جابجایی دوزیستان و خزندگان برای ایجاد مسیر برای توسعه انسانی به ندرت باعث موفقیت طولانی مدت حفاظت می شود.

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک بررسی جهانی جدید به رهبری UBC نشان می دهد که جابجایی دوزیستان و خزندگان برای محافظت از آنها در برابر توسعه بندرت به موفقیت درازمدت حفاظت منجر می شود. این یافته ها اهمیت حفاظت از زیستگاه را به جای تکیه بر جابجایی حیوانات به دور از خطر نشان می دهد.

محققان 313 مورد جهانی جابجایی - جابجایی حیوانات از یک مکان به مکان دیگر - شامل قورباغه ها، مارها و دیگر دوزیستان و خزندگان را بین سال‌های 2007 تا 2023 بررسی کردند. این مطالعه که در Conservation Biology منتشر شد، نشان داد که جابجایی‌های متمرکز بر حفاظت که برای محافظت یا بازگرداندن این گونه‌ها به رشد طولانی‌مدت انجام می‌شد، احتمالا بیش از موفقیت درازمدت این گونه‌ها بود.

مگان ویند، نویسنده ارشد این مطالعه و مدیر آزمایشگاه آزمایشگاه تصمیمات حفاظتی در دانشگاه بریتیش کلمبیا، گفت: «یافته‌های ما سؤالاتی را در مورد استفاده گسترده از جابه‌جایی به عنوان راهی برای رسیدگی به از دست دادن زیستگاه ناشی از فعالیت‌های انسانی ایجاد می‌کند. "بررسی ما نشان می‌دهد که دور کردن این گونه‌ها از محل ساخت‌وساز به این معنی نیست که آنها در خانه جدید خود زنده می‌مانند یا جمعیت آنها بهبود می‌یابد."

تنها 6 درصد از جابجایی های مرتبط با توسعه منجر به رشد جمعیت شد و هیچ کدام به بالاترین استاندارد موفقیت دست یافتند: ایجاد جمعیتی که بتواند به تنهایی زنده بماند و تولید مثل کند. در مقایسه، 19 درصد از جابجایی‌های متمرکز بر حفاظت، رشد جمعیت یا پتانسیل یک جمعیت برای بقای طولانی مدت را نشان می‌دهند.

جابجایی برای دو هدف اصلی استفاده می شود: حفاظت، از جمله بازگرداندن جمعیت های در معرض خطر یا در معرض خطر و معرفی مجدد گونه ها به مناطقی که ناپدید شده اند. و کاهش، با کاهش خطرات فوری حیوانات در طول ساخت و ساز و توسعه دیگر. با این حال، نویسندگان دریافتند که دو رویکرد اصلی برای جابجایی، نتایج متفاوتی داشتند. جابه‌جایی‌های مرتبط با توسعه حدود دو برابر میزان شکست جابه‌جایی‌هایی بود که برای حمایت از حفاظت در نظر گرفته شده بود.

محققان از یک چارچوب استاندارد برای ارزیابی نتایج برای 163 گونه دوزیست و خزنده استفاده کردند. این موفقیت را در مراحلی از بقای اولیه حیوانات جابجا شده تا تولید مثل، رشد جمعیت و بقای جمعیت تازه تاسیس در طول زمان اندازه گیری کرد.

هنگامی که محققان عوامل مرتبط با جابجایی موفقیت آمیز را بررسی کردند، دو روش برجسته شدند: حذف تهدیدات قبل از جابجایی حیوانات و نظارت بر آنها برای مدت طولانی پس از رهاسازی. پروژه های متمرکز بر حفاظت به احتمال زیاد این مراحل را شامل می شوند، در حالی که جابجایی های مرتبط با توسعه سازگاری کمتری داشتند.

ویناند می گوید: "بدون پیگیری کافی، ما نمی دانیم که آیا حیوانات در مکان جدید خود زنده می مانند، تولید مثل می کنند یا جمعیتی را ایجاد می کنند که بتواند در طول زمان زنده بماند." حیوانات جابجا شده همچنین ممکن است مکان‌های رهاسازی را ترک کنند، با تهدیدات جدیدی روبرو شوند یا با شرایط زیستگاه دشواری مواجه شوند.»

محققان می گویند این یافته ها به نگرانی ها در مورد تکیه بر جابه جایی برای جبران تخریب زیستگاه می افزاید. در مطالعه جداگانه‌ای که در سال 2026 منتشر شد، محققان UBC تقریبا 5.1 میلیون جابجایی دوزیستان و خزندگان مرتبط با توسعه در بریتیش کلمبیا بین سال‌های 2019 تا 2022 را بدون نیاز به نظارت بر بقای آنها ثبت کردند.

نویسندگان استدلال می‌کنند که باید تمرکز بیشتری روی حفاظت و احیای زیستگاه گذاشته شود، نه اینکه جابه‌جایی را به عنوان جایگزینی برای حفظ مکان‌هایی که حیات وحش برای بقا به آن نیاز دارد، تلقی شود.

ویناند می گوید: «ما باید در مورد نحوه مدیریت جابجایی دوزیستان و خزندگان برای ساخت و ساز در بریتیش کلمبیا، در سراسر کانادا و سراسر جهان تجدید نظر کنیم. زمانی که ما زیستگاه را برای توسعه تخریب می کنیم، خطر از دست دادن گونه هایی را که در آنجا زندگی می کنند به خطر می اندازیم زیرا دور کردن آنها از مسیر آسیب به ندرت بقای طولانی مدت آنها را تضمین می کند.

M. Winand و همکاران، ارزیابی مجدد مناسب بودن دوزیستان و خزندگان برای جابجایی، زیست شناسی حفاظتی (2026). DOI: 10.1111/cobi.70396

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →