است) را بررسی کند.

کان می‌گوید: «بسیاری از افراد استعفا داده‌اند و در وزارت امور خارجه و در سراسر دولت، افراد زیادی در اعتراض استعفا کرده و در اعتراض بازنشسته شده‌اند، و بدیهی است که صدها هزار نفر مجبور به اخراج، اخراج شده‌اند. از راه دور، به نظر می رسد که این تماس واقعا آسان است: «خب، اگر من آنجا بودم، این کار را متوقف می کردم،» و انجام این کار سخت است. و صدها هزار نفر واقعا خوب هستند که برای دولت ما کار می کنند که آن را سرنگون نمی کنند.

بنابراین به نوعی جدا کردن تصمیم برای موضع گیری و صحبت کردن علیه کاری که یک رئیس دولت انجام می دهد، واقعا می خواستم بفهمم که این از درون چه احساسی دارد.»

و کیت و هال در تصمیم گیری برای ترک، معاوضه بین دسترسی و ایده آل ها را می سنجند.

راسل می‌گوید: «این چیزی است که ما مدام در مورد آن صحبت می‌کنیم، مخصوصا برای این دو شخصیت، نزدیک بودن به این که چرا همه این کارها را شروع کردی، خیلی نزدیک به چیزی که می‌خواستی.» هر دو می‌خواستند در آن اتاق باشند، و نزدیک‌ترین چیزی هستند که تا به حال به آن بوده‌اند. و بله، سازش‌هایی در این راه وجود دارد، و شما فقط به خودتان بگویید، «من می‌توانم آن کار را انجام دهم، اما یک بار می‌توانم آن کار را انجام دهم.» می‌توانم بر تغییری که می‌خواهم ببینم تأثیر بگذارم، روی افراد مناسب تأثیر بگذارم.»

برای هال، سیول می‌گوید: "این داستان مشابهی است از نظر اعتقاد او به این که دسترسی بر همه چیز بیشتر است. شما اصول خود را دارید. کارهایی را دارید که می‌خواهید انجام دهید، و گاهی اوقات ممکن است لازم باشد جنبه‌های قابل مشاهده آن اصول را کم کنید تا وارد اتاق شوید تا بتوانید به آن دسترسی داشته باشید. و او تا آنجا که احتمالا می‌تواند به آن توجه داشته باشد، رفته است. در کنار او با یک شانس ناچیز برای دستگیری رفتار او بهترین شانس است.

اما مشکل این است که او آنقدر به زندگی در این دنیای خاکستری عادت کرده است، او نمی تواند ببیند کجای این دنیای خاکستری می پیچد و بیش از حد به خطر افتاده است. او کمی پایه خود را از دست می دهد، و لازم است [کیت] به او این تلنگر اضافی بدهد."

سیول درباره رویکرد سیاست خارجی گریس می‌افزاید: "من فکر می‌کنم که این بسیار خطرناک است. و من شخصا فکر می‌کنم که او از مسیر منحرف می‌شود. او تصمیم‌های بی‌ملاحظه‌ای می‌گیرد. من فکر می‌کنم او تصمیم گرفته است که برخی از تفاوت‌های ظریف را از دست داده است. و او فکر می‌کند که اگر بیش از حد در این مورد بگوید، پس از آن کنار گذاشته می‌شود و توانایی او برای جایگزینی او را از بین می‌برد، و توانایی او برای جایگزینی او را از بین می‌برد. خطرناک تر.»

با این حال، هال بیرون می‌رود و در اعتراض به همسرش می‌پیوندد، اما نه سول و نه راسل این حرکت او را یک حرکت عاشقانه برای همسرشان نمی‌دانند.

سیول می‌گوید: «آنچه در این مورد رمانتیک است این است که او موضعی اخلاقی گرفته است. "اما او کار درستی را برای خودش انجام داد. من فکر می‌کنم که در آن داستان و در این مکان از زندگی‌مان در چه نقطه‌ای هستیم، هیچ ربطی به رابطه عاشقانه آنها در آن مقطع ندارد."

اگرچه هال بیرون می‌رود، اما تاد این کار را نمی‌کند، ظاهرا در کنار همسرش ایستاده است.

"من فکر می کنم ممکن است بخش بزرگی از تاد وجود داشته باشد که دوست دارد از خانه بیرون برود. اما من فکر می کنم که ارادت او به او [افرادی که می روند] به عنوان یک خیانت بسیار نامناسب تلقی می شود، و فکر می کنم عشق و احترام تاد به گریس، صرف نظر از اینکه نگرانی هایش در مورد او چیست، این احتمال وجود دارد که تاد دیگر نمی داند یک بازی وجود دارد که شاید آنها دیگر نمی دانند که ممکن است آن ها بازی کنند. ویتفورد می گوید اینجا.

بنابراین فکر می‌کنم این ترکیبی از نوعی وفاداری به پارک سگ و فداکاری واقعی است، و فکر می‌کنم در لحظاتی که آنها بلند می‌شوند و این کار را علنا ​​انجام می‌دهند، فکر می‌کنم بی‌احترامی و نامناسب است. یادم می‌آید که آنجا نشسته‌ام، مثلا اگر می‌خواهید این کار را انجام دهید، این کار را در اتاق پشتی انجام دهید. هزینه کوچکی از همسرم در اینجا نداشته باشید.»

کان نشان می دهد که چگونه تاد و هال "برنامه های بسیار متفاوتی دارند."

او می‌گوید: «هر کدام یک نوع دستورالعمل اصلی برای خود دارند و یکسان نیستند. "تاد باید همسر رئیس جمهور باشد و این وظیفه اوست. او مردی است که به او سوگند یاد کرده است. کیت و هال به قانون اساسی سوگند یاد کرده اند. اینها متفاوت هستند."

و در حالی که جنی نشان می‌دهد که گریس از حمایت تاد خوشحال شده است، او می‌گوید که شخصیت او از استعفاها «شرم‌زده» است.

"وقتی ما آن صحنه را گرفتیم، واقعا سخت بود که احساس خجالت یا شرمندگی نکنیم. و من فکر می‌کنم در ابتدا سعی می‌کرد اینطور [عمل کند]، نه، این فقط کسی است که حالش خوب نیست و خوب خلاص می‌شود. و بعد هر چه بیشتر و بیشتر مردم می‌آیند، فکر می‌کنم او فقط سعی می‌کند قدرتش را در برابر همه این مخالفت‌ها حفظ کند. این لحظه بسیار سخت است." "وقتی روفوس بالاخره بیرون می‌رود، شما تعجب می‌کنید که در G7 چه اتفاقی می‌افتد. می‌دانم که او به تاد نگاه می‌کند، و فکر می‌کنم تاد در کنار اوست و قرار نیست او را ترک کند. احساس می‌کرد که شرمنده شده‌اید، و جالب نبود."

زمانی که هال شروع به سخنرانی برای گروهی از خبرنگارانی که خارج از G7 جمع شده بودند، پیامد این استعفاها چه خواهد بود.

در حالی که The Diplomat هنوز برای فصل پنجم دیگر تمدید نشده است، جانی، راسل و سیول امیدوارند که دریابند آینده شخصیت هایشان چه خواهد شد.

جنی با صدای بلند از گریس تعجب می کند: "نقطه اوج این رفتار چیست و او چه می کند؟" "آیا او استعفا می دهد؟ چه کار می کند؟ اگر به فصل دیگری برسیم چه اتفاقی می افتد؟"

در مورد کیت و هال، مشخص نیست که آینده آنها پس از گذراندن کل دوران حرفه ای خود در پست های دیپلماتیک چگونه خواهد بود. اما راسل و سیول ایده‌هایی در مورد تلاش‌های احتمالا کم‌تر استرس‌زا، از جمله «راه اندازی یک بار تیکی» دارند.

سول به شوخی می‌گوید: «ایده کاهش رتبه فوق‌العاده است.

تمام قسمت‌های سریال The Diplomat اکنون در نتفلیکس در حال پخش است. تمام پوشش دیپلمات THR، از جمله مصاحبه با روری کینیر در مورد ترک سمت خود به عنوان نخست وزیر بریتانیا، نیکول تروبریج را بخوانید.