جای تعجب نیست که کاخ سفید می خواهد وارش را کاهش دهد: افزایش 1 درصدی نرخ بهره فدرال رزرو برای خزانه داری 95 میلیارد دلار اضافی در سال هزینه بدهی ملی دارد.

دلایل زیادی وجود دارد - هیچ یک به خصوص تعجب آور نیست - که سیاستمداران و سیاستگذاران بانک های مرکزی را برای نرخ بهره پایه پایین تر تحت فشار قرار می دهند. وام گرفتن را ارزان تر می کند و اقتصاد را تحریک می کند و به طور بالقوه منجر به مشاغل بیشتر و خرید خانه می شود.

همچنین، به راحتی، هزینه های استقراض خود دولت را ارزان تر می کند.

در حالی که رهبران سراسر جهان برای کاهش نرخ‌های پایه به این دلایل لابی کرده‌اند، هیچ‌کدام به‌اندازه رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و تیمش به شدت این کار را انجام نداده‌اند: اول، انجام اقدامات فوق‌العاده - از جمله توهین‌های شخصی و تحقیقات جنایی - علیه جروم پاول، رئیس قبلی فدرال رزرو، و اکنون کمیته گسترده‌تر بازار آزاد فدرال (FOMC) به رهبری رئیس جدید Kevin Warsh.

ترامپ و تیم او پیشنهاد کرده‌اند که نرخ‌ها بسیار بالا هستند و در نتیجه به شانس مصرف‌کنندگان برای داشتن خانه آسیب می‌رسانند (نرخ‌های وام مسکن به نرخ‌های طولانی‌مدت مرتبط است). اما بانک آمریکا نیز رقمی در مورد هزینه افزایش نرخ بهره برای دولت اعلام کرده است.

مگان سویبر، استفن جونو، مارک کابانا و رالف اکسل، تحلیلگران BofA نوشتند: "مشتریان نگران خطرات کسری مالی ایالات متحده هستند. ما نیز نگران هستیم." "نرخ‌های بالاتر هر چه طولانی‌تر باشند پرهزینه‌تر می‌شوند. دورنمای کسری بودجه در کوتاه‌مدت کمی تغییر کرده است، اما پس‌زمینه نرخ‌ها، ریاضیات مالی بلندمدت را تغییر داده است."

"بازدهی بیشتر باعث افزایش هزینه‌های بهره و نیازهای مالی خزانه‌داری در طول زمان می‌شود، در حالی که این خطر را افزایش می‌دهد که نرخ بهره موثر بدهی در نهایت از رشد اسمی فراتر رود. مارپیچ بدهی زمانی شروع می‌شود که هزینه‌های بهره از رشد اسمی بیشتر شود."

وزارت خزانه داری اخیرا اعلام کرد که پرداخت های خزانه داری برای تامین بدهی ملی 40 تریلیون دلاری از 2 تریلیون دلار برای سال مالی 2026 فراتر رفت.

در تحلیل اخیر، دفتر بودجه کنگره (CBO) تغییراتی را در پرداخت های خدمات پیش بینی شده برای بدهی تحت دو سناریو نرخ بهره پیش بینی کرد. در مورد اول، نرخ ها 150 واحد پایه بالاتر از پیش بینی های فعلی بین سال های 2026 و 2036 بود و در دوم، نرخ ها فقط 50 واحد پایه بالاتر بود.

در سناریوی اول، که در آن نرخ‌های بهره 1.5 درصد بالاتر از پیش‌بینی‌ها است، کسری‌ها 6 تریلیون دلار بزرگ‌تر و با افزایش 4.9 تریلیون دلاری هزینه‌های بهره خالص است. افزایش 0.5 درصدی منجر به اضافه شدن 1.9 تریلیون دلار به پیش بینی بدهی های جاری و 1.6 تریلیون دلار اضافی در هزینه های بهره خالص می شود.

تحلیلگران نوشتند: «حتی اگر کسری‌های اولیه تا حد زیادی بدون تغییر باقی بمانند، بار بهره رو به رشد به طور قابل توجهی نیازهای مالی دولت را افزایش می‌دهد».

این تیم نوشت: "ما تخمین می زنیم که هزینه بهره به ازای هر 100 واحد در ثانیه افزایش فدرال رزرو، 95 میلیارد دلار در سال افزایش می یابد."

افزایش نگرانی

بانک آمریکا و مشتریانش تنها کسانی نیستند که نگران این هستند که تصویر مالی ایالات متحده در نقطه اوج قرار گرفته است.

در آخر هفته، مارک زندی، اقتصاددان ارشد مودیز، نوشت که سرمایه‌گذاران جهانی در حال هضم عادات هزینه‌های ایالات متحده هستند و «به نظر می‌رسد که برای جبران ریسک فزاینده تقاضای نرخ بالاتری دارند».

وی توضیح داد: بازدهی 10 ساله خزانه داری امسال حدود یک درصد افزایش یافته است که یکی از بزرگترین افزایش ها در بین اقتصادهای بزرگ است و کشورهایی که بیشترین بار بهره را دارند عموما بیشترین افزایش را داشته اند.

یک چرخه معیوب با افزایش نرخ‌ها به پرداخت‌های بهره و بار بدهی‌ها می‌افزاید، که به نوبه خود نرخ‌ها را حتی بیشتر افزایش می‌دهد، تهدید می‌شود.»

به نظر می‌رسد تیم BofA مایل به موافقت است و می‌نویسد که نتیجه به این معنی است که تصویر کسری بدون تغییر در حال تبدیل شدن به یک «مشکل بزرگ‌تر تأمین مالی» است. آنها افزودند: "همانطور که بازدهی بالا به سهام بدهی می رسد، هزینه های بهره ترکیب می شود، نیازهای تامین مالی افزایش می یابد و مسیر مالی کمتر پایدار می شود."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد